Փոքր և միջին ձեռնարկատիրության կայացումն և զարգացման հիմնահարցերը (Սյունիքի մարզի օրինակով)

Lեզվաբանություն

Այս գիրքը նվիրված է Ֆ. Մ. Դոստոևսկու «Պատանի» վեպի կերպարների խոսքային դիսկուրսի և լեզվական անհատականության տիպերի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով գրական տեքստի լեզվաբանական վերլուծության կարևոր ուղղություններից մեկը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են հերոսների խոսքի կառուցվածքային և ոճական առանձնահատկությունները, նրանց արտահայտչական միջոցները, բառապաշարային ընտրությունը և խոսքային վարքագծի դրսևորումները։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես է լեզուն ծառայում կերպարների հոգեբանական նկարագրությանը, անհատականության բացահայտմանը և հեղինակի գաղափարական մտադրությունների արտահայտմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, գրականագետների, ռուս գրականության հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և գեղարվեստական խոսքի առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Նորամուծությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիները ՀՀ առևտրային բանկերում կապված են ֆինանսական համակարգի թվայնացման, մրցակցության աճի և հաճախորդակենտրոն ծառայությունների զարգացման պահանջների հետ։ Ժամանակակից բանկային միջավայրում նորամուծությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես տեխնոլոգիական փոփոխություններ, այլև որպես կազմակերպչական, գործընթացային և բիզնես մոդելների վերափոխում, որոնք ուղղված են շահութաբերության բարձրացմանը և ռիսկերի նվազեցմանը։ ՀՀ առևտրային բանկերում արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղություններից է թվային փոխակերպման ռազմավարությունների ներդրումը, որը ներառում է առցանց և մոբայլ բանկինգի զարգացում, ավտոմատացված վճարային համակարգեր, արհեստական բանականության կիրառություն հաճախորդների սպասարկման և վարկային ռիսկերի գնահատման գործընթացներում։ Կարևոր է նաև նորամուծությունների կառավարման ինստիտուցիոնալացումը՝ հատուկ նորարարական ստորաբաժանումների կամ ինովացիոն լաբորատորիաների ստեղծմամբ, որոնք պատասխանատու են նոր ֆինանսական պրոդուկտների մշակման և փորձարկման համար։ Բանկերի միջև համագործակցությունը ֆինթեք ընկերությունների հետ նույնպես հանդիսանում է կարևոր գործոն, քանի որ այն թույլ է տալիս արագ ներդնել ժամանակակից տեխնոլոգիական լուծումներ՝ առանց մեծ ներքին ծախսերի։ Արդյունավետության բարձրացման մեկ այլ ուղղություն է կորպորատիվ մշակույթի փոփոխությունը՝ խթանելով նորարարական մտածողությունը, աշխատակիցների վերապատրաստումը և փոփոխություններին արագ հարմարվելու կարողությունը։ Բացի այդ, ռիսկերի կառավարման համակարգերի արդիականացումը և կիբերանվտանգության մակարդակի բարձրացումը անհրաժեշտ պայմաններ են նորամուծությունների կայուն ներդրման համար, քանի որ թվային լուծումների ընդլայնումը միաժամանակ մեծացնում է տեղեկատվական ռիսկերը։ Կարգավորող միջավայրի բարելավումը և Կենտրոնական բանկի կողմից նորարարական նախաձեռնությունների աջակցությունը նույնպես կարևոր դեր ունեն ֆինանսական ինովացիաների զարգացման գործում։

Մանկավարժություն

Այս հրատարակությունը Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի գիմնազիական դասարաններ ընդունվելու կարգը և ուսումնական ծրագրերը ներկայացնող պատմական-կրթական աղբյուր է, որը կարևոր տեղեկություններ է տալիս Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում գործող այս նշանավոր կրթական հաստատության կառուցվածքի, ընդունելության պահանջների և ուսումնառության բովանդակության մասին։ Լազարյան ինստիտուտը Մոսկվայում գործող հայկական ծագմամբ կրթական հաստատություն էր, որը հիմնադրվել էր 1815 թվականին և գործել է մինչև 1919 թվականը։ Սկզբնական շրջանում այն միջնակարգ կրթական հաստատություն էր, իսկ հետագայում վերածվեց ավելի լայն կրթական համակարգի, որտեղ համատեղվում էին գիմնազիական և արևելագիտական մասնագիտական ուսուցումը։ Հրատարակության բովանդակային նշանակությունը հատկապես կապված է գիմնազիական դասարան ընդունվելու համար նախատեսված գիտելիքների և պահանջների համակարգման հետ։ Նման կանոնակարգերը սահմանում էին, թե ինչ պատրաստվածություն պետք է ունենար դիմորդը, ինչ առարկաներից էր անհրաժեշտ քննություն հանձնել և ինչ մակարդակի գիտելիքներ էին ակնկալվում ընդունվելու պահին։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու ժամանակի միջնակարգ կրթության չափորոշիչների, ուսումնական առարկաների կառուցվածքի և կրթական գործընթացի կազմակերպման մասին։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն վերաբերում է ոչ միայն ընդհանուր կրթությանը, այլև այն հաստատությանը, որի հիմնական մասնագիտացումը արևելյան լեզուների և արևելագիտության ոլորտն էր։ Լազարյան ինստիտուտում արևելյան լեզուների նկատմամբ ուշադրությունը ժամանակի ընթացքում դարձավ հաստատության հիմնական տարբերակիչ առանձնահատկություններից մեկը։ Դասավանդվում էին հայերեն, արաբերեն, պարսկերեն և թուրքերեն լեզուներ ու գրականություններ, իսկ հաստատությունը հետագայում դարձավ նաև Ռուսաստանում արևելագիտության կարևոր կենտրոններից մեկը։ Գիմնազիական կրթությունը, սակայն, չէր սահմանափակվում արևելյան լեզուներով։ Հաստատության դասընթացը ընդհանուր առմամբ մոտ էր կայսրության գիմնազիական ծրագրերին, և դրա շրջանավարտները 1835 թվականից ստանում էին գիմնազիայի շրջանավարտների իրավունքներ։ Հետագայում կրթական կառուցվածքը մի քանի անգամ փոփոխվեց․ 1848 թվականից հաստատությունը համատեղում էր ընդհանուր միջնակարգ՝ գիմնազիական դասարանների, և բարձրագույն մասնագիտական՝ հատուկ դասարանների կրթությունը։ Հետևաբար այս փաստաթուղթը կարևոր է ոչ միայն ընդունելության տեխնիկական կանոնները հասկանալու, այլև այն կրթական համակարգի կառուցվածքը վերականգնելու համար, որի շրջանակում պատրաստվում էին ապագա ուսուցիչներ, թարգմանիչներ, պետական ծառայողներ և արևելագիտության մասնագետներ։ Լազարյան ինստիտուտի առանձնահատկություններից էր նաև հայկական կրթական և մշակութային գործառույթների համադրումը ռուսական կայսերական կրթական համակարգի հետ։ Հաստատությունը կապված էր Մոսկվայի հայկական համայնքի հետ և երկար ժամանակ կարևոր դեր էր կատարում հայ երիտասարդների կրթության գործում։ Գիմնազիական դասարաններում հայ աշակերտների համար նախատեսվում էր նաև հայոց լեզվի և Հայ Առաքելական եկեղեցու կրոնական ուսուցում, ինչը ցույց է տալիս, որ ընդհանուր կայսերական կրթական ծրագրի շրջանակում պահպանվում էին ազգային և դավանական կրթության առանձին բաղադրիչներ։ Ուսումնական ծրագրերի տեսանկյունից փաստաթուղթը արժեքավոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի կրթության բովանդակային առաջնահերթությունները։ Դպրոցական կրթության մեջ կարևոր դեր ունեին լեզուները, գրականությունը, պատմությունը, աշխարհագրությունը, մաթեմատիկական և բնական գիտությունները, ինչպես նաև դասական կրթությանը բնորոշ այլ առարկաներ։ Այս առարկաների համադրությունը ցույց է տալիս, որ հաստատությունը ձգտում էր ապահովել ոչ միայն մասնագիտական, այլև լայն ընդհանուր կրթություն։ Միաժամանակ արևելյան լեզուների նկատմամբ հատուկ ուշադրությունը ապագա շրջանավարտներին տալիս էր այնպիսի մասնագիտական պատրաստվածություն, որը հատկապես կարևոր էր Ռուսաստանի և Հարավային Կովկասի վարչական, դիվանագիտական ու մշակութային միջավայրում։ Հրատարակության պատմական արժեքը մեծանում է նաև այն պատճառով, որ այն ներկայացնում է կրթական կանոնակարգը ոչ թե հետագա պատմաբանի մեկնաբանությամբ, այլ ժամանակաշրջանին մոտ սկզբնաղբյուրային