1831 թվականի օրացույց

Գրականություն

Հրատարակությունը գրական-տեղեկատու և մատենագիտական բնույթի ժողովածու է, որը կազմվել է հայ մեծ գրողի ծննդյան հարյուրամյակի առիթով և նպատակ ունի համառոտ, համակարգված ձևով ներկայացնել նրա ստեղծագործական ժառանգության, կյանքի և գրական գործունեության վերաբերյալ բազմաբնույթ նյութեր։ Ժողովածուի կարևոր մասը կազմում են գրողի ստեղծագործություններից և արտահայտություններից ընտրված ասույթներն ու թևավոր խոսքերը, որոնց միջոցով արտացոլվում են նրա աշխարհայացքը, մարդասիրական գաղափարները, բարոյական արժեքները, հասարակության, հայրենիքի, մշակույթի, գրականության և մարդկային հարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումները։ Նման նյութերի թեմատիկ կամ գաղափարական համակարգումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ծանոթանալու հեղինակի մտքի առավել բնորոշ ուղղություններին և հասկանալու նրա ստեղծագործական աշխարհում կրկնվող հիմնական գաղափարները։ Կենսագրական բաժինը ներկայացնում է կյանքի և գործունեության կարևոր հանգրվանները՝ գրական ճանապարհը կապելով ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Անդրադարձ է կատարվում ստեղծագործական գործունեության տարբեր ոլորտներին՝ պոեզիային, արձակին, քառյակներին, բալլադներին, հեքիաթներին, գրական ու հասարակական գործունեությանը՝ ձևավորելով հեղինակի ժառանգության ընդհանուր պատկերը։ Մատենագիտական հատվածը ծառայում է որպես ուղղորդող տեղեկատվական գործիք՝ ներկայացնելով ստեղծագործությունների հրատարակությունների, գրողի կյանքի ու գործունեության վերաբերյալ ուսումնասիրությունների և նրան նվիրված գրականության մասին տվյալներ։ Այդ պատճառով ժողովածուն կարող է օգտակար լինել ինչպես լայն ընթերցողական շրջանակի, այնպես էլ ուսուցիչների, ուսանողների, գրականագետների, գրադարանավարների և մատենագետների համար։ Հրատարակության կառուցվածքում կենսագրական, գրական և մատենագիտական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս այն օգտագործել նաև ցուցահանդեսների, գրական միջոցառումների, հոբելյանական ծրագրերի և կրթական աշխատանքի կազմակերպման ընթացքում։ Միաժամանակ այն արտացոլում է գրողի ժառանգության ընկալման և հանրայնացման որոշակի ժամանակաշրջան՝ այդպիսով ձեռք բերելով նաև գրականության պատմության և մշակութային հիշողության ուսումնասիրության աղբյուրագիտական նշանակություն։

