10-12 տարեկան ձյուդոիստների ֆիզիկական պատրաստության գործընթացի կատարելագործումը քրոսֆիթի տարրերի կիրառմամբ

Տնտեսագիտություն

Տնտեսագիտական և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության տեղեկատվական ենթակառուցվածքների ձևավորման, մոդելավորման և զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տեղեկատվական ենթակառուցվածքների տնտեսական նշանակությունը, դրանց կառուցվածքային բաղադրիչները, զարգացման հիմնական գործոնները և դերը տնտեսության թվայնացման ու մրցունակության բարձրացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեռահաղորդակցական ցանցերի, տվյալների մշակման և պահպանման համակարգերի, տեղեկատվական ծառայությունների, թվային հարթակների և կազմակերպությունների տեղեկատվական փոխգործակցության մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են տեղեկատվական ենթակառուցվածքների զարգացման մակարդակի գնահատման, դրանց արդյունավետության չափման, տարածքային անհամաչափությունների և տեխնոլոգիական հասանելիության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Քննարկվում են նաև տնտեսական և մաթեմատիկական մոդելավորման, համակարգային վերլուծության, կանխատեսման և տեղեկատվական հոսքերի կառավարման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են տեղեկատվական ենթակառուցվածքների զարգացման վրա պետական քաղաքականության, մասնավոր ներդրումների, նորարարական գործունեության և միջազգային տեխնոլոգիական համագործակցության ազդեցությունները։ Անդրադարձ է կատարվում թվային տնտեսության զարգացման, էլեկտրոնային կառավարման, տեղեկատվական անվտանգության, տնտեսական գործընթացների ավտոմատացման և տեղեկատվական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տեղեկատվական տնտեսագիտության, տնտեսական մոդելավորման, թվային փոխակերպման, տեղեկատվական համակարգերի կառավարման և Հայաստանի տնտեսական զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը նվիրված է իրավաբանական մասնագիտություն ընտրած ուսանողների հրապարակային մենախոսական խոսքի պատրաստման և զարգացման մեթոդական խնդիրներին՝ ուսուցման գործընթացում գործարար խաղերի կիրառման միջոցով։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ապագա իրավաբանի մասնագիտական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում միայն իրավական գիտելիքների յուրացմամբ․ մասնագիտական գործունեության մեջ մեծ նշանակություն ունեն սեփական մտքերը հստակ, տրամաբանված, համոզիչ և լսարանին հասանելի ձևով ներկայացնելու կարողությունը։ Հանրային մենախոսական խոսքը հատկապես կարևոր է իրավաբանի համար, քանի որ այն կիրառվում է դատական ելույթների, բանավեճերի, իրավական դիրքորոշումների ներկայացման, մասնագիտական քննարկումների, խորհրդատվության և այլ իրավիճակներում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ուսանողների բանավոր խոսքի զարգացման հիմնական դժվարությունները, դրանց առաջացման պատճառները և նպատակային մանկավարժական միջամտության հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսքի կառուցվածքային կազմակերպմանը՝ թեմայի բացահայտմանը, փաստարկների տրամաբանական հաջորդականությանը, հիմնական մտքի ձևակերպմանը, եզրակացությունների ներկայացմանը և լսարանի հետ արդյունավետ հաղորդակցությանը։ Ուսուցման կարևոր բաղադրիչ է դիտարկվում նաև մասնագիտական բառապաշարի և իրավական տերմինաբանության ճիշտ օգտագործումը, քանի որ ապագա իրավաբանը պետք է կարողանա միաժամանակ պահպանել մասնագիտական ճշգրտությունը և իր խոսքը դարձնել հասկանալի ու համոզիչ։ Աշխատանքի առանձնահատկությունը գործարար խաղերի