Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ Հայկական ՍՍՀ-ում : Մատենագիտական ցանկ

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տեղական ինքնակառավարման համակարգի ֆինանսական հիմքերի, զարգացման խոչընդոտների և դրանց հաղթահարման ուղիների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Երևանի քաղաքին։ Հեղինակը վերլուծում է համայնքային բյուջեների ձևավորման սկզբունքները, եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը, պետական ֆինանսական աջակցությունը, սեփական եկամուտների հավաքագրման արդյունավետությունը, միջբյուջետային հարաբերությունները և տեղական իշխանությունների ֆինանսական ինքնուրույնության աստիճանը։ Գրքում քննարկվում են նաև տեղական կառավարման արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական, իրավական և վարչական գործոնները, ներկայացվում են Երևանի ֆինանսական կառավարման առանձնահատկությունները, համայնքային ծառայությունների ֆինանսավորման խնդիրները և ներդրումային քաղաքականության դերը քաղաքային զարգացման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությանը, ֆինանսական կայունության ապահովման մեխանիզմներին և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ֆինանսական կարողությունների ընդլայնման հնարավորություններին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, տեղական ինքնակառավարման ոլորտի աշխատակիցների, հետազոտողների և ուսանողների համար, որոնք հետաքրքրված են հանրային ֆինանսների, համայնքային կառավարման և Երևանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներով։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի չափածո և արձակ լեգենդների գեղարվեստական, գաղափարական և ժանրային առանձնահատկությունների քննությանը՝ բացահայտելով դրանց տեղը բանաստեղծի ստեղծագործական ժառանգության մեջ և հայ գրականության լեգենդային մտածողության զարգացման համատեքստում։ Աշխատության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է ժողովրդական բանահյուսական նյութը վերածվում ինքնուրույն գեղարվեստական իրականության և ինչպես են լեգենդի միջոցով արտահայտվում սիրո, մարդկային ճակատագրի, բարու և չարի, հավատարմության, գեղեցիկի, տառապանքի, մահվան և անմահության վերաբերյալ գաղափարները։ Իսահակյանի լեգենդներում առասպելական և ժողովրդական պատկերացումները միահյուսվում են հեղինակի անհատական աշխարհընկալման հետ՝ ստեղծելով պարզ թվացող, բայց գաղափարապես ու հոգեբանորեն բազմաշերտ ստեղծագործություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է չափածո և արձակ լեգենդների համեմատական քննությունը։ Չափածո տարբերակներում բանաստեղծական ռիթմը, երաժշտականությունը, հակիրճությունը և պատկերների խտությունը նպաստում են զգացմունքի անմիջական արտահայտմանը։ Բանաստեղծական խոսքը հնարավորություն է տալիս լեգենդի սյուժետային հիմքի վրա ստեղծելու հուզականորեն լարված և խորհրդանշական աշխարհ, որտեղ յուրաքանչյուր պատկեր կարող է ունենալ միաժամանակ առասպելական, հոգեբանական և փիլիսոփայական նշանակություն։ Արձակ լեգենդներում, իր հերթին, ավելի մեծ հնարավորություն է ստեղծվում սյուժեի մանրամասն զարգացման, կերպարների հոգեբանական բացահայտման և միջավայրի նկարագրության համար։ Այս տարբերությունները, սակայն, չեն խախտում երկու ձևերի ներքին կապը․ և՛ չափածո, և՛ արձակ լեգենդներում պահպանվում է բանահյուսական մտածողության հիմքը՝ միահյուսված անհատական գեղարվեստական մեկնաբանության հետ։ Իսահակյանի լեգենդների կարևոր թեմաներից է սերը։ Սիրային հարաբերությունները հաճախ ներկայացվում են որպես մարդու կյանքի ամենաբարձր և միաժամանակ ամենախոցելի արժեքներից