Ղարաբաղյան ու տարածաշրջանային մյուս զինված հակամարտությունները Անդրկովկասում և Ռուսաստանի Դաշնությունը (1991-1994 թթ.)

Մշակույթ

Գիրքը նվիրված է ութձայն համակարգի ուսումնասիրությանը հայ հոգևոր երգարվեստի և հատկապես Մխիթարյան ավանդույթի շրջանակում։ Աշխատության կենտրոնում հայ եկեղեցական երաժշտության մեջ ձևավորված ութձայն համակարգն է՝ որպես հոգևոր երգերի դասակարգման, կառուցվածքային կազմակերպման և երաժշտական մտածողության կարևոր սկզբունք։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այդ համակարգի դրսևորումները Մխիթարյանների երգվածքում՝ անդրադառնալով հոգևոր երգերի մեղեդիական առանձնահատկություններին, ձայնեղանակային կառուցվածքին, երաժշտական ձևերին և ավանդույթի պահպանման ու փոխանցման եղանակներին։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր տեղ է հատկացվում Մխիթարյան միաբանության գործունեությանը և նրա ունեցած նշանակությանը հայ մշակույթի, լեզվի, գրականության և հատկապես հոգևոր երաժշտական ժառանգության պահպանման ու տարածման գործում։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է ութձայն համակարգը գործել հայ հոգևոր երգարվեստում, ինչպիսի առանձնահատկություններ է ստացել Մխիթարյան միջավայրում և ինչպես է արտահայտվել տարբեր երգերի երաժշտական կառուցվածքում։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև այն առումով, որ միավորում է երաժշտագիտական և պատմամշակութային մոտեցումները՝ հայ հոգևոր երաժշտությունը ներկայացնելով ոչ միայն որպես կրոնական արարողակարգի մաս, այլև որպես դարերի ընթացքում ձևավորված ազգային մշակութային ժառանգություն։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, հայ եկեղեցական երաժշտության հետազոտողներին, ազգագրագետներին, հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, հոգևոր երաժշտության կատարողներին, ինչպես նաև Մխիթարյան միաբանության մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է այն ընկալման և մեկնաբանման փոփոխություններին, որոնք ձևավորվել են Սերվանտեսի ստեղծագործության շուրջ 20-րդ դարի իսպանական գրական քննադատության մեջ՝ ընդգծելով այն որպես բազմաշերտ մշակութային և գաղափարական երևույթ։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես է վեպը վերաիմաստավորվել տարբեր քննադատական դպրոցների կողմից՝ սկսած փիլիսոփայական և էքզիստենցիալ մոտեցումներից մինչև պատմական, սոցիալ-քաղաքական և կառուցվածքաբանական վերլուծություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գաղափարին, որ գլխավոր կերպարը ընկալվում է ոչ միայն որպես գրական կատակերգական ֆիգուր, այլ նաև որպես իսպանական և եվրոպական ինքնության, իդեալիզմի և իրականության հակադրության խորհրդանիշ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է 20-րդ դարի քննադատության մեջ ձևավորված նոր մոտեցումները՝ տեքստի բազմաձայնության, հեղինակի դիրքի և ընթերցողի դերակատարության վերարժևորման համատեքստում։ Միաժամանակ դիտարկվում է, թե ինչպես է վեպը դարձել ինտելեկտուալ բանավեճերի կենտրոն՝ շարունակաբար վերակարդացվող և նոր իմաստներ ստացող դասական տեքստի օրինակ։

Տնտեսագիտություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է շինարարական նախագծերում գործառնա-արժեքային վերլուծության (ԳԱՎ) համակարգի կիրառման հիմնախնդիրներին՝ կենտրոնանալով նախագծերի արժեքի օպտիմալացման, նյութերի և ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման, ինչպես նաև նախագծային որոշումների տնտեսական և տեխնիկական արդարացվածության ապահովման վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է ԳԱՎ-ի գործիքների և մեթոդների կիրառելիությունը շինարարական գործընթացներում, ընդգրկելով նյութերի ընտրության, աշխատանքների կազմակերպման, ժամանակացույցի և բյուջեի կառավարման խնդիրները, ինչպես նաև հավասարակշռված լուծումների ընդունման գործընթացը՝ նվազագույն ծախսով առավելագույն արդյունքի