Ցածր հզորությամբ ենթամիկրոնային կոմպլեմենտար մետաղ-օքսիդ-կիսահաղորդիչ օպերատիվ հիշող սարքերի մշակումը և հետազոտումը

Ֆինանսներ

ATHENA. «Գործիքակազմ (ֆինանսական կառավարում)»-ը ֆինանսական կառավարման ուսումնական և կիրառական բնույթի ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է կազմակերպությունների ֆինանսական պլանավորման, վերլուծության և վերահսկման հիմնական գործիքակազմը՝ ընդգրկելով բյուջետավորման մեթոդները, դրամական հոսքերի կառավարումը, ֆինանսական ռիսկերի գնահատումը և կառավարչական որոշումների ընդունման համար անհրաժեշտ հաշվարկային մոտեցումները, աշխատությունում բացատրվում են ֆինանսական ցուցանիշների համակարգված կիրառումը, ծախսերի օպտիմալացման մեթոդները, եկամտաբերության վերլուծությունը և ներդրումային որոշումների գնահատման հիմնական սկզբունքները, միաժամանակ ներկայացվում են ժամանակակից կառավարման տեղեկատվական համակարգերի կիրառությունները ֆինանսների ոլորտում՝ որպես արդյունավետ վերահսկման և կանխատեսման միջոցներ, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել գործնական հմտություններ ֆինանսական տվյալների վերլուծության, ռազմավարական պլանավորման և կազմակերպության ֆինանսական կայունության ապահովման ուղղությամբ։

Պատմություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է XIX դարի վերջին Կովկասում գործող հայկական բարեգործական կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող հիմնական կանոնակարգային փաստաթուղթը։ Այն հատկապես արժեքավոր է որպես պատմական և իրավական սկզբնաղբյուր, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էր կազմակերպվում հայ համայնքների սոցիալական, կրթական և բարեգործական գործունեությունը Ռուսական կայսրության կովկասյան տարածքում։ Հետազոտական առումով փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել կազմակերպության նպատակները, անդամակցության պայմանները, կառավարման կառուցվածքը, տեղական բաժանմունքների գործունեությունը, ֆինանսավորման աղբյուրները և օգնության տրամադրման սկզբունքները։ Հիմնադիր կանոնադրությունը հաստատվել է 1881 թվականի հունիսի 6-ին Կովկասի փոխարքայի կողմից, իսկ 1895 թվականի Թիֆլիսյան հրատարակության մեջ կանոնադրությանը զուգահեռ ներառված է նաև տեղական վարչությունների և կոմիտեների գործունեությունը կարգավորող հրահանգը, որը հաստատվել էր 1892 թվականի հունվարի 12-ին։ Հրատարակությունը բաղկացած է 20 և 18 էջանոց երկու մասից և ունի զուգահեռ ռուսերեն ու հայերեն տեքստեր։ Փաստաթղթի բովանդակությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ կազմակերպության գործունեությունը չէր սահմանափակվում միայն անհատական նյութական օգնությամբ։ Կազմակերպության նպատակների շարքում ընդգծվում էր Կովկասի և Անդրկովկասի հայերի շրջանում կրթության տարածումը և նյութական օգնության տրամադրումը։ Այսպիսով, բարեգործությունը դիտարկվում էր ավելի լայն հասարակական ծրագրի շրջանակում, որտեղ սոցիալական աջակցությունը զուգակցվում էր կրթական և մշակութային զարգացման հետ։ Տարբեր քաղաքներում ստեղծված տեղական բաժանմունքները հնարավորություն էին տալիս այդ գործունեությունը տարածել հայկական համայնքների վրա և արձագանքել տվյալ վայրի բնակչության կարիքներին։ Օրինակ՝ Դերբենտի բաժանմունքի կանոնադրությունը հաստատվել էր 1881 թվականին, իսկ նրա փաստացի գործունեությունը սկսվել էր 1890 թվականին։ Բաժանմունքը ֆինանսական միջոցներ էր ուղղում աղքատ աշակերտների կրթությանը, հայկական ուսումնարանին և ընթերցարանին, ինչը ցույց է տալիս կազմակերպության կրթական-բարեգործական ուղղության գործնական նշանակությունը։ Կազմակերպության ֆինանսական հիմքը ձևավորվում էր անդամավճարներից, մասնավոր նվիրատվություններից և բարեգործական միջոցառումներից ստացված եկամուտներից։ Տարբեր բաժանմունքների գործունեության վերաբերյալ պահպանված տվյալները ցույց են տալիս, որ միջոցները կարող էին օգտագործվել կրթական հաստատություններին աջակցելու, աղքատներին նպաստներ տրամադրելու և համայնքային