12 մատնյա աղու թափածակված խոցերի վիրահատական բուժման բարելավումը

Այլ առարկաներ

Ժամանակակից էկոլոգիական կրթության ռազմավարական ուղղությունները Հայաստանի Հանրապետությունում ձևավորվում են կայուն զարգացման գաղափարախոսության, բնապահպանական անվտանգության ապահովման և հասարակության էկոլոգիական գիտակցության բարձրացման անհրաժեշտության հիման վրա՝ նպատակ ունենալով կրթական համակարգի բոլոր մակարդակներում ձևավորել բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք և գիտակցված վարքագիծ։ Այս ռազմավարական ուղղությունները ներառում են էկոլոգիական կրթության ինտեգրումը դպրոցական և բարձրագույն կրթական ծրագրերում՝ որպես միջառարկայական բաղադրիչ, բնապահպանական արժեքների և կայուն զարգացման սկզբունքների ուսուցումը վաղ տարիքից, ինչպես նաև գործնական հմտությունների ձևավորումը՝ կապված բնության պահպանության, ռեսուրսների խնայող օգտագործման և թափոնների կառավարման հետ։ Կարևոր ուղղություններից է նաև ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացումը և նրանց շարունակական վերապատրաստումը, որպեսզի նրանք կարողանան ժամանակակից մեթոդներով փոխանցել էկոլոգիական գիտելիքները և ձևավորել սովորողների ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշում։ Զուգահեռաբար զարգանում են ոչ ֆորմալ կրթության ձևերը՝ էկոլոգիական ակումբներ, երիտասարդական նախաձեռնություններ, հասարակական կազմակերպությունների ծրագրեր և համայնքային նախագծեր, որոնք նպաստում են գործնական ներգրավվածությանը և բնապահպանական խնդիրների լուծմանը տեղական մակարդակում։ Ռազմավարական ուղղությունների մեջ կարևոր տեղ ունի նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը կրթական գործընթացում՝ էլեկտրոնային ռեսուրսների, ինտերակտիվ հարթակների և հեռավար ուսուցման միջոցով էկոլոգիական գիտելիքների տարածման համար։ Այս քաղաքականությունը համակարգվում է պետական կրթական կառույցների, մասնավորապես Ministry of Education, Science, Culture and Sports of the Republic of Armenia-ի կողմից՝ համագործակցելով բնապահպանական կազմակերպությունների և միջազգային գործընկերների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս համապատասխանեցնել ազգային կրթական համակարգը գլոբալ էկոլոգիական կրթության չափանիշներին և ապահովել երկարաժամկետ կայուն զարգացման նպատակների իրականացումը Armenia-ում։

