Հովհաննես Թումանյան (1869-1969): Ասույթներ, թևավոր խոսքեր, կենսագրական և մատենագիտական տեղեկություններ

Սոցիոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ժողովրդավարական անցման գործընթացների սոցիոլոգիական ուսումնասիրման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերի վերլուծությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով հասարակությունների քաղաքական ու սոցիալական վերափոխումների բացատրության համար կիրառվող հասկացություններին, հետազոտական մոտեցումներին և գնահատման չափանիշներին։ Ժողովրդավարական անցումը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ հասարակական գործընթաց, որը չի սահմանափակվում միայն քաղաքական իշխանության կամ պետական կառավարման ձևերի փոփոխությամբ, այլ ներառում է սոցիալական ինստիտուտների, հասարակական հարաբերությունների, քաղաքական մշակույթի, արժեքային համակարգերի և քաղաքացիների վարքագծի վերափոխումներ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեթոդաբանական խնդիրների վրա, որոնք առաջանում են տարբեր հասարակություններում ժողովրդավարացման ընթացքը նկարագրելու, համեմատելու և գնահատելու ժամանակ։ Քննության են առնվում ժողովրդավարություն, ժողովրդավարացում, քաղաքական անցում, ինստիտուցիոնալ փոփոխություն, քաղաքացիական հասարակություն, քաղաքական մասնակցություն և հասարակական վստահություն հասկացությունների սահմանման ու գործառնականացման խնդիրները։ Կարևորվում է ժողովրդավարական գործընթացների գնահատման համար տեսական հասկացությունները չափելի սոցիոլոգիական ցուցանիշների վերածելու անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպիսի չափանիշներով կարելի է գնահատել ժողովրդավարական վերափոխումների խորությունը, կայունությունը և հասարակական ազդեցությունը։ Այդ նպատակով կարող են դիտարկվել քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության մակարդակը, ընտրական վարքագիծը, պետական և հասարակական ինստիտուտների նկատմամբ վստահությունը, քաղաքական հանդուրժողականությունը, հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը, հասարակական երկխոսությունը և քաղաքացիների ազդեցությունը որոշումների ընդունման գործընթացների վրա։ Ժողովրդավարացումը ներկայացվում է ոչ թե որպես միագիծ և բոլոր հասարակությունների համար նույնական ընթացք, այլ որպես պատմական, մշակութային, տնտեսական և քաղաքական պայմաններից կախված գործընթաց։ Այս մոտեցումը կարևորում է տարբեր երկրների զարգացման փորձի մեխանիկական համեմատությունից խուսափելու և յուրաքանչյուր հասարակության առանձնահատկությունները հաշվի առնելու անհրաժեշտությունը։ Քննության են առնվում կառուցվածքային և գործակալակենտրոն մոտեցումների փոխհարաբերությունները։ Մի դեպքում ժողովրդավարական փոփոխությունները բացատրվում են հասարակության տնտեսական կառուցվածքով, սոցիալական շերտավորմամբ, կրթության մակարդակով, ինստիտուցիոնալ համակարգով և պատմական զարգացման առանձնահատկություններով, իսկ մյուս դեպքում առաջնային նշանակություն է տրվում քաղաքական ու հասարակական դերակատարների ընտրություններին, ռազմավարություններին և փոխհարաբերություններին։ Մեթոդաբանական կարևոր խնդիր է այս երկու մակարդակների համադրումը՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են ընդհանուր կառուցվածքային պայմանները սահմանափակում կամ ընդլայնում մարդկանց և կազմակերպությունների գործողությունների հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական մշակույթի և արժեքային փոփոխությունների ուսումնասիրմանը։ Ժողովրդավարական ինստիտուտների արդյունավետ գործունեությունը կապվում է ոչ միայն դրանց իրավական ամրագրման, այլև հասարակության անդամների վերաբերմունքների, քաղաքական նորմերի ընդունման, փոխադարձ վստահության, հանդուրժողականության և քաղաքացիական պատասխանատվության զարգացման հետ։ Այդ պատճառով սոցիոլոգիական հետազոտության կարևոր ուղղություն է հասարակական կարծիքի ուսումնասիրությունը՝ հարցումների, հարցազրույցների և այլ մեթոդների միջոցով։ Դիտարկվում են քանակական և որակական հետազոտական