կարիքները հոգալու համար։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նման կազմակերպությունների նշանակությունն ավելի մեծացավ․ հայկական բարեգործական կառույցները զբաղվում էին նաև փախստականներին օգնություն տրամադրելով, նրանց կացարանով ու սննդով ապահովելով, երեխաներին կրթական հաստատություններ տեղավորելով և այլ սոցիալական խնդիրների լուծմամբ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն թույլ է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն կազմակերպության նպատակները, այլև կառավարման մեխանիզմը։ Կանոնադրական փաստաթղթերը սովորաբար սահմանում են կենտրոնական և տեղական կառույցների իրավասությունները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, ժողովների կազմակերպման կարգը, վարչական մարմինների ձևավորման սկզբունքները, դրամական միջոցների տնօրինման և հաշվետվողականության կանոնները։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը արժեքավոր նյութ է XIX դարի հայկական հասարակական ինքնակազմակերպման և համայնքային կառավարման պատմության ուսումնասիրության համար։ Հատկապես ուշագրավ է տեղական բաժանմունքների ինստիտուտը։ Կենտրոնական կառույցի շուրջ ձևավորված ցանցը հնարավորություն էր տալիս կազմակերպված օգնությունը տարածել տարբեր քաղաքներում։ Հայկական բարեգործական ընկերության բաժանմունքներ գործել են Կովկասի բազմաթիվ բնակավայրերում, այդ թվում՝ Դերբենտում, Արմավիրում, Եկատերինոդարում և այլ վայրերում։ Արմավիրում կազմակերպության մասնաճյուղը հիմնադրվել էր XIX դարի վերջին, հետագայում փակվել և կրկին վերաբացվել XX դարի սկզբին։ Փաստաթուղթը կարևոր է նաև հայկական հասարակական կազմակերպությունների պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս ազգային համայնքային կառույցների ինստիտուցիոնալացման գործընթացը։ XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբին հայկական համայնքներում ձևավորվում էին կրթական, մշակութային, բարեգործական և փոխօգնության տարբեր կազմակերպություններ։ Դրանց գործունեությունը նպաստում էր համայնքային ինքնակազմակերպմանը և ազգային կրթական ու մշակութային հաստատությունների պահպանմանը։ Հրատարակության զուգահեռ հայերեն և ռուսերեն տարբերակները ևս կարևոր են․ դրանք վկայում են այն մասին, որ կազմակերպության գործունեությունը պետք է միաժամանակ հասանելի և հասկանալի լիներ հայկական համայնքի անդամներին ու Ռուսական կայսրության վարչական համակարգին։ Այս հանգամանքը փաստաթուղթը դարձնում է նաև լեզվական և վարչաիրավական պատմության ուսումնասիրության նյութ։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի վերջի հայկական հասարակական կյանքի, Կովկասի հայ համայնքների ինքնակազմակերպման, բարեգործական և կրթական գործունեության, ինչպես նաև ազգային հասարակական հաստատությունների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպիսի իրավական և կազմակերպական հիմքերի վրա էր կառուցվում հայ համայնքների փոխօգնությունը, ինչպես էին հավաքագրվում և բաշխվում միջոցները, ինչ դեր էր հատկացվում կրթությանը և ինչպիսի կառույցների միջոցով էր իրականացվում հասարակական աջակցությունը։

Պատմություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Վարդավառ տոնին հայոց մշակույթում՝ ընդգծելով դրա պատմական ծագումը, ազգագրական առանձնահատկությունները և ժամանակի ընթացքում ձևավորված ծիսական-մշակութային շերտերը։ Աշխատությունը վերլուծում է Վարդավառի հնագույն արմատները՝ կապված ջրի պաշտամունքի, բնության վերածննդի և պտղաբերության գաղափարների հետ, ինչպես նաև քրիստոնեական շրջանի ազդեցությամբ տոնի իմաստային վերափոխումները և այն կապը Պայծառակերպության տոնի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական ծեսերին, խաղերին, ջրով իրար վրա ցողելու սովորույթին, տարածաշրջանային տարբերություններին և համայնքային համախմբման դերին, որը Վարդավառը դարձնում է ոչ միայն կրոնական, այլև սոցիալական համերաշխության դրսևորում։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է