հասնելու նպատակով։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են նաև համակարգի ներդրման դժվարություններն ու գործնական խոչընդոտները, ներառյալ տվյալների որակի, ծրագրային ապահովման, մասնագիտական պատրաստվածության և նախագծային թիմերի համագործակցության խնդիրները։ Աշխատանքը կարևոր է շինարարական կազմակերպությունների և նախագծային ընկերությունների համար՝ բարելավելու նախագծերի ֆինանսական արդյունավետությունը, վերահսկողությունը և ժամանակացույցի ճշգրտությունը, ինչպես նաև նպաստելու զարգացման և ռեսուրսների խնայողության ռազմավարությունների արդյունավետ իրականացմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի նշանավոր եկեղեցական, աստվածաբան և մտավորական Հովհան Իմաստասեր Օձնեցու կյանքի, հոգևոր գործունեության և հայ եկեղեցական մտքի զարգացման գործում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են նրա ապրած ժամանակաշրջանի պատմաքաղաքական և կրոնական պայմանները՝ հնարավորություն տալով հասկանալ այն միջավայրը, որտեղ ձևավորվել են նրա աստվածաբանական հայացքներն ու եկեղեցական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում նրա՝ Հայոց կաթողիկոսի պաշտոնում ծավալած գործունեությանը, եկեղեցական կառավարման ամրապնդմանն ուղղված քայլերին և Հայոց եկեղեցու ներքին կազմակերպման խնդիրներին։ Քննության են առնվում եկեղեցական կարգապահության, ծիսական կյանքի, դավանաբանական սկզբունքների և հոգևորականության գործունեության կարգավորման հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում է նրա մասնակցությունը ժամանակաշրջանի դավանական բանավեճերին և Հայոց եկեղեցու աստվածաբանական դիրքորոշումների հիմնավորմանն ու պաշտպանությանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև քրիստոնեական տարբեր եկեղեցիների և դավանական ուղղությունների միջև գոյություն ունեցող հարաբերություններին՝ ցույց տալով, թե քաղաքական և կրոնական բարդ պայմաններում ինչ նշանակություն ուներ եկեղեցական ինքնուրույնության պահպանումը։ Ուսումնասիրվում է նրա գրական և աստվածաբանական ժառանգությունը, մեկնողական ու դավանաբանական մտածողությունը և եկեղեցական իրավունքի զարգացման գործում ունեցած ներդրումը։ Առանձին նշանակություն է տրվում կանոնական նյութերի համակարգմանն ու եկեղեցական կանոնների կիրառմանը, որոնք կարևոր դեր էին կատարում ոչ միայն հոգևոր կյանքի, այլև միջնադարյան հայ հասարակության մի շարք հարաբերությունների կարգավորման գործում։ Նրա գործունեությունը դիտարկվում է նաև կրթական և մշակութային տեսանկյունից՝ հաշվի առնելով հոգևոր գիտելիքի տարածման, գրավոր մշակույթի պահպանման և եկեղեցական մտավոր ավանդույթի զարգացման նշանակությունը։ Քննության են առնվում նրա աշխատություններում արտահայտված գաղափարները մարդու բարոյական վարքի, հավատքի, եկեղեցու առաքելության և քրիստոնեական համայնքի կազմակերպման վերաբերյալ։ Կարևորվում է նաև եկեղեցական ու աշխարհիկ իշխանությունների փոխհարաբերությունների խնդիրը և այն քաղաքական միջավայրը, որտեղ Հայոց եկեղեցին ստիպված էր պահպանել իր կառույցներն ու ինքնությունը։ Պատմական աղբյուրների և մատենագրական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել հոգևոր առաջնորդի կենսագրության հիմնական փուլերը և գնահատել նրա գործունեության ազդեցությունը հետագա դարերի հայ եկեղեցական կյանքի վրա։ Նրա կերպարը ներկայացվում է որպես եկեղեցական առաջնորդի և գիտնական-մտավորականի համադրություն, որի գործունեությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջնադարյան հայկական աստվածաբանական և իրավական մտքի պատմության մեջ։ Աշխատությունը նպաստում է նաև VIII դարի Հայաստանի կրոնական, մշակութային և հասարակական կյանքի առավել ամբողջական ընկալմանը՝ անհատի գործունեությունը դիտարկելով ժամանակաշրջանի լայն պատմական գործընթացների համատեքստում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայոց եկեղեցու