Կորպորատիվ կառավարման հիմնական ուղղությունները Հայաստանի Հանրապետությունում

Մշակույթ

Հրատարակությունը ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության համակարգված մատենագիտական ընթացիկ տեղեկատու է, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և ոլորտի մասնագետներին արագ տեղեկություն տրամադրել տվյալ ժամանակահատվածում հրատարակված համապատասխան գրականության մասին։ Նյութում ընդգրկվում են մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող գրքեր, հոդվածներ, ժողովածուներ, կատալոգներ, տեղեկատու և այլ տպագիր նյութեր՝ հնարավորություն տալով հետևելու ոլորտի վերաբերյալ նոր գրականության համալրմանը։ Մատենագիտական տեղեկատվությունը կազմակերպված է այնպիսի սկզբունքով, որը հեշտացնում է անհրաժեշտ նյութի որոնումն ու նույնականացումը և հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ՀՍՍՀ մշակութային ու արվեստագիտական կյանքի վերաբերյալ ձևավորվող գիտական և տեղեկատվական գրականության շրջանակի մասին։ Տեղեկատուն կարող է ներառել գրականության մատենագիտական նկարագրություններ՝ հեղինակային տվյալներով, վերնագրերով, հրատարակության վայրի և ժամանակի, հրատարակչական այլ տվյալների և անհրաժեշտ լրացուցիչ տեղեկությունների նշմամբ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն ընթացիկ բնույթն է․ այն ոչ միայն պահպանում է արդեն հրապարակված գրականության մասին տեղեկությունը, այլև պարբերաբար ներկայացնում է նոր հրատարակությունները՝ նպաստելով գիտական և մշակութային տեղեկատվության օպերատիվ տարածմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, գրականագետների, երաժշտագետների, թանգարանների և գրադարանների աշխատակիցների, դասախոսների, ուսանողների և հայ մշակույթի ու արվեստի ուսումնասիրությամբ զբաղվող այլ մասնագետների համար։ Այն հատկապես արժեքավոր է մատենագիտական որոնումների, թեմատիկ գրականության հավաքագրման, գիտական աշխատանքների պատրաստման և ՀՍՍՀ մշակութային ժառանգության վերաբերյալ հրատարակությունների բացահայտման ու ուսումնասիրման գործընթացում։ Տեղեկատուն միաժամանակ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական հրատարակչական ակտիվությունը՝ հանդես գալով որպես նոր գրականության մասին արագ կողմնորոշվելու գործնական աղբյուր։

Տնտեսագիտություն

Նոր ապրանք հասկացությունը տնտեսագիտության և մարքեթինգի մեջ վերաբերում է այն ապրանքին կամ ծառայությանը, որը շուկայում նախկինում չի եղել կամ էականորեն բարելավված է և առաջարկում է նոր արժեք սպառողի համար։ Նոր ապրանք կարող է համարվել ինչպես ամբողջովին նոր ստեղծված արտադրանքը, այնպես էլ արդեն գոյություն ունեցողի կատարելագործված տարբերակը՝ նոր ֆունկցիաներով, դիզայնով, տեխնոլոգիայով կամ օգտագործման ավելի բարձր արդյունավետությամբ։ Նոր ապրանքի մշակումը սովորաբար անցնում է մի քանի փուլերով՝ գաղափարի ձևավորում, շուկայի ուսումնասիրություն, նախագծում, փորձարկում, արտադրություն և շուկա դուրսբերում։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեն նորարարությունը, տեխնոլոգիական զարգացումը և սպառողների պահանջների ուսումնասիրությունը։ Նոր ապրանքի նպատակն է բավարարել չբավարարված կամ նոր ձևավորված պահանջարկը, բարձրացնել ընկերության մրցունակությունը և ապահովել տնտեսական աճ։ Միևնույն ժամանակ, նոր ապրանքի ստեղծումը կապված է ռիսկերի հետ, քանի որ շուկայի արձագանքը կարող է լինել անկանխատեսելի, իսկ ներդրումները՝ մեծ։ Այդ պատճառով ընկերությունները հաճախ կիրառում են մարքեթինգային վերլուծություններ և փորձնական վաճառքներ՝ հաջողության հավանականությունը գնահատելու համար։ Այսպիսով, նոր ապրանք հասկացությունը կարևոր դեր ունի ժամանակակից տնտեսության մեջ՝ որպես նորարարության և շուկայի զարգացման հիմնական շարժիչ ուժ։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հիպոթալամիկ պրոլինով հարուստ պեպտիդների, կարդիոակտիվ գլիկոպրոտեինների և օձերի թույների ազդեցության ուսումնասիրությանը նեյրոդեգեներատիվ գործընթացների պայմաններում, որոնք առաջանում են տրավմատիկ կամ տոքսիկ ազդեցությունների հետևանքով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել նշված կենսաբանական ակտիվ նյութերի հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցությունը նյարդային հյուսվածքի վրա և պարզել դրանց ազդեցության հետ կապված կենսաքիմիական ու ֆիզիոլոգիական մեխանիզմները։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նյարդային բջիջների վնասման գործընթացները, բջջային նյութափոխանակության փոփոխությունները, օքսիդատիվ սթրեսը, նեյրոնների ֆունկցիոնալ վիճակը և վնասումից հետո տեղի ունեցող վերականգնողական կամ հարմարվողական գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր կենսաակտիվ միացությունների համեմատական ազդեցությանը՝ դրանց հնարավոր նեյրոպրոտեկտոր հատկությունները բացահայտելու և նյարդային համակարգի վնասման դեպքում արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Հետազոտությունը կարող է ներառել փորձարարական մոդելների կիրառում, կենսաքիմիական և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների ուսումնասիրություն, ինչպես նաև վնասված նյարդային հյուսվածքի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների գնահատում։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև տարբեր ծագում ունեցող ակտիվ նյութերի ազդեցության հնարավոր մեխանիզմների բացահայտումը և դրանց փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը նեյրոդեգեներացիայի գործընթացների հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ նեյրոկենսաբանության և նեյրոֆարմակոլոգիայի հիմնարար հետազոտությունների համար՝ նպաստելով նյարդային հյուսվածքի վնասման մեխանիզմների ավելի խորքային ըմբռնմանը և ապագայում նեյրոպրոտեկտոր ազդեցությամբ նոր կենսաակտիվ նյութերի ուսումնասիրմանը։