մեթոդների հնարավորություններն ու սահմանափակումները։ Զանգվածային հարցումները հնարավորություն են տալիս բացահայտել հասարակական դիրքորոշումների տարածվածությունը և դրանց փոփոխության միտումները, մինչդեռ խորքային հարցազրույցները, ֆոկուս խմբերը, դեպքերի ուսումնասիրությունը և որակական այլ մեթոդները կարող են ավելի մանրամասն բացահայտել մարդկանց պատկերացումների, քաղաքական փորձի և վարքագծի հիմքում ընկած պատճառները։ Կարևորվում է տարբեր մեթոդների համակցված կիրառումը, քանի որ ժողովրդավարական անցման նման բարդ գործընթացը միայն մեկ տեսակի տվյալներով ամբողջականորեն ուսումնասիրելը դժվար է։ Քննության է առնվում նաև համեմատական սոցիոլոգիական վերլուծության խնդիրը։ Տարբեր երկրների և ժամանակաշրջանների ժողովրդավարացման փորձի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ընդհանուր օրինաչափություններ և առանձնահատկություններ, սակայն պահանջում է համադրելի ցուցանիշների և հստակ ընտրված չափանիշների կիրառում։ Հակառակ դեպքում տարբեր պատմական ու մշակութային միջավայրերում ձևավորված երևույթները կարող են սխալ կերպով նույնացվել։ Առանձին նշանակություն է տրվում ժամանակային գործոնին, քանի որ ժողովրդավարական փոփոխությունների արդյունքները հաճախ հնարավոր չէ գնահատել միայն կարճաժամկետ դիտարկումների միջոցով։ Երկարաժամկետ ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս հետևել հասարակական արժեքների, քաղաքական մասնակցության, վստահության և ինստիտուցիոնալ վարքագծի փոփոխություններին և տարբերակել ժամանակավոր տատանումները կայուն միտումներից։ Քաղաքացիական հասարակությունը դիտարկվում է որպես ժողովրդավարացման սոցիոլոգիական վերլուծության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրվում են հասարակական կազմակերպությունների, մասնագիտական միավորումների, նախաձեռնությունների, զանգվածային հաղորդակցության միջոցների և քաղաքացիների ոչ ֆորմալ համագործակցության դերը հանրային շահերի արտահայտման ու հասարակական վերահսկողության ձևավորման գործում։ Միաժամանակ քննության է առնվում պետության և հասարակության փոխհարաբերությունը՝ ուշադրություն դարձնելով իշխանության նկատմամբ վստահության, քաղաքական մասնակցության և հանրային որոշումների ընդունման գործընթացներում քաղաքացիների ներգրավվածության խնդիրներին։ Կարևորվում է նաև սոցիալական անհավասարության ազդեցությունը ժողովրդավարական մասնակցության վրա։ Տնտեսական հնարավորությունների, կրթության, սոցիալական կարգավիճակի և տեղեկատվական ռեսուրսների անհավասար բաշխումը կարող է տարբեր հասարակական խմբերի համար ստեղծել քաղաքական մասնակցության անհավասար հնարավորություններ։ Հետևաբար ժողովրդավարական անցման սոցիոլոգիական գնահատումը պահանջում է ուսումնասիրել ոչ միայն պաշտոնական քաղաքական ինստիտուտները, այլև այն սոցիալական պայմանները, որոնց շրջանակում քաղաքացիներն իրականացնում են իրենց իրավունքները և մասնակցում հասարակական կյանքին։ Մեթոդաբանական առումով կարևոր է նաև հետազոտողի դիրքի և գնահատողական մոտեցումների խնդիրը։ Ժողովրդավարության վերաբերյալ նախապես ընդունված պատկերացումները կարող են ազդել հետազոտական չափանիշների ընտրության և արդյունքների մեկնաբանության վրա, ուստի կարևորվում են հասկացությունների հստակ սահմանումը, տվյալների ստուգելիությունը և տարբեր տեսական մոտեցումների համադրումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով դիտարկել ժողովրդավարացման ուսումնասիրության հիմնական սոցիոլոգիական գործիքները, բացահայտել դրանց ճանաչողական հնարավորություններն ու սահմանափակումները և ձևավորել հասարակական անցումների բազմագործոն վերլուծության մեթոդաբանական հիմք։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգիայի, քաղաքական սոցիոլոգիայի, քաղաքագիտության, ժողովրդավարացման տեսության և հասարակական վերափոխումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Հոգեբանություն

