Ռազմավարական կառավարման արդյունավետությունը հանրային կառավարման համակարգում (ՀՀ նյութերով)

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է սրտանոթային հիվանդություններ ունեցող կանանց նորածինների վաղ հետծննդյան հարմարվողականության առանձնահատկությունների կլինիկական և ֆիզիոլոգիական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում նորածնի օրգանիզմի անցումն է ներարգանդային միջավայրից ինքնուրույն կենսագործունեության պայմաններին և այն գործոնների գնահատումը, որոնք կարող են ազդել այդ գործընթացի ընթացքի վրա մայրական սրտանոթային հիվանդությունների առկայության դեպքում։ Նորածնային շրջանի սկզբնական փուլը բնութագրվում է շնչառական, սրտանոթային, նյութափոխանակային և ջերմակարգավորման համակարգերի արագ վերակազմավորմամբ, ուստի հարմարվողականության ընթացքի գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի երեխայի ընդհանուր վիճակի և հետագա զարգացման հնարավոր առանձնահատկությունների հասկացման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մայրական առողջական վիճակի վերաբերյալ կլինիկական տվյալները և նորածինների ընդհանուր ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները՝ բացահայտելու հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել հղիության ընթացքում մոր արյան շրջանառության առանձնահատկությունների, պտղի զարգացման պայմանների, հղիության ընթացքի և նորածնի վաղ հարմարվողականության միջև գոյություն ունեցող կապերին։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև նորածինների հասունության աստիճանը, մարմնի հիմնական չափանիշները, սրտանոթային և շնչառական համակարգերի ֆունկցիոնալ վիճակը, ինչպես նաև կյանքի առաջին ժամանակահատվածում օրգանիզմի ընդհանուր հարմարվողական արձագանքները։ Կարևոր խնդիր է տարբերակել մայրական հիմնական հիվանդության հնարավոր ազդեցությունը այլ գործոններից, որոնք նույնպես կարող են պայմանավորել նորածնային շրջանի ընթացքը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու մայր–պտուղ–նորածին համակարգում ձևավորվող ֆիզիոլոգիական փոխկապակցվածությունների մասին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր խմբերի կլինիկական տվյալների համեմատական գնահատում՝ առանձնացնելու այն օրինաչափությունները, որոնք բնորոշ են սրտանոթային խնդիրներ ունեցող մայրերի երեխաների վաղ հարմարվողականությանը։ Ստացված գիտական պատկերացումները կարևոր են մանկաբարձության և նեոնատոլոգիայի համար, քանի որ նպաստում են նորածինների վիճակի գնահատման և բժշկական հսկողության գիտական հիմքերի խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկաբարձության, նեոնատոլոգիայի, պերինատալ բժշկության և սրտաբանության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով մայրական սրտանոթային վիճակի և նորածնի վաղ ֆիզիոլոգիական հարմարվողականության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է երիտասարդ տարիքի անձանց շրջանում գլխապտույտի և կյանքի որակի տարբեր բաղադրիչների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությանը՝ Երևանի ուսանողական բնակչության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում գլխապտույտը դիտարկվում է ոչ միայն որպես սուբյեկտիվ գանգատ, այլև որպես գործոն, որը կարող է առնչվել առօրյա ակտիվության, ուսումնական գործունեության, ֆիզիկական ինքնազգացողության և սոցիալական գործառույթների հետ։ Ուսանողական տարիքը առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում, քանի որ այս շրջանում բարձր ուսումնական ծանրաբեռնվածությունը, օրվա ռեժիմի փոփոխությունները և կենսակերպի այլ գործոններ կարող են փոխկապակցված լինել ընդհանուր ինքնազգացողության հետ։ Քննվում են գլխապտույտի տարածվածության, հաճախականության և արտահայտվածության գնահատման ընդհանուր մոտեցումները, ինչպես նաև երիտասարդների կողմից սեփական առողջական վիճակի և կյանքի որակի ընկալումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե նման գանգատների առկայությունը որքանով կարող է կապված լինել ֆիզիկական ակտիվության սահմանափակման, կենտրոնացման դժվարությունների, ուսումնական առօրյայի և սոցիալական մասնակցության փոփոխությունների հետ։ Կյանքի որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ հասկացություն, որը ներառում է ֆիզիկական, հոգեբանական, սոցիալական և առօրյա գործունեությանը վերաբերող ցուցանիշներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հարցաթերթային