Ջրամատակարարման նպատակով հնաջրաերկրաբանական ուսումնասիրություններ, պայմանավորված մակերևույթային և ստորերկրյա ջրբաժանների փոխադարձ կապով (Արագածի լեռնազանգվածի օրինակով)

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է բնական լեզվի կառուցվածքների և UNL լեզվի միջև ավտոմատ փոխակերպում իրականացնող երկխոսային և ուսուցանվող համակարգի մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը բնական լեզվով ներկայացված տեղեկատվության համակարգչային վերլուծության, դրա իմաստային կառուցվածքի բացահայտման և UNL միջանկյալ ներկայացման միջոցով այլ լեզվական ձևաչափերի հետ փոխադարձ ներկայացման հնարավորությունների ստեղծումն է։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բնական լեզվի շարահյուսական և իմաստաբանական կառուցվածքների մեքենայական ներկայացման խնդիրները, լեզվական տեղեկատվության ձևայնացման եղանակները և դրանց ավտոմատ փոխակերպման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի երկխոսային բնույթին, որի միջոցով հնարավոր է օգտվողի հետ փոխգործակցել, ճշտել լեզվական տվյալները և կատարել անհրաժեշտ ուղղումներ։ Ուսուցանվող համակարգի գաղափարը ենթադրում է, որ համակարգը կարող է կատարելագործել իր աշխատանքի արդյունքները՝ հիմնվելով կուտակվող լեզվական տեղեկատվության և նախորդ փոխակերպումների փորձի վրա։ Աշխատության շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում բնական լեզվի վերլուծության, բառային և շարահյուսական միավորների ճանաչման, իմաստային հարաբերությունների որոշման և դրանց UNL ներկայացման համապատասխան կառուցվածքների վերածման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը միավորում է համակարգչային լեզվաբանության, արհեստական բանականության, բնական լեզվի մշակման և տեղեկատվական համակարգերի նախագծման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել լեզվական տեղեկատվության ավտոմատ մշակման ավելի ճկուն մեխանիզմներ։ Նման համակարգի մշակումը կարող է նշանակություն ունենալ բազմալեզու տեղեկատվական համակարգերի, մեքենայական թարգմանության, լեզվական տվյալների ավտոմատ մշակման և մարդու ու համակարգչի միջև բնական լեզվով փոխգործակցության զարգացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել համակարգչային լեզվաբանությամբ, արհեստական բանականությամբ, մեքենայական թարգմանությամբ, բնական լեզվի մշակմամբ և լեզվական տեղեկատվական համակարգերի նախագծմամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է ֆրանսիացի նշանավոր գրող և դրամատուրգ Ժան Ժընեի ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ XX դարի երկրորդ կեսի ֆրանսիական դրամատուրգիայի ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նրա դրամատուրգիայի գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև որոշել այն տեղն ու նշանակությունը, որ ունեցել է նրա ստեղծագործությունը ժամանակակից ֆրանսիական թատրոնի ձևավորման և զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել Ժընեի պիեսներում արտահայտված սոցիալական, բարոյական, հոգեբանական և փիլիսոփայական խնդիրները, մասնավորապես՝ ինքնության, օտարման, իշխանության, բռնության, հանցագործության, ազատության և հասարակական նորմերի խախտման թեմաները։ Նրա դրամատուրգիական աշխարհը հաճախ կառուցվում է իրականության և բեմական պատրանքի փոխհարաբերության, դերերի փոխակերպման և կերպարների ինքնության անորոշության վրա, ինչի շնորհիվ թատերական գործողությունը ձեռք է բերում խորհրդանշական և երբեմն ծիսական բնույթ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի լեզվական և կառուցվածքային նորարարություններին, երկխոսությունների առանձնահատկություններին, կերպարների համակարգին, բեմական տարածության կազմակերպմանը և թատերականության ընդգծված դերին։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի Ժընեի ստեղծագործության դիտարկումը XX դարի երկրորդ կեսի ֆրանսիական դրամատուրգիայի հիմնական միտումների ֆոնին, երբ թատրոնը վերաիմաստավորում էր ավանդական սյուժեն, կերպարը, երկխոսությունը և բեմական գործողությունը։ Այս համատեքստում նրա գործերը կարող են ուսումնասիրվել այլ ժամանակակից դրամատուրգների ստեղծագործությունների հետ համադրությամբ՝ բացահայտելու ընդհանուր գեղագիտական միտումներն ու անհատական տարբերությունները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև աբսուրդի թատրոնի, ավանգարդային դրամատուրգիայի և հետպատերազմյան ֆրանսիական թատերական մշակույթի հետ նրա ստեղծագործության ունեցած առնչություններին՝ միաժամանակ ընդգծելով, որ նրա գեղարվեստական մեթոդը չի սահմանափակվում որևէ մեկ գրական ուղղության շրջանակներով։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև բեմական մարմնավորման խնդիրը, քանի որ նրա պիեսներում թատերական գործողությունը հաճախ կառուցվում է դիմակների, դերախաղի, կրկնօրինակման և իրականության պայմանականացման միջոցով։ Աշխատանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, թե ինչպես է դրամատուրգը թատրոնը վերածում հասարակական և անհատական ինքնության քննության տարածքի՝ կասկածի տակ դնելով ընդունված բարոյական ու սոցիալական սահմանումները։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպաստում է XX դարի երկրորդ կեսի ֆրանսիական դրամատուրգիայի զարգացման առանձնահատկությունների և Ժընեի ստեղծագործական ժառանգության ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին, ֆրանսիական գրականության և մշակույթի մասնագետներին, համեմատական գրականությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև ֆրանսիական ժամանակակից դրամատուրգիայի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Սերգեյ Դովլաթովի ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով հեղինակի և իր ստեղծագործությունների հերոսի փոխհարաբերության վրա։ Հետազոտության հիմնական առանցքը գրողի կենսագրական փորձի, անձնական հիշողությունների և գեղարվեստական պատումի փոխկապակցվածությունն է։ Դովլաթովի ստեղծագործություններում հեղինակի կերպարը հաճախ մոտ է պատմողի կամ գլխավոր հերոսի կերպարին, ինչի շնորհիվ իրական կենսագրական իրադարձությունները վերածվում են գրական նյութի՝ միաժամանակ ենթարկվելով գեղարվեստական վերափոխման։ Աշխատությունը կարող է վերլուծել ինքնակենսագրականության, հեղինակային «ես»-ի, առաջին դեմքով պատմողականության և հեղինակի ու հերոսի սահմանների հարաբերականության դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես է գրողը սեփական կյանքի, առօրյա փորձի, մասնագիտական գործունեության, հարաբերությունների և հասարակական միջավայրի մասին նյութը վերածում գեղարվեստական պատմության։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հումորի, ինքնահեգնանքի, սարկազմի և երկիմաստության կիրառությանը, որոնց միջոցով հեղինակը միաժամանակ ներկայացնում և վերաիմաստավորում է սեփական կերպարը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել իրական հեղինակին, պատմողի կերպարին և գեղարվեստական հերոսին՝ ցույց տալով, որ դրանց նույնացումը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ հիմնավորված է, նույնիսկ այն դեպքում, երբ ստեղծագործության մեջ առկա են ակնհայտ կենսագրական զուգահեռներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև Դովլաթովի լեզվական ոճը, խոսակցական արտահայտչամիջոցները, կերպարների կառուցման առանձնահատկությունները և հեղինակի դիրքավորման ձևերը։ Այս տեսանկյունից գրական տեքստը դիտարկվում է որպես իրականության և հեղինակի ինքնակենսագրական փորձի ստեղծագործական վերամշակման արդյունք։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս գրականության, ժամանակակից արձակի, հեղինակագիտության և ինքնակենսագրական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև գրականության ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բացահայտում է Դովլաթովի ստեղծագործության այն առանձնահատկությունը, որի դեպքում հեղինակը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես պատմող, իրադարձությունների մասնակից և գեղարվեստական կերպար՝ ստեղծելով իրականության ու գրականության միջև բարդ և հետաքրքիր փոխհարաբերություն։

Գյուղատնտեսություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի տեղեկատու-մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով համակարգված կերպով ներկայացնել արդի գիտական և կիրառական հրապարակումները։ Նյութը ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, հողագիտությանը, ագրոտեխնոլոգիաներին, բույսերի պաշտպանության միջոցներին, ոռոգման համակարգերին և գյուղատնտեսական տնտեսագիտությանը նվիրված նոր գրքեր, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից զարգացման միտումները և նորարարական մոտեցումները։ Ցանկում ներառված հրատարակությունները դասակարգված են ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել գիտական և մասնագիտական տեղեկատվության բազմազանության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն գյուղատնտեսության, կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում արտադրողականության բարձրացման, օրգանական գյուղատնտեսության և ագրոտեխնոլոգիական նոր լուծումների վերաբերյալ աշխատանքներին։ Աշխատությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր հետազոտողների, ուսանողների և ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով գյուղատնտեսական գիտության նոր գրականության հասանելիությանը և կիրառական նշանակության բարձրացմանը։

Կենսաբանություն

Գիրքը նվիրված է Culicidae ընտանիքին պատկանող մոծակների ֆաունայի ժամանակակից բնութագրմանը և դրանց ուսումնասիրության նշանակությանը մալարիայի կանխարգելման համալիր միջոցառումների կազմակերպման ու կատարելագործման գործում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է մոծակների կենսաբանական և էկոլոգիական առանձնահատկությունների, տեսակային կազմի, տարածվածության, կենսամիջավայրերի և պոպուլյացիաների փոփոխության վերաբերյալ գիտական մոտեցում, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու մալարիայի փոխանցման գործընթացում այս միջատների դերի մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում մոծակների տարածման և բազմացման պայմանների ուսումնասիրությանը, քանի որ դրանց թվաքանակի, սեզոնային ակտիվության և կենսաբանական առանձնահատկությունների փոփոխությունները կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ վարակիչ հիվանդությունների տարածման ռիսկի վրա։ Հեղինակը դիտարկում է մալարիայի կանխարգելումը ոչ թե որպես առանձին միջոցառումների ամբողջություն, այլ որպես փոխկապակցված և համակարգված մոտեցում, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է միջատաբանական տվյալների, շրջակա միջավայրի առանձնահատկությունների, համաճարակաբանական իրավիճակի և կանխարգելիչ գործողությունների համադրմամբ։ Նյութը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ մոծակների դեմ պայքարի ռազմավարությունների մշակման, փոխանցողների նկատմամբ հսկողության, ռիսկային տարածքների գնահատման և կանխարգելիչ ծրագրերի արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է բժշկական միջատաբանության և հանրային առողջության տեսանկյունից, քանի որ փոխանցողների տեսակային և էկոլոգիական առանձնահատկությունների ճիշտ գնահատումը համարվում է մալարիայի տարածման կանխարգելման կարևոր նախապայման։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել միջատաբաններին, համաճարակաբաններին, վարակաբաններին, հանրային առողջության մասնագետներին, կենսաբաններին, բժշկական և կենսաբանական ուղղությունների ուսանողներին, ինչպես նաև մոծակների միջոցով փոխանցվող հիվանդությունների կանխարգելմամբ և վերահսկմամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Այլ առարկաներ

«Восточные рассказы» անվանումը սովորաբար վերաբերում է արևելյան ժողովուրդների բանահյուսական և գրական պատմությունների ժողովածուներին, որտեղ ընդգրկվում են տարբեր մշակույթներից վերցված հեքիաթներ, լեգենդներ և կարճ պատմություններ՝ արտացոլելով Արևելքի մշակութային բազմազանությունը, արժեքները և մտածողության առանձնահատկությունները։ Այսպիսի ստեղծագործություններում հաճախ կենտրոնական դեր ունեն բարու և չարի հակադրությունը, իմաստության, ճակատագրի և մարդկային վարքի բարոյական գնահատման թեմաները, որոնք ներկայացվում են խորհրդանշական և պատկերավոր լեզվով։ Պատմությունները սովորաբար կառուցված են պարզ, բայց խորիմաստ սյուժեներով, որտեղ մեծ նշանակություն ունի ուսուցողական բովանդակությունը և ընթերցողի համար բարոյական հետևությունների ձևավորումը։ Արևելյան պատմվածքներին բնորոշ է նաև հարուստ պատկերայնությունը, էկզոտիկ միջավայրերի նկարագրությունը և ժողովրդական իմաստության փոխանցումը սերունդներին, ինչը դրանք դարձնում է ինչպես գեղարվեստական, այնպես էլ մշակութային արժեք ունեցող նյութ։