Սպառում խնայողություն և ինվեստիցիա

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է այն կարևոր դերակատարությունը, որ ընտանիքը խաղում է զարգացման խանգարումներ ունեցող (ԴԽ) երեխաների շարժողական ակտիվության զարգացման գործում։ Շարժողական ակտիվությունը (գործնականորեն՝ ֆիզիկական գործունեությունը) մեծ նշանակություն ունի երեխայի առողջության, սոցիալական ինտեգրման, ինքնուրույնության և ընդհանուր զարգացման համար։ Իսկ ընտանիքը, որպես երեխայի հիմնական միջավայր և աջակցող համակարգ, կարող է ունենալ որոշիչ ազդեցություն այս գործընթացի վրա՝ տրամադրելով հնարավորություններ, մոտեցումներ և մշտական աջակցություն։ Աշխատությունը հիմնվում է թե տեսական մոտեցումների, թե պրակտիկ փորձի վրա՝ գնահատելու ընտանիքի ներգրավվածության ձևերը, ազդեցության մեխանիզմները և արդյունքները։

Հոգեբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մանկատան պայմաններում գտնվող սոցիալական որբերի դեռահասության շրջանում վարքային շեղումների հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց կանխարգելման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում դեռահասների հոգեբանական զարգացման առանձնահատկություններն են, նրանց սոցիալականացման գործընթացը, միջանձնային հարաբերությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել վարքային դժվարությունների ձևավորմանը։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում են դեռահասության տարիքային ճգնաժամի առանձնահատկությունները, հուզական ոլորտի փոփոխությունները, ինքնագնահատականի և ինքնության ձևավորումը, հասակակիցների հետ հարաբերությունները, ինչպես նաև սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը վարքագծի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկատան միջավայրի առանձնահատկություններին, ընտանիքային կապերի բացակայությանը կամ սահմանափակմանը, կայուն հուզական հարաբերությունների պակասին և դրանց հնարավոր ազդեցությանը դեռահասների վարքային դրսևորումների վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են դիտարկվել ագրեսիվության, մեկուսացման, ընդդիմադիր վարքի, կարգապահական դժվարությունների, հուզական անկայունության և սոցիալական հարմարման այլ խնդիրների առաջացման ու դրսևորման առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում նաև անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները և սոցիալական միջավայրի գործոնները՝ որպես վարքային շեղումների առաջացման ռիսկի պայմաններ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կանխարգելման համակարգի ուսումնասիրությունը, որը ներառում է հոգեբանական աջակցության, խորհրդատվության, սոցիալական հմտությունների զարգացման, վստահելի միջանձնային հարաբերությունների ձևավորման և կրթադաստիարակչական միջավայրի բարելավման հնարավորությունները։ Կարևորվում է հոգեբանների, մանկավարժների, սոցիալական աշխատողների և խնամատար միջավայրի այլ մասնագետների համագործակցությունը՝ դեռահասների անհատական կարիքներին համապատասխան աջակցություն կազմակերպելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու սոցիալական որբերի վարքային դժվարությունների հոգեբանական հիմքերը և մշակելու դրանց կանխարգելման ու սոցիալական հարմարման խթանման համապատասխան մոտեցումներ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկական և զարգացման հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, մանկավարժների, դաստիարակների, կրթական և սոցիալական հաստատությունների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և դեռահասների սոցիալականացման ու հոգեբանական աջակցության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1945–2011 թվականների ադրբեջանական պատմագրության մեջ Հայաստանի և Ադրբեջանի պատմության առանցքային հարցերի ներկայացման հիմնական միտումների քննությանը՝ կենտրոնանալով պատմական փաստերի մեկնաբանման, աղբյուրների ընտրության և պատմագիտական գաղափարների ձևավորման առանձնահատկությունների վրա։ Ուսումնասիրության առանցքում այն պատմագրական մոտեցումներն են, որոնք հեղինակի գնահատմամբ հանգեցրել են առանձին պատմական իրադարձությունների, տարածքների, ժողովուրդների ծագման, մշակութային ժառանգության և քաղաքական գործընթացների վիճահարույց