50Հց- ից 400 Հց հաճախականության ստատիկական ձևափոխիչ լարման ավտոմատ կարգավորումով

Կենսաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Lacerta ցեղին պատկանող կուսածին և երկսեռ ժայռային մողեսների սաղմնային զարգացման, բազմացման առանձնահատկությունների և հիբրիդների առաջացման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարբեր վերարտադրողական տիպեր ունեցող ժայռային մողեսների կենսաբանական առանձնահատկությունները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով կուսածին բազմացման և երկսեռ վերարտադրության մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է սաղմերի զարգացման ընթացքի համեմատական վերլուծությունը՝ ձվաբջջի բեղմնավորումից կամ զարգացման մեկնարկից մինչև սաղմի ձևավորման և ձվից դուրս գալու փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սաղմնային զարգացման փուլերի հաջորդականությանը, օրգանների և օրգան-համակարգերի ձևավորմանը, զարգացման տեմպերին և տարբեր վերարտադրողական խմբերի միջև հնարավոր տարբերություններին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև կուսածին ձևերի առաջացման կենսաբանական հիմքերը և դրանց նշանակությունը տեսակների վերարտադրության ու պահպանման գործընթացներում։ Երկսեռ ձևերի հետ համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել վերարտադրողական ռազմավարությունների ազդեցությունը սաղմի զարգացման առանձնահատկությունների վրա և ավելի լավ հասկանալ տարբեր պոպուլյացիաների կենսաբանական կազմակերպվածությունը։ Հետազոտության առանձին կարևոր ուղղություն է հիբրիդների առաջացման ուսումնասիրությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր ձևերի և տեսակների միջև վերարտադրողական համատեղելիությունը, խաչասերման արդյունքները և սերնդի զարգացման առանձնահատկությունները։ Հիբրիդների կենսաբանական բնութագրերի ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր տվյալներ տրամադրել ժայռային մողեսների պոպուլյացիոն կառուցվածքի, գենետիկական փոխհարաբերությունների և էվոլյուցիոն գործընթացների վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարող է ներառել սաղմաբանական դիտարկումներ, զարգացման փուլերի համեմատություն, կենսաչափական ցուցանիշների գնահատում և ստացված սերնդի կենսունակության ու ձևաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն։ Նման հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև կուսածինության առաջացման և պահպանման մեխանիզմների, գենետիկական բազմազանության և վերարտադրողական մեկուսացման խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել Lacerta ցեղի ժայռային մողեսների կենսաբանության, զարգացման և էվոլյուցիոն հարաբերությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կենդանաբանների, հերպետոլոգների, սաղմնաբանների, գենետիկների, էվոլյուցիոն կենսաբանների, բնապահպանների, հետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան կենսաբանական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 1 (21)-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական վերլուծություններին, լեզվամշակութային գործընթացների մեկնաբանությանը և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման ու մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական ուղղություններ և գիտական դպրոցների մոտեցումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական խնդիրների ձևակերպման անհրաժեշտությունը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և ակադեմիական համայնքի ներսում համագործակցության ընդլայնմանը՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շրջակա միջավայրի վրա տնտեսական գործունեության ազդեցության հետևանքով առաջացող վնասների տնտեսական գնահատման մեթոդաբանության ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնապահպանական վնասը տնտեսական արժեքով արտահայտելու խնդիրն է, որը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես բնապահպանական քաղաքականության, այնպես էլ տնտեսական որոշումների հիմնավորման համար։ ՀՀ գործող կարգավորումներով հնարավոր տնտեսական վնասի գնահատումն իրականացվում է շրջակա միջավայրի առանձին բաղադրիչների՝ մասնավորապես հողային, ջրային և մթնոլորտային ռեսուրսների նկատմամբ ազդեցությունների հաշվարկման միջոցով։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել այդ գնահատման մեթոդների տեսական հիմքերը, կիրառվող ցուցանիշները, հաշվարկային գործակիցները և դրանց համապատասխանությունը ժամանակակից բնապահպանական տնտեսագիտության պահանջներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդրին, թե ինչպես կարելի է բնության և բնական ռեսուրսների նկատմամբ պատճառված վնասը ներկայացնել ոչ միայն ֆիզիկական չափումներով, այլև դրամական արտահայտությամբ՝ հաշվի առնելով ռեսուրսների տնտեսական արժեքը, վերականգնման ծախսերը, էկոհամակարգային ծառայությունների կորուստը և հասարակության վրա առաջացող անուղղակի հետևանքները։ Գործող համակարգում տնտեսական վնասի հաշվարկները հիմնականում կապվում են շրջակա միջավայրի առանձին բաղադրիչների վրա ազդեցության հետ, ինչն էլ ուսումնասիրության շրջանակում կարող է դիտարկվել որպես մեթոդաբանական կատարելագործման անհրաժեշտություն։ Կարևոր ուղղություն է գնահատման համակարգի համալիրացումը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով բնապահպանական, տնտեսական և սոցիալական ազդեցությունները։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն նախագծերի դեպքում, որոնց ազդեցությունը տարածվում է մեկից ավելի բնական ռեսուրսների վրա կամ առաջացնում է երկարաժամկետ և կուտակային հետևանքներ։ ՀՀ-ում շրջակա միջավայրի ազդեցության գնահատման ժամանակ արդեն իսկ պահանջվում է հաշվի առնել ազդեցության տարածական և ժամանակային բնույթը, դրա հավանականությունը, տևողությունը, հաճախականությունը և այլ առկա կամ կանխատեսվող ազդեցությունների հետ հնարավոր գումարային ազդեցությունը։ Աշխատությունը կարող է առաջարկել տնտեսական գնահատման մեջ ավելի լայնորեն կիրառել կանխատեսման, ռիսկերի գնահատման, ծախս-օգուտ վերլուծության և էկոհամակարգային ծառայությունների տնտեսական գնահատման մեթոդներ։ Կարևոր է նաև տարբերակել ուղղակի և անուղղակի վնասները, քանի որ շրջակա միջավայրի վատթարացումը կարող է անդրադառնալ ոչ միայն բնական ռեսուրսի վրա, այլև բնակչության առողջության, գյուղատնտեսական արտադրողականության, ենթակառուցվածքների և համայնքների տնտեսական գործունեության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է քննարկվել նաև վնասի գնահատման ժամանակակից տվյալների բազաների և թվային գործիքների կիրառումը, ինչը հնարավորություն կտա բարձրացնել հաշվարկների ճշգրտությունը, համադրելիությունը և թափանցիկությունը։ Առանձին նշանակություն ունի գնահատման մեթոդաբանության համապատասխանեցումը շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման ժամանակակից գործընթացներին։ ՀՀ-ում ՇՄԱԳ-ի նոր ուղեցույցները ներառում են գնահատման փուլերը, մեթոդաբանությունը, գործիքները և մշտադիտարկման գործընթացները, իսկ նախագծային փաստաթղթերում նախատեսվում է նաև շրջակա միջավայրի հնարավոր տնտեսական և բնապահպանական վնասների գնահատում։ Աշխատությունում կարող է հիմնավորվել նաև տարբեր տնտեսական սցենարների համեմատական գնահատման անհրաժեշտությունը․ օրինակ՝ նախագծի այլընտրանքային տեխնոլոգիաների, տեղակայման տարբերակների կամ գործունեությունից հրաժարվելու տարբերակի համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ լուծումն է առավել արդյունավետ ոչ միայն տնտեսական, այլև էկոլոգիական տեսանկյունից։ ՀՀ ՇՄԱԳ մեթոդական մոտեցումներում նույնպես ընդգծվում է այլընտրանքների էկոլոգատնտեսական վերլուծության միջոցով առավել բարենպաստ տարբերակի ընտրության անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև փոխհատուցման մեխանիզմների կատարելագործմանը՝ գնահատելով, թե որքանով են սահմանված վճարները և փոխհատուցումները իրականում արտացոլում բնապահպանական վնասի ամբողջական տնտեսական արժեքը։ Կարևոր է, որ փոխհատուցումը չսահմանափակվի միայն ֆինանսական վճարմամբ, այլ անհրաժեշտության դեպքում ներառի ռեկուլտիվացիա, վերականգնողական միջոցառումներ, աղտոտման կանխարգելում և էկոհամակարգերի վերականգնում։ ՀՀ գործող մեթոդաբանության մեջ, օրինակ, հողային վնասների դեպքում նախատեսվում է նաև ռեկուլտիվացիայի միջոցով հատուցում։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կարող է կայանալ այնպիսի կատարելագործված մեթոդաբանության առաջարկման մեջ, որը թույլ կտա ավելի ճշգրիտ գնահատել բնապահպանական վնասը, համադրել տարբեր ոլորտների ազդեցությունները, ապահովել տնտեսական և բնապահպանական ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը և ստացված արդյունքները կիրառել պետական քաղաքականության ու ներդրումային որոշումների ընդունման ժամանակ։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բնապահպանական տնտեսագիտության մասնագետներին, բնապահպաններին, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցներին, էկոլոգիական փորձաքննության մասնագետներին և կայուն զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրության հիմնական նպատակը շրջակա միջավայրի վնասի տնտեսական գնահատումը դարձնել ավելի ամբողջական, գիտականորեն հիմնավորված և գործնական կիրառելի՝ ՀՀ տնտեսական զարգացման և բնապահպանական պաշտպանության խնդիրները միասնական գնահատման համակարգում համադրելու միջոցով։