Գիրքը նվիրված է նոր տնտեսական հարաբերությունների պայմաններում մանկական հանցավորության զարգացման շարժընթացի ուսումնասիրությանը և դրա կանխարգելման ու հաղթահարման հոգեբանական մոտեցումների վերլուծությանը։ Աշխատությունում քննարկվում են սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը երեխաների և դեռահասների վարքային շեղումների վրա, ընտանեկան միջավայրի, կրթական համակարգի և սոցիալական միջավայրի դերակատարությունը անչափահասների իրավախախտ վարքի ձևավորման գործընթացում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է մանկական հանցավորության առաջացման հոգեբանական մեխանիզմները՝ ընդգծելով ագրեսիայի, սոցիալական անբավարարվածության, ինքնագնահատականի խախտումների և խմբային ազդեցությունների նշանակությունը։ Գրքում ներկայացվում են նաև կանխարգելման և ուղղման հոգեբանական ու մանկավարժական մեթոդներ, վերականգնողական ծրագրերի հիմնական ուղղությունները, ինչպես նաև սոցիալական աշխատանքի և իրավական համակարգի համագործակցության ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անհատական և խմբային հոգեբանական աշխատանքի արդյունավետությանը, դեռահասների սոցիալական հարմարվողականության բարձրացմանը և իրավախախտ վարքի ռիսկերի նվազեցմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, մանկավարժների, իրավաբանների, քրեաբանների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների և հետազոտողների համար՝ նպատակ ունենալով նպաստել մանկական հանցավորության կանխարգելման համալիր մոտեցումների զարգացմանը նոր սոցիալ-տնտեսական պայմաններում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է անցումային տնտեսության պայմաններում ներդրումային գրավչության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետությունը դիտարկելով որպես հետազոտության հիմնական օրինակ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են երկրի ներդրումային միջավայրի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները, ներդրումների ներգրավման վրա ազդող տնտեսական, քաղաքական, իրավական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, ինչպես նաև ներդրողների համար բարենպաստ պայմանների ստեղծման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակրոտնտեսական կայունությանը, հարկային և ֆինանսական համակարգերի արդյունավետությանը, օրենսդրական դաշտի կանխատեսելիությանը, սեփականության իրավունքների պաշտպանությանը և գործարար միջավայրի ընդհանուր պայմաններին։ Քննարկվում է օտարերկրյա և ներքին ներդրումների դերը տնտեսական աճի, արտադրության ընդլայնման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման, տեխնոլոգիական զարգացման և տնտեսության կառուցվածքային վերափոխման գործում։ Հայաստանի օրինակով վերլուծվում են ներդրումային գործունեությանը խոչընդոտող հիմնական խնդիրները, ներդրումային ռիսկերի նվազեցման հնարավորությունները և երկրի մրցակցային առավելությունների արդյունավետ օգտագործման ուղիները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ներդրումային քաղաքականության կատարելագործումը, պետական աջակցության մեխանիզմների արդյունավետության բարձրացումը, ներդրումային ենթակառուցվածքների զարգացումը և տնտեսության տարբեր ոլորտների ներդրումային ներուժի առավել նպատակային ներկայացումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու անցումային տնտեսության առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը ներդրումային որոշումների վրա՝ միաժամանակ առաջարկելով ներդրումային միջավայրի բարելավման և երկրի ներդրումային գրավչության բարձրացման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ներդրումային քաղաքականության մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, գործարարների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի և տնտեսության իրական հատվածի վարկունակության բարձրացման հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով ֆինանսական միջնորդության արդյունավետության, վարկային ռիսկերի կառավարման և տնտեսական աճի փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է բանկային համակարգի վարկային քաղաքականության առանձնահատկությունները, վարկային ռիսկերի