Պահածոյացման տեխնոլոգիա- Մաս II

Lեզվաբանություն

Hovhannes Shiraz-ի այս ծավալուն պոեմական ստեղծագործությունը համարվում է ազգային ողբերգության և պատմական հիշողության խորքային արտահայտություններից մեկը, որտեղ կենտրոնական թեման հայ ժողովրդի անցած ծանր փորձություններն են, հատկապես ցեղասպանության և դրա հետևանքների մարդկային ու հոգևոր ազդեցությունը։ Ստեղծագործությունը կառուցված է ուժեղ էպիկական շնչով և պատկերավոր լեզվով, որտեղ պատմական իրադարձությունները ներկայացվում են ոչ միայն որպես փաստական հիշողություն, այլ նաև որպես հոգեբանական և բարոյական ցավի շարունակականություն։ Հեղինակը ընդգծում է մարդկային տառապանքի համամարդկային բնույթը՝ միաժամանակ պահպանելով ազգային ինքնության և հիշողության անջնջելիությունը։ Բանաստեղծական պատկերներում հաճախ հանդիպում են սիմվոլիկ տեսարաններ, որոնք արտահայտում են կորստի, վշտի և արդարության որոնման գաղափարները։ Ստեղծագործությունը նաև հանդես է գալիս որպես հիշողության պահպանման և պատմական ճշմարտության բարձրացման փորձ, որտեղ անցյալը վերածվում է հոգևոր դատավարության։ Ընդհանուր առմամբ այն համադրում է էպիկական պաթոսը, լիրիկական խորությունը և գաղափարական ծանրաբեռնվածությունը՝ ձևավորելով հզոր գրական վկայություն ազգային ողբերգության մասին։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում քաղաքային բնակավայրերին բնորոշ բնապահպանական խնդիրների ուսումնասիրման և ուսուցման մեթոդական մոտեցումների մշակմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է սովորողների մոտ քաղաքային միջավայրի էկոլոգիական վիճակի վերաբերյալ համակարգված գիտելիքների, հետազոտական կարողությունների և բնապահպանական մտածողության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում քաղաքների զարգացման և շրջակա միջավայրի փոխազդեցությունները, բնակչության ու տնտեսական գործունեության կենտրոնացման հետևանքով առաջացող էկոլոգիական խնդիրները, ինչպես նաև դրանց ներառման հնարավորությունները դպրոցական աշխարհագրության և բնապահպանական կրթության գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են մթնոլորտային օդի աղտոտման, ջրային ռեսուրսների վիճակի, կենցաղային և արտադրական թափոնների կառավարման, կանաչ տարածքների պահպանման, հողային ծածկույթի փոփոխությունների, տրանսպորտային ծանրաբեռնվածության և աղմուկային աղտոտման վերաբերյալ թեմաները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսուցման այնպիսի մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս տեսական գիտելիքները կապել սովորողների անմիջական շրջակա միջավայրի հետ։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել դիտարկումներ, դաշտային ուսումնասիրություններ, քարտեզագրում, վիճակագրական տվյալների վերլուծություն, համեմատական գնահատումներ, նախագծային և հետազոտական աշխատանքներ։ Կարևորվում է սովորողների ինքնուրույն գործունեությունը՝ բնապահպանական խնդրի բացահայտումից և տվյալների հավաքագրումից մինչև պատճառահետևանքային կապերի վերլուծություն և հնարավոր լուծումների քննարկում։ Քաղաքային բնակավայրը դիտարկվում է որպես ուսումնական հետազոտության հասանելի միջավայր, որտեղ հնարավոր է գործնականորեն ուսումնասիրել բնական և մարդածին գործոնների փոխազդեցությունը։ Մեթոդական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից է նաև միջառարկայական կապերի կիրառումը՝ աշխարհագրության, կենսաբանության, քիմիայի, հասարակագիտության