մեկը։ Սերը կարող է հաղթահարել ժամանակը, տարածությունը և նույնիսկ մահը, սակայն այն հաճախ կապված է նաև տառապանքի, բաժանման, զոհաբերության և անհնարինության հետ։ Այդ հակադրության շնորհիվ սիրային լեգենդները վերածվում են մարդու հոգևոր գոյության մասին խորհրդածության։ Սիրո կորուստը կարող է դառնալ ոչ միայն անձնական ողբերգություն, այլև մարդկային ճակատագրի ընդհանրական խորհրդանիշ։ Մահվան և անմահության թեման նույնպես առանցքային նշանակություն ունի։ Իսահակյանի լեգենդներում մահը հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես կյանքի վերջ, այլև որպես սիրո, հիշողության և հոգևոր արժեքների փորձության սահման։ Մարդը կարող է ֆիզիկապես հեռանալ, սակայն նրա սերը, անունը կամ գործը շարունակում են ապրել հիշողության և մշակույթի մեջ։ Այս մոտեցումը լեգենդներին հաղորդում է փիլիսոփայական խորություն և թույլ է տալիս մարդկային կյանքի անցողիկությունը հակադրել հոգևոր արժեքների շարունակականությանը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական բանահյուսության ազդեցությանը։ Իսահակյանը լայնորեն օգտագործում է ժողովրդական ավանդությունների, առասպելների և զրույցների գեղարվեստական ներուժը, սակայն դրանք պարզապես չի վերարտադրում։ Նա վերամշակում է բանահյուսական նյութը, փոխում շեշտադրումները, խորացնում կերպարների հոգեբանությունը և ստեղծում անհատական հեղինակային աշխարհ։ Այս գործընթացում ժողովրդական սյուժեն ձեռք է բերում նոր գաղափարական բովանդակություն՝ պահպանելով իր ազգային և մշակութային հիմքը։ Բանահյուսական տարրերի և հեղինակային երևակայության համադրումը հատկապես նկատելի է կերպարների կառուցման մեջ։ Լեգենդային հերոսները կարող են ունենալ առասպելական կամ խորհրդանշական բնույթ, սակայն նրանց ապրումները հաճախ խորապես մարդկային են։ Նրանք սիրում են, տառապում են, կորցնում են, ընտրություն են կատարում և պայքարում են իրենց ճակատագրի դեմ։ Այդ պատճառով ընթերցողը նրանց ընկալում է ոչ միայն որպես լեգենդի հերոսներ, այլև որպես մարդու ընդհանրացված կերպարներ։ Կարևոր դեր ունի նաև բնության պատկերումը։ Իսահակյանի լեգենդներում բնությունը հաճախ կապված է մարդկային զգացմունքների և իրադարձությունների հետ։ Բնապատկերները կարող են ընդգծել պատմության ողբերգականությունը, սիրո քնքշությունը կամ հերոսի ներքին վիճակը։ Բնությունն այս դեպքում պարզապես գործողությունների միջավայր չէ, այլ գեղարվեստական աշխարհի ակտիվ բաղադրիչ, որը հաճախ ձեռք է բերում խորհրդանշական իմաստ։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև լեզվի և ոճի առանձնահատկություններին։ Լեգենդների լեզուն միավորում է ժողովրդական խոսքի պարզությունն ու բանաստեղծական պատկերավորությունը։ Հեղինակը հաճախ օգտագործում է կրկնություններ, խորհրդանշական պատկերներ, հակադրություններ և երաժշտական կառուցվածքներ, որոնք ստեղծագործություններին հաղորդում են հեքիաթային և առասպելական մթնոլորտ։ Միաժամանակ լեզվի պարզությունը չի նշանակում գաղափարների պարզեցում․ կարճ ու հասանելի պատմությունների ներքո հաճախ թաքնված են մարդու գոյության և ճակատագրի վերաբերյալ խորքային հարցադրումներ։ Չափածո և արձակ լեգենդների համեմատությունը ցույց է տալիս, որ ժանրային ձևի փոփոխությունը փոխում է նաև գեղարվեստական արտահայտության հնարավորությունները։ Չափածոն ավելի մեծ տեղ է տալիս ռիթմին, հնչերանգին և զգացմունքի խտացված արտահայտությանը, մինչդեռ արձակը հնարավորություն է տալիս ավելի ազատ զարգացնելու պատմությունը և խորացնելու կերպարների ու իրավիճակների նկարագրությունը։ Սակայն երկու ձևերի հիմքում էլ պահպանվում է նույն ստեղծագործական սկզբունքը՝ ժողովրդական նյութի