Շիրակի մարզի սոցիալ-տնտեսաաշխարհագրական երկրագրական համալիր հետազոտությունը

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է տարրական դպրոցում սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով երեխայի անձի բարոյական, սոցիալական և մշակութային զարգացման վրա կրթական միջավայրի ազդեցությունը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ տարրական դպրոցը ոչ միայն գիտելիքների և հմտությունների փոխանցման, այլև երեխայի աշխարհայացքի, վարքագծային սկզբունքների և հասարակության մեջ ընդունված արժեքների ձևավորման կարևոր փուլ է։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում է արժեքային կողմնորոշումների էությունը, դրանց կառուցվածքը և տարրական դպրոցական տարիքում ձևավորման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով երեխայի տարիքային, հոգեբանական և սոցիալական զարգացման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի արժեքների ձևավորմանը, ինչպիսիք են բարությունը, ազնվությունը, պատասխանատվությունը, փոխադարձ հարգանքը, համագործակցությունը, ընկերասիրությունը, հայրենասիրությունը, աշխատասիրությունը, արդարությունը և հանդուրժողականությունը։ Քննության է առնվում ուսուցման և դաստիարակության միասնական գործընթացը՝ ցույց տալով, որ արժեքների ձևավորումը առավել արդյունավետ է այն դեպքում, երբ դրանք ոչ միայն ներկայացվում են տեսականորեն, այլև ամրապնդվում են երեխայի առօրյա գործունեության, հաղորդակցության և գործնական փորձի միջոցով։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ուսուցչի դերի ուսումնասիրությունը, քանի որ նրա անձնական օրինակը, հաղորդակցման ոճը, մանկավարժական մոտեցումները և դասարանում ստեղծվող բարոյահոգեբանական միջավայրը էական ազդեցություն ունեն սովորողների արժեքային համակարգի ձևավորման վրա։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ընտանիքի և դպրոցի համագործակցությանը, քանի որ երեխայի արժեքային պատկերացումները ձևավորվում են ոչ միայն դասապրոցեսում, այլև ընտանեկան և սոցիալական միջավայրի ազդեցությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել տարբեր առարկաների, հատկապես մայրենի լեզվի, գրականության, պատմության, արվեստի և շրջակա աշխարհի ուսումնասիրության հնարավորությունները՝ արժեքային դաստիարակության խնդիրները ուսումնական գործընթացում ներառելու համար։ Կարևորվում են նաև խաղային, խմբային, ստեղծագործական, նախագծային և իրավիճակային մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս երեխաներին ինքնուրույն քննարկել բարոյական երկընտրանքները, արտահայտել սեփական տեսակետը, լսել ուրիշներին և գործնականում կիրառել ձեռք բերած արժեքային պատկերացումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման մակարդակի գնահատման և զարգացման արդյունավետ մանկավարժական պայմանների բացահայտման հարցերին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ժամանակակից կրթության համար, քանի որ կրթական համակարգի նպատակը միայն ակադեմիական արդյունքների ապահովումը չէ․ այն նաև ինքնուրույն, պատասխանատու, սոցիալապես ակտիվ և բարոյական արժեքներով առաջնորդվող անհատի ձևավորումն է։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչներին, մանկավարժներին, հոգեբաններին, կրթության կազմակերպիչներին, ծնողներին, ինչպես նաև մանկավարժական բուհերի ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է տարրական դպրոցը որպես երեխայի արժեքային աշխարհընկալման ձևավորման կարևորագույն միջավայր և բացահայտում է այն մանկավարժական միջոցներն ու պայմանները, որոնք կարող են նպաստել սովորողների կայուն արժեքային կողմնորոշումների զարգացմանը։

Կենսաբանություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Bacillus thuringiensis բակտերիայի կողմից արտադրվող ջրում լուծվող մելանինի ստացման, բնութագրման և փորձարկման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով միկրոբիոլոգիայի, կենսաքիմիայի և կենսատեխնոլոգիայի փոխկապակցված կիրառական ուղղությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել օպտիմալ պայմաններ մելանինի կենսասինթեզի համար, ապահովել դրա արդյունավետ մեկուսացումը բակտերիալ մշակույթից և ուսումնասիրել ստացված պիգմենտի ֆիզիկաքիմիական ու կենսաբանական հատկությունները։ Ուսումնասիրվում են աճեցման միջավայրի բաղադրությունը, ջերմաստիճանի, pH-ի և թթվածնի