կիրառման մեթոդի ուսումնասիրությունն է։ Դրանք հնարավորություն են տալիս ուսանողներին հայտնվել մասնագիտական իրավիճակներին մոտ պայմաններում և գործնականում փորձարկել տարբեր հաղորդակցական դերեր։ Ուսանողները կարող են հանդես գալ որպես փաստաբան, դատախազ, դատավոր, իրավաբանական խորհրդատու կամ դատավարության այլ մասնակից և համապատասխան իրավիճակում կառուցել ու ներկայացնել սեփական մենախոսական ելույթը։ Այսպիսի ուսուցումը թույլ է տալիս տեսական գիտելիքը կապել գործնական հմտությունների հետ, զարգացնել արագ կողմնորոշվելու, փաստարկելու, հարցերին արձագանքելու և սահմանափակ ժամանակում սեփական դիրքորոշումը ձևակերպելու կարողությունները։ Գործարար խաղերի ընթացքում կարող են գնահատվել ոչ միայն խոսքի բովանդակությունն ու իրավական հիմնավորվածությունը, այլև արտասանությունը, խոսքի տեմպը, ձայնի ինտոնացիան, ոչ բառային հաղորդակցությունը, լսարանի հետ տեսողական կապը և ընդհանուր խոսքային վարքագիծը։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ուսանողի ինքնավերլուծության և փոխադարձ գնահատման դերը, քանի որ սեփական ելույթի ուժեղ և թույլ կողմերի գիտակցումը նպաստում է հետագա մասնագիտական կատարելագործմանը։ Գործարար խաղերի պարբերական կիրառումը կարող է նպաստել ուսանողների խոսքային ակտիվության բարձրացմանը, հաղորդակցական անհանգստության նվազեցմանը և մասնագիտական ինքնավստահության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել իրավաբանական բուհերի դասախոսներին, մանկավարժներին, խոսքի մշակույթի մասնագետներին, մեթոդիստներին և այն հետազոտողներին, ովքեր զբաղվում են մասնագիտական հաղորդակցության ու իրավաբանական կրթության խնդիրներով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է ապագա իրավաբանների հրապարակային խոսքի պատրաստումը որպես գործնական մասնագիտական կարողությունների ձևավորման կարևոր բաղադրիչ և առաջարկում է գործարար խաղերի միջոցով ուսուցման ավելի ակտիվ, իրավիճակային և մասնագիտական գործունեությանը մոտեցված կազմակերպման մոտեցում։

Պատմություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների փոխհարաբերությունների պատմաքաղաքական վերլուծությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ամերիկյան հասարակության, պետական կառույցների, դիվանագիտական ներկայացուցչությունների, մամուլի, բարեգործական կազմակերպությունների և հասարակական գործիչների արձագանքին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների ու տեղահանությունների նկատմամբ։ Աշխատանքի կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես ձևավորվեց ամերիկյան ընկալումը հայերի ողբերգության վերաբերյալ, ինչպիսի տեղեկատվություն էր հասնում ԱՄՆ, ինչպես էին դրան արձագանքում հասարակությունը և պետական իշխանությունները, և ինչպիսի քաղաքական ու մարդասիրական քայլեր ձեռնարկվեցին այդ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրության համար կարևոր նախադրյալ է Առաջին համաշխարհային պատերազմի միջազգային իրավիճակը, որի պայմաններում Օսմանյան կայսրության տարածքում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող բռնությունները զարգանում էին լայնածավալ ռազմական և քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ 1915 թվականից սկսված զանգվածային տեղահանությունները, սպանությունները, բռնությունները և բռնագաղթերը հանգեցրին հայ բնակչության հսկայական կորուստների և ստեղծեցին մարդասիրական աղետ, որի մասին տեղեկությունները աստիճանաբար տարածվեցին նաև ԱՄՆ-ում։ Ամերիկյան հասարակության իրազեկման գործում կարևոր դեր ունեցան Օսմանյան կայսրությունում