Տնտեսական անվտանգության հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում (2016)

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է տետրահիդրոպիրանային օղակ պարունակող նոր ացետամիդների և պրոպիոնամիդների սինթեզին, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և կենսաբանական ակտիվության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օրգանական միացությունների ստացման և քիմիական ձևափոխման եղանակները՝ նպատակ ունենալով ստանալ նոր կառուցվածքով միացություններ և բացահայտել դրանց կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տետրահիդրոպիրանային օղակի դերին մոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկությունների ձևավորման գործում, ինչպես նաև ամիդային խմբի կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությանը ստացվող միացությունների ակտիվության վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սինթեզված միացությունների ստացման պայմանները, կառուցվածքի հաստատման մեթոդները և դրանց հիմնական բնութագրերը։ Ուսումնասիրվում են ստացված նյութերի կենսաբանական ազդեցությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել տարբեր կառուցվածքային հատվածների նշանակությունը կենսաբանական ակտիվության դրսևորման տեսանկյունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են մոլեկուլային կառուցվածքի և կենսաբանական հատկությունների միջև առկա օրինաչափությունները, որոնք կարող են կարևոր լինել նոր կենսաակտիվ միացությունների նպատակային նախագծման համար։ Հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, կառուցվածքային վերլուծության և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ ձևավորելով նոր միացությունների ուսումնասիրման համալիր մեթոդաբանություն։ Ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել դեղագործական քիմիայի և կենսաօրգանական քիմիայի բնագավառներում՝ հատկապես նոր պոտենցիալ կենսաակտիվ նյութերի որոնման և կառուցվածքային օպտիմալացման խնդիրների տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, կենսաքիմիկոսներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Պատմություն

