Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու (1984, Մարտ, թիվ 6)

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ջերմային և ատոմային էլեկտրակայանների էներգետիկ սարքավորումների արդյունավետության բարձրացման և դրանց շահագործման բնապահպանական հուսալիության ապահովման հիմնահարցերին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում էներգետիկ համակարգերի աշխատանքի տեխնիկական, շահագործման և բնապահպանական ասպեկտների համադրումն է՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել էներգիայի արտադրության արդյունավետությունը, նվազեցնել ռեսուրսների կորուստները և սահմանափակել շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցությունը։ Աշխատությունը դիտարկում է ջերմային և ատոմային էլեկտրակայաններում կիրառվող հիմնական էներգետիկ սարքավորումների աշխատանքի առանձնահատկությունները, դրանց տեխնիկական վիճակի ազդեցությունը կայանի ընդհանուր արդյունավետության վրա և շահագործման ընթացքում առաջացող խնդիրների կանխարգելման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սարքավորումների հուսալիությանը, մաշվածության նվազեցմանը, տեխնիկական սպասարկման և ախտորոշման արդյունավետ կազմակերպմանը, ինչպես նաև վթարային և անցանկալի աշխատանքային ռեժիմների կանխարգելմանը։ Էներգետիկ սարքավորումների արդյունավետության բարձրացումը դիտարկվում է նաև վառելիքի և էներգետիկ ռեսուրսների ավելի խնայող օգտագործման տեսանկյունից, քանի որ սարքավորումների աշխատանքի կատարելագործումը կարող է նպաստել արտադրական ծախսերի նվազեցմանը և էներգիայի արտադրության արդյունավետության աճին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է բնապահպանական հուսալիության խնդիրը։ Ջերմային էլեկտրակայանների դեպքում այն կապված է վառելիքի այրման արդյունքում առաջացող արտանետումների, թափոնների և ջերմային ազդեցությունների նվազեցման հետ, իսկ ատոմային էլեկտրակայանների դեպքում՝ ճառագայթային անվտանգության, ռադիոակտիվ նյութերի վերահսկման, տեխնոլոգիական գործընթացների անվտանգության և շրջակա միջավայրի հնարավոր ազդեցությունների սահմանափակման հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է էներգետիկ սարքավորումների տեխնիկական հուսալիության և բնապահպանական անվտանգության փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ կայանի արդյունավետ շահագործումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն արտադրողականության բարձրացման, այլև անվտանգության ու շրջակա միջավայրի պահպանության պահանջների պահպանման վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել էներգետիկ սարքավորումների աշխատանքի օպտիմալացման մեթոդները, տեխնիկական վիճակի գնահատման և կանխատեսման եղանակները, էներգետիկ կորուստների նվազեցման հնարավորությունները և սարքավորումների շահագործման ռեժիմների կատարելագործման ուղիները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է էներգետիկայի, տեխնիկական անվտանգության և բնապահպանական պաշտպանության խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել էներգետիկ սարքավորումների ավելի արդյունավետ, հուսալի և էկոլոգիապես անվտանգ շահագործման գիտատեխնիկական մոտեցումներ։ Այն կարող է օգտակար լինել էներգետիկայի մասնագետների, ինժեներների, տեխնիկական անվտանգության և բնապահպանական ոլորտների հետազոտողների, ինչպես նաև ջերմային և ատոմային էներգետիկայի տեխնոլոգիաներով հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Հիփոթեքային վարկերը երկարաժամկետ վարկատեսակներ են, որոնք տրամադրվում են անշարժ գույքի ձեռքբերման, կառուցման կամ վերանորոգման նպատակով և սովորաբար ապահովված են հենց այդ անշարժ գույքով որպես գրավ։ Դրանք համարվում են բնակարանային խնդիրների լուծման և բնակչության բնակարանային պայմանների բարելավման կարևոր ֆինանսական գործիքներից մեկը ժամանակակից տնտեսություններում։ Հիփոթեքային վարկավորման համակարգի զարգացումը նպաստում է ինչպես բնակարանային շուկայի ակտիվացմանը, այնպես էլ շինարարական ոլորտի աճին, քանի որ վարկերի միջոցով մեծանում է բնակարանների ձեռքբերման հասանելիությունը բնակչության ավելի լայն շերտերի համար։ Հիփոթեքային վարկերի հիմնական առանձնահատկություններից է երկար մարման ժամկետը, որը կարող է տևել մի քանի տասնամյակ, ինչպես նաև համեմատաբար ցածր տոկոսադրույքները՝ այլ սպառողական վարկերի համեմատ, քանի որ վարկը ապահովված է անշարժ գույքով և բանկի ռիսկը որոշ չափով նվազեցված է։ Վարկավորման գործընթացում բանկերը գնահատում են վարկառուի վճարունակությունը, եկամուտների կայունությունը, վարկային պատմությունը և գնվող կամ գրավադրվող անշարժ գույքի շուկայական արժեքը։ Հիփոթեքային վարկերի տրամադրման պայմանները կարող են տարբեր լինել՝ կախված բանկից, տնտեսական իրավիճակից և պետական քաղաքականությունից, իսկ որոշ դեպքերում պետությունը կարող է իրականացնել սուբսիդավորման ծրագրեր՝ տոկոսադրույքների նվազեցման կամ առաջին կանխավճարի չափի մեղմացման միջոցով։ Հիփոթեքային վարկերը ունեն նաև սոցիալական կարևոր նշանակություն, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս ընտանիքներին առանց երկարաժամկետ կուտակման ձեռք բերել բնակարան, ինչը հատկապես կարևոր է քաղաքային բնակչության համար։ Միևնույն ժամանակ այս վարկատեսակը կապված է որոշ ռիսկերի հետ, ինչպիսիք են տոկոսադրույքների փոփոխությունը, անշարժ գույքի շուկայի տատանումները և վարկառուի եկամտի նվազման հնարավորությունը, որոնք կարող են դժվարացնել վարկի սպասարկումը։ Բանկերի համար հիփոթեքային վարկերը համարվում են կայուն եկամտի աղբյուր, սակայն պահանջում են երկարաժամկետ ֆինանսական պլանավորում և ռիսկերի արդյունավետ կառավարում։ Ժամանակակից ֆինանսական համակարգերում հիփոթեքային շուկայի զարգացումը կարևոր դեր ունի տնտեսական աճի խթանման և ֆինանսական կայունության ապահովման գործում, քանի որ այն կապում է բնակչության խնայողությունները, բանկային համակարգը և անշարժ գույքի շուկան մեկ միասնական ֆինանսական մեխանիզմի մեջ։

