1850 թվականի օրացույց և եղանակային կանխատեսումներ՝ ըստ Քրիստոսի և հայոց թվականների

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայ գրքի ստեղծման և տպագրական գործի զարգացման ուսումնասիրությանը XVII դարի Իրանում, երբ հայ մշակութային կյանքը ակտիվորեն ձևավորվում էր սփյուռքային կենտրոններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Սպահանի Նոր Ջուղա հայկական համայնքի դերին, որտեղ ձևավորվեցին տպագրական առաջին նախաձեռնությունները և գրքային մշակույթի տարածման կարևոր օջախներ։ Վերլուծվում են գրքի պատրաստման տեխնիկական և կազմակերպչական կողմերը, տպագրական արվեստի ձևավորման փուլերը, ինչպես նաև եկեղեցական և մշակութային գործիչների մասնակցությունը այդ գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ընդգծվում է հոգևոր և կրթական կենտրոնների ազդեցությունը գրքային մշակույթի զարգացման վրա, ինչպես նաև ձեռագիր ավանդույթի և տպագրության համատեղ գոյակցության առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր դեր է հատկացվում Khachatur of Caesarea-ի գործունեությանը՝ որպես այն ժամանակի մտավոր և մշակութային շարժման առանցքային գործիչներից մեկի, որի նախաձեռնությունները նպաստեցին հայերեն գրքերի տպագրության տարածմանը և մշակութային ինքնության պահպանմանը։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է Iran-ի քաղաքական և մշակութային միջավայրի ազդեցությունը հայկական համայնքների գործունեության վրա՝ ընդգծելով բազմամշակութային փոխազդեցությունների դերը գրքային մշակույթի զարգացման գործընթացում։

Mathematics

Краткий курс высшей математики աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի համառոտ ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է հիմնական տեսական և գործնական գաղափարների արագ յուրացման համար՝ ընդգրկելով անալիզի, գծային հանրահաշվի, անալիտիկ երկրաչափության և դիֆերենցիալ հավասարումների հիմունքները, այն բացատրում է սահմանների, ածանցյալների և ինտեգրալների հիմնական սկզբունքները, մատրիցների և վեկտորների հետ աշխատանքը, ինչպես նաև պարզ դիֆերենցիալ հավասարումների լուծման մեթոդները, գիրքը կառուցված է այնպես, որ համադրի խիստ տեսական նյութը և բազմաթիվ օրինակներ ու վարժություններ, որոնք օգնում են զարգացնել մաթեմատիկական մտածողություն և կիրառական խնդիրների լուծման հմտություններ, միաժամանակ ծառայելով որպես արագ կողմնորոշման աղբյուր ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են տեխնիկական, ինժեներական և բնական գիտություններ։

Other Subjects

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է կուլիսային մեխանիզմների կինեմատիկական վերլուծությանը՝ ընդգրկելով դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, շարժման փոխանցման սկզբունքները և մեխանիկական համակարգերում կիրառվող հաշվարկային մեթոդները։ Աշխատանքում ներկայացվում է կուլիսային մեխանիզմի էությունը որպես հարթ կամ տարածական մեխանիզմ, որտեղ շարժման փոխանցումը իրականացվում է սահող և պտտական զույգերի համակցությամբ, ինչը թույլ է տալիս ստանալ բարդ հետագծային շարժումներ պարզ մուտքային ազդակի միջոցով։ Վերլուծվում են մեխանիզմի հիմնական տարրերը՝ շարժիչ օղակ, սահող տարր, կապող ձողեր և հենակետեր, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը շարժման ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կինեմատիկական պարամետրերին՝ տեղաշարժ, արագություն և արագացում, որոնք որոշվում են ինչպես գրաֆիկական, այնպես էլ անալիտիկ մեթոդներով՝ կախված մեխանիզմի կոնկրետ կառուցվածքից։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև արագությունների ակնթարթային կենտրոնների մեթոդը, վեկտորական վերլուծությունը և հարաբերական շարժման սկզբունքները, որոնք կիրառվում են մեխանիզմի տարբեր դիրքերում դրա վարքագիծը գնահատելու համար։ Ներկայացվում է նաև կուլիսային մեխանիզմների կիրառությունը մեքենաշինության, ավտոմատացման սարքավորումների և արտադրական համակարգերի մեջ՝ որպես շարժման վերափոխման և կարգավորման արդյունավետ լուծում։ Կուրսայինի նպատակն է ձևավորել համակարգային պատկերացում կուլիսային մեխանիզմների կինեմատիկական հատկությունների մասին՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը տեխնիկական համակարգերի նախագծման և օպտիմալացման գործընթացներում։

