Կիպրոսի հիմնախնդիրները

Մանկավարժություն

Այս թեման վերաբերում է հայ զինվորի դաստիարակության համակարգի ձևավորման մանկավարժական հիմքերին, որտեղ ուսումնասիրվում են այն սկզբունքներն ու մոտեցումները, որոնց վրա պետք է կառուցվի զինվորական-հայրենասիրական կրթությունը։ Հիմնական գաղափարը այն է, որ զինվորի դաստիարակությունը չի սահմանափակվում միայն ռազմական պատրաստությամբ, այլ ներառում է նաև բարոյական, հոգեբանական, հայրենասիրական և քաղաքացիական արժեքների ձևավորում։ Այս համակարգի մանկավարժական հիմքում կանգնած են անձի համակողմանի զարգացման գաղափարը, արժեքային կողմնորոշումների ձևավորումը և ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդումը։ Դաստիարակության գործընթացում կարևոր դեր են խաղում հայրենասիրական կրթությունը, պատմական հիշողության փոխանցումը, ազգային հերոսների կերպարների օրինակելիությունը և ծառայողական կարգապահության ձևավորումը։ Մեթոդական առումով կիրառվում են ինչպես ավանդական ուսուցողական մեթոդներ, այնպես էլ ակտիվ ուսուցման ձևեր՝ վարժանքներ, իրավիճակային վերլուծություններ, թիմային առաջադրանքներ և հոգեբանական պատրաստության միջոցառումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հոգեբանական կայունությանը, սթրեսակայունությանը և պատասխանատվության զգացման զարգացմանը, որոնք անհրաժեշտ են մարտական պայմաններում արդյունավետ գործողությունների համար։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է տետրահիդրոպիրանային օղակ պարունակող նոր ացետամիդների և պրոպիոնամիդների սինթեզին, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և կենսաբանական ակտիվության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օրգանական միացությունների ստացման և քիմիական ձևափոխման եղանակները՝ նպատակ ունենալով ստանալ նոր կառուցվածքով միացություններ և բացահայտել դրանց կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տետրահիդրոպիրանային օղակի դերին մոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկությունների ձևավորման գործում, ինչպես նաև ամիդային խմբի կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությանը ստացվող միացությունների ակտիվության վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սինթեզված միացությունների ստացման պայմանները, կառուցվածքի հաստատման մեթոդները և դրանց հիմնական բնութագրերը։ Ուսումնասիրվում են ստացված նյութերի կենսաբանական ազդեցությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել տարբեր կառուցվածքային հատվածների նշանակությունը կենսաբանական ակտիվության դրսևորման տեսանկյունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են մոլեկուլային կառուցվածքի և կենսաբանական հատկությունների միջև առկա օրինաչափությունները, որոնք կարող են կարևոր լինել նոր կենսաակտիվ միացությունների նպատակային նախագծման համար։ Հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, կառուցվածքային վերլուծության և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ ձևավորելով նոր միացությունների ուսումնասիրման համալիր մեթոդաբանություն։ Ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել դեղագործական քիմիայի և կենսաօրգանական քիմիայի բնագավառներում՝ հատկապես նոր պոտենցիալ կենսաակտիվ նյութերի որոնման և կառուցվածքային օպտիմալացման խնդիրների տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, կենսաքիմիկոսներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական իրավունքում իրավունքի ինքնապաշտպանության ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա իրավական բնույթը, կիրառման պայմանները, ձևերը և սահմանները։ Գրքում վերլուծվում է ինքնապաշտպանության նշանակությունը որպես անձի խախտված կամ խախտման վտանգի տակ գտնվող քաղաքացիական իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության միջոց, որը հնարավորություն է տալիս իրավատիրոջը որոշակի իրավիճակներում ինքնուրույն ձեռնարկել անհրաժեշտ և իրավաչափ գործողություններ՝ առանց պետական պաշտպանության մեխանիզմների անմիջական կիրառման։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնապաշտպանության և քաղաքացիական իրավունքների պաշտպանության այլ միջոցների տարբերակմանը, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչ չափանիշներով կարող է որոշվել կիրառված միջոցի իրավաչափությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ինքնապաշտպանության կիրառման հիմքերը, անհրաժեշտության և համաչափության պահանջները, պաշտպանության միջոցների ընտրության սահմանները և այն դեպքերը, երբ անձի գործողությունները կարող են դուրս գալ թույլատրելի ինքնապաշտպանության շրջանակներից։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև քաղաքացիական իրավահարաբերությունների տարբեր ոլորտներում ինքնապաշտպանության դրսևորումներին՝ հաշվի առնելով սեփականության, պայմանագրային, պարտավորական և այլ հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է իրավունքի ինքնապաշտպանության և ինքնիրավչության տարբերակման հարցը, քանի որ օրինական իրավունքի պաշտպանությունը չի կարող վերածվել այլ անձանց իրավունքների և օրինական շահերի անհիմն խախտման։ Գիրքը նաև ուսումնասիրում է ինքնապաշտպանության իրավական սահմանափակումները, դրա կիրառման հետևանքները և հնարավոր պատասխանատվության հարցերը, ինչպես նաև իրավական պաշտպանության արդյունավետության ապահովման հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և քաղաքացիական իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Քաղաքագիտություն

Այս փաստաթուղթը վերաբերում է քաղաքային տրանսպորտային ենթակառուցվածքի զարգացման պատմական փուլերից մեկին, որտեղ սահմանվում են պայմանագրային հիմունքները կոնցեսիոն կառավարման ձևաչափով ձիաքարշ երկաթուղու շահագործման և կազմակերպման համար այն ժամանակվա քաղաքային միջավայրում։ Այն ներկայացնում է ներդրողների և քաղաքային իշխանությունների միջև կնքված համաձայնության դրույթները, որոնք կարգավորում են երթուղիների կառուցման, շահագործման, սպասարկման, ֆինանսավորման և եկամուտների բաշխման հարցերը՝ նպատակ ունենալով բարելավել քաղաքային շարժունակությունը և տրանսպորտային կապերը։ Փաստաթուղթը նաև արտացոլում է քաղաքային տնտեսության արդիականացման վաղ փորձերը, ենթակառուցվածքային զարգացման ռազմավարությունները և տեխնոլոգիական նորարարությունների ներդրումը հասարակական տրանսպորտում՝ այն ժամանակաշրջանի պայմաններում։ Այս գործընթացները կապված են նաև պատմական քաղաքային կենտրոնի՝ Երևան-ի սոցիալ-տնտեսական զարգացման և քաղաքաշինական փոփոխությունների հետ, որոնք ձևավորել են ապագա տրանսպորտային համակարգերի հիմքերը։

Մշակույթ

Աշխատությունը ներկայացնում է հայկական մանրանկարչության բազմադարյա ավանդույթը՝ կենտրոնանալով ձեռագիր մատյանների գեղարվեստական ձևավորման, պատկերային համակարգի, ոճական առանձնահատկությունների և պատմամշակութային նշանակության վրա։ Հայկական մանրանկարչությունը ձևավորվել և զարգացել է ձեռագրային մշակույթի հետ սերտ կապի մեջ և այսօր համարվում է հայկական միջնադարյան արվեստի ամենակարևոր պահպանված դրսևորումներից մեկը։ Հայկական ձեռագրերի զգալի մասը զարդարված է մանրանկարներով, զարդագրերով, խորաններով, գլխազարդերով և լուսանցազարդերով, որոնք ոչ միայն գեղագիտական, այլև կառուցվածքային ու խորհրդանշական գործառույթներ են կատարել։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մանրանկարչության զարգացման փուլերի և տարբեր գեղարվեստական դպրոցների առանձնահատկությունների բացահայտումը։ Հայկական մանրանկարչության պատմության մեջ առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում Անիի, Գլաձորի, Տաթևի, Վասպուրականի, Սյունիքի, Արցախի և Կիլիկիայի կենտրոնները, որոնցից յուրաքանչյուրում ձևավորվել են գունային լուծումների, կերպարների պատկերման, զարդանախշերի և կոմպոզիցիոն կառուցվածքի յուրահատուկ ավանդույթներ։ Հատկապես կարևոր է XIII-XIV դարերի շրջանը, երբ հայկական մանրանկարչությունը հասել է բարձր գեղարվեստական զարգացման, իսկ Կիլիկյան Հայաստանի և Մեծ Հայքի տարբեր կենտրոններում ստեղծագործել են նշանավոր վարպետներ։ Այդ շրջանի արվեստը աչքի է ընկնում պատկերագրական բազմազանությամբ, արտահայտիչ կերպարներով, բարդ կոմպոզիցիաներով, հարուստ զարդանախշերով և գունային նրբերանգների վարպետական օգտագործմամբ։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունի Թորոս Ռոսլինի ստեղծագործական ժառանգությունը, որը կարևոր դեր է ունեցել Կիլիկյան մանրանկարչության զարգացման գործում։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել Ավետարանների, Աստվածաշնչերի և այլ ձեռագիր գրքերի պատկերազարդումները, այդ թվում՝ Քրիստոսի կյանքի տեսարանները, ավետարանիչների դիմանկարները, աստվածաշնչյան դրվագները, ինչպես նաև լուսանցքներում և զարդային հատվածներում տեղ գտած բուսական ու կենդանական պատկերները։ Հայկական մանրանկարիչները կրոնական թեմաների կողքին երբեմն պատկերել են նաև առօրյա կյանքի տեսարաններ, արհեստներ, որս, երաժշտություն, մարդկանց կենցաղ, տարազ և այլ մանրամասներ, ինչի շնորհիվ մանրանկարները արժեքավոր աղբյուր են միջնադարյան հասարակության կյանքի ուսումնասիրության համար։ Կարևոր է նաև գույնի և նյութի ուսումնասիրությունը․ մանրանկարներում կիրառվող վառ գույները, ոսկու օգտագործումը, զարդային մոտիվների հարստությունը և գծանկարի ճշգրտությունը ստեղծում են հայկական ձեռագրային արվեստին բնորոշ արտահայտչականություն։ Միաժամանակ հայկական մանրանկարչությունը զարգացել է տարբեր մշակութային միջավայրերի հետ փոխազդեցության պայմաններում՝ պահպանելով սեփական պատկերագրական և ոճական ինքնատիպությունը։ Հայկական մանրանկարիչների գործունեությունը տարածվել է ոչ միայն Հայկական լեռնաշխարհում, այլև Կիլիկիայում, Ղրիմում, Պարսկաստանում, Սիրիայում, Կոստանդնուպոլսում և հայկական սփյուռքի այլ կենտրոններում։ Մանրանկարչության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ձեռագրի՝ որպես ամբողջական մշակութային առարկայի ընկալման համար։ Ձեռագիրը միաժամանակ գրական, պատմական, կրոնական և գեղարվեստական արժեք ունեցող հուշարձան է, որի մանրանկարները, զարդագրերը, կազմը և հիշատակարանները միասին տեղեկություններ են հաղորդում ստեղծման ժամանակաշրջանի, պատվիրատուների, գրիչների, նկարիչների և հասարակական կյանքի մասին։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն հայկական մանրանկարչությունը ներկայացնում է ոչ միայն որպես գեղեցիկ պատկերների ամբողջություն, այլև որպես հայկական մշակութային հիշողության, հոգևոր աշխարհի և գեղարվեստական մտածողության կարևոր արտահայտություն։ Այն կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, ձեռագրագետների, գրականագետների, հայագետների, ուսանողների և միջնադարյան արվեստի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել հայկական մանրանկարչության ձևավորման ու զարգացման, նրա գլխավոր կենտրոնների և վարպետների, պատկերագրական թեմաների, գեղարվեստական լեզվի և հայկական մշակույթի պատմության մեջ ունեցած բացառիկ նշանակության մասին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում աղքատության հաղթահարման քաղաքականության սոցիալ-տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել աղքատության ձևավորման հիմնական պատճառները, դրա դրսևորումները և սոցիալական ու տնտեսական հետևանքները, ինչպես նաև գնահատել աղքատության նվազեցմանն ուղղված քաղաքականության արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում աղքատությունը դիտարկվում է որպես բազմակողմանի երևույթ, որը պայմանավորված է ոչ միայն բնակչության եկամուտների անբավարար մակարդակով, այլև զբաղվածության, կրթության, առողջապահության, սոցիալական պաշտպանության, բնակարանային պայմանների և տնտեսական հնարավորությունների անհավասար հասանելիությամբ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ՀՀ-ում աղքատության մակարդակի և դինամիկայի ուսումնասիրությունը՝ տարբեր սոցիալական և ժողովրդագրական խմբերի, բնակավայրերի և տարածաշրջանների կտրվածքով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել քաղաքային և գյուղական բնակչության միջև տարբերություններին, բազմազավակ ընտանիքների, տարեցների, գործազուրկների և սահմանափակ տնտեսական հնարավորություններ ունեցող այլ խմբերի սոցիալական վիճակին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև եկամուտների բաշխվածությունը, գործազրկությունը, ցածր վարձատրվող զբաղվածությունը, սոցիալական տրանսֆերտների դերը և տնտեսական աճի ազդեցությունը բնակչության կենսամակարդակի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սոցիալական պաշտպանության համակարգի ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ նպաստների, կենսաթոշակների, սոցիալական աջակցության և զբաղվածության խթանման ծրագրերի ազդեցությունը աղքատության նվազեցման վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն խնդրին, թե որքանով են սոցիալական աջակցության ծրագրերը նպաստում ոչ միայն աղքատության հետևանքների մեղմացմանը, այլև դրա պատճառների երկարաժամկետ հաղթահարմանը։ Այդ համատեքստում կարևոր են աշխատաշուկայի զարգացման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման, մասնագիտական կրթության և վերապատրաստման, փոքր ձեռնարկատիրության խթանման և բնակչության տնտեսական ակտիվության բարձրացման միջոցառումները։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել նաև մարդկային կապիտալի զարգացումը, քանի որ կրթության և մասնագիտական հմտությունների հասանելիության բարելավումը երկարաժամկետ հեռանկարում կարող է բարձրացնել անձի զբաղվածության և եկամուտների հնարավորությունները և նվազեցնել աղքատության վերարտադրման ռիսկը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են տնտեսական աճի և սոցիալական արդարության փոխհարաբերությունները՝ պարզելու համար, թե տնտեսական զարգացման արդյունքները որքանով են հասանելի բնակչության տարբեր խմբերին։ Աշխատությունը կարող է ներառել աղքատության հաղթահարման քաղաքականության կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ՝ սոցիալական ծրագրերի հասցեականության բարձրացում, զբաղվածության խթանում, կրթական և առողջապահական ծառայությունների հասանելիության ընդլայնում, տարածաշրջանային անհավասարությունների նվազեցում և սոցիալական պաշտպանության համակարգի արդյունավետության բարձրացում։ Կարևոր է նաև պետական քաղաքականության տարբեր բաղադրիչների փոխկապակցված դիտարկումը, քանի որ աղքատության կայուն նվազեցումը պահանջում է ոչ միայն սոցիալական աջակցության, այլև տնտեսական զարգացման, զբաղվածության և մարդկային կապիտալի զարգացման միջոցառումների համադրում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, սոցիալական քաղաքականության մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, սոցիոլոգների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու ՀՀ-ում աղքատության սոցիալ-տնտեսական պատճառների և հետևանքների, աղքատության հաղթահարման քաղաքականության առկա մոտեցումների և դրանց արդյունավետության խնդիրների մասին՝ ընդգծելով այնպիսի համակարգային միջոցառումների անհրաժեշտությունը, որոնք միաժամանակ կնպաստեն բնակչության եկամուտների աճին, զբաղվածության ընդլայնմանը, սոցիալական անհավասարության նվազեցմանը և կյանքի որակի կայուն բարելավմանը։