ձևով։ Այսպիսի փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպիսի պահանջներ էր պաշտոնապես սահմանում հաստատությունը դիմորդների համար և ինչ գիտելիքներ էր ակնկալում կրթության հաջորդ աստիճան անցնող աշակերտներից։ Դրանք նաև կարող են օգտագործվել կրթական պատմության, դպրոցական ծրագրերի զարգացման և Ռուսական կայսրության կրթական քաղաքականության ուսումնասիրության ժամանակ։ Լազարյան ինստիտուտի գործունեությունը սերտորեն կապված էր նաև արևելագիտության զարգացման հետ։ Հաստատությունում դասավանդել են այնպիսի հայտնի գիտնականներ և մանկավարժներ, ինչպիսիք են Վ. Ա. Գորդլևսկին, Ֆ. Ե. Կորշը, Ա. Ե. Կրիմսկին, Վ. Ֆ. Միլլերը, Ստեփան Նազարյանը և Ն. Օ. Էմինը։ Հաստատության գրադարանը ներառում էր պատմության, աշխարհագրության, լեզվաբանության և արևելագիտության հարուստ հավաքածուներ, այդ թվում՝ արժեքավոր ձեռագրեր։ Հրատարակության մատենագիտական հետքերը վկայում են, որ այն առանձին ընդգրկված է Լազարյանների ընտանիքին և ինստիտուտին նվիրված գրքային հավաքածուներում։ Նույն թեմատիկ շարքում պահպանվել են նաև ինստիտուտի ուսանողների ընդունելության, հատուկ դասարանների քննությունների և ուսուցման վերաբերյալ այլ կանոնակարգեր, ինչը հնարավորություն է տալիս այս հրատարակությունը դիտարկել ավելի լայն փաստաթղթային համալիրի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, այս աղբյուրը կարևոր է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի կրթական համակարգի, Լազարյան ինստիտուտի պատմության, հայ կրթական և մշակութային կյանքի, ինչպես նաև արևելագիտական կրթության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հատկապես օգտակար լինել կրթության պատմությամբ, հայ-ռուսական մշակութային կապերով, Լազարյան ինստիտուտի գործունեությամբ, հայագիտությամբ և արևելագիտության պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, մանկավարժներին, գրականագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Մոլիերի դրամատուրգիական ժառանգության ընդունելության, բեմականացման և մեկնաբանության պատմությանը հայկական թատրոնում՝ ընդգրկելով ավելի քան մեկ դար տևող ժամանակաշրջան։ Հետազոտության կենտրոնում ֆրանսիացի դրամատուրգի կատակերգությունների մուտքն է հայկական մշակութային միջավայր, դրանց թարգմանական և բեմական յուրացումը, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծագործությունների նկատմամբ ձևավորված գեղարվեստական վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրվում են առաջին ներկայացումների և թատերական նախաձեռնությունների հետ կապված նյութերը, հետագա բեմադրությունների զարգացումը, դերասանական մեկնաբանությունները, ռեժիսորական մոտեցումները և հանդիսատեսի ու թատերական քննադատության արձագանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես են ֆրանսիական դասական կատակերգության կերպարները, սոցիալական երգիծանքը, բնավորությունների կառուցման սկզբունքները և կատակերգական իրավիճակները հարմարեցվել հայկական բեմի գեղարվեստական ավանդույթներին ու տարբեր ժամանակաշրջանների հասարակական միջավայրին։ Կարևոր ուղղություն է թարգմանությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրամատիկական երկի բեմական կյանքը մեծապես պայմանավորված է երկխոսությունների, հումորի, խոսքային խաղերի և կերպարների լեզվական առանձնահատկությունների հայերեն փոխանցմամբ։ Դիտարկվում է նաև Մոլիերի ստեղծագործությունների ազդեցությունը հայկական դերասանական արվեստի և կատակերգական խաղաոճի զարգացման վրա՝ բացահայտելով, թե ինչպես են տարբեր դերասանական սերունդներ մեկնաբանել նրա հայտնի կերպարները։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել պրոֆեսիոնալ և այլ թատերական միջավայրերում իրականացված բեմադրությունների պատմությունը, ներկայացումների գեղարվեստական