1847 թվականի օրացույց և եղանակային կանխատեսումներ՝ ըստ Քրիստոսի և հայոց թվականների

History

Աշխատությունը նվիրված է VI դարում՝ Բյուզանդական կայսր Հուստինիանոս I-ի կառավարման ժամանակաշրջանում (527–565 թթ.), Հայաստանի քաղաքական, վարչական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային պատմության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայկական տարածքների ռազմավարական նշանակությունը Բյուզանդական կայսրության արտաքին քաղաքականության մեջ, հայ-բյուզանդական հարաբերությունների առանձնահատկությունները և տարածաշրջանում Բյուզանդիայի ու Սասանյան Պարսկաստանի միջև ծավալվող քաղաքական ու ռազմական հակամարտությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հուստինիանոսի իրականացրած վարչական և իրավական բարեփոխումներին, բյուզանդական տիրապետության տակ գտնվող հայկական տարածքների կառավարման վերակազմակերպմանը և տեղական իշխանական համակարգի վրա դրանց ազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում են հայկական նախարարական տների դիրքը, ավանդական իշխանական հարաբերությունների փոփոխությունները և կենտրոնական կայսերական իշխանության վերահսկողության ամրապնդմանն ուղղված միջոցառումները։ Դիտարկվում են հայկական բնակչության սոցիալական և տնտեսական դրությունը, հողատիրական հարաբերությունները, հարկային պարտավորությունները և ռազմական ծառայության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում են հայերի մասնակցությունը բյուզանդական բանակի և պետական կառավարման համակարգի գործունեությանը, ինչպես նաև հայազգի զինվորականների ու պաշտոնյաների դերը կայսրության քաղաքական կյանքում։ Անդրադարձ է կատարվում քրիստոնեական եկեղեցու դիրքին, հայկական և բյուզանդական եկեղեցական հարաբերություններին, դավանաբանական տարաձայնություններին և կրոնական քաղաքականության ազդեցությանը հայ հասարակության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ժամանակաշրջանի բյուզանդական, հայկական և այլ պատմական սկզբնաղբյուրներ, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել քաղաքական իրադարձությունների ընթացքը և գնահատել կայսերական բարեփոխումների հետևանքները։ Առանձնացվում են հայկական տարածքների վարչական բաժանման, սահմանային պաշտպանության, ամրաշինության և ռազմական ենթակառուցվածքների զարգացման հարցերը։ Կարևորվում են նաև հայկական հասարակության ինքնության պահպանման, տեղական ավանդույթների շարունակականության և բյուզանդական քաղաքական ու մշակութային ազդեցությունների փոխհարաբերությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու վաղ միջնադարյան Հայաստանի պատմության, հայ-բյուզանդական կապերի և տարածաշրջանի քաղաքական վերափոխումների մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, բյուզանդագետների, հայագետների, միջնադարագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

History

Գավազանագիրը հայ գրավոր մշակույթի պատմական ժանրերից է, որը սովորաբար ներկայացնում է հոգևորականների, եկեղեցական առաջնորդների կամ այլ հեղինակավոր անձանց հաջորդականությունը՝ պահպանելով նրանց անուններն ու գործունեության հիշատակությունը։ Նման գրական հուշարձանները կարևոր նշանակություն ունեն պատմական հիշողության, ժամանակագրական տեղեկությունների և հաստատությունների շարունակականության պահպանման գործում։ Դրանք կարող են ծառայել որպես սկզբնաղբյուր՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում գործածված անձնանունների, պաշտոնների, տիտղոսների և պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրության համար։ Գավազանագրերի կառուցվածքը հաճախ հիմնված է հաջորդականության սկզբունքի վրա, որի շնորհիվ ընթերցողը կարող է պատկերացում կազմել տվյալ հոգևոր կամ հասարակական կառույցի ղեկավարների հերթափոխի և պատմական զարգացման մասին։ Հայ գրական ու եկեղեցական ավանդության մեջ նման աշխատությունները նպաստել են պատմական տեղեկությունների փոխանցմանը, հիշատակությունների պահպանմանը և համայնքային ինքնության ամրապնդմանը։ Դրանք արժեքավոր են նաև հայերեն պատմագրության, եկեղեցական պատմության և ձեռագրական ժառանգության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հրատարակության վերնագիրը թույլ է տալիս այն կապել գավազանագրական ժանրի հետ, սակայն առանց բովանդակության լրացուցիչ տվյալների նպատակահարմար չէ որոշակի անձանց, հաստատությունների կամ ժամանակագրական ընդգրկման մասին պնդումներ անել։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, եկեղեցական պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայ գրավոր մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Այն նաև կարևոր է 19-րդ դարի հայկական տպագրական ժառանգության և Կալկաթայի հայ համայնքի գրահրատարակչական գործունեության ուսումնասիրության համար։