կամ միակողմանի մեկնաբանությունների։ Քննվող ժամանակահատվածը հնարավորություն է տալիս հետևելու պատմագիտական մոտեցումների փոփոխություններին ուշ խորհրդային շրջանից մինչև հետխորհրդային ժամանակաշրջան՝ հաշվի առնելով տարբեր քաղաքական և գաղափարական միջավայրերում պատմության շարադրման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պատմական աղբյուրների օգտագործման մեթոդաբանության վերլուծությունը՝ պարզելու, թե տարբեր աշխատություններում ինչպես են ընտրվել, մեկնաբանվել և համադրվել գրավոր աղբյուրները, հնագիտական նյութերը, տեղանունները, քարտեզագրական տվյալները և մշակութային ժառանգությանը վերաբերող տեղեկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական տարածքների և բնակչության էթնիկական կազմի վերաբերյալ տեսակետներին, պետական կազմավորումների պատմական պատկանելության մեկնաբանություններին, ինչպես նաև հայկական և ադրբեջանական մշակութային ժառանգության ծագման շուրջ ձևավորված պատմագիտական բանավեճերին։ Քննվում է նաև Լեռնային Ղարաբաղի պատմության ներկայացումը, քանի որ այդ թեմայի շուրջ պատմագիտական շարադրանքները սերտորեն առնչվել են քաղաքական հակամարտությանը, ազգային հիշողությանը և ինքնության ձևավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է տարբերակել ստուգելի պատմական տվյալները, աղբյուրների գիտական մեկնաբանությունները և ազգային պատմագրություններին բնորոշ գաղափարական կամ քաղաքական դիրքավորումներն ու պնդումները։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն ադրբեջանական հեղինակների աշխատություններում հանդիպող տեսակետները, այլև դրանց նկատմամբ հայկական և միջազգային պատմագիտական գրականության արձագանքները՝ առանց հակադիր պատմագրական դիրքորոշումներից որևէ մեկը ինքնաբերաբար ընդունելու որպես ապացուցված փաստ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև պատմական տերմինաբանության կիրառմանը, ժամանակակից ազգային և պետական հասկացությունների՝ ավելի վաղ պատմական ժամանակաշրջանների նկատմամբ հետադարձ կիրառման խնդրին և այդպիսի մոտեցումների մեթոդաբանական սահմանափակումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի պատմագրության և ազգային ինքնության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են պատմական պատումները մասնակցել հասարակական հիշողության և քաղաքական պատկերացումների ձևավորմանը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը վերաբերում է ոչ միայն կոնկրետ պատմական հարցերին, այլև պատմության գիտական շարադրման մեթոդաբանությանը, աղբյուրագիտական քննադատությանը և հակամարտող պատմական պատումների ձևավորման մեխանիզմներին՝ նպաստելով Հարավային Կովկասի պատմագրական բանավեճերի առավել համակարգված ընկալմանը։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է ռիսկի՝ որպես տնտեսական կատեգորիայի տեսական և կիրառական ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրա դերին ժամանակակից բանկային համակարգի գործունեության մեջ։ Աշխատությունում ներկայացվում է ռիսկի տնտեսական էությունը, դրա ձևավորման աղբյուրները և դասակարգման հիմնական մոտեցումները՝ ներառյալ վարկային, շուկայական, իրացվելիության, գործառնական և տոկոսադրույքային ռիսկերը։ Հեղինակը վերլուծում է բանկային գործունեության պայմաններում ռիսկերի կառավարման մեխանիզմները, գնահատման և չափման քանակական ու որակական մեթոդները, ինչպես նաև դրանց նվազեցման ռազմավարությունները։ Գրքում ընդգծվում է ռիսկի և եկամտաբերության փոխկապակցվածությունը, բանկային պորտֆելների օպտիմալացման խնդիրները և ֆինանսական կայունության ապահովման կարևորությունը։ Ներկայացված են նաև ռիսկերի կառավարման միջազգային փորձը, կարգավորող պահանջները և դրանց կիրառելիությունը ազգային բանկային համակարգում։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում բանկերի ներքին վերահսկողության համակարգերին, սթրես-թեստավորման մեխանիզմներին և ֆինանսական որոշումների ընդունման գործընթացում ռիսկերի հաշվառմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ռիսկերի կառավարման փորձագետների, գիտաշխատողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար՝ նպաստելով բանկային գործունեության ռիսկերի գիտական ըմբռնման և արդյունավետ կառավարման զարգացմանը։

