Основные тенденции искажения ключевых вопросов истории Армении и «Азербайджана» в азербайджанской историографии 1945-2011 гг.

Բժշկություն

Գիրքը նվիրված է կմախքի ոսկրերի և հոդերի տարբեր արատների ու դեֆորմացիաների բուժման հիմնախնդիրներին՝ ընդգրկելով ախտորոշման, բուժական մարտավարության ընտրության, վիրաբուժական միջամտությունների պլանավորման և հետվիրահատական վարման կարևոր հարցերը։ Աշխատության մեջ մանրամասն դիտարկվում են ոսկրային և հոդային արատների առաջացման հնարավոր պատճառները, դրանց անատոմիական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել բուժման արդյունքների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժման տարբեր մեթոդների ընտրությանը՝ հաշվի առնելով արատի տեղակայումը, ծավալը, հյուսվածքների վիճակը, հոդի ֆունկցիոնալ հնարավորությունները և հիվանդի անհատական առանձնահատկությունները։ Կարևոր բաժին են կազմում բուժման ընթացքում թույլ տրվող սխալների վերլուծությունը՝ սկսած նախնական ախտորոշումից և վիրահատական պլանավորումից մինչև միջամտության տեխնիկական իրականացումն ու վերականգնողական փուլը։ Ներկայացվում են նաև հնարավոր բարդությունները, դրանց առաջացման պատճառները, կլինիկական դրսևորումները, կանխարգելման ուղիները և բուժման մոտեցումները։ Գրքում քննարկվում են ոսկրերի ապաքինման խանգարումները, դեֆորմացիաների պահպանման կամ կրկնության հնարավորությունը, հոդերի շարժունակության սահմանափակումները, ֆունկցիոնալ անբավարարությունը և այլ հետբուժական խնդիրներ։ Նյութը կառուցված է գործնական տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով մասնագետին գնահատել բուժման տարբեր ռազմավարությունների առավելություններն ու սահմանափակումները և խուսափել առավել հաճախ հանդիպող սխալներից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրթոպեդ-վնասվածքաբանների, վիրաբույժների, վերականգնողական բժշկության մասնագետների, բժշկական բուհերի ուսանողների և կլինիկական օրդինատորների համար՝ որպես ոսկրերի ու հոդերի արատների բուժման առանձնահատկությունների, հնարավոր բարդությունների և դրանց կանխարգելման վերաբերյալ մասնագիտական աղբյուր։

Գրականություն

Heracles-ի ծնունդն ու դաստիարակությունը կապված են հին հունական դիցաբանության ամենահայտնի պատմություններից մեկի հետ, որտեղ նա ներկայացվում է որպես Զևսի և Ալքմենեի որդի։ Զևսը, ցանկանալով ունենալ ուժեղ հերոս որդի, մոտեցել է Alcmene-ին՝ Ամֆիտրիոնի կնոջը՝ ստանալով Ամֆիտրիոնի կերպարը, ինչի արդյունքում ծնվել է Հերակլեսը, ով արդեն մանկուց առանձնանում էր իր արտասովոր ուժով և աստվածային ծագմամբ։ Սակայն Հերայի՝ Զևսի կնոջ նախանձը պատճառ է դարձել, որ նա դեռ օրորոցում փորձի սպանել երեխային՝ ուղարկելով երկու օձ, սակայն Հերակլեսը խեղդել է նրանց՝ ցույց տալով իր գերբնական ուժը։ Նրա դաստիարակությունը իրականացվել է տարբեր ուսուցիչների կողմից՝ ովքեր նրան սովորեցրել են երաժշտություն, մարտարվեստ, նետաձգություն և կառքի վարում, իսկ նրա խնամքի մեջ մեծ դեր են ունեցել նաև ռազմական և բարոյական դաստիարակները, որոնք ձևավորել են նրան որպես ապագա հերոս։ Սակայն նրա կյանքը միշտ ուղեկցվել է Հերայի թշնամանքով, որը հետագայում էլ նրան բերել է ծանր փորձությունների և հայտնի «տասներկու սխրանքների» ճանապարհին։ Հերակլեսի մանկությունն ու դաստիարակությունը ընդգծում են նրա երկակի բնույթը՝ որպես թե՛ աստվածային, թե՛ մարդկային հատկություններով օժտված հերոս, որի կերպարը դարձել է ուժի, դիմացկունության և հերոսության խորհրդանիշ հին հունական մշակույթում։

Քիմիա

Քիմիա ոլորտի «Քիմիա շտեմարան 1»-ը սկսնակ մակարդակի ուսումնական առաջադրանքների հավաքածու է, որը նախատեսված է քիմիայի հիմունքների ձևավորման և պարզ հասկացությունների ամրապնդման համար, այստեղ ընդգրկվում են նյութի կառուցվածքի տարրական պատկերացումները, ատոմի և մոլեկուլի հասկացությունները, պարբերական համակարգի հիմունքները, պարզ քիմիական ռեակցիաների տեսակները, նյութերի վիճակները և դրանց հիմնական հատկությունները, ինչպես նաև հաշվարկային պարզ խնդիրներ՝ մոլային հասկացությունների և քիմիական հավասարումների պարզեցված կիրառությամբ, շտեմարանում տրված վարժությունները նպատակ ունեն զարգացնել սովորողի տրամաբանական մտածողությունը, փորձարարական մոտեցման հիմքերը և քիմիական երևույթները հասկանալու կարողությունը, և այն հաճախ օգտագործվում է դպրոցական ծրագրի սկզբնական փուլերում որպես ամուր հիմք ավելի բարդ թեմաների ուսուցման համար։