Law

Այս թեման վերաբերում է Treaty of Lisbon-ի կարևոր իրավական դրույթներին, մասնավորապես 49-րդ և 56-րդ հոդվածներին, որոնք կարգավորում են Եվրոպական միության շրջանակներում անդամակցության, հիմնարար ազատությունների և տնտեսական գործունեության իրականացման կարևոր սկզբունքներ։ Լիսաբոնի պայմանագիրը հանդիսանում է Եվրոպական միության իրավական և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների հիմնական փաստաթղթերից մեկը, որն ուժի մեջ մտավ 2009 թվականին և նպատակ ուներ բարձրացնել Միության արդյունավետությունը, ժողովրդավարական վերահսկողությունը և անդամ պետությունների միջև համագործակցության մակարդակը։ 49-րդ հոդվածը սահմանում է Եվրոպական միությանը անդամակցելու կարգը և այն պայմանները, որոնց պետք է համապատասխանեն անդամակցության ցանկություն ունեցող եվրոպական պետությունները։ Դրույթը նախատեսում է, որ ցանկացած եվրոպական պետություն, որը հարգում է ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների, իրավական պետության և հիմնարար ազատությունների սկզբունքները, կարող է դիմել անդամակցության համար։ Այս հոդվածը կարևոր նշանակություն ունի Եվրոպական միության ընդլայնման քաղաքականության տեսանկյունից, քանի որ այն սահմանում է անդամակցության իրավական հիմքերը և անդամ պետությունների համաձայնության անհրաժեշտությունը։ 56-րդ հոդվածը վերաբերում է ծառայությունների ազատ մատուցման սկզբունքին և հանդիսանում է միասնական շուկայի հիմնարար ազատություններից մեկը։ Այն արգելում է անդամ պետությունների միջև ծառայությունների մատուցման սահմանափակումները և ապահովում է, որ Եվրոպական միության տարածքում տնտեսավարողները կարողանան ազատ իրականացնել տնտեսական գործունեություն այլ անդամ երկրներում՝ առանց խտրականության կամ անհիմն արգելքների։ Այս դրույթը կարևոր դեր ունի ներքին շուկայի զարգացման, տնտեսական ինտեգրման և մրցակցության խթանման գործում։ Երկու հոդվածներն էլ լայն կիրառելիություն ունեն Եվրոպական միության իրավական համակարգում և հաճախ կիրառվում են Եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքում։ Դրանք նպաստում են անդամ պետությունների միջև քաղաքական, տնտեսական և իրավական համագործակցության ամրապնդմանը, ինչպես նաև ապահովում են միասնական եվրոպական տարածքի արդյունավետ գործունեությունը։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է հեռավար ուսուցման համակարգերի ստեղծման տեսական և գործնական հիմքերին, ինչպես նաև դրանց ֆունկցիոնալ պարամետրերի ուսումնասիրությանը և գնահատմանը։ Գրքում ներկայացվում են էլեկտրոնային ուսուցման հարթակների կառուցվածքային մոդելները, տեղեկատվական ենթահամակարգերի կազմակերպման սկզբունքները և ուսումնական գործընթացի թվայնացման տեխնոլոգիական լուծումները։ Հեղինակը վերլուծում է ուսուցման կառավարման համակարգերի (LMS) հիմնական բաղադրիչները՝ օգտատերերի կառավարում, բովանդակության փոխանցում, թեստավորման և գնահատման մեխանիզմներ, ինչպես նաև ինտերակտիվության ապահովման միջոցներ։ Աշխատության մեջ քննարկվում են համակարգերի արդյունավետության գնահատման չափանիշները՝ ներառյալ արագագործությունը, հուսալիությունը, հասանելիությունը, հարմարվողականությունը և օգտագործելիության մակարդակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթական գործընթացի ավտոմատացման, հեռավար ուսուցման որակի բարձրացման և ուսանողների ներգրավվածության մեծացման տեխնոլոգիական լուծումներին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ծրագրավորողների, կրթական տեխնոլոգիաների մասնագետների, դասախոսների և կրթության կառավարման ոլորտի հետազոտողների համար՝ նպաստելով ժամանակակից էլեկտրոնային ուսուցման համակարգերի զարգացմանն ու արդյունավետության բարձրացմանը։