և վիճակագրական գնահատման մեթոդներ՝ տարբեր ցուցանիշների միջև կապերը բացահայտելու և ուսումնասիրվող խմբում ընդհանուր միտումները նկարագրելու համար։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել վիճակագրական փոխկապակցվածությունը պատճառահետևանքային կապից, քանի որ գլխապտույտը կարող է ունենալ բազմազան պատճառներ, իսկ կյանքի որակի վրա կարող են ազդել բազմաթիվ այլ գործոններ։ Ուսանողների տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել երիտասարդ բնակչությանը բնորոշ առանձնահատկությունները և գնահատել առողջական գանգատների հնարավոր նշանակությունը նրանց առօրյա գործունեության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է նպաստել նաև երիտասարդների առողջության վերաբերյալ հետազոտություններում կյանքի որակի ցուցանիշների կիրառման մեթոդաբանության զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է հանրային առողջության, կլինիկական բժշկության, համաճարակաբանության և կյանքի որակի գնահատման մոտեցումները՝ երիտասարդների առողջական վիճակի և առօրյա բարեկեցության միջև կապերն առավել ամբողջական ուսումնասիրելու նպատակով։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է հաստացողուն գյուղատնտեսական մշակաբույսերի բերքահավաքի համար նախատեսված երկայնական ռոտորային կտրող ապարատի կառուցվածքային և տեխնոլոգիական կատարելագործման գիտական հիմունքների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բերքահավաքի ընթացքում բույսերի ցողունների արդյունավետ կտրման, աշխատանքային օրգանների շարժման և մշակաբույսի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների փոխազդեցության օրինաչափությունների ուսումնասիրությունն է։ Քննության են առնվում կտրող մեխանիզմի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ռոտորային աշխատանքային օրգանների շարժման բնույթը և դրանց ազդեցությունը տեխնոլոգիական գործընթացի կայունության ու որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կտրման գործընթացում առաջացող ուժային և կինեմատիկական երևույթների վերլուծությանը, քանի որ աշխատանքային օրգանների երկրաչափական ու շարժման պարամետրերի ճիշտ ընտրությունը կարող է էականորեն ազդել բերքահավաքի արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրվում են մշակաբույսերի ցողունների չափային, ամրության և կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ դրանք դիտարկելով որպես մեքենայի նախագծման և աշխատանքային ռեժիմների հիմնավորման կարևոր ելակետային գործոններ։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել տեսական հաշվարկները, մաթեմատիկական մոդելավորումը և փորձարարական փորձարկումները՝ տարբեր կառուցվածքային լուծումների արդյունավետությունը համեմատելու նպատակով։ Կարևորվում են կտրող ապարատի աշխատանքի հուսալիությունը, տեխնոլոգիական կորուստների նվազեցումը, մեքենայի արտադրողականությունը և էներգետիկ արդյունավետությունը։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող են լինել աշխատանքային օրգանների մաշվածությունը, բեռնվածքների բնույթը և բերքահավաքի տարբեր պայմաններում մեխանիզմի աշխատանքի կայունությունը։ Տեխնիկական կատարելագործումը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին հանգույցների փոփոխության, այլև ամբողջ տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացման տեսանկյունից՝ հաշվի առնելով մեքենայի և բուսական զանգվածի փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաների տեսության, կիրառական մեխանիկայի և ագրոտեխնոլոգիայի մոտեցումները՝ նպաստելով հաստացողուն մշակաբույսերի բերքահավաքի համար նախատեսված կտրող սարքավորումների արդյունավետության, հուսալիության և տեխնոլոգիական որակի բարձրացման գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է V–XVIII դարերի ընթացքում հայ և իրանական գրականությունների միջև ձևավորված բազմաշերտ կապերի, փոխազդեցությունների և մշակութային հաղորդակցության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ հայ-իրանական գրական հարաբերությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին գրական ստեղծագործությունների կամ հեղինակների միջև ազդեցությունների ամբողջություն, այլև որպես երկարատև պատմամշակութային գործընթաց, որի հիմքում ընկած են երկու ժողովուրդների հարևանությունը, պատմական փոխհարաբերությունները, լեզվական ու մշակութային շփումները և ընդհանուր տարածաշրջանային