տոնի պահպանման և վերաիմաստավորման գործընթացները ժամանակակից Հայաստանում՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը ազգային ինքնության, մշակութային հիշողության և ավանդույթների շարունակականության մեջ։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ռազմավարական կառավարման արդյունավետության գնահատմանը հանրային կառավարման համակարգում՝ Հայաստան-ի օրինակով։ Աշխատությունում վերլուծվում են պետական կառավարման ռազմավարական պլանավորման մեխանիզմները, քաղաքականությունների ձևավորման և իրականացման փուլերը, ինչպես նաև արդյունքահենք կառավարման գործիքների կիրառման արդյունավետությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական կառույցների ինստիտուցիոնալ կարողություններին, որոշումների կայացման համակարգերին և միջգերատեսչական համագործակցության մակարդակին, որոնք անմիջական ազդեցություն ունեն կառավարման որակի վրա։ Քննարկվում են նաև հանրային հատվածի բարեփոխումների ընթացքը, ռազմավարական փաստաթղթերի իրագործման մոնիթորինգի և գնահատման մեթոդները, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառելիությունը տեղական պայմաններում։ Աշխատությունը ընդգծում է ռազմավարական կառավարման դերը պետական քաղաքականությունների արդյունավետության բարձրացման, ռեսուրսների օպտիմալ օգտագործման և երկարաժամկետ զարգացման նպատակների ապահովման գործում։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Աբադեի բարբառի լեզվաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով դրա ձևաբանական, հնչյունաբանական և բառապաշարային համակարգը ընդհանուր հայերենի բարբառային բազմազանության համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում են բարբառի ծագման և ձևավորման հնարավոր պատմական պայմանները, այլ բարբառների և գրական հայերենի հետ ունեցած կապերը, ինչպես նաև արտաքին լեզվական ազդեցությունները, որոնք ձևավորել են նրա յուրահատուկ լեզվական շերտերը։ Աշխատությունը ներկայացնում է հնչյունական փոփոխությունների հիմնական օրինաչափությունները, բառերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և քերականական ձևերի կիրառության յուրահատկությունները՝ ընդգծելով բարբառի պահպանողական և նորարարական տարրերի համադրությունը։ Քննարկվում է նաև բարբառի սոցիոլինգվիստիկ նշանակությունը՝ նրա գործածությունը առօրյա հաղորդակցության մեջ, համայնքային ինքնության պահպանման գործում և լեզվական ժառանգության ուսումնասիրության համար ունեցած արժեքը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կարևոր ներդրում է հայ բարբառագիտության մեջ՝ ապահովելով տվյալ բարբառի համակարգված նկարագրություն և դրա տեղադրումը հայ լեզվական քարտեզում։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Փոքր Ասիայի և Հայաստանի հելլենիստական քաղաքների ձևավորման, զարգացման և դրանց ու թագավորական իշխանության միջև փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են հելլենիստական քաղաքների քաղաքական, վարչական և տնտեսական կառուցվածքը, դրանց ինքնակառավարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև քաղաքային համայնքների դերը պետական կառավարման համակարգում։ Հեղինակը ներկայացնում է քաղաքների և միապետների միջև ձևավորված քաղաքական, իրավական և տնտեսական հարաբերությունները՝ անդրադառնալով իշխանության բաշխման, արտոնությունների, հարկային քաղաքականության, ռազմական համագործակցության և դիվանագիտական կապերի հարցերին։ Աշխատությունում օգտագործվում են պատմական, հնագիտական, վիմագրական և դրամագիտական աղբյուրներ՝ հելլենիստական դարաշրջանի քաղաքակրթական գործընթացները և տարածաշրջանի քաղաքական զարգացումները համակողմանի լուսաբանելու նպատակով։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, հնագետների, դասական ուսումնասիրությունների մասնագետների, հայագետների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հելլենիստական աշխարհի պատմությամբ, քաղաքային մշակույթով և Հայաստանի հնագույն պատմությամբ։