պատմության, միջնադարյան Հայաստանի պատմության, աստվածաբանության, եկեղեցական իրավունքի, հայ միջնադարյան մատենագրության և հայագիտության խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, հոգևորականների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Պրոկարիոտ բջիջը կենսաբանական բջջի պարզագույն ձևերից է, որը բնորոշ է բակտերիաներին և արխեաներին, և առանձնանում է նրանով, որ չունի ձևավորված կորիզ և թաղանթով պատված օրգանոիդներ, իսկ նրա գենետիկական նյութը գտնվում է ցիտոպլազմայում՝ սովորաբար օղակաձև ԴՆԹ-ի տեսքով՝ նուկլեոիդ կոչվող հատվածում։ Այս բջիջները կառուցվածքային առումով ավելի պարզ են, քան էուկարիոտները, սակայն ունեն բարձր հարմարվողականություն և արագ բազմանալու ունակություն, ինչը թույլ է տալիս նրանց գոյատևել բազմազան և հաճախ ծայրահեղ միջավայրերում։ Պրոկարիոտների բջջապատը հաճախ կազմված է պեպտիդոգլիկանից (բակտերիաների դեպքում), որը ապահովում է ձևի պահպանում և պաշտպանություն արտաքին ազդեցություններից, իսկ արխեաների մոտ այն կարող է ունենալ այլ քիմիական կառուցվածք։ Չնայած պարզությանը, պրոկարիոտ բջիջը ունի կենսագործունեության համար անհրաժեշտ բոլոր հիմնական գործընթացները՝ էներգիայի արտադրություն, սպիտակուցների սինթեզ ռիբոսոմների միջոցով և նյութափոխանակություն, որոնք իրականացվում են ցիտոպլազմայում և բջջաթաղանթի վրա գտնվող համակարգերի միջոցով։ Դրանք կարող են լինել ինչպես ինքնուրույն սնվող (աուտոտրոֆ), այնպես էլ օրգանական նյութերից օգտվող (հետերոտրոֆ), և մեծ դեր ունեն էկոհամակարգերում նյութերի շրջանառության, քայքայման և կենսաերկրաքիմիական գործընթացների ապահովման մեջ, ինչպես նաև մարդու կյանքում՝ թե օգտակար, թե հիվանդածին ձևերով։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայերենի և անգլերենի քերականական համակարգերի ուսումնասիրությանը՝ երկու լեզուների կառուցվածքային առանձնահատկությունների համադրական ներկայացմամբ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են քերականության հիմնական բաղադրիչները՝ ձևաբանությունն ու շարահյուսությունը, ինչպես նաև դրանցում առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսքի մասերի համակարգին, գոյականների, ածականների, դերանունների, բայերի և այլ քերականական միավորների ձևաբանական ու գործառական առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում բայական համակարգերի կառուցվածքը, ժամանակի, եղանակի, դեմքի և թվի արտահայտման միջոցները, ինչպես նաև հայերենի և անգլերենի բայական ձևերի միջև առկա տարբերությունները։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև գոյականի քերականական կատեգորիաներին, հոդերի կիրառությանը, հոլովական հարաբերությունների արտահայտմանը և բառերի միջև շարահյուսական կապերի ձևավորմանը։ Համադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են երկու լեզուները տարբեր միջոցներով արտահայտում նույն կամ նմանատիպ քերականական իմաստները։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև նախադասության կառուցվածքի, բառերի շարադասության, պարզ և բարդ նախադասությունների, հարցական և ժխտական կառուցվածքների առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ հայերենից անգլերեն և անգլերենից հայերեն թարգմանության կամ լեզվի ուսուցման ընթացքում՝ պայմանավորված երկու քերականական համակարգերի կառուցվածքային տարբերություններով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայերենի և անգլերենի քերականական կազմակերպվածության, դրանց ընդհանրությունների ու տարբերությունների և լեզվական կառուցվածքի գործառական առանձնահատկությունների մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, հայերեն և անգլերեն լեզուների մասնագետների, թարգմանիչների, օտար լեզվի ուսուցիչների, ուսանողների, հետազոտողների և երկու լեզուների քերականական համակարգերի համեմատական ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։