ձևավորման առանձնահատկությունները և ռեժիսորական հայեցակարգերի փոփոխությունները։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է փոխվել դասական դրամատուրգիայի ընկալումը հայկական թատրոնի զարգացման տարբեր փուլերում և ինչպես են նույն ստեղծագործությունները նոր հասարակական ու գեղագիտական պայմաններում ստացել տարբեր շեշտադրումներ։ Միաժամանակ ներկայացվում են հայ-ֆրանսիական մշակութային կապերի կարևոր դրսևորումներ՝ թարգմանության և թատրոնի միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը համադրում է թատերագիտության, գրականագիտության, թարգմանության պատմության և մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով Մոլիերի դրամատուրգիայի նշանակությունը հայկական բեմարվեստի պատմության և կատակերգական ավանդույթի զարգացման համատեքստում։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ակրիլաթթվի և ակրիլամիդի հիման վրա նոր համապոլիմերային նյութերի ստացմանն ու դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել մոնոմերների համապոլիմերացման պայմանները, ստացված պոլիմերների կառուցվածքը, մոլեկուլային բնութագրերը և հատկությունների փոփոխությունը՝ կախված բաղադրությունից ու սինթեզի պայմաններից։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ջրային միջավայրում պոլիմերների վարքագծին, ջուր կլանելու և պահելու ունակությանը, լուծելիությանը, ուռչմանը, ջերմային և մեխանիկական կայունությանը, ինչպես նաև թթվահիմնային միջավայրի նկատմամբ զգայունությանը։ Ստացված համապոլիմերների կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց կիրառական ներուժը՝ որպես ֆունկցիոնալ պոլիմերային նյութեր, ջրակլանող համակարգեր, գելեր և տարբեր տեխնոլոգիական գործընթացներում օգտագործվող նյութեր։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել նոր պոլիմերների նպատակային սինթեզի և դրանց հատկությունների կառավարման մեթոդների մշակման տեսանկյունից։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը վերաբերում է թռիչքային ապարատների բարակապատ (thin-walled) դետալների ամրության բարձրացմանը ուլտրաձայնային տեխնոլոգիաների կիրառմամբ՝ ընդգծելով ավիատիեզերական ինժեներիայի, նյութագիտության և ոչ ավանդական մշակման մեթոդների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել ուլտրաձայնային ազդեցության միջոցով մետաղական կառուցվածքների մեխանիկական հատկությունների բարելավման հնարավորությունները՝ մասնավորապես հոգնածային դիմադրության, միկրոկարծրության և ճաքերի դիմակայունության բարձրացման ուղղությամբ։ Ուսումնասիրվում են բարակապատ տարրերի՝ թևերի, կորպուսի հատվածների և կրող կառուցվածքների աշխատանքի պայմանները, որտեղ գործող լարվածությունների կենտրոնացումը և թրթռային բեռները կարող են հանգեցնել վաղաժամ քայքայման։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուլտրաձայնային մշակման ֆիզիկական մեխանիզմներին՝ ներառյալ մակերեսային պլաստիկ դեֆորմացիան, մնացորդային սեղմող լարվածությունների ձևավորումը և միկրոկառուցվածքային փոփոխությունները, որոնք նպաստում են նյութի ամրության աճին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է տարբեր տեխնոլոգիական մոտեցումներ՝ ուլտրաձայնային հարվածային մշակումը, վիբրացիոն ազդեցությունները և դրանց համադրությունը ջերմային ու մեխանիկական մշակման ավանդական մեթոդների հետ։ Միաժամանակ վերլուծվում են ստացված արդյունքների կիրառելիությունը ավիացիոն կառուցվածքների ծառայողական ժամկետի երկարացման, անվտանգության բարձրացման և քաշի նվազեցման համատեքստում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ավիատիեզերական նյութագիտության և արտադրական տեխնոլոգիաների ոլորտում՝ նպաստելով բարակապատ կառուցվածքների ավելի հուսալի և արդյունավետ նախագծման մեթոդների զարգացմանը։