միջոցով անդրադառնալ համամարդկային արժեքներին և մարդու հոգևոր աշխարհի խնդիրներին։ Այս ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Ավետիք Իսահակյանի լեգենդները կարևոր տեղ են զբաղեցնում նրա ստեղծագործական ժառանգության մեջ՝ միավորելով բանահյուսական ավանդույթը, բանաստեղծական երևակայությունը, հոգեբանական խորությունը և փիլիսոփայական մտածողությունը։ Դրանք հնարավորություն են տալիս տեսնելու, թե ինչպես կարող է հին լեգենդային նյութը նոր կյանք ստանալ անհատական հեղինակի մշակմամբ և վերածվել սիրո, կորստի, մահվան, հավատարմության և մարդկային հոգու անմահության մասին համամարդկային խոսքի։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականությամբ, բանահյուսությամբ, լեգենդի ժանրով և Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ օգնելով բացահայտել նրա չափածո և արձակ լեգենդների ներքին ընդհանրություններն ու գեղարվեստական տարբերությունները։

Գրականություն

Heracles-ի ծնունդն ու դաստիարակությունը կապված են հին հունական դիցաբանության ամենահայտնի պատմություններից մեկի հետ, որտեղ նա ներկայացվում է որպես Զևսի և Ալքմենեի որդի։ Զևսը, ցանկանալով ունենալ ուժեղ հերոս որդի, մոտեցել է Alcmene-ին՝ Ամֆիտրիոնի կնոջը՝ ստանալով Ամֆիտրիոնի կերպարը, ինչի արդյունքում ծնվել է Հերակլեսը, ով արդեն մանկուց առանձնանում էր իր արտասովոր ուժով և աստվածային ծագմամբ։ Սակայն Հերայի՝ Զևսի կնոջ նախանձը պատճառ է դարձել, որ նա դեռ օրորոցում փորձի սպանել երեխային՝ ուղարկելով երկու օձ, սակայն Հերակլեսը խեղդել է նրանց՝ ցույց տալով իր գերբնական ուժը։ Նրա դաստիարակությունը իրականացվել է տարբեր ուսուցիչների կողմից՝ ովքեր նրան սովորեցրել են երաժշտություն, մարտարվեստ, նետաձգություն և կառքի վարում, իսկ նրա խնամքի մեջ մեծ դեր են ունեցել նաև ռազմական և բարոյական դաստիարակները, որոնք ձևավորել են նրան որպես ապագա հերոս։ Սակայն նրա կյանքը միշտ ուղեկցվել է Հերայի թշնամանքով, որը հետագայում էլ նրան բերել է ծանր փորձությունների և հայտնի «տասներկու սխրանքների» ճանապարհին։ Հերակլեսի մանկությունն ու դաստիարակությունը ընդգծում են նրա երկակի բնույթը՝ որպես թե՛ աստվածային, թե՛ մարդկային հատկություններով օժտված հերոս, որի կերպարը դարձել է ուժի, դիմացկունության և հերոսության խորհրդանիշ հին հունական մշակույթում։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է միզապարկի քաղցկեղի համալիր հետազոտության ընթացքում ուռուցքային մարկերների և ցիտոսպեկտրոֆոտոմետրիայի կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել այն մեթոդների նշանակությունը, որոնք կարող են լրացնել միզապարկի ուռուցքային հիվանդությունների ավանդական կլինիկական, գործիքային և ձևաբանական ախտորոշումը։ Ուռուցքային մարկերների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ուշադրություն դարձնել բջջային և մոլեկուլային այն փոփոխություններին, որոնք կարող են ուղեկցել չարորակ գործընթացի առաջացմանն ու զարգացմանը, մինչդեռ ցիտոսպեկտրոֆոտոմետրիան հնարավորություն է տալիս քանակականորեն ուսումնասիրել բջիջների որոշակի ֆիզիկաքիմիական բնութագրեր՝ հատկապես կապված բջջային կորիզի և նուկլեինաթթուների պարունակության հետ։ Այս մեթոդների համադրումը կարող է նպաստել ուռուցքային բջիջների հայտնաբերմանը, դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունների գնահատմանը և ախտորոշման տեղեկատվականության բարձրացմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև տարբեր ախտորոշիչ ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը, դրանց զգայունությունն ու սպեցիֆիկությունը, ինչպես նաև ստացված արդյունքների նշանակությունը