Սովետական Հայաստանի 35 տարին: (Մեթոդական նամակ)

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է Վլադիմիր Մայակովսկու դրամատուրգիայում առասպելաբանական մոտիվների, կերպարների և սյուժետային կառուցվածքների վերարտադրության ու ստեղծագործական վերաիմաստավորման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է հեղինակը ավանդական առասպելական և կրոնական պատկերաշարը վերափոխում ժամանակակից հասարակական, քաղաքական և գեղարվեստական խնդիրների արտահայտման միջոցի։ Մայակովսկու դրամատուրգիայում առասպելաբանական նյութը սովորաբար չի պահպանվում իր սկզբնական իմաստով․ այն ենթարկվում է պարոդիկ, գրոտեսկային և երգիծական վերամշակման՝ ձեռք բերելով նոր գաղափարական նշանակություն։ Այդ առանձնահատկությունը հատկապես ակնհայտ է «Միստերիա-բուֆֆ» ստեղծագործության մեջ, որտեղ համաշխարհային ջրհեղեղի, տապանի, դրախտի, դժոխքի և ավետյաց երկրի մասին աստվածաշնչյան պատկերները վերածվում են հեղափոխական իրականության գեղարվեստական արտահայտման ձևերի։ Գրականագիտական աղբյուրները նշում են, որ այդ առասպելական շրջանակը Մայակովսկու մոտ ծառայում է ոչ թե ժամանակակից իրադարձությունները հնագույն կերպարներով պարզապես «զարդարելուն», այլ դրանց սուր քաղաքական և երգիծական վերաիմաստավորմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել առասպելաբանական սյուժեների կառուցվածքային փոխակերպումները, հնագույն կերպարների նոր գործառույթները, սրբազան և առօրյա պատկերների բախումը, ինչպես նաև առասպելի ու ժամանակակից իրականության միջև ստեղծվող հակադրությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի կողմից առասպելական բարձր ոճի և ժողովրդական, խոսակցական ու երգիծական լեզվի միավորմանը, որի շնորհիվ ավանդական սյուժեները ստանում են նոր, հաճախ ծայրահեղ հեգնական նշանակություն։ Մայակովսկու դրամատուրգիական մեթոդի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև ժողովրդական թատրոնի, ֆարսի, բալագանի և կատակերգական ներկայացման տարրերի օգտագործումը, որոնք նպաստում են առասպելական նյութի ապամոնումենտալացմանն ու դրա հասանելիությանը լայն հանդիսատեսի համար։ Այս համատեքստում առասպելը հանդես է գալիս որպես մշակութային հիշողության նյութ, որը կարող է վերակազմավորվել՝ նոր գաղափարների, պատմական իրադարձությունների և հասարակական հակասությունների մեկնաբանման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև հեղինակի դրամատուրգիայի բեմական բնույթը՝ հաշվի առնելով տեսողական գրոտեսկը, պայմանական տարածությունները, կերպարների ընդհանրացված բնույթը և հանդիսատեսի հետ անմիջական հաղորդակցության ձգտումը։ Մայակովսկին ինքն է «Միստերիա-բուֆֆ»-ը բնութագրել որպես իր ժամանակաշրջանի հերոսական, էպիկական և երգիծական պատկերում, ինչը կարևոր է նրա առասպելաբանական կառուցումների ըմբռնման համար։ Արդյունքում աշխատանքը ցույց է տալիս, որ առասպելաբանական նյութի կիրառումը Մայակովսկու դրամատուրգիայում ոչ թե անցյալի պարզ կրկնություն է, այլ ստեղծագործական վերակառուցման գործընթաց, որի միջոցով հնագույն սյուժեներն ու պատկերները ներառվում են նոր պատմական և գեղագիտական համատեքստում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի դրամատուրգիայի գաղափարական բազմաշերտությունը, նրա երգիծական մտածողության առանձնահատկությունները և ավանդույթի ու նորարարության փոխհարաբերությունը։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրամագնիսական դաշտերով մշակված թորած ջրի ազդեցության ուսումնասիրությանը գարու սերմերի կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական հատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է ջրի նախնական ֆիզիկական մշակման հնարավոր ազդեցությունը սերմերի ծլունակության, ծլման արագության, սկզբնական աճի և երիտասարդ բույսերի զարգացման