ազդեցությունը մելանինի արտադրության վրա, ինչպես նաև արտադրողական շտամների ընտրության և ակտիվացման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրում լուծվող մելանինի կառուցվածքային առանձնահատկություններին՝ մոլեկուլային զանգված, սպեկտրալ հատկություններ, հակաօքսիդանտ ակտիվություն և մետաղական իոնների հետ կապվելու ունակություն, որոնք պայմանավորում են դրա կենսաբանական կարևորությունը։ Աշխատությունը նաև ներառում է փորձարարական հետազոտություններ՝ մելանինի հակամանրէային, ռադիոպաշտպան և հակաօքսիդանտ ազդեցությունների գնահատման ուղղությամբ, ինչը բացահայտում է դրա կիրառական ներուժը բժշկության, դեղագործության և կենսատեխնոլոգիական արդյունաբերության մեջ։ Միաժամանակ վերլուծվում են ստացման տեխնոլոգիական փուլերը՝ ֆերմենտացիա, մաքրում, ֆրակցիոնացում և որակի վերահսկում, ինչպես նաև արդյունաբերական մասշտաբով արտադրության հնարավորությունները։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է միկրոբիոլոգիայի և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտում՝ նպաստելով բնական պիգմենտների ստացման և կիրառման նոր տեխնոլոգիաների զարգացմանը։

Քիմիա

Նյութը վերաբերում է ստորերկրյա ջրերի ուսումնասիրությանը՝ դրանց ծագման, շարժման, քանակական ու որակական առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով կիրառվող մեթոդներին։ Այն կարևոր է հիդրոերկրաբանության, ինժեներական երկրաբանության և բնապահպանական հետազոտությունների համար։ Հիմնական բովանդակություն Ջրաերկրաբանական ուսումնասիրությունների հիմունքներ Ներկայացվում են ստորերկրյա ջրերի տեսակները, դրանց շրջանառությունը և տեղաբաշխման առանձնահատկությունները։ Դաշտային հետազոտությունների մեթոդներ Դիտարկվում են հորատման, ջրաղբյուրների ուսումնասիրության, չափումների և նմուշառման եղանակները։ Լաբորատոր անալիզներ Բացատրվում է ջրի քիմիական կազմի ուսումնասիրությունը՝ աղայնություն, հանքայնացում, աղտոտվածության գնահատում։ Տվյալների մշակման մեթոդներ Նյութը ընդգրկում է ստացված տվյալների վերլուծությունը, քարտեզագրումը և ջրաերկրաբանական մոդելների կազմումը։ Նյութի հիմնական գաղափարը Նյութի նպատակն է ձևավորել պատկերացում ջրաերկրաբանական հետազոտությունների ամբողջական գործընթացի մասին՝ դաշտային և լաբորատոր մեթոդների համադրմամբ, ինչը անհրաժեշտ է ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման համար։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է քլորոպրենի պոլիմերացման գործընթացի ուսումնասիրմանը մոնոմեր–ջուր ստատիկ հետերոգեն համակարգերում՝ առանց էմուլգատորների կիրառման։ Հետազոտության կենտրոնում պոլիմերացման ֆիզիկաքիմիական օրինաչափություններն են, ռեակցիայի ընթացքի վրա համակարգի փուլային կառուցվածքի ազդեցությունը և այն պայմանները, որոնցում հնարավոր է իրականացնել պոլիմերի առաջացումը երկու փոխադարձաբար սահմանափակ խառնելիություն ունեցող միջավայրերի սահմանում կամ դրանց առանձին հատվածներում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հարցի վրա, թե ինչպես է պոլիմերացման մեխանիզմը փոխվում սովորական էմուլսիոն համակարգերի համեմատությամբ, երբ բացակայում են միջփուլային մակերևույթը կայունացնող մակերևութային ակտիվ նյութերը։ Այս պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում մոնոմերի և ջրային փուլի հարաբերակցությունը, փուլերի սահմանային մակերևույթի հատկությունները, նախաձեռնման պայմանները, ջերմաստիճանը, ռեակցիայի տևողությունը և առաջացող պոլիմերային մասնիկների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Քլորոպրենը դիտարկվում է որպես արդյունաբերական նշանակություն ունեցող դիենային մոնոմեր, որի պոլիմերացման արդյունքում ձևավորվող նյութերը բնութագրվում են արժեքավոր ֆիզիկական և քիմիական հատկություններով։ Այդ պատճառով դրա պոլիմերացման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարևոր է ինչպես բարձրամոլեկուլային միացությունների հիմնարար քիմիայի, այնպես էլ համապատասխան նյութերի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։ Առանց էմուլգատորի իրականացվող գործընթացը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել համակարգի վարքագիծը այնպիսի պայմաններում, երբ մակերևութային ակտիվ նյութերի ազդեցությունը բացառված է, և ավելի հստակ կարող են դրսևորվել մոնոմերի, ջրային միջավայրի, նախաձեռնող համակարգի և