Վիճակագրության տեսություն

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Սեբեոսի պատմագրական երկում ներկայացված Հայաստանի վաղ շրջանի պատմության ուսումնասիրությանը՝ այն համադրելով Մովսես Խորենացու և Փավստոս Բուզանդի պատմական երկերի հետ։ Հետազոտության հիմնական խնդիրներից է պարզել, թե ինչպես են այս երեք հեղինակների մոտ ներկայացվում Հայաստանի հնագույն և վաղմիջնադարյան անցյալի առանձին իրադարձությունները, պատմական դեմքերը, քաղաքական գործընթացներն ու հասարակական հարաբերությունները, ինչպես նաև բացահայտել նրանց պատմագիտական մոտեցումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ հայկական պատմագրության այս հուշարձանները տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված, տարբեր նպատակներով կազմված և տարբեր պատմական տեղեկություններ պահպանած աղբյուրներ են։ Դրանց համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել պատմական տեղեկությունների համընկնումները, հակասությունները, հնարավոր փոխառությունները և ավանդությունների փոխանցման ձևերը։ Սեբեոսի հաղորդումները դիտարկվում են Մովսես Խորենացու և Փավստոս Բուզանդի աշխատությունների հետ փոխկապակցված՝ փորձելով պարզել, թե որքանով են վաղ շրջանի պատմական ավանդությունները պահպանվել, վերամշակվել կամ մեկնաբանվել հետագա պատմագրական երկերում։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել նաև հեղինակների ժամանակագրական պատկերացումներին, պատմական անձանց ներկայացման եղանակներին, քաղաքական իրադարձությունների մեկնաբանությանը և Հայաստանի արտաքին ու ներքին հարաբերությունների նկարագրությանը։ Նման համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ավելի խորությամբ հասկանալ Սեբեոսի պատմական երկի կառուցվածքն ու բովանդակությունը, այլև գնահատել այն հայ պատմագրության զարգացման ընդհանուր շղթայի մեջ։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև այն պատճառով, որ անդրադառնում է պատմական հիշողության ձևավորման և տարբեր դարաշրջանների հեղինակների կողմից անցյալի ընկալման խնդրին։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հայագետներին, միջնադարագետներին, պատմագրության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայկական հին ու վաղմիջնադարյան պատմության նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։

Գրականություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է հայ դասական պոեզիայի զարգացման մեջ առանձնահատուկ դեր ունեցող բանաստեղծ Վահան Տերյանի կյանքի, ստեղծագործական ուղու և գրական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա ներդրումը հայ սիմվոլիստական պոեզիայի ձևավորման և զարգացման գործում։ Վահան Տերյանը համարվում է XX դարի սկզբի հայ գրականության ամենաազդեցիկ դեմքերից մեկը, որի ստեղծագործություններում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում սիրո, կարոտի, բնության և ներքին հոգեբանական ապրումների խորքային արտահայտումները։ Նրա պոեզիան բնորոշվում է երաժշտական լեզվով, նուրբ զգացմունքայնությամբ և պատկերային մտածողության բարձր մակարդակով, ինչը նրան առանձնացնում է իր ժամանակակիցներից և դարձնում հայ նոր գրականության նորարարական ուղղության հիմնադիրներից մեկը։ Տերյանի ստեղծագործական գործունեությունը սերտորեն կապված է նաև ազգային և հասարակական գաղափարների հետ, որտեղ անձնական ապրումները հաճախ միահյուսվում են հայրենիքի ճակատագրի, պատմական ցավի և ազգային ինքնության հարցերի հետ։ Բացի բանաստեղծական ժառանգությունից, նա կարևոր դեր է ունեցել նաև գրական քննադատության և թարգմանական գործունեության մեջ՝ նպաստելով եվրոպական սիմվոլիզմի գաղափարների տարածմանը հայ գրական միջավայրում։ Նրա կյանքը և ստեղծագործությունը ուսումնասիրության կարևոր նյութ են ինչպես գրականագիտության, այնպես էլ մշակութային պատմության համար՝ բացահայտելով հայ պոեզիայի անցումը դասական ձևերից դեպի արդիական գեղարվեստական մտածողություն։