Տնտեսագիտություն

ՉՀ ձեռնարկատիրությունը (չպլանային/շուկայական ձեռնարկատիրություն՝ երբեմն դպրոցական գրականության մեջ օգտագործվում է որպես «չհիմնադիր պետական վերահսկողությամբ» կամ ազատ ձեռնարկատիրության ձև) տնտեսագիտական հասկացություն է, որը բնութագրում է այն գործունեությունը, երբ արտադրությունն ու բիզնեսը իրականացվում են հիմնականում շուկայի օրենքների՝ առաջարկի և պահանջարկի հիման վրա, առանց կենտրոնացված պետական պլանավորման ուղղակի ղեկավարության։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ ձեռնարկատերը ինքնուրույն է որոշում՝ ինչ արտադրել, ինչպես արտադրել և ում համար արտադրել՝ կրելով տնտեսական ռիսկերը և պատասխանատվությունը։ Այս համակարգում կարևոր դեր ունեն մասնավոր սեփականությունը, մրցակցությունը և ազատ գների ձևավորումը։ Ձեռնարկատիրությունը զարգանում է շուկայի պահանջարկին համապատասխան, և հաջողությունը կախված է արդյունավետ կառավարման, նորարարության և ճիշտ բիզնես որոշումների ընդունումից։ ՉՀ ձեռնարկատիրության պայմաններում պետությունը սովորաբար կատարում է կարգավորող դեր՝ ապահովելով օրենքների պահպանումը, մրցակցության պաշտպանությունը և տնտեսական կայունությունը, սակայն չի միջամտում բիզնեսի ամենօրյա կառավարմանը։ Այս ձևը խթանում է նախաձեռնողականությունը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և տնտեսական աճը, սակայն կարող է բերել նաև սոցիալական անհավասարության և շուկայական տատանումների։ Այսպիսով, ՉՀ ձեռնարկատիրությունը համարվում է շուկայական տնտեսության հիմնական ձևերից մեկը, որտեղ տնտեսական գործունեությունը հիմնված է ազատ ընտրության և մրցակցության սկզբունքների վրա։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է մանկամահացության հիմնախնդրի սոցիալ-ժողովրդագրական ուսումնասիրությանը և Հայաստանի Հանրապետության օրինակով դրա վիճակագրական գնահատմանը։ Ուսումնասիրության առանցքում նորածինների և մինչև մեկ տարեկան երեխաների մահացության երևույթն է, դրա տարածվածության, դինամիկայի, կառուցվածքի և դրա վրա ազդող սոցիալական, ժողովրդագրական, բժշկական ու տնտեսական գործոնների վերլուծությունը։ Մանկամահացությունը ժողովրդագրական և հանրային առողջապահության կարևորագույն ցուցանիշներից է, քանի որ այն ոչ միայն արտացոլում է երեխաների առողջության և բժշկական օգնության մակարդակը, այլև որոշակի պատկերացում է տալիս բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների, առողջապահական համակարգի արդյունավետության, մայրական և մանկական առողջության պահպանման հնարավորությունների ու կյանքի ընդհանուր որակի վերաբերյալ։ Աշխատանքում վիճակագրական մոտեցման միջոցով կարող են ուսումնասիրվել մանկամահացության ցուցանիշների փոփոխությունները տարբեր ժամանակահատվածներում, դրանց հարաբերակցությունը ծնելիության և ընդհանուր մահացության գործընթացների հետ, ինչպես նաև տարածքային և սոցիալ-ժողովրդագրական տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ երեխաների մահացության մակարդակը պայմանավորված է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններով՝ հղիության և ծննդաբերության ընթացքով, մոր առողջական վիճակով, վաղաժամ ծննդով, բնածին արատներով, վարակիչ և այլ հիվանդություններով, նորածնային խնամքի հասանելիությամբ, բժշկական ծառայությունների որակով, ընտանիքի սոցիալական պայմաններով և առողջապահական գիտելիքների մակարդակով։ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել մանկամահացության փոփոխության հիմնական միտումները, գնահատել խնդրի մասշտաբները և առանձնացնել այն ժամանակահատվածներն ու պայմանները, որոնց ընթացքում արձանագրվել են առավել նշանակալի փոփոխություններ։ Վիճակագրական վերլուծության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև տարբեր ցուցանիշների համադրումը՝ բացարձակ թվերի, հարաբերական ցուցանիշների, գործակիցների և դինամիկայի միջոցով, ինչը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել խնդրի զարգացման մասին։ Աշխատությունը մանկամահացությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես բժշկական խնդիր, այլև որպես հասարակության սոցիալական և ժողովրդագրական զարգացման հետ սերտորեն կապված երևույթ։ Երեխաների վաղ տարիքում մահացության բարձր մակարդակը կարող է ազդեցություն ունենալ բնակչության բնական վերարտադրության, կյանքի սպասվող տևողության, ընտանիքի ժողովրդագրական վարքագծի և երկրի ընդհանուր ժողովրդագրական ներուժի վրա։ Այդ պատճառով խնդրի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայաստանի ժողովրդագրական գործընթացների ավելի լայն համատեքստում, որտեղ ծնելիության, մահացության, բնակչության բնական շարժի և միգրացիայի միտումները փոխկապակցված են և իրենց ազդեցությունն են թողնում երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է պետական ծառայության միջոցով Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի գործառույթների արդյունավետ ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է պետական ծառայության դերը խորհրդարանի բնականոն և արդյունավետ գործունեության կազմակերպման գործում, ինչպես նաև Ազգային ժողովի օրենսդրական, վերահսկողական, ներկայացուցչական և այլ սահմանադրական գործառույթների իրականացման համար մասնագիտական ու վարչական աջակցության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ազգային ժողովի աշխատակազմի գործունեությանը, դրա կազմակերպական կառուցվածքին, պետական ծառայողների իրավական կարգավիճակին, նրանց մասնագիտական կարողություններին և ծառայողական պարտականությունների արդյունավետ կատարման պայմաններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են օրենսդրական գործընթացի մասնագիտական ապահովման, պատգամավորներին փորձագիտական և տեղեկատվական աջակցություն տրամադրելու, խորհրդարանական վերահսկողության կազմակերպման և վարչական գործընթացների արդյունավետ իրականացման հետ կապված հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում պետական ծառայության կազմակերպման սկզբունքներին՝ մասնագիտականության, քաղաքական չեզոքության, օրինականության, հաշվետվողականության և արդյունավետության տեսանկյունից։ Քննության են առնվում նաև պետական ծառայողների ընտրության և նշանակման, մասնագիտական զարգացման, վերապատրաստման, աշխատանքի գնահատման, ծառայողական առաջխաղացման և պատասխանատվության մեխանիզմները։ Կարևորվում է ժամանակակից կառավարման տեխնոլոգիաների և թվային գործիքների կիրառումը, տեղեկատվության արդյունավետ կառավարումը, միջգերատեսչական համագործակցությունը և խորհրդարանական գործընթացների կազմակերպման կատարելագործումը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է այն իրավական, կազմակերպական և կառավարչական խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել Ազգային ժողովի գործառույթների լիարժեք ապահովմանը, և դիտարկում է դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, պետական կառավարման և պետական ծառայության մասնագետների, Ազգային ժողովի աշխատակազմի և պետական մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ու կառավարման ոլորտների ուսանողների, գիտաշխատողների և խորհրդարանական կառավարման արդյունավետության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Լեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի և գերմաներենի հոլովական համակարգերի զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկու լեզուների քերականական կառուցվածքների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հոլովների ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, դրանց արտահայտման միջոցները, կիրառության ոլորտները և իմաստային գործառույթները երկու լեզուներում։ Աշխատությունում մանրամասն ուսումնասիրվում են գոյականների, դերանունների և այլ քերականական միավորների հոլովական դրսևորումները, հոլովների ձևավորման եղանակները, նախադասության կառուցվածքում դրանց ունեցած դերը և լեզվական տարբեր մակարդակներում արտահայտվող հարաբերությունները։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են հայերենի և գերմաներենի հոլովական համակարգերի տիպաբանական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնք կարող են առաջանալ լեզուների ուսուցման, թարգմանության և միջլեզվական հաղորդակցության ընթացքում։ Աշխատությունը ներառում է տեսական հիմնավորումներ և գործնական դիտարկումներ՝ նպաստելով երկու լեզուների քերականական համակարգերի ավելի խոր ըմբռնմանը։ Այն նախատեսված է լեզվաբանների, հայագետների, գերմանագետների, թարգմանիչների, օտար լեզուների դասավանդողների, բուհերի ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են համեմատական քերականությամբ և հայերեն ու գերմաներեն լեզուների կառուցվածքային առանձնահատկություններով։

