Ծովային ելքի հիմնահարցը Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքականությունում 1919-1920թթ

Բժշկություն

Գիրքը նվիրված է անդրոգրաֆոլիդի վերլուծության մեթոդների մշակմանը և դրա ֆարմակոկինետիկ հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են կենսաբանական ակտիվ միացության քիմիական բնութագրերը, դեղանյութի հետազոտման ժամանակակից վերլուծական մոտեցումները և օրգանիզմում դրա ներծծման, բաշխման, փոխակերպման ու արտազատման գործընթացների ուսումնասիրման մեթոդները։ Քննարկվում են նյութի որակական և քանակական որոշման եղանակները, լաբորատոր հետազոտությունների կազմակերպման սկզբունքները, ինչպես նաև դեղաբանական հատկությունների գնահատման կարևորագույն չափանիշները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նոր դեղամիջոցների մշակման, բուսական ծագման ակտիվ նյութերի հետազոտության և դրանց արդյունավետության ու անվտանգության գնահատման ոլորտներում։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է դեղագետների, դեղագործական քիմիկոսների, կենսաքիմիկոսների, հետազոտողների, բժշկական և դեղագործական մասնագիտությունների ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են կենսաակտիվ միացությունների վերլուծությամբ և ֆարմակոկինետիկ ուսումնասիրություններով։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մեծահասակների կրթության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Իրանի կրթության համակարգում՝ հաշվի առնելով երկրի պատմական, սոցիալ-տնտեսական, մշակութային և կրթական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում մեծահասակների կրթության կազմակերպման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման հետ կապված տեսական ու գործնական հարցերն են, ինչպես նաև այն կրթական մեխանիզմները, որոնց միջոցով մեծահասակներին հնարավորություն է տրվում լրացնել նախկինում չստացած կամ կիսատ թողած կրթությունը, ձեռք բերել նոր գիտելիքներ և հմտություններ ու հարմարվել հասարակության և աշխատաշուկայի փոփոխվող պահանջներին։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում Իրանի կրթական համակարգի կառուցվածքին և դրա շրջանակում մեծահասակների կրթության տեղին ու դերին։ Ուսումնասիրվում են գրագիտության տարածման, շարունակական կրթության, մասնագիտական պատրաստության, վերապատրաստման և ինքնակրթության կազմակերպման խնդիրները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում մեծահասակ սովորողների առանձնահատկություններին, քանի որ նրանց կրթական կարիքները, մոտիվացիան և ուսուցման պայմանները էապես տարբերվում են երեխաների և դեռահասների կրթության պահանջներից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել աշխատանքի, ընտանիքի, սոցիալական պարտականությունների և կրթության համատեղման դժվարությունները, կրթական ծառայությունների հասանելիության անհավասարությունը, ֆինանսական և աշխարհագրական սահմանափակումները, ինչպես նաև մեծահասակների ուսուցման նկատմամբ սոցիալական վերաբերմունքը։ Աշխատանքը կարևորում է կրթության շարունակականության գաղափարը՝ մեծահասակների կրթությունը դիտարկելով ոչ միայն որպես նախկինում բաց թողնված կրթական հնարավորությունների լրացման միջոց, այլև որպես անձի ամբողջ կյանքի ընթացքում զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրվում են ոչ ֆորմալ և ֆորմալ կրթության փոխհարաբերությունները, մասնագիտական հմտությունների շարունակական զարգացումը և կրթական համակարգի՝ սոցիալական ու տնտեսական փոփոխություններին արձագանքելու կարողությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Իրանի հասարակության տարբեր խմբերի կրթական կարիքներին և դրանց առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով սոցիալական ու մշակութային միջավայրի ազդեցությունը։ Հետազոտության կարևոր նպատակներից է բացահայտել այն խոչընդոտները, որոնք սահմանափակում են մեծահասակների կրթության արդյունավետությունը, և ներկայացնել դրանց հաղթահարման հնարավոր մանկավարժական ու կազմակերպական ուղղությունները։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ մեծահասակների կրթության զարգացումը կարող է նպաստել բնակչության կրթական մակարդակի բարձրացմանը, մասնագիտական ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը, սոցիալական ներառմանը և անհատի ինքնաիրացման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, կրթության կառավարման մասնագետներին, սոցիոլոգներին, կրթական քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին և համեմատական կրթությամբ զբաղվող ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս Իրանի կրթական համակարգում մեծահասակների կրթության խնդիրները դիտարկել որպես կրթության շարունակականության, սոցիալական զարգացման և մարդկային ներուժի ձևավորման փոխկապակցված գործընթաց՝ բացահայտելով առկա մարտահրավերներն ու դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի անվանական խմբի կառուցվածքային և շարահյուսական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ մասնավորապես նախադասական ատրիբուտիվ համալիրի կիրառության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում Վ. Ինգվեի առաջադրած վարկածի փորձարկումն է, որի միջոցով ուսումնասիրվում են անվանական խմբի բաղադրիչների փոխհարաբերությունները, դրանց դասավորության օրինաչափությունները և նախադասության կառուցվածքում ունեցած գործառույթները։ Ուսումնասիրությունը հիմնված է հայերեն լեզվական նյութի վրա և նպատակ ունի պարզելու, թե որքանով են տվյալ լեզվի փաստերը համապատասխանում տեսական դրույթներին ու արդյոք անհրաժեշտություն է առաջանում վերանայելու կամ ճշգրտելու առանձին տեսական մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախադասական ատրիբուտիվ համալիրի կառուցվածքին, դրա բաղադրիչների հաջորդականությանը, անվան և նրան բնորոշող տարրերի կապին, ինչպես նաև այդ կապերի ձևավորման և մեկնաբանման հնարավոր տարբերություններին։ Նյութում լեզվական փաստերը դիտարկվում են ոչ միայն առանձին օրինակների մակարդակում, այլև համակարգային տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու հայերենի անվանական խմբի կազմակերպման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև տեսական լեզվաբանության տեսանկյունից, քանի որ հայերենի կոնկրետ նյութի ուսումնասիրության միջոցով անդրադառնում է շարահյուսական կառուցվածքների համընդհանուր և լեզվամասնավոր դրսևորումների փոխհարաբերությանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հայերենի շարահյուսական կառուցվածքի ավելի խորքային ընկալմանը, անվանական խմբի տեսական նկարագրության կատարելագործմանը և լեզվաբանական վարկածների փաստական ստուգմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայերենագիտությամբ, ընդհանուր և տեսական լեզվաբանությամբ, շարահյուսությամբ ու քերականական կառուցվածքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Ալեխո Կարպենտիերի սոցիալ-փիլիսոփայական արձակի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա ստեղծագործությունների գաղափարական խորքը, գեղարվեստական առանձնահատկությունները և լատինամերիկյան գրականության զարգացման մեջ ունեցած դերը։ Կարպենտիերի արձակը ձևավորվել է որպես մշակութային, պատմական և փիլիսոփայական մտորումների համադրություն, որտեղ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում պատմության ընկալումը, հասարակական իրականության հակասությունները և մարդու գոյաբանական խնդիրները։ Նրա ստեղծագործություններում առանձնահատուկ է «մոգական ռեալիզմի» և պատմական իրականության սինթեզը, որտեղ իրական իրադարձությունները ներկայացվում են առասպելաբանական, խորհրդանշական և փիլիսոփայական շերտերի միջոցով։ Սոցիալ-փիլիսոփայական ուղղվածությունը հատկապես արտահայտվում է իշխանության, ազատության, հեղափոխության և մշակութային ինքնության խնդիրների քննադատական մեկնաբանության մեջ, որտեղ անհատը դիտարկվում է պատմական գործընթացների և սոցիալական կառուցվածքների համատեքստում։ Կարպենտիերի պոետիկան բնորոշվում է բազմաշերտ պատմողականությամբ, լեզվական հարուստ կառուցվածքով և երաժշտական ռիթմիկայով, որոնք ստեղծում են խորքային գեղարվեստական ազդեցություն։ Նրա արձակը ոչ միայն գեղարվեստական ստեղծագործություն է, այլ նաև փիլիսոփայական մտորումների դաշտ, որտեղ պատմությունը և առասպելը փոխլրացնում են միմյանց՝ բացահայտելով լատինամերիկյան ինքնության և քաղաքակրթական զարգացման բարդ ուղիները։ Այսպիսով, Ալեխո Կարպենտիերի սոցիալ-փիլիսոփայական արձակը կարևոր տեղ է զբաղեցնում XX դարի համաշխարհային գրականության մեջ՝ որպես մշակութային և գաղափարական խորքային վերլուծության օրինակ։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է կաթնատու կենդանիների մոտ մաստիտի հայտնաբերման և նույնականացման