Հայ սոցիոլոգիայի կայացման առանձնահատկությունները (XIX դարավերջ - XX դարասկիզբ)

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Մկրտիչ Խրիմյանի հասարակական և քաղաքական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով նրա դերակատարությունը XIX դարի երկրորդ կեսի և XX դարի սկզբի հայ ազգային-հասարակական կյանքի կարևորագույն գործընթացներում։ Հետազոտության շրջանակում լուսաբանվում է նրա գործունեությունը հոգևոր, կրթական, հասարակական և ազգային-քաղաքական ոլորտներում, ինչպես նաև նրա գաղափարական հայացքների ձևավորումն ու զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման, կրթության և մշակույթի զարգացման, հասարակական համախմբման և հայ ժողովրդի իրավունքների պաշտպանության ուղղությամբ նրա նախաձեռնություններին։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են նաև նրա հարաբերությունները ժամանակի հասարակական և քաղաքական գործիչների հետ, ազգային հարցի վերաբերյալ դիրքորոշումները և այն քաղաքական ու պատմական պայմանները, որոնցում ծավալվել է նրա գործունեությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արևմտահայության խնդիրներին, Օսմանյան կայսրության պայմաններում հայ բնակչության սոցիալական ու քաղաքական դրությանը և այդ խնդիրների վերաբերյալ նրա արտահայտած տեսակետներին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է նա իր հասարակական գործունեությունը կապել ազգային շահերի պաշտպանության, կրթական առաջընթացի և հասարակական կյանքի բարեփոխման գաղափարների հետ։ Աշխատությունը նաև արժեքավոր է նրա գործունեությունը ժամանակաշրջանի ավելի լայն քաղաքական իրադարձությունների համատեքստում դիտարկելու տեսանկյունից՝ բացահայտելով նրա ազդեցությունը հայ ազգային-ազատագրական մտքի և հասարակական գիտակցության զարգացման վրա։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց պատմության, հասարակական-քաղաքական մտքի, եկեղեցու պատմության, ազգային շարժումների և հայագիտության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և XIX դարի հայ հասարակական կյանքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Պատմություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է համառոտ ուսումնասիրություն «ամքար» հասկացության և դրա պատմական նշանակության վերաբերյալ՝ անդրադառնալով հայկական հասարակության մեջ արհեստավորների մասնագիտական միավորումների ձևավորմանը, գործունեությանը և սոցիալական դերին։ Նյութում քննարկվում են ամքարական կազմակերպությունների կառուցվածքը, ներքին կանոնակարգերը, մասնագիտական ավանդույթները և վարպետների, աշակերտների ու ենթավարպետների միջև ձևավորված հարաբերությունները, որոնք կարևոր դեր են ունեցել արհեստների զարգացման, մասնագիտական գիտելիքների փոխանցման և արտադրական մշակույթի պահպանման գործում։ Առանձնացվում է նաև ամքարների նշանակությունը քաղաքային կյանքի, առևտրի, տնտեսական կազմակերպման և համայնքային ինքնակառավարման համակարգերում, ինչպես նաև նրանց մասնակցությունը բարեգործական, կրթական և հասարակական նախաձեռնություններին։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են ամքարական ավանդույթները նպաստել հայկական արհեստագործության և քաղաքային մշակույթի զարգացմանը՝ ներկայացնելով թեմայի պատմական և մշակութային համատեքստի համառոտ, սակայն բովանդակալից վերլուծություն։

Քիմիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ոչ սիմետրիկ օքսիդների հիման վրա իրականացվող սինթեզների ուսումնասիրմանը և դրանց կիրառմամբ նոր քիմիական միացությունների ստացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է այնպիսի օքսիդային միացությունների քիմիական հատկությունների ուսումնասիրության հետ, որոնք ունեն կառուցվածքային անհամաչափություն և այդ պատճառով կարող են դրսևորել յուրահատուկ ռեակցիոնունակություն։ Աշխատանքում դիտարկվում են ոչ սիմետրիկ օքսիդների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց փոխազդեցությունը տարբեր ռեագենտների հետ և սինթեզի ընթացքում ընթացող քիմիական փոխակերպումների օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակցիաների պայմանների ընտրությանը՝ ջերմաստիճանի, լուծիչի, կատալիզատորի, ռեագենտների հարաբերակցության և ռեակցիայի տևողության ազդեցությանը վերջնական արտադրանքի ելքի և մաքրության վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ինչպես արդեն հայտնի սինթեզների կատարելագործում, այնպես էլ նոր մեթոդների մշակման փորձեր՝ նպատակ ունենալով ստանալ կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առումով արժեքավոր միացություններ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել դրանց բաղադրությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և մաքրության աստիճանը։ Ոչ սիմետրիկ օքսիդների հիման վրա իրականացվող սինթեզների ուսումնասիրությունը կարող է ընդլայնել տարբեր օրգանական և անօրգանական միացությունների ստացման սինթետիկ հնարավորությունները և նպաստել նոր նյութերի ստացման արդյունավետ մեթոդների ձևավորմանը։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում ինչպես հիմնարար քիմիայի, այնպես էլ կիրառական սինթեզի տեսանկյունից, քանի որ ռեակցիոնունակ օքսիդային համակարգերի նպատակային օգտագործումը կարող է հնարավորություն տալ վերահսկելի եղանակով ստանալ տարբեր կառուցվածքով նյութեր։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի բացահայտել ոչ սիմետրիկ օքսիդների քիմիական փոխակերպումների առանձնահատկությունները, գնահատել դրանց սինթետիկ ներուժը և մշակել արդյունավետ պայմաններ նոր քիմիական միացությունների ստացման համար։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը