Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի հարկային եկամուտների կառավարման հիմնախնդիրները

History

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդահայ կինեմատոգրաֆիայի ձևավորման և զարգացման վաղ շրջանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Հայաստանի մշակութային, հասարակական և քաղաքական կյանքի ընդհանուր փոփոխությունների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ազգային կինոարտադրության ինստիտուցիոնալ կայացման, ստեղծագործական սկզբունքների ձևավորման, կինոստուդիական համակարգի զարգացման և կինոյի՝ որպես զանգվածային մշակույթի կարևոր ոլորտի հաստատման գործընթացների վրա։ Քննության են առնվում կինոարտադրության կազմակերպման պայմանները, պետական մշակութային քաղաքականության ազդեցությունը, տեխնիկական հնարավորությունների ընդլայնումը և մասնագիտական կադրերի պատրաստման նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում համր կինոյից հնչյունային կինոյին անցման գործընթացին, որը էականորեն փոխեց ֆիլմերի գեղարվեստական լեզուն, դերասանական խաղի առանձնահատկությունները, երաժշտության և խոսքի կիրառումը, ինչպես նաև կինոարտադրության տեխնիկական պահանջները։ Ուսումնասիրվում է կինոռեժիսորների, սցենարիստների, դերասանների, օպերատորների և նկարիչների մասնակցությունը ազգային կինեմատոգրաֆիական դպրոցի ձևավորմանը։ Կարևորվում է Համո Բեկնազարյանի ստեղծագործական գործունեությունը և նրա ներդրումը հայկական գեղարվեստական կինոյի զարգացման գործում։ Դիտարկվում են պատմական, սոցիալական և կենցաղային թեմաների արտացոլման եղանակները, ազգային մշակույթի տարրերի օգտագործումը, գրական ստեղծագործությունների էկրանավորման փորձը և ժամանակաշրջանի հասարակական պատկերացումների արտահայտումը կինոյում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև խորհրդային գաղափարախոսության և մշակութային քաղաքականության ազդեցությանը ֆիլմերի թեմատիկ ընտրության ու կերպարային համակարգի վրա՝ ցույց տալով ստեղծագործական որոնումների և պետական պահանջների միջև գոյություն ունեցող փոխհարաբերությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կինոյի ազգային առանձնահատկությունների ձևավորման ուսումնասիրությունը՝ հայկական պատմության, կենցաղի, ժողովրդական ավանդույթների, երաժշտության և տեսողական մշակույթի տարրերի կիրառման տեսանկյունից։ Միաժամանակ դիտարկվում են խորհրդային մյուս հանրապետությունների կինեմատոգրաֆիական կենտրոնների հետ ստեղծագործական և մասնագիտական կապերը, որոնք նպաստել են փորձի փոխանակմանը և նոր տեխնոլոգիաների յուրացմանը։ Կինեմատոգրաֆիայի զարգացումը ներկայացվում է նաև որպես հասարակության մշակութային արդիականացման գործընթացի մաս, որի ընթացքում կինոն աստիճանաբար ձեռք բերեց կրթական, գաղափարական և գեղարվեստական նշանակություն։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ այն պատմական և ստեղծագործական պայմանները, որոնց հիման վրա հետագայում զարգացավ հայկական ազգային կինոդպրոցը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ կինոյի պատմության, կինոգիտության, մշակութաբանության, խորհրդային շրջանի արվեստի և Հայաստանի XX դարի մշակութային կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Technology