և այլ ուսումնական առարկաների գիտելիքների համադրմամբ։ Աշխատությունում կարևորվում է ոչ միայն բնապահպանական գիտելիքների յուրացումը, այլև տեղեկատվությունը գնահատելու, տվյալները համեմատելու, հիմնավորված եզրակացություններ կատարելու և շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք ձևավորելու կարողությունների զարգացումը։ Նման մոտեցումը նպաստում է բնապահպանական կրթության գործնական ուղղվածության ուժեղացմանը և սովորողների հետազոտական հետաքրքրությունների զարգացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրության և բնապահպանական առարկաների ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության մեթոդաբանների, հետազոտողների, ինչպես նաև աշխարհագրական և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է մթնոլորտային տեղումների խթանման նպատակով էլեկտրոնային համակարգի մշակմանը և դրա աշխատանքի հետազոտությանը։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ որոշակի էլեկտրական կամ էլեկտրամագնիսական ազդեցությունների միջոցով հնարավոր է ազդել մթնոլորտում ընթացող ֆիզիկական գործընթացների վրա, որոնք առնչվում են ամպերի ձևավորմանը, ջրային գոլորշու խտացմանը և տեղումների առաջացմանը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում համապատասխան էլեկտրոնային համակարգի կառուցվածքային լուծումների, ազդանշանի կամ էներգետիկ ազդեցության ձևավորման, կառավարման և չափման մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համակարգի տարբեր ռեժիմներում աշխատանքի ուսումնասիրությունը և դրա ազդեցության գնահատումը՝ հաշվի առնելով մթնոլորտային պայմանների փոփոխականությունը։ Քանի որ տեղումների առաջացումը պայմանավորված է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններով՝ օդի ջերմաստիճանով, խոնավությամբ, ճնշմամբ, ամպամածության բնույթով, օդային հոսանքներով և մթնոլորտի էլեկտրական վիճակով, նման համակարգի արդյունավետության գնահատումը պահանջում է ինչպես էլեկտրոնային սարքավորման տեխնիկական բնութագրերի, այնպես էլ արտաքին միջավայրի պայմանների մանրակրկիտ ուսումնասիրություն։ Աշխատանքը կարող է ներառել էլեկտրոնային հանգույցների նախագծում, գեներացվող ազդանշանների պարամետրերի ընտրություն, կառավարման և չափման համակարգերի մշակում, փորձարարական փորձարկումներ և ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծություն։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի համակարգի աշխատանքի կայունության, էներգետիկ արդյունավետության և արտաքին պայմանների նկատմամբ հարմարվողականության ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է այն հնարավորության հետ, որ նման տեխնոլոգիաները կարող են ուսումնասիրվել ջրային ռեսուրսների կառավարման, գյուղատնտեսության և երաշտային պայմանների մեղմացման հետ կապված խնդիրների համատեքստում։ Միաժամանակ, մթնոլորտային տեղումների ձևավորումը բարդ բնական գործընթաց է, ուստի էլեկտրոնային ազդեցության արդյունավետության մասին եզրակացությունները պահանջում են վերահսկվող և բազմակի փորձարկումներ՝ բնական մթնոլորտային փոփոխականությունը հաշվի առնելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է էլեկտրոնիկայի, ավտոմատ կառավարման, մթնոլորտային ֆիզիկայի և կիրառական հետազոտությունների տարրերը՝ նպատակ ունենալով մշակել տեխնիկական համակարգ, ուսումնասիրել դրա հնարավոր ազդեցությունը մթնոլորտային գործընթացների վրա և գնահատել կիրառման հեռանկարները։