միջավայրը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն ուղիները, որոնց միջոցով իրանական մշակութային և գրական տարրերը ներթափանցել են հայկական գրական միջավայր, ինչպես նաև այն ազդեցությունները, որոնք հայկական գրական և մշակութային ավանդույթները կարող էին ունենալ իրանական աշխարհի վրա։ V–XVIII դարերի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու այդ կապերի զարգացման երկարատև ընթացքին՝ սկսած վաղմիջնադարյան մշակութային շփումներից մինչև նոր ժամանակաշրջանի գրական հարաբերություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական պայմանների ազդեցությանը գրական փոխազդեցությունների վրա։ Հայ և իրանական ժողովուրդների քաղաքական, տնտեսական և մշակութային շփումները տարբեր դարաշրջաններում ստեղծել են փոխադարձ ազդեցությունների համար նպաստավոր միջավայր։ Այդ հարաբերություններում կարևոր դեր են ունեցել նաև առևտրական ճանապարհները, քաղաքային մշակութային կենտրոնները, կրթական և հոգևոր հաստատությունները, ինչպես նաև տարբեր լեզուներով գրականության տարածման ու թարգմանության գործընթացները։ Գրական կապերը զարգացել են ոչ միայն ուղղակի ազդեցության միջոցով, այլև բանավոր ավանդությունների, պատմությունների, առասպելների, ժողովրդական զրույցների և մշակութային պատկերացումների փոխանակման ճանապարհով։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում թարգմանական գրականության դերը։ Թարգմանությունը հանդես է գալիս որպես մշակույթների միջև հաղորդակցության հիմնական միջոցներից մեկը՝ հնարավորություն տալով գրական և գաղափարական արժեքների տարածմանը։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում թարգմանված կամ փոխադրված ստեղծագործությունները նպաստել են գրական ժանրերի, թեմաների, կերպարների և գեղարվեստական պատկերների փոխանակմանը։ Այս գործընթացը հատկապես կարևոր է այն առումով, որ թարգմանության միջոցով ոչ միայն առանձին ստեղծագործություններ են անցնում մի մշակույթից մյուսը, այլև փոխվում են գրական ընկալման և գեղարվեստական մտածողության որոշ ձևեր։ Հայ-իրանական գրական կապերի կարևոր դրսևորումներից է թեմատիկ և կերպարային ընդհանրությունների ձևավորումը։ Երկու գրական ավանդույթներում հանդիպող պատմական, առասպելական, սիրային, հերոսական և բարոյափիլիսոփայական թեմաները կարող են ունենալ տարբեր ազգային մեկնաբանություններ, սակայն միաժամանակ պահպանել որոշակի ընդհանուր հիմք։ Հերոսական պայքարի, հայրենիքի, սիրո, հավատարմության, իշխանության, բարոյական ընտրության և ճակատագրի վերաբերյալ պատկերացումները տարբեր ժամանակներում դարձել են փոխազդեցության կարևոր հարթակներ։ Այդ ընդհանրությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն ազդեցության ուղղությունները, այլև երկու գրականությունների ինքնատիպությունը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմագրական և գրական ժառանգության փոխհարաբերությանը։ Հայ և իրանական պատմական աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունները կարող են կարևոր նյութ տրամադրել երկու ժողովուրդների մշակութային շփումների ուսումնասիրության համար։ Պատմական իրադարձությունների գեղարվեստական արտացոլումը հաճախ անցնում է ազգային սահմաններից և դառնում փոխադարձ գրական պատկերացումների ձևավորման հիմք։ Այս համատեքստում գրականությունը հանդես է գալիս որպես պատմական հիշողության պահպանման և տարբեր ժողովուրդների միջև մշակութային ընկալումների ձևավորման միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի նաև բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը։ Ժողովրդական հեքիաթները, ավանդազրույցները, առասպելները և հերոսապատումները հաճախ ունեն շարժուն բնույթ և կարող են տարածվել տարբեր ժողովուրդների մշակութային միջավայրերում՝ ենթարկվելով տեղական վերամշակման։ Հայկական և իրանական բանահյուսական նյութերի համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սյուժետային մոտիվների, կերպարային տիպերի և պատկերային համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այդ գործընթացում փոխառությունը սովորաբար չի նշանակում մեխանիկական կրկնություն․ օտար նյութը նոր մշակութային միջավայրում ստանում է նոր իմաստ և ձև։ XVIII դարի հասնող ժամանակային ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայ-իրանական գրական կապերի շարունակականությունը՝ չնայած քաղաքական և հասարակական փոփոխություններին։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխվում են գրական