կառուցված է այնպես, որ յուրաքանչյուր հասկացություն ներկայացված է հստակ սահմանմամբ և, անհրաժեշտության դեպքում, լրացվում է գործնական բացատրություններով կամ կիրառման օրինակներով՝ օգնելով ընթերցողին հասկանալ տվյալ տերմինի իրական տնտեսական նշանակությունը գյուղատնտեսական համակարգում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ագրարային տնտեսագիտության բարդ և բազմաշերտ հասկացություններին, որոնք հաճախ օգտագործվում են գիտական հետազոտություններում, ուսումնական գործընթացում և գործնական կառավարման մեջ։ Բառարանում ընդգրկված են նաև ժամանակակից ագրարային տնտեսության համար կարևոր հասկացություններ՝ գյուղատնտեսական շուկաների կառուցվածք, սննդի անվտանգություն, ագրոբիզնես, ներդրումային քաղաքականություն և արտադրական ռիսկերի կառավարում։ Սա թույլ է տալիս աշխատությունը դիտարկել ոչ միայն որպես ուսումնական գործիք, այլ նաև որպես ոլորտի մասնագետների համար կիրառական ձեռնարկ։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագիտության, գյուղատնտեսության, ագրոբիզնեսի, պետական կառավարման և հարակից ոլորտների ուսանողների, դասախոսների և մասնագետների համար՝ որպես հիմնական տեղեկատու աղբյուր ագրարային տնտեսագիտության տերմինաբանության ճիշտ օգտագործման համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հանրային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդերքի և ջրային ռեսուրսների կառավարման օրինակով։ Գրքում ներկայացվում են բնական ռեսուրսների օգտագործման, պահպանության և վերահսկման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց կառավարման համակարգերի ձևավորման և կատարելագործման հիմնական ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է ընդերքի և ջրային պաշարների տնտեսական, բնապահպանական և սոցիալական նշանակությանը, դրանց արդյունավետ օգտագործման անհրաժեշտությանը և պետական կառավարման մեխանիզմների դերին։ Վերլուծվում են ոլորտներում առկա խնդիրները, այդ թվում՝ ռեսուրսների ոչ արդյունավետ շահագործումը, բնապահպանական ռիսկերը, վերահսկողական համակարգերի կատարելագործման անհրաժեշտությունը և կառավարման թափանցիկության ապահովման հարցերը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հանրային ռեսուրսների կառավարման միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները, կայուն զարգացման սկզբունքների ներդրման ուղիները և պետական քաղաքականության բարելավման առաջարկություններ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հանրային կառավարման, տնտեսագիտության, բնապահպանության, երկրագիտության և ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսանողների, մասնագետների, հետազոտողների, ինչպես նաև Հայաստանի բնական պաշարների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է երեք լեզուներում գույն նշանակող բաղադրիչներ պարունակող դարձվածային միավորների համեմատական-զուգադրական քննությանը՝ դրանց իմաստային, կառուցվածքային, գործառական և լեզվամշակութային առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության առանցքում այն դարձվածքներն են, որոնց կազմում գունանունը հանդես է գալիս ոչ միայն իր ուղղակի նշանակությամբ, այլև ձեռք է բերում փոխաբերական, խորհրդանշական, գնահատողական կամ հուզարտահայտչական բովանդակություն։ Ուսումնասիրվում է, թե տարբեր լեզուներում միևնույն գույնը ինչպիսի իմաստային կապեր կարող է ձևավորել մարդու բնավորության, հույզերի, հասարակական հարաբերությունների, հաջողության, վտանգի, մաքրության, տխրության և մշակութային այլ պատկերացումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դարձվածային համարժեքության խնդրին՝ տարբերակելով այն դեպքերը, երբ երեք լեզուներում գոյություն ունեն կառուցվածքով և իմաստով մոտ միավորներ, երբ նույն գաղափարն արտահայտվում է տարբեր գունային բաղադրիչներով, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ որևէ դարձվածք տվյալ լեզվամշակութային համակարգին հատուկ երևույթ է և մյուս լեզուներում չունի անմիջական համարժեք։ Քննվում են հիմնական գունանունների մասնակցությամբ կազմված դարձվածքների իմաստային խմբերը, դրանց բազմիմաստությունը, փոխաբերական զարգացումը և խոսքում կիրառության առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է դարձվածքների ազգային-մշակութային պայմանավորվածությունը, քանի որ գույների խորհրդանշական ընկալումը ձևավորվում է պատմական փորձի, ավանդույթների, գրականության, կրոնական պատկերացումների և առօրյա մշակույթի ազդեցությամբ։ Զուգադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես համընդհանուր լեզվամտածողական օրինաչափություններ, այնպես էլ հայերենին, ռուսերենին և անգլերենին բնորոշ առանձնահատկություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև դարձվածքների կառուցվածքային քննությունը՝ ըստ բաղադրիչների հարաբերության, քերականական կառուցվածքի և խոսքիմասային պատկանելության։ Առանձին նշանակություն ունի թարգմանական համարժեքության ուսումնասիրությունը, քանի որ բառացիորեն փոխանցված գունային բաղադրիչը միշտ չէ, որ պահպանում է սկզբնաղբյուր դարձվածքի իրական իմաստն ու մշակութային ենթատեքստը։ Այդ պատճառով համեմատական քննությունը կարող է նպաստել համարժեք թարգմանական տարբերակների ընտրության և լեզվամշակութային տարբերությունների ճիշտ մեկնաբանման սկզբունքների մշակմանը։ Աշխատությունը կարևոր է դարձվածաբանության, իմաստաբանության և լեզվամշակութաբանության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես են գույների մասին պատկերացումները լեզվի մեջ վերածվում կայուն արտահայտությունների և արտացոլում տարբեր լեզվակիր հանրությունների մշակութային փորձը։