Քիմիա շտեմարան 1

Գեղարվեստական հայ․

«Ես իմ անուշ Հայաստանի»՝ Եղիշե Չարենցի հրաշալի բանաստեղծություններից մեկն է, որը համարվում է նրա ստեղծագործության ամենահայտնի և ամենահոգեբույր գործերից մեկը։ Այս տողերը հայրենասիրության և անձնական զգացմունքների խառնուրդ են՝ արտահայտելով մի մեծ սիրո և կարոտի խորությունը դեպի հայրենիքը։ Չարենցի այս բանաստեղծությունը ամբողջությամբ ընկնում է նրա դրամատիկ և պոետիկ մտածողության շրջանակը՝ որտեղ հայրենիքը ոչ միայն արտաքին տարածք է, այլ նաև հոգու և անձի խորը մասն է։ Չարենցը օգտագործում է «անուշ» բառը՝ ցույց տալու, թե որքան նուրբ ու սիրելի է իրեն հայրենիքը, թեև նա գիտակցում է նաև այն դառնությունը, որը կպցվում է, երբ հեռանում ես այնպիսի սրբավայրերից, որոնք անբաժանելի են մարդու հոգուց։ Բանաստեղծությունը ներկայացնում է մի յուրահատուկ տխուր կարոտ՝ միաժամանակ ծաղկող սիրով, իսկ նաև խորագույն թախիծով հայրենի հողի, իր ժողովրդին, անցյալին ու ամեն ինչին, ինչը կապված է այդ հողի հետ։ Չարենցը «Հայաստանը» տեսնում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլև որպես մի հասկացություն, որին կապված է հոգի, սիրտ, հիշողություններ ու հույսեր։ Եղիշե Չարենցի այս բանաստեղծությունը համարվում է հայկական գրականության մեծ հարստությունը, որի մեջ պարփակված է մեր ժողովրդի անցած ճանապարհի ցավը, կորուստները և նրանց հանդեպ ունեցած անմնացորդ սիրո ու հույսի զգացմունքը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի»՝ որպես հայրենասիրական գործ, դարձել է նաև ազգային երգիչների, երաժշտասերների ու արտիստների համար, որոնց համար Չարենցի տողերը շուրթերին փչելուց հետո՝ Հայաստան կոչվողը դարձել է ոչ միայն հայրենի հող, այլ նաև ազգային ու հոգևոր ազատության խորհրդանիշ։ Նշելով «տուփով» արտահայտությունը, հնարավոր է խոսքը վերաբերում է գիրքը կամ բանաստեղծությունն առաքելու ձևին, թեև Չարենցի այս տողերը մեծամասամբ կարող են նույնիսկ առանձին տուփի մեջ պահվել՝ որպես արժեքավոր հիշատակագիր ու սրտի խոսք։ Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-66-227-5

Կենսագրություն

«Գալլական պատերազմների գրառումներ» (Ջուլիուս Կեսար)՝ պատմական և ռազմավարական արժեք ունեցող գործ է, որը Կեսարի կողմից ներկայացված է որպես պատերազմների հաշվետվություն։ Գիրքը պատմում է Կեսարի զորքերի՝ Գալիայի (ներկայիս Ֆրանսիայի և հարակից շրջանների)征առայության մասին՝ 58–50 թթ. ընթացող պատերազմների ընթացքում։ Կեսարը ներկայացնում է իր ռազմարշավների մանրամասները՝ մարտական գործողություններ, ռազմավարական շարժեր և դիվանագիտական քայլեր։ Այս գրառումներում առանձնանում է նրա՝ որպես զորավարի ճշգրիտ և բանիմաց մեկնաբանությունը՝ ռազմի դաշտի որոշումներում։ Գիրքը կառուցված է որպես հստակ, փաստարկված և առարկայական տեքստ, որտեղ քիչ են զգացմունքային նրբությունները, իսկ շատ՝ փաստերը։ Կեսարը նաև նկարագրում է Գալիայի ժողովուրդների մշակույթը, բնավորությունը և նրանց հետ հարաբերությունները։ Գրքում երևում է՝ ինչպես հռոմեական բանակը և պետությունը ընդլայնում են իրենց ազդեցությունը՝ կիրառելով ռազմա-քաղաքական քաղաքականություն։ «Գալլական պատերազմների գրառումներ» կարևոր է պատմաբանների և ռազմավարների համար, քանի որ ցույց է տալիս հռոմեական ժամանակների ռազմական մտածողությունը։ Այս գործը նաև կարևոր աղբյուր է Հին աշխարհի պատմության ուսումնասիրության համար՝ որպես առաջին դեմքի պատմական վկայություն։ Կարդալիս ընթերցողը կարող է զգալ, թե ինչպիսի բարդ ու վտանգավոր ճանապարհ է եղել Հռոմի ընդլայնումը և ինչպես են որոշվում մեծ ուժերի ճակատագրերը։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-5-17-110676-8