գնահատման մեխանիզմները, ինչպես նաև տնտեսության իրական հատվածի՝ հատկապես փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսական հասանելիության սահմանափակումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մակրոտնտեսական գործոնների ազդեցությանը՝ գնաճի, փոխարժեքի տատանումների և տնտեսական անկայունության պայմաններում վարկավորման պայմանների խստացման կամ մեղմացման դերին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է պետական աջակցության ծրագրերը, վարկային երաշխիքների համակարգի զարգացումը և ֆինանսական շուկայի ինստիտուցիոնալ բարեփոխումները՝ որպես վարկունակության բարձրացման հիմնական ուղղություններ։ Աշխատությունը կարևոր է տնտեսագետների, բանկային ոլորտի մասնագետների և պետական քաղաքականություն մշակողների համար՝ նպաստելով ֆինանսական համակարգի կայունության և իրական հատվածի զարգացման արդյունավետ ռազմավարությունների ձևավորմանը։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկությունների հիմնական կապիտալի էությանը, կառուցվածքին և արդյունավետ օգտագործման տնտեսական նշանակությանը ժամանակակից արտադրական համակարգում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ է հիմնական կապիտալը՝ որպես երկարաժամկետ օգտագործման արտադրական միջոցների ամբողջություն, որոնք մասնակցում են արտադրության գործընթացին՝ առանց իրենց բնական ձևը փոխելու, սակայն աստիճանաբար մաշվելով և փոխանցելով իրենց արժեքը պատրաստի արտադրանքին։ Հեղինակը անդրադառնում է հիմնական կապիտալի կազմին՝ շենքեր, մեքենաներ, սարքավորումներ, տրանսպորտային միջոցներ և այլ հիմնական միջոցներ, ինչպես նաև դրանց դասակարգման և գնահատման մեթոդներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամորտիզացիայի հաշվարկին, հիմնական կապիտալի նորացման, վերազինման և արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Գրքում քննարկվում են նաև հիմնական կապիտալի արտադրողականության բարձրացման ուղիները՝ տեխնոլոգիական արդիականացում, ներդրումների ներգրավում և կառավարման բարելավում։ Վերլուծվում է հիմնական կապիտալի դերը ձեռնարկության մրցունակության, արտադրողականության և ֆինանսական կայունության ապահովման գործում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական մոտեցումները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, հաշվապահների, ֆինանսիստների և կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։

Գյուղատնտեսություն

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական աջակցությամբ գյուղատնտեսական ապահովագրության համակարգի ներդրման և դրա արդյունավետ գործունեությունն ապահովող կառուցակարգերի ձևավորման խնդիրներին։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական արտադրությանը բնորոշ բնական, կլիմայական և տնտեսական ռիսկերը, դրանց հետևանքով առաջացող հնարավոր կորուստները և ապահովագրական պաշտպանության կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության մասնակցության ձևերին, ապահովագրավճարների սուբսիդավորման մեխանիզմներին, ապահովագրական կազմակերպությունների և գյուղատնտեսական արտադրողների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև ռիսկերի գնահատման ու փոխհատուցումների իրականացման մոտեցումներին։ Վերլուծվում են ապահովագրական համակարգի ֆինանսական կայունության, մատչելիության և գյուղատնտեսների ներգրավվածության բարձրացման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև պետական կառավարման մարմինների, ապահովագրական ընկերությունների, ֆինանսական կառույցների և գյուղացիական տնտեսությունների համագործակցության կազմակերպական ու տնտեսական հիմքերը։ Համապատասխան կառուցակարգերի կատարելագործումը դիտարկվում է որպես գյուղատնտեսական ռիսկերի կառավարման, արտադրողների եկամուտների կայունության և ոլորտի ֆինանսական պաշտպանվածության բարձրացման միջոց։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, ապահովագրության, պետական աջակցության և գյուղատնտեսական քաղաքականության ոլորտների հետազոտողների ու մասնագետների համար։