Գրականություն

Այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է երիտասարդության, սիրո, կյանքի փոփոխությունների և մարդուն բնորոշ զգացմունքների բազմաշերտ պատկերները՝ կենտրոնանալով հոգեբանական հուզումների, մտավոր որոնումների և ստեղծագործական դրսևորման վրա: Գրքում համադրվում են անձնական ապրումների գունապնակը և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը, այն էլ՝ այնպես, որ ընթերցողը տեսնում է հիմնական հերոսի ներաշխարհի զարգացման, փորձառությունների և կյանքի փիլիսոփայական հարցերի հետ առնչությունները: Աշխատությունը առանձնանում է նրա լեզվական սրամտությամբ, զգացմունքային բուռն փոխանցմամբ և բնության, ժամանակի ու մարդու ներքին աշխարհների համադրությամբ, ինչը ընթերցողին թույլ է տալիս խորը զգալ անցողիկության, ազատության, սիրո և անձնական ինքնազարգացման գաղափարները:

Պատմություն

Հրատարակությունը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի գոյության առաջին 35 տարիների պատմական, հասարակական, տնտեսական և մշակութային զարգացման հիմնական փուլերի ներկայացմանը։ Որպես մեթոդական նամակ՝ այն, ամենայն հավանականությամբ, նախատեսված է եղել ուսուցիչների, դասախոսների, գրադարանային կամ մշակութալուսավորչական աշխատողների համար՝ տվյալ թեմայով դասախոսություններ, զեկուցումներ, զրույցներ և այլ կրթական միջոցառումներ կազմակերպելու նպատակով։ Նյութում ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի խորհրդայնացմանը հաջորդած ժամանակաշրջանում հանրապետության պետական և հասարակական կյանքի վերափոխումներին, տնտեսության վերակազմավորմանը, արդյունաբերության և գյուղատնտեսության զարգացմանը, կրթության ու գիտության տարածմանը, մշակութային կյանքի կազմակերպմանը և հասարակական ենթակառուցվածքների փոփոխությանը։ Կարող են ներկայացվել նաև քաղաքների զարգացման, բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների փոփոխության, նոր արտադրական ձեռնարկությունների ստեղծման և հանրապետության տնտեսական ներուժի ընդլայնման վերաբերյալ տեղեկություններ։ Առանձին նշանակություն է տրվում կրթության, գրագիտության, մշակույթի, արվեստի, գիտական հաստատությունների և մասնագիտական կադրերի ձևավորման գործընթացներին, որոնք խորհրդային պաշտոնական պատմագրության մեջ ներկայացվում էին որպես ժամանակաշրջանի կարևոր ձեռքբերումներ։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև որպես իր ստեղծման ժամանակաշրջանի պատմագրական և գաղափարական մոտեցումների արտահայտություն, քանի որ մեթոդական նյութերը սովորաբար նպատակ ունեին պատմական իրադարձություններն ու հասարակական զարգացումները ներկայացնել տվյալ ժամանակի պաշտոնական գաղափարախոսությանը համապատասխան։ Այդ պատճառով այն կարող է ուսումնասիրվել ոչ միայն որպես Խորհրդային Հայաստանի պատմության վերաբերյալ տեղեկատվական աղբյուր, այլև որպես խորհրդային շրջանի կրթական, քարոզչական և մշակութային քաղաքականության պատմական վկայություն։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի XX դարի պատմությամբ, խորհրդային շրջանի հասարակական կյանքով, կրթության և մշակույթի պատմությամբ, ինչպես նաև պատմագրության ու մեթոդական գրականության զարգացմամբ հետաքրքրվող պատմաբանների, մշակութաբանների, մանկավարժների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Պատմություն

Մեծ Հայքը՝ որպես հնագույն հայկական պետական կազմավորում, տարբեր ժամանակներում ունեցել է մի շարք մայրաքաղաքներ, որոնք դարձել են քաղաքական, մշակութային և տնտեսական կարևոր կենտրոններ։ Մայրաքաղաքների փոփոխությունը հաճախ կապված է եղել պատմական իրադարձությունների, արքայական դինաստիաների փոփոխության, ինչպես նաև ռազմաքաղաքական իրավիճակների հետ։ Մեծ Հայքի առաջին հայտնի մայրաքաղաքներից մեկը Արտաշատն է, որը հիմնադրվել է Արտաշես Ա արքայի կողմից մ.թ.ա. II դարում։ Այն երկար ժամանակ եղել է պետության գլխավոր կենտրոնը և ստացել է «Հայկական Կարթագեն» անվանումը՝ իր զարգացածության և հզորության պատճառով։ Հետագայում, որոշ ժամանակաշրջաններում մայրաքաղաք է դարձել Տիգրանակերտը, որը հիմնադրել է Տիգրան Մեծը մ.թ.ա. I դարում։ Տիգրանակերտը եղել է հզոր և գեղեցիկ քաղաք, կառուցված հելլենիստական մշակույթի ազդեցությամբ, և դարձել է Մեծ Հայքի քաղաքական ու ռազմական կենտրոններից մեկը։ Բացի այս քաղաքներից, տարբեր պատմական փուլերում որպես վարչական կամ արքայական կենտրոններ հանդես են եկել նաև Վաղարշապատը, որը հետագայում հայտնի է դարձել որպես Էջմիածին և դարձել է հոգևոր կենտրոն, ինչպես նաև Դվինը, որը վաղ միջնադարում եղել է կարևոր առևտրական և վարչական քաղաք։ Դվինը հատկապես զարգացել է Արշակունիների և հետագա ժամանակաշրջաններում՝ դառնալով տարածաշրջանի խոշոր քաղաքներից մեկը։ Մայրաքաղաքների ընտրությունը հաճախ պայմանավորված էր ռազմավարական դիրքով, ջրային ռեսուրսների հասանելիությամբ և տնտեսական հնարավորություններով։ Այս քաղաքները ոչ միայն քաղաքական կենտրոններ էին, այլև մշակույթի, գիտության, արհեստների և առևտրի զարգացման օջախներ։ Դրանց միջոցով ձևավորվել է հայկական պետականության պատմական ընթացքը և մշակութային ժառանգությունը։ Այսպիսով, Մեծ Հայքի պատմական մայրաքաղաքները՝ Արտաշատը, Տիգրանակերտը, Վաղարշապատը և Դվինը, մեծ դեր են ունեցել հայկական պետականության ձևավորման և զարգացման գործում՝ թողնելով հարուստ պատմամշակութային ժառանգություն։