Հոգեբանություն

Վախերի և ֆոբիաների հոգեբանությունը ուսումնասիրում է մարդու վախի զգացման առաջացման մեխանիզմները, դրա հոգեբանական, կենսաբանական և սոցիալական պատճառները, ինչպես նաև այն ձևերը, որոնցով այդ զգացումները կարող են վերածվել կայուն և երբեմն խանգարող վիճակների։ Վախը բնական և ադապտիվ հուզական արձագանք է վտանգին կամ սպառնալիքին, որը օգնում է մարդուն պաշտպանվել և արագ արձագանքել վտանգավոր իրավիճակներում, մինչդեռ ֆոբիաները համարվում են վախի չափազանցված, իռացիոնալ և վերահսկման դժվար ենթակա ձևեր, որոնք հաճախ առաջանում են նույնիսկ իրական վտանգի բացակայության դեպքում։ Ֆոբիաները կարող են կապված լինել կոնկրետ առարկաների, կենդանիների, իրավիճակների կամ երևույթների հետ, օրինակ՝ բարձրությունից, փակ տարածքներից կամ սոցիալական շփումներից վախը։ ֆոբիա-ները ձևավորվում են տարբեր գործոնների ազդեցությամբ՝ ներառյալ գենետիկ նախատրամադրվածությունը, անցյալում ունեցած տրավմատիկ փորձառությունները, ուսուցման և պայմանավորվածության մեխանիզմները, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի ազդեցությունները։ Հոգեբանության մեջ կարևոր դեր ունեն նաև ճանաչողական սխալ ընկալումները, երբ մարդը գերագնահատում է վտանգը և թերագնահատում սեփական դիմակայելու կարողությունները։ Վախերի և ֆոբիաների բուժման համար կիրառվում են տարբեր մոտեցումներ՝ ճանաչողական-վարքային թերապիա, աստիճանական ազդեցության մեթոդներ (exposure therapy), ինչպես նաև որոշ դեպքերում դեղորայքային բուժում, որոնք օգնում են նվազեցնել անհանգստության մակարդակը և վերականգնել մարդու բնականոն գործունեությունը։

Պատմություն

Արիացիները և մենք ISBN - 978-9939-0-1807-2

Այլ առարկաներ

Կենսագործունեության անվտանգությունը միջոցառումների, կանոնների և գիտական մոտեցումների ամբողջություն է, որի նպատակն է պաշտպանել մարդու կյանքը, առողջությունը և շրջակա միջավայրը տարբեր վտանգավոր գործոններից։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ կանխվեն կամ նվազեցվեն այն ռիսկերը, որոնք կարող են առաջանալ կենցաղում, աշխատանքային միջավայրում կամ արտակարգ իրավիճակներում։ Կենսագործունեության անվտանգության ոլորտը ուսումնասիրում է ֆիզիկական, քիմիական, կենսաբանական և հոգեբանական վտանգները, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման ուղիները։ Օրինակ՝ աշխատանքի վայրում անվտանգության կանոնները ներառում են պաշտպանիչ միջոցների օգտագործում, սարքավորումների ճիշտ շահագործում և վթարային իրավիճակների կանխարգելում։ Կենցաղային պայմաններում կարևոր է էլեկտրական սարքերի անվտանգ օգտագործումը, հրդեհային կանոնների պահպանումը և թունավոր նյութերի ճիշտ պահպանումը։ Բացի այդ, կենսագործունեության անվտանգությունը ներառում է նաև առաջին օգնության հիմունքները, որոնք անհրաժեշտ են արտակարգ իրավիճակներում մարդու կյանքը փրկելու համար։ Ժամանակակից պայմաններում մեծ նշանակություն ունի նաև էկոլոգիական անվտանգությունը, որը վերաբերում է շրջակա միջավայրի աղտոտման կանխարգելմանը և բնական ռեսուրսների պահպանմանը։ Պետական մակարդակով այս ոլորտը կարգավորվում է օրենքներով և նորմատիվ ակտերով, որոնք պարտադիր են բոլոր կազմակերպությունների և քաղաքացիների համար։ Կենսագործունեության անվտանգության հիմնական նպատակն է ստեղծել այնպիսի պայմաններ, որտեղ մարդու կյանքը և առողջությունը հնարավորինս պաշտպանված կլինեն վտանգներից։ Այսպիսով, այն համարվում է հասարակության կայուն զարգացման և մարդու բարեկեցության կարևոր հիմքերից մեկը։

Մշակույթ

Հերակլես-ի ծնունդը հին հունական դիցաբանության մեջ ներկայացվում է որպես աստվածային և մարդկային աշխարհների բախման արդյունք, որտեղ գլխավոր դերակատարներն են Զևսը և մահկանացու կին Ալկմենեն։ Ըստ առասպելի՝ Զևսը սիրահարվում է Ալկմենեին և նրա ամուսնու՝ Ամֆիտրիոնի կերպարանքով մոտենում նրան, ինչի հետևանքով ծնվում է Հերակլեսը՝ օժտված արտասովոր ուժով և ճակատագրական նշանակությամբ։ Սակայն Զևսի կինը՝ Հերան, նախանձից փորձում է խոչընդոտել երեխայի ծնունդը՝ երկարացնելով ծննդաբերության ցավերը, որպեսզի մեկ այլ երեխա՝ ավելի շուտ ծնված, ստանա իշխանության իրավունք։ Չնայած այդ խոչընդոտներին, Հերակլեսը վերջապես ծնվում է և ի սկզբանե դրսևորում է իր արտակարգ ուժը, ինչը վկայում է նրա ապագա հերոսական ճակատագրի մասին։ Նրա ծնունդը դառնում է խորհրդանիշ այն գաղափարի, որ մեծ ուժն ու հերոսական առաքելությունը հաճախ ուղեկցվում են դժվարություններով և աստվածների միջամտությամբ դեռևս կյանքի սկզբից։