ցուցանիշների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե էլեկտրամագնիսական ազդեցությունից հետո ջրի հատկությունների հնարավոր փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ սերմերի ջրակլանման և դրանցում ընթացող կենսաքիմիական ու ֆիզիոլոգիական գործընթացների վրա։ Փորձարարական մոտեցման շրջանակում կարող են համեմատվել սովորական թորած ջրով և տարբեր պայմաններում էլեկտրամագնիսական դաշտի ազդեցությանը ենթարկված ջրով մշակված սերմերի խմբերը՝ գնահատելով դրանց միջև առաջացող տարբերությունները։ Քննվում են էլեկտրամագնիսական դաշտի ինտենսիվության, հաճախականության և ազդեցության տևողության հնարավոր նշանակությունը՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե այդ գործոնների փոփոխությունն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ վերջնական կենսաբանական արձագանքի վրա։ Կարևորվում է սերմերի ծլման էներգիայի և ծլունակության գնահատումը, ինչպես նաև արմատների ու ծիլերի սկզբնական աճի համեմատական ուսումնասիրությունը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել բույսերի նյութափոխանակային գործընթացներին, ֆերմենտային ակտիվությանը և բջջային մակարդակում տեղի ունեցող փոփոխություններին՝ պարզելու համար դիտվող ազդեցությունների հնարավոր ֆիզիոլոգիական հիմքերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված արդյունքների վիճակագրական գնահատումը, քանի որ թույլ արտահայտված կենսաբանական փոփոխությունների դեպքում անհրաժեշտ է տարբերակել կայուն օրինաչափությունները պատահական տատանումներից։ Դիտարկվում է նաև սերմերի սկզբնական որակի, պահպանման պայմանների և արտաքին միջավայրի գործոնների ազդեցությունը փորձարարական արդյունքների վրա։ Գարու ընտրությունը որպես հետազոտության օբյեկտ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ֆիզիկական գործոնների հնարավոր կիրառությունը գյուղատնտեսական մշակաբույսերի սերմերի նախացանքային մշակման համատեքստում։ Միաժամանակ կարևորվում է վերահսկիչ փորձերի կազմակերպումը՝ էլեկտրամագնիսական մշակման իրական ազդեցությունը այլ հնարավոր գործոններից առանձնացնելու նպատակով։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են նպաստել ջրի ֆիզիկական մշակման և բույսերի կենսաբանական համակարգերի միջև փոխազդեցության մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է ունենալ նաև կիրառական նշանակություն՝ որպես գյուղատնտեսությունում ոչ քիմիական նախացանքային տեխնոլոգիաների ուսումնասիրության ուղղություն, սակայն դրանց արդյունավետությունը պահանջում է փորձարարական տվյալների վերարտադրելի և համեմատական գնահատում։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել բույսերի ֆիզիոլոգիայի, սերմնագիտության, ագրոֆիզիկայի, կենսաֆիզիկայի և գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է համայնքների բյուջետային մուտքերի կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տեղական ինքնակառավարման համակարգի արդյունավետության և համայնքների ֆինանսական կայունության ապահովման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են համայնքային բյուջեների եկամուտների ձևավորման աղբյուրները, դրանց պլանավորման, հավաքագրման, կառավարման և վերահսկողության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեփական եկամուտների դերին, տեղական հարկերին և տուրքերին, գույքից և համայնքային այլ ռեսուրսներից ստացվող մուտքերին, ինչպես նաև պետական բյուջեից տրամադրվող ֆինանսական միջոցներին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են բյուջետային մուտքերի կառավարման արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական, վարչական և կազմակերպական գործոնները։ Քննարկվում են եկամուտների կանխատեսման և պլանավորման խնդիրները, բյուջետային մուտքերի հավաքագրման մակարդակը, պարտավորությունների կատարման