Այս աշխատությունը նվիրված է արևային պասիվ ջեռուցման էներգա-տնտեսական բարձր արդյունավետության համակարգերի կառուցվածքային լուծումների, հաշվարկման մեթոդների և օպտիմալացման մոտեցումների մշակմանը՝ ընդգծելով էներգախնայող շինարարության և կայուն զարգացման ժամանակակից պահանջները։ Գրքում վերլուծվում են արևային էներգիայի պասիվ օգտագործման հիմնական սկզբունքները՝ ջերմային կուտակման, ջերմափոխանակության և ճառագայթային ներթափանցման ֆիզիկական գործընթացների համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում շենքերի ճարտարապետական ձևավորման, նյութերի ջերմաֆիզիկական հատկությունների և կլիմայական պայմանների ազդեցությանը համակարգի ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են հաշվարկային մոդելներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել ջերմային կորուստները և արևային շահույթները տարբեր կառուցվածքային լուծումների դեպքում, ինչպես նաև կիրառվում են մաթեմատիկական օպտիմալացման մեթոդներ՝ համակարգի էներգետիկ և տնտեսական ցուցանիշների բարելավման համար։ Քննարկվում են նաև տարբեր երկրների փորձերը պասիվ արևային համակարգերի կիրառման ոլորտում՝ ցույց տալով դրանց արդյունավետությունը էներգասպառման նվազեցման և շինությունների ինքնավարության բարձրացման գործում։ Գրքի նպատակն է մշակել ինտեգրված մոտեցում արևային պասիվ ջեռուցման համակարգերի նախագծման համար՝ համադրելով տեխնիկական, տնտեսական և բնապահպանական գործոնները։

History

Այս փաստաթուղթը ներկայացնում է Կիևի առևտրական ինստիտուտում սովորող հայ ուսանողների փոխօգնության դրամարկղի գործունեության կանոնակարգային հիմքը՝ արտացոլելով ուսանողական ինքնակազմակերպման, փոխադարձ աջակցության և համայնքային համերաշխության սկզբունքները։ Նման կանոնադրական փաստաթղթի հիմնական նշանակությունն այն է, որ այն սահմանում է կազմակերպության ստեղծման նպատակը, անդամակցության պայմանները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, դրամական միջոցների ձևավորման և օգտագործման կարգը, ինչպես նաև կառավարման ու վերահսկողության մեխանիզմները։ Փոխօգնության դրամարկղի գոյությունը վկայում է ուսանողական միջավայրում փոխադարձ ֆինանսական աջակցության կազմակերպված համակարգ ստեղծելու ձգտման մասին, որի միջոցով անդամները կարող էին անհրաժեշտության դեպքում ստանալ նյութական օգնություն կամ այլ աջակցություն։ Փաստաթղթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական ուսանողական համայնքի ներքին կազմակերպվածության և ինքնակառավարման ձևերի մասին։ Կանոնադրության մեջ կարող էին սահմանվել դրամարկղի եկամուտների աղբյուրները, անդամավճարների չափը, կամավոր մուծումները, հնարավոր նվիրատվությունները և այլ ֆինանսական միջոցները, ինչպես նաև դրանց տրամադրման պայմանները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև այն հարցը, թե ինչ հանգամանքներում և ինչ ընթացակարգով էր նախատեսվում օգնության տրամադրումը, քանի որ դա ցույց է տալիս փոխօգնության կազմակերպության սոցիալական նպատակներն ու առաջնահերթությունները։ Փաստաթուղթը կարող է տեղեկություններ պարունակել նաև կառավարման կառուցվածքի մասին՝ ներառյալ ընդհանուր ժողովի, վարչական մարմինների, գանձապահի կամ վերահսկող կառույցների լիազորությունները։ Այդ դրույթների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ուսանողական կազմակերպության ժողովրդավարական ինքնակառավարման ձևերը, որոշումների ընդունման մեխանիզմները և ֆինանսական հաշվետվողականության սկզբունքները։ Պատմագիտական տեսանկյունից փաստաթուղթը արժեքավոր է նաև այն պատճառով, որ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել կրթություն ստանալու նպատակով Հայաստանից դուրս գտնվող հայ երիտասարդների համայնքային կապերը և փոխադարձ աջակցության մշակույթը։ Կիևի նման խոշոր կրթական կենտրոնում հայկական ուսանողական խմբերի ձևավորումը կապված էր ոչ միայն կրթական, այլև ազգային, սոցիալական և մշակութային կապերի պահպանման հետ։ Փոխօգնության կազմակերպության կանոնադրությունը այդ միջավայրի ինստիտուցիոնալացման կարևոր վկայություններից մեկն է և կարող է լրացնել տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական ուսանողական կյանքի վերաբերյալ պատմական պատկերացումը։ Փաստաթուղթը կարող է հետաքրքրել հայ ուսանողական կազմակերպությունների պատմությամբ, հայկական սփյուռքի ձևավորմամբ, կրթության պատմությամբ, բարեգործական և փոխօգնության կառույցների գործունեությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր կարող է լինել նաև Կիևի հայկական համայնքի և Ռուսական կայսրության կրթական միջավայրում հայ երիտասարդների սոցիալական կապերի ուսումնասիրման համար։ Ընդհանուր առմամբ, այս կանոնադրական նյութը ոչ միայն կազմակերպչական փաստաթուղթ է, այլև պատմական վկայություն, որը պատկերացում է տալիս ուսանողների փոխօգնության, ֆինանսական ինքնակազմակերպման և համայնքային համերաշխության ձևերի մասին։