Psychology

Այս ռեֆերատը վերաբերում է Ուիլյամ Շտեռնի կյանքին և գիտական գործունեությանը, ով համարվում է XX դարի սկզբի հոգեբանության զարգացման կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը և հատկապես հայտնի է անհատական հոգեբանության ու ինտելեկտի ուսումնասիրության ոլորտում իր ներդրումներով։ William Stern մշակել է մի շարք գաղափարներ, որոնք նպաստել են դիֆերենցյալ հոգեբանության ձևավորմանը՝ կենտրոնանալով մարդկանց միջև անհատական տարբերությունների գիտական ուսումնասիրության վրա։ Նրա կարևորագույն ներդրումներից մեկը ինտելեկտուալ գործակցի (IQ) գաղափարի ձևակերպման կատարելագործումն է, որտեղ նա առաջարկել է մտավոր տարիքի և իրական (կենսաբանական) տարիքի հարաբերակցության միջոցով գնահատել մարդու ճանաչողական կարողությունները։ Շտեռնի մոտեցման առանձնահատկությունն այն էր, որ նա մարդու զարգացումը դիտարկում էր որպես ժառանգական գործոնների և միջավայրի փոխազդեցության արդյունք՝ ընդգծելով, որ անհատը ձևավորվում է այդ երկու գործոնների համադրությամբ։ Նրա գիտական աշխատանքները մեծ ազդեցություն են ունեցել նաև կրթական հոգեբանության վրա, մասնավորապես՝ ուսուցման գործընթացում անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման անհրաժեշտության գաղափարի տարածման մեջ։ Բացի այդ, նա զբաղվել է երեխայի հոգեբանական զարգացման ուսումնասիրությամբ՝ փորձելով բացատրել, թե ինչպես են փոխվում ճանաչողական և հուզական գործընթացները տարիքային փուլերի ընթացքում։ Շտեռնի գաղափարները նպաստել են հոգեբանական չափումների ավելի համակարգված և գիտական մոտեցումների ձևավորմանը, որոնք հետագայում լայն կիրառություն են ստացել թեստավորման և գնահատման համակարգերում։ Այսպիսով, Ուիլյամ Շտեռնի գիտական ժառանգությունը կարևոր հիմք է հանդիսացել ժամանակակից հոգեբանության, հատկապես անհատական տարբերությունների և ինտելեկտի ուսումնասիրության զարգացման համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի նշանավոր իշխանական տոհմերից մեկի քաղաքական, ռազմական, եկեղեցական և մշակութային գործունեության ուսումնասիրությանը XIII–XVI դարերի պատմական զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում Արցախի և հարակից տարածքների քաղաքական կյանքում տոհմի զբաղեցրած դիրքն է, նրա իշխանական կառույցների ձևավորումն ու շարունակականությունը, ինչպես նաև հարաբերությունները տարածաշրջանում գործող հայկական և օտար քաղաքական ուժերի հետ։ Քննվում են իշխանական տան ներկայացուցիչների գործունեությունը Խաչենի իշխանության պատմության շրջանակում, նրանց մասնակցությունը տեղական կառավարման կազմակերպմանը և հայկական իշխանական ավանդույթների պահպանմանը քաղաքական անկայունության պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում XIII դարի մոնղոլական նվաճումներից հետո ստեղծված իրադրությանը, երբ հայկական իշխանական տները ստիպված էին իրենց գործունեությունը հարմարեցնել նոր ռազմաքաղաքական պայմաններին՝ ձգտելով պահպանել ժառանգական տիրույթները և տեղական կառավարման հնարավորությունները։ Հետագա դարերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու տոհմի դիրքի փոփոխություններին տարածաշրջանային իշխանությունների հերթափոխի և քաղաքական հարաբերությունների վերաձևավորման պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև հոգևոր և մշակութային գործունեությունը՝ եկեղեցիների ու վանական հաստատությունների հովանավորությունը, կրթական և գրչության կենտրոնների հետ կապերը, ձեռագրական մշակույթի զարգացումը և պատմական հիշողության պահպանման գործում ունեցած նշանակությունը։ Գանձասարի վանական համալիրը և նրա հետ կապված հոգևոր ավանդույթը դիտարկվում են որպես իշխանական տան քաղաքական ու մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչներ։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքում կարող են լինել միջնադարյան պատմագրական երկերը, վիմագիր արձանագրությունները, ձեռագրերի հիշատակարանները, տոհմաբանական տեղեկությունները և եկեղեցական փաստաթղթերը, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու տոհմի առանձին ներկայացուցիչների գործունեությունն ու նրանց փոխհարաբերությունները ժամանակակից քաղաքական ուժերի հետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը բացահայտում է հայկական իշխանական համակարգի շարունակականության, տեղական քաղաքական ինքնակազմակերպման և մշակութային ժառանգության պահպանման գործընթացները՝ ցույց տալով իշխանական տների նշանակությունը միջնադարյան հայ հասարակության քաղաքական ու հոգևոր կյանքում։

History

Գիրքը ներկայացնում է 1844 թվականի օրացուցային հաշվարկը՝ հատուկ ընդգծելով այդ տարվա նահանջ լինելը և համադրելով տերունական ու հայոց թվականության համակարգերը։ Այն առնչվում է ժամանակի հաշվարկման ավանդույթներին, տարվա կառուցվածքին, ամիսների և օրերի դասավորությանը, ինչպես նաև հայկական տոմարի կիրառությանը 19-րդ դարում։ Նահանջ տարվա առանձնահատկությունը կարևոր է օրացուցային համակարգերի ուսումնասիրության համար, քանի որ այն ցույց է տալիս, թե ինչպես են տարբեր ժամանակագրական ավանդույթներում ճշգրտվել տարվա տևողությունն ու օրերի հաշվարկը։ Այսպիսի օրացույցները գործնական նշանակություն են ունեցել առօրյա կյանքում՝ օգնելով կազմակերպել ժամանակը, հետևել տոներին և կողմնորոշվել տարվա ընթացքում։ Միաժամանակ դրանք արտացոլում են հայ համայնքի մշակութային ու կրոնական ժամանակի ընկալումը և տարբեր թվականությունների զուգահեռ կիրառությունը։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր աղբյուր լինել հայոց տոմարագիտության, պատմական ժամանակագրության և 19-րդ դարի հայ գրավոր մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով դիտարկելու ժամանակի հաշվարկման ավանդույթներն ու դրանց գործնական կիրառությունը։