վերահսկողությունը և համայնքային ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնության խնդրին, քանի որ բավարար և կայուն սեփական եկամուտների առկայությունը մեծացնում է տեղական ինքնակառավարման մարմինների՝ համայնքի զարգացման առաջնահերթությունները ինքնուրույն սահմանելու և իրականացնելու հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև համայնքների միջև եկամտային ներուժի տարբերությունները, ֆինանսական համահարթեցման անհրաժեշտությունը և համայնքային բյուջեների եկամուտների ավելացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը անդրադառնում է բյուջետային կառավարման ժամանակակից մոտեցումներին՝ ընդգծելով տվյալների վրա հիմնված պլանավորման, ֆինանսական վերահսկողության, հաշվետվողականության և կառավարման թափանցիկության նշանակությունը։ Առաջարկվող մոտեցումները նպատակ ունեն բարելավել համայնքային եկամուտների հավաքագրման գործընթացը, բարձրացնել բյուջետային պլանավորման ճշգրտությունը, ընդլայնել սեփական եկամուտների աղբյուրները և նպաստել համայնքների ֆինանսական կայունության ամրապնդմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ համայնքային բյուջեների կազմման և կատարման, տեղական ֆինանսների կառավարման, համայնքային զարգացման ծրագրերի ֆինանսավորման և տեղական ինքնակառավարման համակարգի կատարելագործման գործընթացներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, ֆինանսական մասնագետներին, համայնքային կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Ուիլյամ Շեքսպիրի դրամատուրգիական լեզվում մակդիրների և մակդրավորման գեղարվեստական հնարների գործառական, ոճական ու թարգմանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ երեք տարբեր դրամատիկական երկերի բնագրերի և դրանց հայերեն թարգմանությունների համադրական քննության հիման վրա։ Հետազոտության առանցքում մակդիրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առարկայի, անձի կամ երևույթի հատկանիշ արտահայտող լեզվական միավոր, այլև որպես կերպարների հոգեբանական նկարագիրը, հեղինակային գնահատականը, ստեղծագործության հուզական մթնոլորտը և պատկերային համակարգը ձևավորող կարևոր ոճական միջոց։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են առանձնացվել մակդիրների կառուցվածքային ու իմաստային տեսակները, դրանց կիրառման հաճախականությունը, համատեքստային նշանակությունը և փոխաբերական ներուժը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր ժանրային և գաղափարական միջավայրերում ինչպիսի գործառույթներ են ստանձնում մակդրային կառույցները։ Պատմական դրամայում դրանք կարող են մասնակցել իշխանության, քաղաքական հակամարտության և կերպարների բարոյահոգեբանական բնութագրման ձևավորմանը, ողբերգական սիրո պատմության մեջ՝ հուզականության, հակադրությունների և քնարական պատկերների ստեղծմանը, իսկ փիլիսոփայական ու սոցիալական շեշտադրումներով դրամայում՝ մարդկային հարաբերությունների, հարստության, երախտագիտության և հիասթափության գնահատողական արտահայտմանը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է անգլերեն բնագրերի և հայերեն տարբերակների համեմատությունը։ Քննվում է, թե թարգմանության ընթացքում որքանով են պահպանվում բնագրային մակդիրների իմաստային ծավալը, պատկերավորությունը, հուզական երանգը և ոճական գործառույթը, ինչպես նաև ինչպիսի լեզվական փոխակերպումներ են անհրաժեշտ լինում անգլերենի և հայերենի կառուցվածքային ու բառաիմաստային տարբերությունների պատճառով։ Կարող են ուսումնասիրվել բառացի փոխանցման, իմաստային փոխարինման, ընդլայնման, կրճատման կամ նոր պատկերային համարժեքի ընտրության դեպքերը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը դրամատիկական խոսքի ընդհանուր արտահայտչականության վրա։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև հայերենի պատկերավորման