Գրականություն

Ժողովածուն ներառում է հայ դասական արձակագիր Ակսել Բակունց-ի մի շարք առավել խորհրդանշական պատմվածքներ, որոնք համարվում են նրա ստեղծագործական բարձրագույն նվաճումներից։ Այս պատմվածքներում Բակունցը ներկայացնում է հայ գյուղաշխարհի և լեռնային բնության խորքային պատկերը՝ միաժամանակ բացահայտելով մարդու ներաշխարհը, նրա մենակությունը, երազանքները և հաճախ նաև սոցիալական ծանր իրականությունը։ «Անձրևը» պատմվածքում զգացվում է մարդկային զգացմունքների նուրբ լարվածություն և բնության ու մարդու հոգեվիճակի զուգահեռ պատկերում, «Ալպիական մանուշակ»-ում կենտրոնը տեղափոխվում է գեղեցկության, սիրո և անցողիկության խորհրդանշական ընկալման վրա, իսկ «Մթնաձոր»-ը առանձնանում է իր մռայլ, լեգենդային մթնոլորտով, որտեղ բնությունն ու մարդկային ճակատագիրը միահյուսվում են դրամատիկ կերպով։ Բակունցի լեզուն այստեղ չափազանց պատկերավոր է, հագեցած բնության մանրակրկիտ նկարագրություններով և հոգեբանական խորությամբ, ինչը ստեղծում է և՛ իրական, և՛ խորհրդանշական աշխարհ։ Այս ժողովածուն համարվում է հայ արձակի կարևոր մասերից մեկը, քանի որ այն միավորում է բնության գեղարվեստական ընկալումը և մարդու կյանքի փիլիսոփայական մեկնաբանությունը։

Այլ առարկաներ

Գալարինը և նրա կառուցվածքային անալոգները դիտարկվում են որպես պոտենցիալ հակամանրէային պեպտիդներ (antimicrobial peptides), որոնք կարող են կիրառվել մեթիցիլին-կայուն Staphylococcus aureus (MRSA)-ի դեմ պայքարում՝ իրենց բազմակողմանի կենսաբանական ակտիվության շնորհիվ։ Այս պեպտիդները սովորաբար բնութագրվում են ամֆիպատիկ կառուցվածքով, կարճ ամինաթթվային հաջորդականությամբ և դրական լիցքավորված հատվածներով, որոնք թույլ են տալիս փոխազդել բակտերիալ բջջաթաղանթի բացասական լիցքավորված ֆոսֆոլիպիդների հետ։ Իմունաբանական տեսանկյունից նման պեպտիդները կարող են հանդես գալ որպես բնածին իմունիտետի էֆեկտոր մոլեկուլներ՝ ընդօրինակելով կամ ուժեղացնելով օրգանիզմի հակամանրէային պաշտպանական մեխանիզմները, ներառյալ նեյտրոֆիլների դեֆենսինների և կատելիցիդինների գործողությունը։ MRSA-ի նկատմամբ գործողության հիմնական կենսաքիմիական մեխանիզմները ներառում են բակտերիալ մեմբրանի դիսռուպցիան՝ պորային կառուցվածքների ձևավորման միջոցով, ինչը հանգեցնում է իոնային հոմեոստազի խախտման և բջջի լիզիսի։ Բացի այդ, որոշ կառուցվածքային անալոգներ կարող են ներթափանցել բակտերիալ բջիջ և խանգարել ներբջջային թիրախներին՝ ներառյալ սպիտակուցային սինթեզը, ԴՆԹ-ի վերարտադրությունը կամ ֆերմենտային համակարգերը։ Իմունոմոդուլյատոր ազդեցությունները կարող են ներառել ցիտոկինների արտազատման կարգավորում, մակրոֆագների ակտիվացում և բորբոքային պատասխանի հավասարակշռում, ինչը կարևոր է վարակային գործընթացի վերահսկման համար։