հիվանդության ընթացքի և հնարավոր կանխատեսման գնահատման համար։ Միզապարկի քաղցկեղի դեպքում հատկապես կարևոր է վաղ հայտնաբերումը և հիվանդության կրկնության նկատմամբ հսկողությունը, ուստի լրացուցիչ լաբորատոր մեթոդների կիրառումը կարող է ունենալ գործնական նշանակություն։ Հետազոտությունը միավորում է կլինիկական ուռուցքաբանության, բջջաբանական ախտորոշման և կենսաֆիզիկական հետազոտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել միզապարկի չարորակ նորագոյացությունների հայտնաբերման և գնահատման մեթոդաբանությունը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ուռուցքաբաններին, ուրոլոգներին, ախտաբաններին, լաբորատոր ախտորոշման մասնագետներին և բժշկական հետազոտություններով զբաղվող ուսանողներին։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է վերջավոր դաշտերի վրա անբերվելի և նորմալ բազմանդամների կառուցման տեսական ու գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վերջավոր դաշտերի հանրահաշվական կառուցվածքն է և այնպիսի բազմանդամների կառուցման մեթոդների բացահայտումը, որոնք ունեն հատուկ և կարևոր հատկություններ։ Անբերվելի բազմանդամը տվյալ դաշտի վրա չի ներկայացվում ավելի ցածր աստիճանի ոչ հաստատուն բազմանդամների արտադրյալի տեսքով և կարևոր դեր ունի վերջավոր դաշտերի ընդլայնումների կառուցման գործում։ Նման բազմանդամների միջոցով հնարավոր է ստանալ ավելի մեծ վերջավոր դաշտեր և ուսումնասիրել դրանց տարրերի հանրահաշվական հատկությունները։ Նորմալ բազմանդամների ուսումնասիրությունը կապված է նորմալ հիմքերի գաղափարի հետ, երբ բազմանդամի արմատների համապատասխան տարրերը կարող են ձևավորել վերջավոր դաշտի ընդլայնման նորմալ հիմք։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է այս երկու հատկությունների համատեղ ուսումնասիրությունը և այնպիսի բազմանդամների կառուցման խնդիրը, որոնք միաժամանակ բավարարում են անբերվելիության և նորմալության պահանջներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել վերջավոր դաշտերի կառուցման ընդհանուր սկզբունքները, բազմանդամների աստիճանի և դաշտի բնութագրի ազդեցությունը, ինչպես նաև անհրաժեշտ և բավարար պայմանները, որոնց միջոցով հնարավոր է ստուգել տվյալ բազմանդամի անբերվելիությունն ու նորմալությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել կառուցման ալգորիթմներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ոչ միայն ապացուցել համապատասխան բազմանդամների գոյությունը, այլև գործնականորեն գտնել դրանք որոշակի վերջավոր դաշտերի և աստիճանների համար։ Նման մեթոդների մշակման ընթացքում կարևոր են բազմանդամների գործոնացման, արմատների հատկությունների, դաշտային ընդլայնումների և Ֆրոբենիուսի ավտոմորֆիզմի հետ կապված արդյունքները։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև հաշվարկային մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է արդյունավետորեն որոնել և ստուգել պահանջվող հատկություններով բազմանդամներ։ Թվային և ալգորիթմական մեթոդների կիրառումը հատկապես կարևոր է մեծ աստիճանի բազմանդամների կամ մեծ հզորությամբ վերջավոր դաշտերի դեպքում, երբ ուղղակի ստուգումը կարող է պահանջել զգալի հաշվարկային ռեսուրսներ։ Թեմայի կարևորությունը պայմանավորված է նաև դրա բազմաթիվ կիրառություններով։ Վերջավոր դաշտերի և հատուկ հատկություններով բազմանդամների տեսությունը լայնորեն կիրառվում է կոդավորման տեսության, կրիպտոգրաֆիայի, թվային հաղորդակցության, սխալների հայտնաբերման և ուղղման համակարգերի, ինչպես նաև հաշվողական հանրահաշվի տարբեր խնդիրներում։ Նորմալ հիմքերը հատկապես օգտակար են վերջավոր դաշտերի տարրերի արդյունավետ ներկայացման և որոշ հանրահաշվական գործողությունների իրականացման համար։ Աշխատանքը միավորում է վերացական հանրահաշվի, թվերի տեսության, վերջավոր դաշտերի տեսության և ալգորիթմական մաթեմատիկայի խնդիրները՝ կենտրոնանալով հատուկ կառուցվածք ունեցող բազմանդամների գոյության, կառուցման և հատկությունների վրա։ Այն կարող է հետաքրքրել հանրահաշվաբաններին, թվերի տեսաբաններին, կիրառական մաթեմատիկոսներին, կրիպտոգրաֆիայի և կոդավորման մասնագետներին, ինչպես նաև վերջավոր դաշտերի և հաշվողական հանրահաշվի խնդիրներով զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Աշխատությունը արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ տեսական արդյունքները կապում է կոնկրետ կառուցման մեթոդների հետ՝ հնարավորություն տալով վերջավոր դաշտերի վրա պահանջվող հատկություններով բազմանդամների ստացումը դիտարկել ոչ միայն որպես գոյության խնդիր, այլև որպես արդյունավետ ալգորիթմական գործընթաց։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է տասնամյա ժամանակահատվածում տեղի ունեցած հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և պետականաշինական գործընթացների ներկայացմանն ու գնահատմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով պայքարի, վերափոխումների և նոր հասարակական կարգի կառուցման հիմնական ուղղություններին։ Նյութում դիտարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձությունները, իշխանության կազմակերպման գործընթացները, պետական և հասարակական կառույցների ձևավորումը, ինչպես նաև տնտեսական ու սոցիալական կյանքի վերակազմավորման ուղղությամբ իրականացված աշխատանքները։ Կարևորվում են այն դժվարություններն ու հակասությունները, որոնք ուղեկցել են նոր կառավարման համակարգի հաստատմանը, տնտեսության վերականգնմանը և հասարակության տարբեր ոլորտների վերափոխմանը։ Անդրադարձ է կատարվում արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ենթակառուցվածքների և արտադրական հարաբերությունների զարգացմանը, ինչպես նաև պետական տնտեսական քաղաքականության շրջանակում իրականացված միջոցառումներին։ Ուշադրություն է հատկացվում հասարակության սոցիալական կառուցվածքի փոփոխություններին, աշխատավորության մասնակցությանը տնտեսական և հասարակական գործընթացներին, կրթության ու մշակույթի զարգացմանը և նոր հաստատությունների ստեղծմանը։ Պայքարի գաղափարը դիտարկվում է ոչ միայն քաղաքական կամ ռազմական իրադարձությունների, այլև տնտեսական դժվարությունների հաղթահարման, պետական կառավարման ամրապնդման և հասարակական նոր հարաբերությունների ձևավորման համատեքստում։ Միաժամանակ շինարարության և ստեղծագործ աշխատանքի գործընթացները ներկայացվում են որպես տնտեսության վերականգնման, արտադրական կարողությունների ընդլայնման և հասարակական կյանքի կազմակերպման կարևոր բաղադրիչներ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էին տվյալ ժամանակաշրջանում մեկնաբանվում նախորդ տարիների ձեռքբերումները, դժվարությունները և զարգացման հեռանկարները։ Այն նաև հետաքրքրություն է ներկայացնում որպես իր ժամանակի քաղաքական և գաղափարական մտածողությունն արտացոլող պատմական աղբյուր, քանի որ հասարակական ու տնտեսական փոփոխությունների գնահատականները ներկայացվում են տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ գաղափարական և քաղաքական մոտեցումների շրջանակում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել խորհրդային ժամանակաշրջանի պատմությամբ, հասարակական և քաղաքական շարժումներով, տնտեսական վերափոխումներով, պետականաշինությամբ և պատմական սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների և ուսանողների համար։