Կրոն

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու 1849 թվականի եկեղեցական ամսացույց-մայսացույցի (մեսյակեսլավի) կառուցվածքն ու բովանդակությունը՝ ներառելով տարվա ընթացքում կատարվող տոները, սրբերի հիշատակի օրերը, ծիսական կարգերը և եկեղեցական օրացույցի առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են եկեղեցական տարվա կազմակերպման սկզբունքները, տոնացույցի ձևավորման ավանդույթները և դրանց կապը հայ միջնադարյան ու նոր շրջանի տոմարական համակարգերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սրբախոսական նյութերին, ծիսական օրերի հերթականությանը, ինչպես նաև եկեղեցական կյանքի և ժողովրդական ավանդույթների փոխհարաբերությանը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է այս տիպի հրատարակությունները որպես կարևոր աղբյուրներ հայ եկեղեցական պատմության, տոմարագիտության և մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար՝ ընդգծելով դրանց փաստագրական և գիտական արժեքը։

Տնտեսագիտություն

Արժեթղթերը ֆինանսական փաստաթղթեր են, որոնք հաստատում են դրանց տիրոջ գույքային իրավունքները և հնարավորություն են տալիս ստանալ եկամուտ կամ մասնակցել որոշակի ընկերության կառավարմանը։ Դրանք համարվում են կապիտալի շուկայի հիմնական գործիքներից և կարևոր դեր ունեն տնտեսության ֆինանսավորման և ներդրումների կազմակերպման մեջ։ Արժեթղթերի հիմնական տեսակներն են բաժնետոմսերը, պարտատոմսերը, բորսայական վկայագրերը և ածանցյալ ֆինանսական գործիքները։ Բաժնետոմսերը վկայում են ընկերության սեփականության մի մասի մասին և տալիս են իրավունք ստանալ դիվիդենտներ, ինչպես նաև մասնակցել կառավարմանը, մինչդեռ պարտատոմսերը ներկայացնում են պարտքային հարաբերություն, երբ թողարկողը պարտավորվում է վերադարձնել ներդրված գումարը և վճարել տոկոսներ որոշակի ժամկետում։ Ածանցյալ արժեթղթերը կախված են այլ ակտիվների արժեքից և օգտագործվում են հիմնականում ռիսկերի կառավարման կամ շահույթ ստանալու նպատակով։ Տնտեսագիտական տեսանկյունից արժեթղթերը նպաստում են կապիտալի արդյունավետ բաշխմանը, ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնմանը և տնտեսական աճի խթանմանը, քանի որ դրանք կապ են ստեղծում խնայողների և ներդրողների միջև։ Իրավական առումով արժեթղթերը կարգավորվում են հատուկ օրենքներով, որոնք սահմանում են դրանց թողարկման, շրջանառության և սեփականության փոխանցման կանոնները, ինչպես նաև պաշտպանում են ներդրողների իրավունքները և ապահովում շուկայի թափանցիկությունը։ Այսպիսով, արժեթղթերը միաժամանակ ունեն և՛ տնտեսական, և՛ իրավական բնույթ, քանի որ դրանք ոչ միայն ֆինանսական գործիքներ են, այլ նաև իրավական հարաբերությունների հաստատման միջոցներ։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը հայ տպագրության պատմությանը վերաբերող մատենագիտական բնույթի համապարփակ ցանկ է, որի հիմնական նպատակն է համակարգել, նկարագրել և հետազոտողին հասանելի դարձնել հայերեն և հայ տպագրական մշակույթին առնչվող հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Այն արժեքավոր է որպես տեղեկատու և աղբյուրագիտական գործիք, որը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ գրքի և տպագրության զարգացման ընթացքին, տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված հրատարակությունների տարածմանը և մատենագիտական ժառանգության պահպանման գործընթացին։ Մատենագիտական ցանկում ընդգրկված նյութերը կարող են ներկայացվել ժամանակագրական, թեմատիկ կամ այլ համակարգված սկզբունքներով՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել անհրաժեշտ հրատարակությունների, դրանց հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակման վայրերի և ժամանակի վերաբերյալ տվյալների մեջ։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն միավորում է հայ տպագրական ժառանգության վերաբերյալ բազմաբնույթ մատենագիտական տեղեկություններ և դրանով նպաստում ինչպես առանձին գրքերի ու պարբերականների նույնականացմանը, այնպես էլ հայ գրքի պատմության ամբողջական պատկերի վերականգնմանը։ Նման աղբյուրագիտական աշխատանքը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ հայ տպագրության պատմությունը ձևավորվել է տարբեր երկրներում և մշակութային միջավայրերում՝ ընդգրկելով բազմաթիվ տպագրական կենտրոններ, հրատարակիչներ, տպարաններ և հեղինակներ։ Դրանց վերաբերյալ տվյալների միասնական համակարգումը մեծ նշանակություն ունի հայագիտության, գրքի պատմության, մատենագիտության և մշակութաբանության հետագա ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատությունը կարող է օգտագործվել նաև որպես որոնման և համեմատական ուսումնասիրության գործիք՝ հնարավորություն տալով հետազոտողներին պարզել հրատարակությունների ժամանակագրական հաջորդականությունը, բացահայտել առանձին հեղինակների կամ տպարանների գործունեությունը և ուսումնասիրել հայ տպագրության աշխարհագրական տարածման առանձնահատկությունները։ Այն արժեքավոր է նաև գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքի համար, քանի որ նման ցանկերը նպաստում են հավաքածուների նկարագրմանը, մատենագիտական գրառումների ճշգրտմանը և հազվագյուտ կամ պատմական նշանակություն ունեցող հրատարակությունների հայտնաբերմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարելի է դիտարկել որպես հայ տպագրական ժառանգության վերաբերյալ համակարգված մատենագիտական հենք, որը կարևոր տեղեկատու նշանակություն ունի հայ գրքի պատմությամբ, տպագրության պատմությամբ, մատենագիտությամբ, գրադարանագիտությամբ և մշակութային ժառանգությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Գրականություն

Պարույր Սևակ (իսկական անունը՝ Պարույր Ղազարյան) հայ գրականության 20-րդ դարի ամենանշանավոր բանաստեղծներից է, գրականագետ և թարգմանիչ։ Նա ծնվել է 1924 թվականին Արարատի մարզի Չանախչի (այժմ՝ Զանգակատուն) գյուղում։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում, ապա շարունակել է ուսումը Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում։ Սևակի ստեղծագործությունը առանձնանում է խորը փիլիսոփայական մտածողությամբ, հայրենիքի, սիրո, մարդու ներաշխարհի և ազգային ինքնության թեմաների վերլուծությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Անլռելի զանգակատուն» պոեմը, ինչպես նաև բազմաթիվ բանաստեղծությունների ժողովածուներ։