Այս գիրքը նվիրված է Սանկտ Պետերբուրգի և Մոսկվայի հայկական եկեղեցիների պատմական ուսումնասիրությանը՝ սկսած 1700 թվականից, ներկայացնելով հայ համայնքների հոգևոր, մշակութային և հասարակական կյանքի կարևոր էջերը։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում հայկական եկեղեցիների հիմնադրման պատմությանը, դրանց ճարտարապետական առանձնահատկություններին, համայնքային նշանակությանը և այն դերին, որն ունեցել են հայության ինքնության պահպանման ու մշակութային կապերի ամրապնդման գործում։ Գրքում ներկայացվում են պատմական տեղեկություններ, փաստաթղթեր և հիշատակություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել Ռուսաստանի խոշոր քաղաքներում հայկական ներկայության զարգացումը և եկեղեցական կառույցների գործունեությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, եկեղեցագետների, մշակութաբանների, հայագետների, հետազոտողների, ուսանողների և հայկական սփյուռքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Գրավոր խոսք-ը լեզվաբանական և ուսումնական բնույթի ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է գրավոր խոսքի կառուցման, կազմակերպման և ճիշտ օգտագործման հիմնական սկզբունքները՝ ընդգրկելով մտքի ձևակերպման, տեքստի կառուցվածքի և ոճական առանձնահատկությունների հարցերը, աշխատությունում բացատրվում են տարբեր տիպի տեքստերի՝ նկարագրական, պատմողական, վերլուծական և փաստարկային գրության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կառուցման տրամաբանությունը, միաժամանակ քննարկվում են ուղղագրության, կետադրության և լեզվական նորմերի պահպանման կանոնները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսքի հստակությանը, տրամաբանական հաջորդականությանը և բառապաշարի ճիշտ ընտրությանը, աշխատությունը նպատակ ունի զարգացնել գրավոր արտահայտման հմտություններ, քննադատական մտածողություն և լեզվական մշակույթ՝ օգնելով ձևավորել գրագետ և համակարգված գրավոր խոսք տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ավետիս Ահարոնյանի գեղարվեստական արձակի թեմատիկ, գաղափարական և ոճական առանձնահատկությունների քննությանը՝ բացահայտելով նրա տեղն ու նշանակությունը XX դարասկզբի հայ գրականության զարգացման մեջ։ Ահարոնյանի արձակում միահյուսվում են ազգային կյանքի, պատմական ճակատագրի, հասարակական հակասությունների և անհատի հոգեբանական աշխարհի խնդիրները, ինչի շնորհիվ նրա ստեղծագործությունները ձեռք են բերում ինչպես ազգային, այնպես էլ համամարդկային բովանդակություն։ Հեղինակի համար գրականությունը ոչ միայն իրականության պատկերման միջոց է, այլև մարդու հոգևոր աշխարհի, հասարակական հարաբերությունների և պատմական հիշողության ուսումնասիրության ձև։ Ուսումնասիրության կենտրոնում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունը։ Ահարոնյանի հերոսները հաճախ հայտնվում են բարդ սոցիալական և պատմական պայմաններում, որտեղ նրանց անձնական ցանկությունները բախվում են արտաքին իրականության սահմանափակումներին։ Այդ բախումը ձևավորում է նրանց ներքին դրամատիզմը և հնարավորություն տալիս բացահայտելու մարդկային բնավորության տարբեր կողմերը՝ վախը, հույսը, հավատը, հուսահատությունը, սերը, արժանապատվությունը և պայքարի պատրաստակամությունը։ Հերոսի հոգեբանական վիճակը հաճախ անմիջականորեն կապված է նրա ապրած ժամանակաշրջանի հետ, և անձնական ողբերգությունը վերածվում է ավելի լայն ազգային կամ հասարակական ողբերգության արտահայտության։ Ահարոնյանի արձակի կարևոր թեմաներից է ազգային ինքնագիտակցությունը։ Նրա ստեղծագործություններում հայ մարդու ճակատագիրը հաճախ ներկայացվում է պատմական դժվարությունների և ազգային գոյության սպառնալիքների համատեքստում։ Հայրենիքի, ժողովրդի, ազգային արժանապատվության և ազատության գաղափարները դառնում են բազմաթիվ կերպարների գործողությունների և ընտրությունների հիմքը։ Սակայն ազգային թեմատիկան հեղինակի մոտ չի սահմանափակվում միայն հայրենասիրական գաղափարների արտահայտմամբ․ այն կապվում է անհատի հոգեբանական փորձի, հիշողության, կորստի և ապագայի նկատմամբ ունեցած հույսի հետ։ Այդ պատճառով ազգային և անձնական ճակատագրերը հաճախ ներկայացվում են որպես փոխկապակցված երևույթներ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական իրականության գեղարվեստական արտացոլմանը։ Ահարոնյանի արձակը հաճախ արձագանքում է հայ ժողովրդի պատմական փորձին և ժամանակի հասարակական-քաղաքական իրադարձություններին։ Պատմական միջավայրը նրա ստեղծագործություններում ոչ միայն գործողությունների ֆոն է, այլև կերպարների մտածողությունը ձևավորող ուժ։ Պատմական աղետները, սոցիալական անարդարությունը, բռնությունը և քաղաքական անկայունությունը ներթափանցում են հերոսների առօրյա կյանք և ազդում նրանց հոգևոր աշխարհի վրա։ Հեղինակը պատմական իրադարձությունները ներկայացնում է մարդկային ճակատագրերի միջոցով՝ դրանով իսկ պատմությանը հաղորդելով զգացմունքային և հոգեբանական խորություն։ Ահարոնյանի գեղարվեստական արձակի առանձնահատկություններից է մարդու ներաշխարհի նկատմամբ մեծ ուշադրությունը։ Նրա հերոսների ապրումները հաճախ մանրամասնորեն բացահայտվում են ներքին խոսքի, հիշողությունների, հոգեբանական դիտարկումների և հուզական իրավիճակների միջոցով։ Ներքին և արտաքին աշխարհների փոխհարաբերությունը ստեղծում է բազմաշերտ կերպարներ, որոնց վարքագիծը հնարավոր չէ բացատրել միայն սոցիալական հանգամանքներով։ Նրանց որոշումների հիմքում հաճախ ընկած են անձնական փորձառություններ, բարոյական համոզմունքներ, վախեր և ներքին հակասություններ։ Կարևոր թեմա է նաև հայրենի հողի և մարդու կապը։ Հայրենիքը Ահարոնյանի արձակում կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլև որպես հիշողության, ինքնության և հոգևոր պատկանելիության խորհրդանիշ։ Հայրենի միջավայրից հեռացումը կամ դրա կորուստը հաճախ առաջացնում է օտարման և հոգևոր դատարկության զգացում, իսկ հայրենիքի հետ կապի պահպանումը դառնում է ինքնության պահպանման կարևոր պայման։ Այս թեման հատկապես նշանակալի է հեղինակի այն ստեղծագործություններում, որտեղ անձնական ճակատագիրը միահյուսվում է ժողովրդի պատմական փորձին։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև Ահարոնյանի լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Նրա արձակին բնորոշ են պատկերավոր նկարագրությունները, հուզական լարվածությունը, բնության և մարդու հոգեվիճակի փոխկապակցված ներկայացումը, երկխոսությունների բնականությունը և կերպարների խոսքի անհատականացումը։ Բնությունը հաճախ հանդես է գալիս որպես հերոսի ներաշխարհի արտացոլող ուժ․ արտաքին միջավայրի փոփոխությունները կարող են ընդգծել կերպարի ուրախությունը, տագնապը, տխրությունը կամ հույսը։ Այսպիսով, նկարագրությունը դառնում է ոչ միայն միջավայրի ստեղծման, այլև հոգեբանական բնութագրման միջոց։ Ահարոնյանի արձակի կարևոր կողմերից է նաև բարոյական խնդիրների նկատմամբ հետաքրքրությունը։ Նրա կերպարները հաճախ կանգնում են ընտրության առաջ, երբ անհրաժեշտ է որոշել անձնական երջանկության և պարտքի, անվտանգության և պայքարի, անհատական շահի և ընդհանուր նպատակի միջև։ Այդ իրավիճակներում բացահայտվում է մարդու բարոյական նկարագիրը։ Հեղինակը միաժամանակ ցույց է տալիս, որ պատմական ծանր պայմաններում բարոյական ընտրությունը կարող է ունենալ բարձր գին, սակայն հենց այդ ընտրությունն է մարդուն տալիս արժանապատվության և ներքին ամբողջականության զգացում։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Ավետիս Ահարոնյանի գեղարվեստական արձակը կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ գրականության մեջ՝ իր մեջ միավորելով ազգային պատմական հիշողությունը, հասարակական խնդիրները, հոգեբանական խորությունը և գեղարվեստական արտահայտչականությունը։ Նրա ստեղծագործություններում հայ մարդու անհատական ճակատագիրը հաճախ դառնում է ժողովրդի պատմական փորձի արտահայտություն, իսկ ազգային թեմաները ձեռք են բերում համամարդկային հնչեղություն։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականությամբ, ազգային գրականության պատմությամբ, XX դարասկզբի արձակով և հոգեբանական կերպարակերտման առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Ահարոնյանի գեղարվեստական ժառանգության և հայ արձակի զարգացման մեջ նրա ունեցած դերի մասին։

Սոցիոլոգիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է սթրեսային աշխատանքային պայմաններում սոցիալական հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և դինամիկայի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն հոգեբանական և սոցիալական գործոնները, որոնք ազդում են աշխատակիցների միջև փոխհարաբերությունների վրա բարձր լարվածության, ժամանակային ճնշման և պատասխանատվության մեծ բեռի պայմաններում։ Հեղինակը դիտարկում է սթրեսի ազդեցությունը հաղորդակցման որակի, թիմային աշխատանքի արդյունավետության և կոնֆլիկտների առաջացման հաճախականության վրա՝ ընդգծելով նաև սոցիալական աջակցության և կազմակերպական մշակույթի դերը աշխատավայրում հոգեբանական կայունության պահպանման գործում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սթրեսի կառավարման տարբեր մոտեցումներ՝ անհատական և խմբային մակարդակներում, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են առաջնորդության ոճերի ազդեցությունը աշխատակիցների փոխհարաբերությունների և աշխատանքային մթնոլորտի վրա։ Ներկայացվում են նաև գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված աշխատանքային միջավայրում սոցիալական հարաբերությունների բարելավմանը և սթրեսային իրավիճակների արդյունավետ կառավարմանը։ Գիրքը օգտակար է հոգեբանների, սոցիոլոգների, կազմակերպական խորհրդատուների, ղեկավարների, ուսանողների և մարդկային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։

Այլ առարկաներ

Այս նյութը «Հիշարժան տարեթվերի օրացույց 1956» բնույթի տեղեկատու-մատենագիտական հրատարակություն է, որի նպատակն է համակարգված ներկայացնել 1956 թվականին համաշխարհային և տեղական պատմության մեջ կարևոր տեղ զբաղեցնող տարեթվերն ու իրադարձությունները։ Այն ծառայում է որպես տեղեկատու աղբյուր գրադարանների, կրթական հաստատությունների և հետազոտողների համար՝ նպաստելով պատմական հիշողության պահպանմանը և հասարակական-քաղաքական գործընթացների ժամանակագրական ընկալմանը։ Օրացույցում ընդգրկված են տարբեր բնույթի հիշարժան իրադարձություններ՝ պետական, քաղաքական, գիտական, մշակութային և հասարակական ոլորտներից, ինչպես նաև նշանավոր անձանց հոբելյաններ և պատմական նշանակություն ունեցող տարեթվեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրադարձություններին, որոնք ազդեցություն են ունեցել միջազգային հարաբերությունների զարգացման, գիտության առաջընթացի և մշակութային կյանքի վրա՝ արտացոլելով ժամանակաշրջանի ընդհանուր պատմական տրամաբանությունը։