մեթոդների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև հիվանդ կենդանիներից ստացված կաթի հնարավոր ազդեցության գնահատմանը ավանդական «Կյաշք» կաթնամթերքի որակական ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության շրջանակում մաստիտը դիտարկվում է որպես կաթնագեղձի վիճակ, որը կարող է փոփոխություններ առաջացնել կաթի ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և տեխնոլոգիական հատկություններում՝ դրանով իսկ ազդելով վերամշակման գործընթացի և պատրաստի արտադրանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիվանդ կենդանիների վաղ հայտնաբերման նշանակությանը, այդ թվում՝ արտաքին կլինիկական հատկանիշների, կաթի հատկությունների փոփոխությունների և համապատասխան լաբորատոր ցուցանիշների գնահատմանը։ Քննվում են կաթի բաղադրության հնարավոր փոփոխությունները՝ կապված սպիտակուցների, ճարպերի, հանքային նյութերի, թթվայնության և այլ որակական բնութագրերի հետ, որոնք կարող են կարևոր լինել հետագա տեխնոլոգիական մշակման համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առողջ և մաստիտով հիվանդ կենդանիներից ստացված կաթի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար դրանց տեխնոլոգիական հատկությունների հնարավոր տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև կաթի մանրէաբանական վիճակի գնահատումը, քանի որ սկզբնական հումքի միկրոֆլորան կարող է ազդեցություն ունենալ խմորման ընթացքի, արտադրանքի կայունության և պահպանման հատկությունների վրա։ «Կյաշքի» արտադրության համատեքստում ուսումնասիրվում է, թե հում կաթի որակական փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքի, համի, բույրի, թթվայնության, խտության և այլ զգայորոշման ու ֆիզիկաքիմիական հատկանիշների վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական գործընթացի կայունությանը և այն հարցին, թե սկզբնական հումքի տարբեր որակը որքանով կարող է պայմանավորել վերջնական արտադրանքի ցուցանիշների փոփոխականությունը։ Համեմատական փորձարկումները կարող են հնարավորություն տալ բացահայտելու այն ցուցանիշները, որոնք առավել տեղեկատվական են ինչպես հիվանդ կենդանիների նույնականացման, այնպես էլ վերամշակման համար կաթի պիտանիության գնահատման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարևորում է անասնաբուժական վերահսկողության և կաթի տեխնոլոգիական որակի միջև անմիջական կապը՝ ցույց տալով, որ կենդանիների առողջական վիճակի վերահսկումը նշանակություն ունի ոչ միայն անասնաբուժության, այլև կաթնամթերքի արտադրության որակի ապահովման համար։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել կաթի հումքի վերահսկման համակարգերի կատարելագործմանը, անորակ հումքի վերամշակման ռիսկերի նվազեցմանը և պատրաստի կաթնամթերքի կայուն որակական հատկանիշների ապահովմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել անասնաբուժության, կաթի և կաթնամթերքի տեխնոլոգիայի, սննդամթերքի որակի վերահսկման և անասնաբուժական սանիտարիայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գրականություն

Սոցիալ-հոգեբանական ռեալիստական արձակ է, որտեղ կենտրոնական թեման մարդու կյանքի դժվարությունների դեմ մղվող ներքին և արտաքին պայքարն է։ Գործում հեղինակը ցույց է տալիս, որ «պայքարը» միայն ֆիզիկական կամ սոցիալական չէ, այլ նաև հոգեբանական՝ կապված մարդու արժանապատվության, ինքնահաստատման, գոյատևման և բարոյական սկզբունքների պահպանման հետ։ Նար-Դոսը ստեղծում է կերպարներ, որոնք կանգնած են կյանքի ծանր պայմանների, նյութական դժվարությունների կամ հասարակական անարդարությունների առաջ և ստիպված են ընտրել՝ հանձնվել հանգամանքներին, թե պայքարել սեփական տեղը պահպանելու համար։ Ստեղծագործության մեջ կարևոր դեր ունի սոցիալական միջավայրը, որը հաճախ դառնում է մարդու ճակատագրի որոշիչ գործոն՝ ընդգծելով անհավասարության և կյանքի դաժան իրականության թեմաները։ Միաժամանակ հեղինակը հոգեբանական խորությամբ բացահայտում է կերպարների ներաշխարհը՝ նրանց հույսերը, հիասթափությունները, կամքի ուժը և երբեմն նաև կոտրվելը։ Լեզուն պարզ է, իրատեսական և գաղափարական հստակ շեշտադրումներով, ինչը բնորոշ է Նար-Դոսի գրականությանը։ Ընդհանուր առմամբ «Պայքար»-ը կարելի է դիտարկել որպես մարդու գոյության և արժանապատվության մասին պատմվածք, որտեղ ընդգծվում է պայքարի անհրաժեշտությունը թե՛ արտաքին աշխարհի, թե՛ ներքին թուլությունների դեմ։