միջոցների ներուժը շեքսպիրյան խոսքի վերարտադրման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ոճագիտության, շեքսպիրագիտության, համեմատական լեզվաբանության և թարգմանագիտության մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է գեղարվեստական պատկերավորման կարևոր միջոցներից մեկը գործում բնագրում և ինչպիսի լեզվական ու ստեղծագործական լուծումներով է վերարտադրվում հայերեն թարգմանություններում։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Ալեքսանդր Բլոկի քնարական ցիկլերի պոետիկայի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային, թեմատիկ և գեղարվեստական կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են ցիկլայնության ձևավորման սկզբունքները, քնարական սուբյեկտի փոփոխվող դրսևորումները, պատկերային համակարգի զարգացումը և խորհրդանշական մտածողության դերը բանաստեղծական ամբողջության ստեղծման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի, հիշողության և ներքին փորձառության փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև քնարական ցիկլերի ներսում իմաստային լարվածությունների և գաղափարական շերտերի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև ռուս սիմվոլիզմի գեղարվեստական ավանդույթների ազդեցությունը Բլոկի ստեղծագործական մեթոդի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես է քնարական ցիկլը դառնում ամբողջական աշխարհայացքային համակարգի արտահայտման ձև։ Գրքում ներկայացված վերլուծությունները հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Բլոկի պոեզիայի ներքին կառուցվածքի, գեղարվեստական նորարարությունների և ռուս քնարական գրականության զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակալի դերի մասին։

Ֆինանսներ

Աշխատությունը ագրարային տնտեսության ֆինանսավորման և ֆինանսական կառավարման ոլորտի մասնագիտական-ուսումնական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսական հատվածում ֆինանսական միջոցների ձևավորման աղբյուրների, դրանց օգտագործման արդյունավետության և բարելավման հնարավորությունների համակողմանի վերլուծությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ագրարային տնտեսագիտության, ֆինանսների և պետական քաղաքականության ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են ագրարային ոլորտի ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրները՝ պետական բյուջետային աջակցություն, վարկային միջոցներ, սուբսիդիաներ, ներդրումներ և սեփական միջոցներ, բացատրվում են դրանց ձևավորման առանձնահատկությունները և ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման վրա, մանրամասն քննարկվում են ֆինանսական միջոցների օգտագործման արդյունավետության գնահատման մեթոդները՝ արտադրողականության, շահութաբերության և ծախսերի կառուցվածքի վերլուծության միջոցով, աշխատությունը անդրադառնում է նաև ագրարային ֆինանսավորման խնդիրներին՝ սեզոնայնություն, բարձր ռիսկայնություն, եկամտաբերության տատանումներ և ներդրումային սահմանափակումներ, ինչպես նաև դրանց հաղթահարման գործիքներին՝ պետական աջակցություն, ապահովագրական մեխանիզմներ և արտոնյալ վարկավորում, ներկայացվում են ֆինանսական կառավարման բարելավման ուղիներ՝ ռեսուրսների օպտիմալ բաշխում, բյուջետավորում, ներդրումային քաղաքականության կատարելագործում և նոր ֆինանսական գործիքների կիրառություն, գրքում ընդգծվում է ֆինանսական միջոցների արդյունավետ կառավարման դերը գյուղատնտեսության կայուն զարգացման, մրցունակության բարձրացման և գյուղական տնտեսությունների կենսունակության ապահովման գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական տնտեսագիտական հիմքերը և ագրարային ոլորտի գործնական ֆինանսական խնդիրների վերլուծությունը՝ հանդիսանալով կարևոր աղբյուր գյուղատնտեսական ֆինանսների ուսումնասիրության համար։