Ինֆորմատիկա

Այս աշխատությունը վերաբերում է անլար սենսորային ցանցերում (Wireless Sensor Networks) ծածկույթի և կապակցվածության ցանկալի մակարդակի ապահովման համար օպտիմալ արձանագրությունների մշակմանը՝ համատեղելով ցանցային տեսության, օպտիմիզացիայի և էներգաարդյունավետ հաշվարկների մոտեցումները։ Այն ուսումնասիրում է այն հիմնարար խնդիրը, թե ինչպես կարելի է ապահովել տարածքի բավարար մոնիթորինգ (coverage) և միևնույն ժամանակ պահպանել ցանցի հանգույցների հուսալի հաղորդակցական կապը (connectivity)՝ նվազագույն էներգիայի ծախսով և առավելագույն շահագործման տևողությամբ։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են սենսորային հանգույցների տեղաբաշխման, ակտիվ/քնած ռեժիմների կառավարման, տվյալների փոխանցման և երթուղավորման մեխանիզմների տարբեր մոդելներ, որոնք ուղղված են ցանցի ընդհանուր արդյունավետության բարձրացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգիայի սպառման նվազեցմանը, քանի որ սենսորային ցանցերում հանգույցների մարտկոցային սահմանափակ ռեսուրսները վճռորոշ գործոն են համակարգի երկարաժամկետ աշխատանքի համար։ Բացի այդ, ներկայացվում են մաթեմատիկական մոդելներ և օպտիմիզացիոն ալգորիթմներ, որոնք թույլ են տալիս հավասարակշռել ծածկույթի և կապակցվածության միջև առկա հակասական պահանջները՝ հաճախ կիրառելով գրաֆների տեսություն, կլաստերավորման մեթոդներ և էվրիստիկ մոտեցումներ։ Ուսումնասիրվում են նաև դինամիկ միջավայրերում ցանցի հարմարվողականության խնդիրները, որտեղ հանգույցների խափանումները կամ տեղաշարժերը կարող են ազդել ընդհանուր կառուցվածքի վրա։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի իրերի ինտերնետի (IoT), խելացի միջավայրերի, արդյունաբերական մոնիթորինգի և անվտանգության համակարգերի զարգացման համար, քանի որ առաջարկվող մեթոդները թույլ են տալիս ստեղծել ավելի կայուն, էներգաարդյունավետ և ինքնակազմակերպվող ցանցային համակարգեր։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Ռաֆայել Լեմկինի գիտական, իրավական և փաստագրական ժառանգության շրջանակում Հայոց ցեղասպանության խնդրի ուսումնասիրմանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով զանգվածային հանցագործությունների բնույթի, դրանց իրավական գնահատման և միջազգային պատասխանատվության վերաբերյալ նրա մոտեցումները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես է հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների և տեղահանությունների վերաբերյալ նյութը տեղ գտել Լեմկինի ուսումնասիրություններում և ինչ նշանակություն է ունեցել ժողովուրդների ու ազգային խմբերի ոչնչացման երևույթի վերաբերյալ նրա իրավական մտածողության ձևավորման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական փաստերի, վկայությունների, իրավական փաստաթղթերի և այլ աղբյուրների ուսումնասիրման սկզբունքներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել նրա մոտեցումների ձևավորման գիտական ու պատմական միջավայրը։ Քննարկվում է ցեղասպանություն հասկացության ձևավորման գործընթացը և այն գաղափարը, որ ազգային, էթնիկական, ռասայական կամ կրոնական խմբերի նպատակային ոչնչացումը պետք է դիտարկվի որպես միջազգային իրավական պատասխանատվություն առաջացնող