History

Հրայր Դժողքը, որի իրական անունը Արմենակ Ղազարյան էր, հայ ազգային-ազատագրական շարժման հայտնի գործիչներից և ֆիդայական պայքարի կարևոր առաջնորդներից մեկն էր։ Նա ծնվել է Մուշում և երիտասարդ տարիքից ներգրավվել ազգային-հեղափոխական գործունեության մեջ՝ նպատակ ունենալով պաշտպանել արևմտահայության իրավունքներն ու պայքարել Օսմանյան կայսրության բռնությունների դեմ։ Հրայր Դժողքը հայտնի էր իր խիզախությամբ, կազմակերպչական ունակություններով և ժողովրդի նկատմամբ նվիրվածությամբ։ Նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել հայկական ինքնապաշտպանական շարժումներին և դարձել ժողովրդի վստահելի առաջնորդներից մեկը։ Նրա գործունեությունը հատկապես կապված էր Սասունի ազատագրական պայքարի հետ, որտեղ նա փորձել է միավորել ժողովրդին և կազմակերպել դիմադրություն թուրքական իշխանությունների դեմ։ Հրայր Դժողքը մեծ կարևորություն էր տալիս ազգային միասնությանը և ժողովրդի ինքնապաշտպանությանը։ Նա համոզված էր, որ հայ ժողովուրդը կարող է գոյատևել միայն համախմբված պայքարի միջոցով։ Իր գործունեության ընթացքում նա համագործակցել է ժամանակի հայտնի ֆիդայական առաջնորդների հետ և մասնակցել բազմաթիվ մարտերի։ Նրա կերպարը ժողովրդի մեջ դարձել էր անվախության և արդարության խորհրդանիշ։ Հրայր Դժողքը նաև հայտնի էր իր գաղափարական համոզմունքներով, քանի որ նա պայքարը դիտում էր ոչ միայն որպես ռազմական գործողություն, այլ նաև որպես ազգային արժանապատվության պահպանման միջոց։ 1904 թվականի Սասունի ապստամբության ժամանակ նա հերոսաբար զոհվեց, սակայն նրա անունը մնաց հայ ազատագրական պայքարի պատմության մեջ որպես անձնազոհության և հայրենասիրության օրինակ։