միջփուլային սահմանների անմիջական փոխազդեցությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հետերոգեն համակարգի կառուցվածքին։ Մոնոմերային և ջրային փուլերի միջև սահմանը կարող է կարևոր դեր կատարել պոլիմերացման սկզբնական փուլերում՝ ազդելով ակտիվ կենտրոնների առաջացման, մոնոմերի տեղափոխման և պոլիմերային մասնիկների ձևավորման վրա։ Ստատիկ պայմաններում համակարգի բաղադրիչների ինտենսիվ մեխանիկական խառնումը բացակայում է կամ նվազագույն է, ինչի շնորհիվ հնարավոր է ուսումնասիրել փուլերի բնական դասավորության և միջփուլային գործընթացների ազդեցությունը ռեակցիայի կինետիկայի վրա։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել մեխանիկական դիսպերսմամբ պայմանավորված երևույթները հենց քիմիական և ֆիզիկաքիմիական գործընթացներից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պոլիմերացման կինետիկայի ուսումնասիրությունը։ Գնահատվում է մոնոմերի փոխարկման աստիճանի փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում, ռեակցիայի արագությունը և դրա կախվածությունը համակարգի հիմնական պարամետրերից։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե գործընթացի որ փուլերն են սահմանափակում ընդհանուր արագությունը և ինչ դեր ունեն նախաձեռնման, շղթայի աճի ու ավարտի ռեակցիաները։ Հետերոգեն միջավայրում կինետիկական օրինաչափությունները կարող են էապես տարբերվել համասեռ լուծույթում ընթացող պոլիմերացումից, քանի որ ակտիվ մասնիկների և մոնոմերի տեղաբաշխումը տարբեր փուլերում ստեղծում է զանգվածափոխանակության լրացուցիչ գործոններ։ Կարևորվում է նախաձեռնող համակարգի բնույթի և կոնցենտրացիայի ազդեցության գնահատումը։ Ազատ ռադիկալային պոլիմերացման դեպքում ակտիվ կենտրոնների առաջացման արագությունը կարող է որոշիչ ազդեցություն ունենալ ամբողջ գործընթացի վրա։ Հետերոգեն համակարգում կարևոր է նաև այն հարցը, թե որ փուլում են հիմնականում առաջանում ակտիվ մասնիկները և ինչպես են դրանք հասնում մոնոմերային հատվածներին։ Այս երևույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել պոլիմերային մասնիկների առաջացման սկզբնական մեխանիզմների վերաբերյալ և պարզել, թե ինչպես են տարբեր պայմանները ազդում դրանց քանակի, չափերի ու հետագա աճի վրա։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա է ջերմաստիճանի ազդեցությունը։ Ջերմաստիճանի փոփոխությունը կարող է ազդել նախաձեռնողի քայքայման արագության, մոնոմերի ռեակցունակության, դիֆուզիոն գործընթացների և ձևավորվող մակրոմոլեկուլների կառուցվածքի վրա։ Տարբեր ջերմաստիճաններում իրականացվող փորձերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գործընթացի կինետիկական բնութագրերը և ընտրել այնպիսի պայմաններ, որոնցում հնարավոր է ստանալ կանխատեսելի հատկություններով պոլիմերային նյութ։ Միաժամանակ չափազանց ինտենսիվ ռեակցիան կամ կողմնակի գործընթացների ակտիվացումը կարող են ազդել վերջնական նյութի կառուցվածքի և հատկությունների վրա, ուստի օպտիմալ պայմանների որոշումը դառնում է հետազոտության կարևոր խնդիր։ Մեծ նշանակություն ունի մոնոմեր–ջուր հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Փուլերի ծավալային հարաբերակցությունը որոշում է միջփուլային մակերևույթի հարաբերական նշանակությունը, մոնոմերի հասանելիությունը և պոլիմերային մասնիկների ձևավորման միջավայրը։ Ջրային փուլի քանակի փոփոխությունը կարող է ազդել ինչպես ռեակցիայի արագության, այնպես էլ ստացված դիսպերս համակարգի հատկությունների վրա։ Այս պարամետրի համակարգված փոփոխությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գործընթացի այն պայմանները, որոնցում առավել հստակ արտահայտվում են միջփուլային պոլիմերացման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պոլիմերային մասնիկների առաջացման և կայունացման մեխանիզմներին։ Սովորական էմուլսիոն պոլիմերացման ժամանակ մակերևութային ակտիվ նյութերը կարևոր դեր են կատարում մասնիկների կայունացման և դրանց միաձուլման կանխարգելման գործում։ Էմուլգատորի բացակայության պայմաններում անհրաժեշտ է պարզել, թե ինչ գործոններ են ապահովում ձևավորվող մասնիկների հարաբերական կայունությունը։ Դրանց թվում կարող են նշանակություն ունենալ մասնիկների մակերևույթին առաջացող լիցքերը, նախաձեռնող համակարգից առաջացած ֆունկցիոնալ խմբերը և պոլիմերային մակերևույթի ու ջրային միջավայրի փոխազդեցությունները։ Այս երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է առանց լրացուցիչ մակերևութային ակտիվ նյութերի կայուն պոլիմերային դիսպերս համակարգերի ձևավորման սկզբունքները հասկանալու համար։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են նաև ստացված պոլիմերի մոլեկուլային և կառուցվածքային բնութագրերը։ Պոլիմերացման պայմանները կարող են ազդել մակրոմոլեկուլների մոլեկուլային զանգվածի, դրա բաշխման, շղթայի կառուցվածքի, ճյուղավորման և այլ կառուցվածքային առանձնահատկությունների վրա։ Քլորոպրենի դեպքում կարևոր են նաև մոնոմերային օղակների միացման տարբեր հնարավորությունները, որոնք կարող են պայմանավորել վերջնական նյութի ֆիզիկական և մեխանիկական հատկությունները։ Պոլիմերի կառուցվածքի և ռեակցիայի պայմանների միջև կապի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ավելի նպատակային կերպով կառավարել ստացվող նյութի հատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստացված պոլիմերային համակարգերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատմանը։ Մասնիկների չափերը, դրանց բաշխումը, դիսպերսիայի կայունությունը, պոլիմերի մոլեկուլային բնութագրերը և ջերմային հատկությունները կարող են օգտագործվել տարբեր պոլիմերացման պայմանների համեմատության համար։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե էմուլգատորի բացակայությունը ինչ ազդեցություն է ունենում վերջնական արտադրանքի մաքրության, կառուցվածքի և տեխնոլոգիական հատկությունների վրա։ Էմուլգատոր չպարունակող համակարգերի հնարավոր առավելություններից մեկը վերջնական նյութում մակերևութային ակտիվ նյութերի մնացորդների նվազեցումն է, ինչը որոշ կիրառությունների համար կարող է ունենալ էական նշանակություն։ Հետազոտության տեսական հատվածում կարող են քննարկվել ազատ ռադիկալային պոլիմերացման ընդհանուր մեխանիզմները՝ նախաձեռնման, շղթայի աճի, փոխանցման և ավարտի փուլերի փոխկապակցվածությամբ։ Հետերոգեն համակարգի դեպքում այդ դասական պատկերացումը լրացվում է փուլերի միջև նյութափոխանակության, դիֆուզիայի և միջփուլային մակերևույթի ազդեցությամբ։ Այս գործոնների համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մշակել գործընթացի ավելի ամբողջական կինետիկական և ֆիզիկաքիմիական պատկերացում։ Հատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն հարցին, թե պոլիմերացման հիմնական մասը տեղի է ունենում մոնոմերային փուլում, ջրային միջավայրում ձևավորված մասնիկներում, միջփուլային սահմանում, թե միաժամանակ մի քանի տեղամասերում։ Փորձարարական տվյալների համադրումը տեսական մոդելների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատել առաջարկվող մեխանիզմների համապատասխանությունը իրական գործընթացին։ Առանձին նշանակություն ունի ստատիկ համակարգերի ուսումնասիրությունը որպես մոդելային մոտեցում։ Խառնման բացակայությունը հնարավորություն է տալիս հետևել փուլային սահմանների բնական զարգացմանը և պարզել պոլիմերացման հետևանքով համակարգի կառուցվածքի աստիճանական փոփոխությունները։ Պոլիմերի առաջացման հետ մեկտեղ կարող են փոխվել փուլերի ֆիզիկական հատկությունները, միջփուլային սահմանը և մոնոմերի տեղափոխման պայմանները, ինչն իր հերթին կարող է ազդել ռեակցիայի հետագա ընթացքի վրա։ Այս փոխադարձ ազդեցությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է հետերոգեն պոլիմերացման ինքնակարգավորվող բնույթի բացահայտման համար։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է պոլիքլորոպրենային նյութերի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման հնարավորության հետ։ Էմուլգատորների օգտագործման նվազեցումը կամ դրանցից հրաժարումը կարող է որոշ դեպքերում պարզեցնել վերջնական արտադրանքի մաքրման գործընթացները և նվազեցնել օժանդակ բաղադրիչների մնացորդային պարունակությունը։ Սակայն նման տեխնոլոգիական մոտեցման կիրառելիությունը կախված է պոլիմերացման կայունությունից, փոխարկման աստիճանից, ստացված նյութի որակից և գործընթացի վերահսկելիությունից։ Այդ պատճառով հիմնարար կինետիկական ու կառուցվածքային ուսումնասիրությունները կարևոր հիմք են հնարավոր տեխնոլոգիական լուծումների գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է քլորոպրենի հետերոգեն պոլիմերացման մեխանիզմների, կինետիկայի, միջփուլային երևույթների և ստացվող պոլիմերի հատկությունների համալիր ուսումնասիրություն՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով մակերևութային ակտիվ նյութերի բացակայության պայմաններին։ Այն կարող է նպաստել պոլիմերային դիսպերս համակարգերի ձևավորման հիմնարար օրինաչափությունների ավելի խորքային ընկալմանը և պոլիմերացման գործընթացների կառավարման նոր մոտեցումների մշակմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պոլիմերային քիմիայի, բարձրամոլեկուլային միացությունների ֆիզիկաքիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի, նյութագիտության և սինթետիկ էլաստոմերների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, տեխնոլոգների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է կենսապատկերների կառուցման համար կիրառվող տարբեր տեսակի տվիչների հետազոտությանը, դրանց տեխնիկական բնութագրերի, աշխատանքի սկզբունքների և կիրառական հնարավորությունների ուսումնասիրմանը։ Գրքում վերլուծվում են կենսաբժշկական ազդանշանների գրանցման և մշակման գործընթացներում օգտագործվող տվիչների զգայունությունը, ճշգրտությունը, հուսալիությունը և արդյունավետությունը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը ստացվող պատկերների որակի վրա։ Քննարկվում են տարբեր ֆիզիկական սկզբունքներով գործող տվիչների համեմատական առավելություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև կենսապատկերների կառուցման ժամանակակից տեխնոլոգիաներում դրանց ինտեգրման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում չափումների ճշգրտության բարձրացման, աղմուկի նվազեցման և տվյալների մշակման արդյունավետ լուծումներին։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել կենսաբժշկական ճարտարագիտության, էլեկտրոնիկայի, բժշկական սարքաշինության, ազդանշանների մշակման ոլորտի մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և նոր սերնդի ախտորոշիչ համակարգերի մշակմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Ֆինանսներ

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տարածքային ֆինանսների կառավարման և համայնքային բյուջեների ձևավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով տեղական ինքնակառավարման համակարգի ֆինանսական արդյունավետության, համայնքների եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքի, ֆինանսական ինքնուրույնության և բյուջետային գործընթացների կազմակերպման վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են համայնքների ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման հիմնական աղբյուրները, տեղական հարկերն ու վճարները, պետական բյուջեից տրամադրվող ֆինանսական միջոցները, միջբյուջետային հարաբերությունները և համայնքների սեփական եկամուտների դերը տեղական զարգացման ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք կարող են սահմանափակել համայնքների ֆինանսական անկախությունը, արդյունավետ բյուջետային պլանավորումը և հանրային միջոցների նպատակային օգտագործումը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ համայնքի բյուջեն ոչ միայն ֆինանսական փաստաթուղթ է, այլև տեղական զարգացման առաջնահերթությունների արտահայտման հիմնական գործիքներից մեկը․ դրա միջոցով որոշվում են ենթակառուցվածքների, կոմունալ ծառայությունների, սոցիալական ծրագրերի, համայնքային տնտեսության և այլ տեղական նշանակության ոլորտների ֆինանսավորման հնարավորությունները։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել Հայաստանի տարբեր համայնքների ֆինանսական հնարավորությունների տարբերությունները, եկամուտների հավաքագրման արդյունավետությունը, բյուջետային պլանավորման և կատարման խնդիրները, ինչպես նաև համայնքների ֆինանսական կայունության բարձրացման հնարավոր ուղիները։ Կարևորվում է նաև պետական և տեղական ֆինանսների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ համայնքների ֆինանսական կարողությունները մեծապես պայմանավորված են ինչպես սեփական եկամուտների ծավալով, այնպես էլ պետական աջակցության և միջբյուջետային փոխանցումների մեխանիզմներով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսների ոլորտի մասնագետների, համայնքային կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների և տեղական ինքնակառավարման համակարգն ուսումնասիրող ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի համայնքների ֆինանսական կառավարման առկա խնդիրների և դրանց բարելավման հնարավոր ուղղությունների վերաբերյալ։