Մանկական

«Պույպույ մուկիկը» մանկական, ջերմ ու ուսուցողական պատմություն է, որը նախատեսված է փոքրիկների համար։ Գիրքը պատմում է մի բարի ու հետաքրքրասեր մկնիկի՝ Պույպույի մասին, ով հայտնվում է տարբեր զվարճալի և ուսանելի իրավիճակներում։ Պատմության միջոցով երեխաները ծանոթանում են ընկերության, օգնության, ազնվության և համարձակության գաղափարներին։ Սուրեն Մուրադյանը պարզ ու պատկերավոր լեզվով ներկայացնում է հերոսների արկածները՝ դարձնելով պատմությունը հեշտ ընկալելի և հաճելի փոքր տարիքի երեխաների համար։ Քանի որ սա խոսող գիրք է, այն օգնում է երեխաներին զարգացնել լսողական ընկալումը, խոսքի հմտությունները և ուշադրությունը։ Ձայնային ձևաչափը նպաստում է, որ երեխաները ավելի ներգրավված լինեն պատմության մեջ և ավելի արագ մտերմանան գրքի հետ։ Գիրքը հարմար է ինչպես ինքնուրույն լսելու, այնպես էլ ծնողների հետ միասին ժամանակ անցկացնելու համար։ «Պույպույ մուկիկը» նպաստում է երեխաների երևակայության, բարոյական արժեքների և լեզվական զարգացմանը՝ դարձնելով ընթերցումն ու լսելը հաճելի խաղ։ Հրատարակիչ - Ջի Էս Էմ Ստուդիա Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-847-57-3

Իրավաբանություն

Իրավական սովորույթները պատմականորեն ձևավորված վարքագծի կանոններ են, որոնք երկարատև կրկնության արդյունքում ձեռք են բերել պարտադիր բնույթ և պետության կողմից ճանաչվել են որպես իրավունքի աղբյուր։ Դրանք առաջանում են հասարակության մեջ ձևավորված ավանդույթներից և արտահայտում են մարդկանց կայուն պատկերացումները ճիշտ և սխալ վարքագծի մասին։ Իրավական սովորույթը դառնում է իրավական նորմ այն դեպքում, երբ պետությունը կամ իրավական համակարգը ճանաչում է դրա պարտադիր ուժը և ապահովում դրա կիրառումը։ Իրավական սովորույթների դերը հատկապես մեծ է այն հասարակություններում, որտեղ օրենսդրությունը դեռևս լիարժեք զարգացած չէ կամ որտեղ որոշ հարաբերություններ կարգավորվում են ավանդույթների հիման վրա։ Դրանք կարող են կարգավորել ինչպես ընտանեկան, այնպես էլ տնտեսական, առևտրային և համայնքային հարաբերություններ։ Օրինակ՝ որոշ տարածաշրջաններում առևտրային սովորույթները երկար ժամանակ եղել են գործարքների հիմնական կարգավորիչը մինչև գրավոր օրենքների զարգացումը։ Իրավական սովորույթների նշանակությունը կայանում է նրանում, որ դրանք լրացնում են օրենսդրությունը, ապահովում են իրավական համակարգի ճկունությունը և հաշվի են առնում հասարակության մշակութային առանձնահատկությունները։ Դրանք նաև նպաստում են իրավական կայունությանը, քանի որ հիմնված են երկարաժամկետ փորձի և հասարակական ընդունելիության վրա։ Միևնույն ժամանակ, ժամանակակից իրավական պետություններում իրավական սովորույթները կիրառվում են միայն այն դեպքում, երբ չեն հակասում Սահմանադրությանը և գործող օրենքներին։