Իրավաբանություն

Ժամանակակից իրավունքի և բարոյականության հարաբերակցությունը հասարակական կարգի և մարդու վարքագծի կարգավորման երկու փոխկապակցված, բայց ոչ նույնական համակարգերի փոխազդեցությունն է։ Իրավունքը պետականորեն սահմանված և պարտադիր կատարման ենթակա նորմերի ամբողջություն է, որը կարգավորում է հասարակական հարաբերությունները և ապահովվում է պետական հարկադրանքով։ Բարոյականությունը, ընդհակառակը, հասարակության մեջ ձևավորված արժեքների, սկզբունքների և վարքականոնների համակարգ է, որը հիմնված է մարդկանց ներքին համոզմունքների և հասարակական կարծիքի վրա։ Ժամանակակից հասարակություններում իրավունքն ու բարոյականությունը սերտորեն կապված են, քանի որ շատ իրավական նորմեր իրենց հիմքում ունեն բարոյական սկզբունքներ՝ արդարություն, հավասարություն, մարդասիրություն և պատասխանատվություն։ Սակայն դրանց միջև կա նաև տարբերություն․ իրավունքը պարտադիր է բոլորի համար և խախտման դեպքում ենթադրում է իրավական պատասխանատվություն, մինչդեռ բարոյական նորմերի խախտումը կարող է առաջացնել միայն հասարակական դատապարտում։ Իրավունքը կարող է սահմանել այն նվազագույն վարքագիծը, որը պարտադիր է հասարակության համար, իսկ բարոյականությունը հաճախ ներկայացնում է ավելի բարձր պահանջներ մարդու վարքագծի նկատմամբ։ Որոշ դեպքերում իրավական և բարոյական նորմերը կարող են չհամընկնել, երբ իրավականորեն թույլատրելի վարքագիծը կարող է համարվել բարոյապես անընդունելի կամ հակառակը։ Ժամանակակից իրավական համակարգերը փորձում են ներդաշնակեցնել այս երկու ոլորտները՝ ապահովելով ոչ միայն օրինականության, այլ նաև արդարության և մարդասիրության սկզբունքների իրականացումը։

Քաղաքագիտություն

Հրատարակությունը պարունակում է Ազգային ժողովի տասնմեկերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ ներկայացնելով ժողովական գործունեության ընթացքը և քննարկումների գրավոր արձանագրությունը։ Այն կարևոր վավերագրական աղբյուր է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի արևմտահայության հասարակական ու քաղաքական կյանքի, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի ինքնակառավարման և ազգային հաստատությունների գործունեության ուսումնասիրության համար։ Ատենագրությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու նիստի ընթացքում բարձրացված հարցերին, մասնակիցների ելույթներին, ներկայացված առաջարկություններին և քննարկումների կազմակերպման ձևերին։ Նման նյութերը լուսաբանում են համայնքային կառավարման մեխանիզմները, ազգային ներկայացուցչական մարմնի դերակատարությունը և հասարակական նշանակություն ունեցող խնդիրների քննարկման մշակույթը։ Դրանք նաև արժեքավոր տեղեկություններ են պահպանում ժամանակաշրջանի պաշտոնական լեզվի, վարչական տերմինաբանության և հայ համայնքի կազմակերպական հարաբերությունների մասին։ Որպես ժողովական փաստաթուղթ՝ այս հրատարակությունը նպաստում է Ազգային ժողովի գործունեության ժամանակագրական վերակազմությանը և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու արևմտահայ հասարակական կյանքի ինստիտուցիոնալ զարգացումները։ Այն նշանակալի սկզբնաղբյուր է հայոց պատմության, համայնքային ինքնակառավարման և 19-րդ դարի հայ հասարակական-քաղաքական մտքի հետազոտության համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է ԱՄՆ նախագահ Վուդրո Վիլսոնի կողմից կայացված արբիտրաժային որոշման (arbitral award) իրավաքաղաքական և պատմական նշանակության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա դերը միջազգային վեճերի խաղաղ կարգավորման գործընթացներում և հետպատերազմյան աշխարհակարգի ձևավորման մեջ։ Վերլուծվում են արբիտրաժի իրավական հիմքերը, միջպետական հակասությունների լուծման մեխանիզմները, ինչպես նաև Վիլսոնի միջնորդական քաղաքականության սկզբունքները՝ կապված միջազգային իրավունքի զարգացման և Ազգերի լիգայի գաղափարական հիմքերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում որոշման կիրառական ազդեցությանը միջազգային հարաբերությունների համակարգում, ուժերի հավասարակշռության վերաձևավորմանը և իրավական կարգավորման ինստիտուցիոնալացման գործընթացին։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է այդ արբիտրաժային ակտի ընկալումը ժամանակակից միջազգային իրավունքի տեսության շրջանակներում՝ բացահայտելով դրա պատմական ժառանգությունը և ազդեցությունը խաղաղարար մեխանիզմների զարգացման վրա։