Պատմություն

Դրասխանակերտցին, լինելով նաև եկեղեցական գործիչ (կաթողիկոս), իր աշխատության մեջ միավորում է պատմական, քաղաքական և եկեղեցական դիտանկյունները։ Նրա պատմությունը միայն իրադարձությունների նկարագրություն չէ, այլ նաև փորձ է մեկնաբանելու դրանց իմաստը՝ հաճախ կրոնական և բարոյական գնահատականների միջոցով։ Այս հանգամանքը բնորոշ է միջնադարյան պատմագրությանը, որտեղ պատմությունը դիտվում էր նաև որպես աստվածային նախախնամության արտահայտություն։ Գրքի առաջին հատվածներում հեղինակը ներկայացնում է Հայաստանի վաղ շրջանի պատմությունը՝ հենվելով իրենից առաջ եղած պատմիչների վրա։ Սակայն աշխատության ամենաարժեքավոր մասը վերաբերում է IX–X դարերին, երբ Դրասխանակերտցին հանդես է գալիս որպես ժամանակակից վկան և երբեմն նույնիսկ անմիջական մասնակից։ Այս հատվածներում ներկայացվում են քաղաքական իրադարձությունները, իշխանությունների պայքարը, արտաքին սպառնալիքները և ներքին զարգացումները՝ առավել կենդանի և մանրամասն կերպով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Բագրատունյաց թագավորության վերականգնում-ին, որը հայոց պետականության վերածննդի կարևոր փուլերից էր։ Դրասխանակերտցին նկարագրում է, թե ինչպես հայկական իշխանները կարողացան վերականգնել թագավորությունը երկարատև օտար տիրապետությունից հետո, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնց բախվում էր նորաստեղծ պետությունը։ Գրքում զգալի տեղ ունի նաև Հայաստանի հարաբերությունները հարևան պետությունների հետ՝ հատկապես Բյուզանդիայի և արաբական խալիֆայության։ Հեղինակը ներկայացնում է դիվանագիտական հարաբերությունները, ռազմական բախումները և քաղաքական դաշինքները՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես էին այս գործոնները ազդում Հայաստանի ներքին կյանքի վրա։ Դրասխանակերտցու աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է նրա անձնական ներգրավվածությունը։ Որպես եկեղեցական առաջնորդ՝ նա հաճախ անդրադառնում է նաև եկեղեցու դերին, ներքին հակասություններին և հոգևոր կյանքի խնդիրներին։ Սա գրքին տալիս է ոչ միայն պատմական, այլև մշակութային և հոգևոր արժեք։

Պատմություն

Նյութում դիտարկվում է, թե ինչպես էր գործում Առաջին Հանրապետության խորհրդարանը՝ որպես նորաստեղծ պետականության հիմնական օրենսդիր մարմին, և ինչ դեր էին խաղում տարբեր քաղաքական կուսակցությունները պետական կյանքի կազմակերպման մեջ։ Հիմնական բովանդակություն Խորհրդարանի ձևավորում և գործունեություն (1918–1920) Ներկայացվում է Հայաստանի օրենսդիր իշխանության կառուցվածքը, նիստերի կազմակերպումը և հիմնական քաղաքական որոշումները։ Քաղաքական կուսակցություններ Նյութը անդրադառնում է այդ շրջանում գործող հիմնական քաղաքական ուժերին՝ նրանց գաղափարախոսություններին, ազդեցությանը և պայքարին պետական իշխանության համար։ Քաղաքական բազմակարծություն և մարտահրավերներ Քննարկվում է կուսակցությունների միջև առկա հակասությունները, ինչպես նաև արտաքին և ներքին դժվարությունները, որոնց պայմաններում ձևավորվում էր պետական համակարգը։ Նյութի գաղափարը Նյութը ցույց է տալիս, որ 1918–1920 թվականներին Հայաստանը փորձում էր ստեղծել ժողովրդավարական կառավարման համակարգ՝ հիմնված խորհրդարանական սկզբունքների վրա, սակայն բախվում էր քաղաքական անկայունության և պետականության ամրապնդման խնդիրներին։

Փիլիսոփայություն

Ֆրիդրիխ Նիցշեի առաջին հիմնական փիլիսոփայական աշխատանքներից է, որտեղ նա սկսում է տրված բոլոր ավանդական արժեքների հարցական բարձրացնել։ Գրքում Նիցշեն քննադատում է դարերի ընթացքում զարգացած բարոյականության, կրոնի, արվեստի և փիլիսոփայության հիմնական մոդելները, որոնք նրա կարծիքով, խոչընդոտում են մարդու ազատությունը և զարգացումը։ Գիրքը կազմված է կարճ հատվածներից, որտեղ Նիցշեն ուսումնասիրում է տարբեր գաղափարներ՝ մարդու բնույթը, խրախուսման և մեղադրանքի համար կշռված բարոյականությունը, նաև ճշմարտության և ստերիմության հարաբերությունները։ Նա նշում է, որ մարդը պետք է ինքնուրույն հասնի իր նպատակներին՝ դադարելով հնացած ու ստերեոտիպային մտածողությունից։ Հատկանշական է, որ Նիցշեն այստեղ դեռ գտնվում է այն դիրքում, որտեղ նա փորձում է ազատվել կրոնական և բարոյական արժեքներից, բայց դեռ չի պնդում իր հայտնի **«Սուպերմարդ»** և **«Երեք համագաղափար»** տեսությունները։ Գիրքը համարվում է քննադատական վերափոխման սկիզբ, որը բացում է ճանապարհ դեպի Նիցշեի փիլիսոփայության լիարժեք զարգացում՝ շեշտելով անհատականության և կյանքի ուժը։ «Մարդկային, չափազանց մարդկային»-ը կարող է հաճախ դժվար ընթերցելի լինել, սակայն այն անփոխարինելի մաս է կազմում այն փիլիսոփայական ավանդի, որը Նիցշեն թողել է մոդեռնիստական մտածողության և մշակույթի մեջ։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-5-699-86991-6