Literature

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է 1950-70-ական թվականների ամերիկյան գիտաֆանտաստիկական գրականության զարգացման, թեմատիկ առանձնահատկությունների և գեղարվեստական նշանակության քննությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն ժամանակաշրջանը, երբ գիտատեխնիկական արագ առաջընթացը, տիեզերքի ուսումնասիրության ընդլայնումը, միջուկային զենքի տարածումը, Սառը պատերազմի մթնոլորտը և հասարակական արժեքների փոփոխությունները էական ազդեցություն ունեցան գրական երևակայության վրա։ Գիտաֆանտաստիկական ստեղծագործություններում գիտության և տեխնոլոգիայի ձեռքբերումները հաճախ ներկայացվում են ոչ միայն որպես ապագայի հնարավորությունների խորհրդանիշ, այլև որպես մարդկության առջև կանգնած բարոյական, սոցիալական և փիլիսոփայական խնդիրների ուսումնասիրման միջոց։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ այնպիսի թեմաների, ինչպիսիք են տիեզերական ճանապարհորդությունները, այլմոլորակային քաղաքակրթությունները, ռոբոտներն ու արհեստական բանականությունը, տեխնոլոգիական հասարակությունը, ժամանակի և տարածության փոփոխությունները, ապագա քաղաքակրթությունները, ուտոպիաներն ու դիստոպիաները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու և տեխնոլոգիայի փոխհարաբերությանը, քանի որ այդ շրջանի գրականությունը հաճախ հարց է բարձրացնում այն մասին, թե ինչ հետևանքներ կարող է ունենալ գիտական առաջընթացը մարդու ազատության, ինքնության և բարոյական պատասխանատվության համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև սոցիալական խնդիրների արտացոլումը․ գիտաֆանտաստիկական աշխարհները հնարավորություն են տալիս անուղղակիորեն անդրադառնալ ռասայական և սոցիալական անհավասարությանը, քաղաքական վերահսկողությանը, պատերազմին, զանգվածային մշակույթին, անհատի օտարմանը և հասարակական փոփոխություններին։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննվել ժամանակաշրջանի նշանավոր հեղինակների և նրանց ստեղծագործությունների թեմատիկ ու ոճական առանձնահատկությունները՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է փոխվել ժանրի բնույթը տասնամյակների ընթացքում։ 1950-ականների ավելի ընդգծված տեխնոլոգիական և տիեզերական հետաքրքրություններին հետագայում ավելանում են հոգեբանական, սոցիալական և փիլիսոփայական խնդիրները, իսկ 1960-70-ականներին ժանրն ավելի բազմազան է դառնում՝ ընդլայնելով իր թեմատիկ և գեղարվեստական սահմանները։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև գիտաֆանտաստիկայի և այլ գրական ուղղությունների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև ժանրի լեզվական, կառուցվածքային և կերպարային առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է 1950-70-ական թվականների ամերիկյան գիտաֆանտաստիկական գրականությունը որպես արագ փոփոխվող հասարակության գեղարվեստական արձագանք՝ ընդգծելով այն, թե ինչպես են գիտական երևակայությունը, ապագայի տեսլականը և հասարակական քննադատությունը միավորվում՝ մարդու և քաղաքակրթության հնարավոր ապագաները պատկերելու համար։

Management

Այս թեման վերաբերում է մենեջմենթին՝ որպես կազմակերպությունների կառավարման համակարգված գործընթաց, որի նպատակն է արդյունավետ օգտագործել մարդկային, նյութական և ֆինանսական ռեսուրսները՝ հասնելու կազմակերպության նպատակներին։ Մենեջմենթը ներառում է հիմնական գործառույթներ՝ պլանավորում, կազմակերպում, ղեկավարում և վերահսկում, որոնք միասին ապահովում են աշխատանքի համակարգված ընթացք և նպատակների իրականացում։ Պլանավորման փուլում սահմանվում են նպատակները և դրանց հասնելու ռազմավարությունները, կազմակերպման ընթացքում բաշխվում են ռեսուրսներն ու պարտականությունները, ղեկավարման փուլում ապահովվում է մարդկանց մոտիվացիան և առաջնորդությունը, իսկ վերահսկման միջոցով գնահատվում են արդյունքները և իրականացվում անհրաժեշտ ճշգրտումներ։ Մենեջմենթը կարևոր դեր ունի ինչպես բիզնես ոլորտում, այնպես էլ պետական կառավարման, կրթության և այլ կազմակերպչական համակարգերում՝ նպաստելով արդյունավետության բարձրացմանը, որոշումների որակի բարելավմանը և մրցունակության ապահովմանը։