գործող ամերիկյան դիվանագետների, միսիոներների, բժիշկների, ուսուցիչների և այլ ականատեսների հաղորդումները։ Նրանց տեղեկությունները հնարավորություն էին տալիս ամերիկյան հասարակությանը պատկերացում կազմել տեղի ունեցող իրադարձությունների մասշտաբների և հայ բնակչության վիճակի մասին։ Դիվանագիտական հաղորդագրություններն ու անձնական վկայությունները հետագայում դարձան ժամանակաշրջանի կարևոր սկզբնաղբյուրներ՝ արտացոլելով տեղահանությունների, բռնությունների, գաղթականների և որբերի ծանր դրությունը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան մամուլի դերին։ Թերթերում և պարբերականներում հրապարակվող նյութերը նպաստեցին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը։ Լրագրողական հրապարակումները, ականատեսների պատմությունները և դիվանագիտական հաղորդագրությունների հիման վրա կազմված նյութերը ձևավորեցին հասարակական արձագանք, որի արդյունքում հայերի օգնության խնդիրը աստիճանաբար դարձավ ԱՄՆ-ում քննարկվող կարևոր մարդասիրական հարցերից մեկը։ Ամերիկյան հասարակության արձագանքը դրսևորվեց նաև բարեգործական գործունեության ընդլայնմամբ։ Տարբեր հասարակական և կրոնական կազմակերպություններ, ինչպես նաև անհատ բարերարներ միջոցներ էին հավաքում հայ գաղթականների, որբերի և բռնություններից տուժած մարդկանց օգնության համար։ Այդ գործունեությունը հետագայում ձևավորեց լայնածավալ մարդասիրական նախաձեռնությունների հիմք, որոնց նպատակն էր սննդով, հագուստով, բժշկական օգնությամբ և կացարանով աջակցել ծանր վիճակում հայտնված հայ բնակչությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր թեման է ամերիկյան դիվանագիտական ներկայացուցչությունների գործունեությունը։ ԱՄՆ դեսպանատան և հյուպատոսական պաշտոնյաների հաղորդագրությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն բռնությունների մասին ստացված տեղեկությունները, այլև ամերիկյան դիվանագետների վերաբերմունքն ու հնարավոր գործողությունները։ Դիվանագիտական փաստաթղթերում արձանագրվում էին տեղահանությունների ընթացքը, բնակչության վիճակը, գաղթականների շարժը, բռնությունների մասին հաղորդումները և մարդասիրական օգնության անհրաժեշտությունը։ Այս աղբյուրների ուսումնասիրությունը կարևոր է ժամանակաշրջանի իրադարձությունների վերաբերյալ ԱՄՆ-ի տեղեկացվածության մակարդակը և քաղաքական արձագանքի սահմանները հասկանալու համար։ 1915-1917 թվականների ընթացքում ԱՄՆ-ի դիրքորոշումը անհրաժեշտ է դիտարկել նաև երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր շրջանակում։ ԱՄՆ-ը Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբնական տարիներին պաշտոնապես չեզոք դիրք էր պահպանում և փորձում էր չեզոքության քաղաքականությունը համատեղել միջազգային իրադարձությունների նկատմամբ իր տնտեսական, դիվանագիտական և հասարակական շահերի հետ։ Այդ պայմաններում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ հասարակական և մարդասիրական արձագանքը միշտ չէ, որ վերածվում էր ուղղակի քաղաքական կամ ռազմական միջամտության։ Հետևաբար աշխատանքը կարևորում է մարդասիրական, հասարակական և պետական արձագանքների միջև եղած տարբերությունները։ Հայերի օգնության կազմակերպման գործում առանձնահատուկ նշանակություն ունեցավ ամերիկյան հասարակական կազմակերպվածությունը։ Հայկական հարցի շուրջ հասարակական քարոզչությունը նպաստեց դրամահավաքների, օգնության ծրագրերի և հանրային միջոցառումների կազմակերպմանը։ Այդ գործընթացում կարևոր էր հասարակության ուշադրությունը պահպանելը, քանի որ պատերազմի պայմաններում բազմաթիվ ժողովուրդներ էին հայտնվել ծանր վիճակում, իսկ միջազգային տեղեկատվական դաշտը սահմանափակված էր ռազմական գրաքննությամբ և քաղաքական հակասություններով։ Հայերի վիճակի մասին տեղեկությունների տարածումը նպաստեց նրանց նկատմամբ համակրանքի և օգնության տրամադրվածության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել ամերիկյան միսիոներական կառույցների դերը։ Մինչև պատերազմը ԱՄՆ-ից ժամանած բազմաթիվ միսիոներներ և կրթական ու կրոնական հաստատությունների ներկայացուցիչներ երկար տարիներ գործունեություն էին ծավալել Օսմանյան կայսրության հայաբնակ շրջաններում։ Նրանց կապերը տեղի բնակչության հետ և տեղում ունեցած փորձը հնարավորություն տվեցին պատերազմի տարիներին տեղեկություններ փոխանցել հայերի վիճակի մասին և մասնակցել օգնության կազմակերպմանը։ Միաժամանակ նրանց հաղորդումները կարևոր փաստագրական նյութ են պատմական հետազոտությունների համար։ Աշխատության ժամանակագրական շրջանակը՝ 1915-1917 թվականները, հնարավորություն է տալիս հետևելու իրադարձությունների զարգացմանը սկզբնական զանգվածային տեղահանություններից մինչև ԱՄՆ-ի՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմին պաշտոնապես մասնակցելու շրջանը։ 1917 թվականը կարևոր սահմանագիծ է, քանի որ ԱՄՆ-ի պատերազմի մեջ մտնելը փոխեց երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր պայմանները և ազդեց միջազգային հարաբերությունների համակարգում նրա դերակատարության վրա։ Այս ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր փոխվում ամերիկյան քաղաքական միջավայրը և ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում հայերի խնդիրը այդ գործընթացներում։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ԱՄՆ-ում հայերի և ամերիկյան հասարակության միջև ձևավորված կապերի դերը։ Ամերիկահայ համայնքը, հասարակական գործիչները և տարբեր կազմակերպություններ մասնակցում էին հայերի պաշտպանության և օգնության կազմակերպման գործընթացներին։ Նրանց գործունեությունը նպաստեց ինչպես դրամահավաքների կազմակերպմանը, այնպես էլ հասարակական կարծիքի ձևավորմանը։ Այս գործընթացները կարևոր նշանակություն ունեցան հետագա հայ-ամերիկյան հասարակական և քաղաքական հարաբերությունների զարգացման համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է սկզբնաղբյուրների համադրական ուսումնասիրությունը։ Դիվանագիտական փաստաթղթերը, մամուլի հրապարակումները, անձնական նամակները, հուշագրությունները, կազմակերպությունների հաշվետվությունները և ականատեսների վկայությունները հնարավորություն են տալիս տարբեր տեսանկյուններից վերականգնելու ժամանակաշրջանի իրադարձությունները։ Աղբյուրների համադրումը հատկապես կարևոր է, քանի որ պատերազմի պայմաններում տեղեկատվության տարածումն ու ընկալումը կարող էին պայմանավորված լինել քաղաքական շահերով, գրաքննությամբ և հաղորդակցության սահմանափակումներով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և ԱՄՆ-ի փոխհարաբերությունները ներառում էին միաժամանակ մի քանի մակարդակ՝ դիվանագիտական տեղեկությունների փոխանցում, հասարակական իրազեկում, մամուլի արձագանք, մարդասիրական օգնություն, բարեգործական կազմակերպությունների գործունեություն և պետական քաղաքականության ձևավորում։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոչ միայն ամերիկյան արձագանքի բնույթի և սահմանների, այլև այն հասարակական ու մարդասիրական շարժումների մասին, որոնք ձևավորվեցին հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների հետևանքով։

Գրականություն