Այլ առարկաներ

Նյութերի դիմադրություն. Պր.1 աշխատությունը նյութերի դիմադրության դասական ուսումնական դասագրքի առաջին մասն է, որը նախատեսված է ինժեներական, շինարարական և մեքենաշինական ուղղություններով սովորող ուսանողների համար և նպատակ ունի տալ հիմնարար տեսական հիմքեր պինդ մարմինների մեխանիկայի և կոնստրուկցիաների հաշվարկի ոլորտում, գրքում ներկայացվում են նյութերի մեխանիկական վարքի հիմնական սկզբունքները՝ ներառյալ լարումների և դեֆորմացիաների հասկացությունները, առաձգականության տեսության տարրերը և կառուցվածքային տարրերի աշխատանքի հիմունքները արտաքին բեռների ազդեցության տակ, մանրամասն բացատրվում են ձգման և սեղմման պարզ դեպքերը, Հուկի օրենքի կիրառությունը, ներքին ուժերի և լարվածությունների որոշման մեթոդները, ինչպես նաև անվտանգության գործակիցների կիրառման ինժեներական մոտեցումները, աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում բարակ ձողերի, ճառագայթների և պարզ կոնստրուկտիվ տարրերի վարքագծին, ներկայացնելով հաշվարկների հիմնարար մեթոդաբանությունը, որը հիմք է հանդիսանում հետագա ավելի բարդ խնդիրների լուծման համար, գրքում ընդգծվում է նաև տեսական նյութի կապը գործնական ինժեներական կիրառությունների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են հիմնական օրենքներն օգտագործվում իրական կառուցվածքների նախագծման և ամրության գնահատման ժամանակ, նյութը կառուցված է տրամաբանական հաջորդականությամբ՝ ապահովելով ուսանողի աստիճանական անցումը պարզից դեպի ավելի բարդ ինժեներական խնդիրներ, աշխատությունը համարվում է կարևոր կրթական աղբյուր, որը ձևավորում է ինժեներական մտածողության հիմքերը և անհրաժեշտ հմտությունները կառուցվածքային մեխանիկայի ոլորտում։

Բնապահպանություն

Գրքում ներկայացվում են փայտի ֆիզիկական և քիմիական հատկությունները, տեսակները, աճման առանձնահատկությունները և պահպանման մեթոդները։ Անդրադառնում է նաև փայտանյութի մշակմանը, տեխնոլոգիական կիրառություններին, շինարարության, արտադրության և արվեստի ոլորտներում օգտագործմանը, ինչպես նաև փայտի որակի և դիմացկունության գնահատման մեթոդներին։ Աշխատությունը նախատեսված է անտառային ոլորտի մասնագետների, տեխնոլոգների, ուսանողների և փայտամշակմամբ հետաքրքրված անձանց համար՝ տրամադրելով համապարփակ գիտելիքներ փայտի բնության, մշակման և գործնական կիրառման վերաբերյալ։