հաղորդակցության ձևերը, սակայն մշակութային շփումների հիմքում շարունակում են մնալ աշխարհագրական հարևանությունը, պատմական կապերը և փոխադարձ հետաքրքրությունը։ Այս երկարատև գործընթացը ցույց է տալիս, որ հայ և իրանական գրականությունները զարգացել են ոչ թե մեկուսացված, այլ տարածաշրջանային մշակութային փոխազդեցությունների լայն համակարգում։ Ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նաև համեմատական գրականագիտության տեսանկյունից դրա նշանակությամբ։ Հայ-իրանական գրական կապերի քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ տարբերակել փոխազդեցության, փոխառության, զուգահեռ զարգացման և ընդհանուր մշակութային միջավայրի ազդեցության երևույթները։ Այն նպաստում է երկու գրական ավանդույթների փոխադարձ կապերի ավելի ամբողջական ընկալմանը և ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են պատմականորեն հարակից ժողովուրդների գրականությունները պահպանել սեփական ինքնատիպությունը՝ միաժամանակ փոխանակելով թեմաներ, գաղափարներ և գեղարվեստական ձևեր։ Այս ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայ և իրանական գրականության, արևելյան մշակույթի, համեմատական գրականագիտության և միջմշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել V–XVIII դարերում ձևավորված հայ-իրանական գրական փոխհարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունների և դրանց մշակութային նշանակության մասին։

Իրավաբանություն

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ուրիշի ապօրինի տիրապետումից անշարժ գույքի հետ պահանջման իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են սեփականության իրավունքի պաշտպանության մեխանիզմները, անշարժ գույքի նկատմամբ իրավունքների վերականգնման իրավական հիմքերը և քաղաքացիաիրավական հարաբերություններում առաջացող վեճերի լուծման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է գույքի վերադարձի պահանջի կիրառման պայմաններին, դատական պաշտպանության ձևերին, ապացուցման խնդիրներին և իրավակիրառ պրակտիկայում հանդիպող դժվարություններին։ Ներկայացվում են սեփականատիրոջ իրավունքների պաշտպանության, բարեխիղճ և անբարեխիղճ տիրապետման տարբերակման, ինչպես նաև անշարժ գույքի շրջանառության իրավական կարգավորման հարցերը։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի քաղաքացիական իրավունքի զարգացման և սեփականության պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր աղբյուր է իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ոլորտի հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են անշարժ գույքի նկատմամբ իրավունքների պաշտպանության իրավական խնդիրներով։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը ներկայացնում է Ազգային ընդհանուր ժողովի վաթսունմեկերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովի գործունեության, քննարկումների և ընթացակարգային գործընթացների գրավոր վկայությունը։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ ազգային կյանքի, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի կառավարման համակարգի և ներկայացուցչական հաստատությունների պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Նման փաստաթղթերում սովորաբար արձանագրվում են նիստի ընթացքը, քննարկման ներկայացված հարցերը, մասնակիցների ելույթներն ու առաջարկությունները, ինչպես նաև ընդունված որոշումները։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ազգային կառույցի կազմակերպական սկզբունքների, ժողովական աշխատանքի կանոնների, համայնքային խնդիրների քննարկման ձևերի և կառավարման գործընթացում տարբեր ներկայացուցիչների մասնակցության մասին։ Փաստաթուղթը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ հաղորդել ժամանակաշրջանի հասարակական հարաբերությունների, ազգային հաստատությունների փոխգործակցության և համայնքային պատասխանատվության պատկերացումների վերաբերյալ՝ միաժամանակ պահպանելով պաշտոնական գրագրության լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունները։ Այն օգտակար նյութ է հայոց նոր շրջանի պատմությամբ, ազգային ինքնակազմակերպման ավանդույթներով, հասարակական կառույցներով և պատմական փաստաթղթերի ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։ Այլ նիստերի արձանագրությունների հետ համադրությունը կարող է նպաստել Ազգային ընդհանուր ժողովի գործունեության շարունակականության և պատմական դերի առավել ամբողջական բացահայտմանը։