Գրականագիտական և մշակութաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է արևմտահայ նշանավոր գրողի հասարակական-գրական գործունեության, հրապարակախոսական ժառանգության և գեղագիտական հայացքների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նրա հրապարակախոսական ստեղծագործությունների թեմատիկ ուղղությունները, հասարակական խնդիրների մեկնաբանման առանձնահատկությունները և ժամանակաշրջանի քաղաքական ու մշակութային իրադարձությունների նկատմամբ արտահայտած դիրքորոշումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրողի գեղագիտական սկզբունքներին, արվեստի և գրականության նշանակության վերաբերյալ պատկերացումներին, ինչպես նաև գեղարվեստական ճաշակի ու ստեղծագործական մտածողության ձևավորման հարցերին։ Վերլուծվում են հրապարակախոսական խոսքի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, քննադատական մտածողության դրսևորումները և հասարակական ու բարոյական արժեքների արտացոլումը։ Քննարկվում են նաև գրականության և հասարակական կյանքի փոխհարաբերությունները, իրապաշտական գեղագիտության ազդեցությունը և հեղինակային աշխարհայացքի դերը ստեղծագործական ժառանգության ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու գրողի հրապարակախոսական և գեղագիտական գործունեության փոխկապակցվածության, ինչպես նաև արևմտահայ գրական և հասարակական մտքի զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակության վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, գրականագիտության, հրապարակախոսության պատմության և գեղագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Կենսաբանական հյուսվածքների էլեկտրական հատկությունները ներկայացնում են օրգանների և հյուսվածքների ունակությունը հաղորդել և պահպանել էլեկտրական լիցք, ինչը հիմնարար է մարդու և կենդանիների ֆիզիոլոգիական գործընթացների համար։ Այս հատկությունները կախված են հյուսվածքի կառուցվածքից, ջրային և աղային բովանդակությունից, սելյուլյար և միջնուցային հեղուկների էլեկտրահաղորդականությունից, ինչպես նաև մեմբրանի պոտենցիալներից։ Կենսաբանական հյուսվածքները տարբերվում են միջուկային, մկանային, նյարդային և կապակցիչ հյուսվածքների էլեկտրական հատկություններով՝ օրինակ, նյարդային և մկանային հյուսվածքներում արտահայտվում է գործող պոտենցիալների ձևով, որոնք անհրաժեշտ են հուզական ազդակների փոխանցման և մկանների սեղմման համար։ Հյուսվածքների էլեկտրական հատկությունների ուսումնասիրությունը կիրառվում է բժշկության, կենսաէլեկտրոնիկայի, արհեստական օրգանների նախագծման, էլեկտրոէներգետիկ ախտորոշման և կենսալաբորատոր հետազոտությունների մեջ, ինչպիսիք են ԷԿԳ, ԷԷԳ և էլեկտրոմայոգրաֆիա։ Այս հատկությունների ճիշտ գնահատումը թույլ է տալիս հասկանալ օրգանիզմի կենսաբանական գործընթացները, հայտնաբերել հիվանդությունները, նախագծել բժշկական սարքավորումներ և մշակել բուժման ու վերականգնողական մեթոդներ։

Lեզվաբանություն

Գիրքը ընդգրկում է՝ ժամանակակից հայերենի քերականության հիմնական բաժինները (հնչյունաբանություն, ձևաբանություն, շարահյուսություն), բառապաշարի և բառային համակարգի առանձնահատկությունները, լեզվական նորմերի և ճիշտ կիրառության կանոնները, տեսական նյութի հետ զուգակցված գործնական վարժություններ, լեզվի կառուցվածքի համակարգված ներկայացում ուսումնական նպատակներով։ Այն օգտակար է՝ բուհերի ուսանողների համար, հայոց լեզվի ուսուցիչների և դասախոսների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են ամրապնդել իրենց գիտելիքները ժամանակակից հայերենի վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ, ձեռնարկը ծառայում է որպես հիմնարար ուսումնական նյութ՝ ժամանակակից հայերենի տեսական և գործնական ուսուցման համար։