առանձնահատուկ հանցագործություն։ Վերլուծվում է նաև պատմական ուսումնասիրության և իրավական հայեցակարգի փոխհարաբերությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են կոնկրետ պատմական դեպքերի ուսումնասիրությունները նպաստել միջազգային իրավունքի նոր հասկացությունների և պաշտպանության մեխանիզմների ձևավորմանը։ Կարևորվում են Լեմկինի ձեռագրերը, հրապարակումները, դասախոսական նյութերը և այլ պահպանված աղբյուրները՝ նրա հայացքների զարգացման ընթացքը հասկանալու տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված քաղաքականության միջազգային արձագանքներին, պատասխանատվության խնդրին և զանգվածային հանցագործությունների կանխարգելման համար իրավական երաշխիքներ ստեղծելու անհրաժեշտության գաղափարին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս Հայոց ցեղասպանության ուսումնասիրությունը դիտարկել ոչ միայն պատմագիտական, այլև միջազգային իրավունքի և ցեղասպանագիտության զարգացման համատեքստում։ Միաժամանակ բացահայտվում է անհատի և պետության պատասխանատվության, ազգային խմբերի պաշտպանության, հանցագործությունների կանխարգելման և միջազգային համագործակցության վերաբերյալ գաղափարների նշանակությունը։ Նյութը կարևոր է նաև ցեղասպանության մասին գիտական հասկացությունների պատմությունը ուսումնասիրելու համար՝ հնարավորություն տալով հետևելու, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունների վերլուծությունը և իրավական մտածողությունը փոխազդել 20-րդ դարի միջազգային իրավունքի զարգացման ընթացքում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել Հայոց ցեղասպանության պատմության, ցեղասպանագիտության, միջազգային իրավունքի, իրավական մտքի պատմության և մարդու իրավունքների պաշտպանության խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Սինգապուրի և Հարավարևելյան Ասիայի տարածաշրջանի դերին «ծովային Մետաքսի ճանապարհի» համակարգում 1300–1800 թվականներին՝ ընդգծելով համաշխարհային առևտրային ցանցերի ձևավորումն ու զարգացումը նախագաղութային և վաղ գաղութային փուլերում։ Հեղինակը վերլուծում է ծովային առևտրի հիմնական ուղիները, որոնք կապում էին Չինաստանը, Հնդկաստանը, Մերձավոր Արևելքը և Հարավարևելյան Ասիան՝ դիտարկելով տարածաշրջանի ռազմավարական աշխարհագրական դիրքի նշանակությունը։ Գրքում ներկայացվում են առևտրային կենտրոնների՝ նավահանգիստների և միջնորդական քաղաքների գործառույթները, ինչպես նաև դրանց տնտեսական և քաղաքական ազդեցությունը տարածաշրջանային համակարգի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ապրանքաշրջանառությանը՝ համեմունքներ, մետաքս, կերամիկա և այլ բարձրարժեք ապրանքներ, որոնք ձևավորում էին ծովային առևտրի հիմնական հոսքերը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև տարբեր կայսրությունների և առևտրային ուժերի՝ մալայական սուլթանությունների, չինական դինաստիաների և եվրոպական գաղութային տերությունների փոխազդեցությունը։ Աշխատությունը ընդգծում է Սինգապուրի տարածաշրջանի կարևորությունը որպես ռազմավարական հանգույց՝ նախքան ժամանակակից նավահանգստային քաղաքի ձևավորումը։ Այն օգտակար է պատմաբանների, տնտեսագետների և համաշխարհային առևտրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։