Այլ առարկաներ

Այս թեման վերաբերում է արևելյան պտղակերի տարածվածության, կենսաբանական առանձնահատկությունների և վնասակար գործունեության ուսումնասիրմանը Արարատյան հարթավայրի նախալեռնային գոտու պայմաններում, ինչպես նաև նրա դեմ արդյունավետ պայքարի միջոցառումների մշակմանը։ Արևելյան պտղակերը համարվում է պտղատու մշակաբույսերի վտանգավոր վնասատուներից մեկը, որը վնասում է հիմնականում դեղձի, ծիրանի, սալորի, տանձի և այլ պտղատու ծառերի պտուղներն ու երիտասարդ ընձյուղները՝ առաջացնելով բերքի քանակական և որակական զգալի կորուստներ։ Արարատյան հարթավայրի նախալեռնային գոտու կլիմայական պայմանները՝ տաք եղանակը և երկարատև վեգետացիոն շրջանը, նպաստում են վնասատուի զարգացմանը և տարվա ընթացքում մի քանի սերունդների ձևավորմանը։ Հետազոտությունները սովորաբար ընդգրկում են վնասատուի կենսաշրջանի, տարածման օրինաչափությունների, ձմեռման առանձնահատկությունների և պոպուլյացիայի դինամիկայի ուսումնասիրությունը՝ տեղական բնապահպանական պայմանների ազդեցության գնահատմամբ։ Պայքարի միջոցառումների մշակման շրջանակում դիտարկվում են ինտեգրված պաշտպանության մեթոդներ, որոնք կարող են ներառել ագրոտեխնիկական, կենսաբանական, ֆերոմոնային և քիմիական միջոցառումների համակցված կիրառում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վնասատուի զարգացման փուլերի մոնիթորինգին և պայքարի միջոցների կիրառման օպտիմալ ժամկետների որոշմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել տնտեսական վնասները և միաժամանակ սահմանափակել շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցությունը։ Այսպիսով, աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի պտղաբուծության արդյունավետության բարձրացման, բերքի պահպանման և վնասատուների դեմ գիտականորեն հիմնավորված պաշտպանության համակարգերի զարգացման համար։

Մանկավարժություն

Այս մանկավարժական-մեթոդական ուսումնասիրությունը նվիրված է իրավագիտական ուղղվածությամբ անգլերեն լեզվի դասընթացի շրջանակում ուսանողների մեդիակոմպետենցիայի ձևավորման խնդիրներին և արդյունավետ ուսուցման մեթոդների մշակմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում է մեդիակոմպետենցիայի էությունը՝ որպես տեղեկատվության քննադատական ընկալման, վերլուծության, գնահատման և ստեղծման կարողությունների ամբողջություն, ինչպես նաև դրա դերը ժամանակակից կրթական միջավայրում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է իրավագիտական տեքստերի և մեդիա աղբյուրների կիրառման հնարավորությունները անգլերեն լեզվի դասավանդման գործընթացում՝ նպատակ ունենալով զարգացնել ուսանողների մասնագիտական բառապաշարը, իրավական մտածողությունը և հաղորդակցական հմտությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվական հոսքերի վերլուծության, կեղծ տեղեկատվության ճանաչման, իրավական բովանդակությամբ մեդիա նյութերի մեկնաբանման և քննադատական մտածողության զարգացման մեթոդներին։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև ուսուցման ինտերակտիվ մոտեցումներ՝ դեպքերի վերլուծություն, դերային խաղեր, նախագծային աշխատանքներ և թվային կրթական հարթակների օգտագործում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել իրավագիտական կրթության որակի բարձրացմանը և ուսանողների մեդիագրագիտության զարգացմանը՝ ապահովելով նրանց ավելի արդյունավետ ներգրավվածություն ժամանակակից տեղեկատվական միջավայրում։ Աշխատությունը նախատեսված է լեզվաբանների, իրավագիտության դասախոսների, մանկավարժների, մեթոդիստների և ուսանողների համար։