Պատմություն

Ժողովածուն ընդգրկում է հայ պատմագրական ժառանգության նմուշներ և ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու հայ պատմիչների երկերին, պատմական մտածողությանը և անցյալի իրադարձությունների արձանագրման ավանդույթներին։ Հայ պատմագրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է ոչ միայն քաղաքական ու ռազմական իրադարձությունների, այլև հասարակական հարաբերությունների, պետական կառավարման, եկեղեցական կյանքի, մշակույթի, կրթության և առօրյա կենցաղի ուսումնասիրության համար։ Պատմիչների երկերում պահպանվել են տեղեկություններ Հայաստանի տարբեր ժամանակաշրջանների, իշխանական տների, թագավորությունների, հարևան ժողովուրդների հետ հարաբերությունների և տարածաշրջանի պատմական զարգացումների մասին։ Նման ժողովածուները նպաստում են տարբեր հեղինակների պատմական հայացքների, շարադրանքի առանձնահատկությունների և տեղեկությունների համադրմանը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրողին տարբերակելու պատմական փաստերը, հեղինակային մեկնաբանությունները և ժամանակաշրջանին բնորոշ պատկերացումները։ Հատորը կարևոր նշանակություն ունի հայ միջնադարյան գրավոր ժառանգության պահպանման, շրջանառության և գիտական ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է հայոց պատմությամբ, պատմագրությամբ, աղբյուրագիտությամբ և հայ մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։