Technology

Ջերմաէներգետիկական և ինժեներատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է շոգեգազատուրբինային տեղակայանքի աշխատանքային ռեժիմների հետազոտությանը և դրանց լավարկման գիտատեխնիկական հիմունքների մշակմանը՝ Երևանի ջերմաէլեկտրակենտրոնի (ԵրՋԷԿ) օրինակով։ Քննության են առնվում շոգեգազատուրբինային տեղակայանքների կառուցվածքը, աշխատանքի սկզբունքները, գազատուրբինային և շոգետուրբինային ցիկլերի փոխկապակցվածությունը և դրանց նշանակությունը էլեկտրական ու ջերմային էներգիայի արդյունավետ արտադրության գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղակայանքի հիմնական սարքավորումների աշխատանքային բնութագրերին, էներգետիկական բեռնվածության փոփոխություններին և շահագործման տարբեր պայմաններում ջերմատեխնիկական ցուցանիշների ձևավորմանը։ Վերլուծվում են վառելիքի ծախսի, օգտակար գործողության գործակցի, ջերմային կորուստների, գազերի ջերմաստիճանի և շոգու պարամետրերի ազդեցությունները տեղակայանքի ընդհանուր էներգետիկական արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են աշխատանքային ռեժիմների կարգավորման, սարքավորումների համատեղ աշխատանքի համաձայնեցման, մասնակի բեռնվածության պայմաններում արդյունավետության պահպանման և շահագործման հուսալիության բարձրացման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ջերմադինամիկական հաշվարկների, էներգետիկական հաշվեկշիռների կազմման, աշխատանքային գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորման և տարբեր շահագործման ռեժիմների համեմատական գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում ԵրՋԷԿ-ի շոգեգազատուրբինային տեղակայանքի աշխատանքի լավարկման հնարավորություններին, էներգառեսուրսների խնայողությանը, արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունների նվազեցմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջերմաէներգետիկայի, էներգետիկական սարքավորումների շահագործման, ջերմատեխնիկայի, էներգահամակարգերի կառավարման և էլեկտրակայանների աշխատանքային ռեժիմների հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ուսուցիչների մասնագիտական կոմպետենտության զարգացման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ շարունակական մասնագիտական կրթության և վերապատրաստման դասընթացների կազմակերպման համատեքստում։ Քննարկվում են մանկավարժական մասնագիտական կոմպետենտության էությունը, կառուցվածքը, հիմնական բաղադրիչները և դրանց ձևավորման ու կատարելագործման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցիչների առարկայական, մեթոդական, հաղորդակցական, հետազոտական և թվային կարողությունների զարգացմանը, մասնագիտական ինքնակատարելագործման անհրաժեշտությանը և կրթական փոփոխություններին հարմարվելու պատրաստակամությանը։ Ուսումնասիրվում են վերապատրաստման դասընթացների բովանդակության մշակման սկզբունքները, ուսուցման ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները, գործնական առաջադրանքների, համագործակցային ուսուցման և անդրադարձային գործունեության դերը մանկավարժական հմտությունների կատարելագործման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում ուսուցիչների մասնագիտական կարիքների բացահայտմանը, վերապատրաստման ծրագրերի արդյունավետության գնահատման չափանիշներին, ձեռք բերված գիտելիքների և կարողությունների գործնական կիրառությանը, ինչպես նաև մասնագիտական զարգացման անհատական ուղիների ձևավորմանը։ Կարևորվում են կարողունակահեն կրթության սկզբունքների ներդրումը, ուսուցիչների շարունակական կրթության համակարգի կատարելագործումը, մանկավարժական նորարարությունների տարածումը և կրթության որակի բարձրացմանը նպաստող մեթոդաբանական մոտեցումների մշակումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, ուսուցիչների վերապատրաստման մասնագետների, կրթության կազմակերպիչների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։