Մանկավարժություն

Այս հրատարակությունը Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի գիմնազիական դասարաններ ընդունվելու կարգը և ուսումնական ծրագրերը ներկայացնող պատմական-կրթական աղբյուր է, որը կարևոր տեղեկություններ է տալիս Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում գործող այս նշանավոր կրթական հաստատության կառուցվածքի, ընդունելության պահանջների և ուսումնառության բովանդակության մասին։ Լազարյան ինստիտուտը Մոսկվայում գործող հայկական ծագմամբ կրթական հաստատություն էր, որը հիմնադրվել էր 1815 թվականին և գործել է մինչև 1919 թվականը։ Սկզբնական շրջանում այն միջնակարգ կրթական հաստատություն էր, իսկ հետագայում վերածվեց ավելի լայն կրթական համակարգի, որտեղ համատեղվում էին գիմնազիական և արևելագիտական մասնագիտական ուսուցումը։ Հրատարակության բովանդակային նշանակությունը հատկապես կապված է գիմնազիական դասարան ընդունվելու համար նախատեսված գիտելիքների և պահանջների համակարգման հետ։ Նման կանոնակարգերը սահմանում էին, թե ինչ պատրաստվածություն պետք է ունենար դիմորդը, ինչ առարկաներից էր անհրաժեշտ քննություն հանձնել և ինչ մակարդակի գիտելիքներ էին ակնկալվում ընդունվելու պահին։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու ժամանակի միջնակարգ կրթության չափորոշիչների, ուսումնական առարկաների կառուցվածքի և կրթական գործընթացի կազմակերպման մասին։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն վերաբերում է ոչ միայն ընդհանուր կրթությանը, այլև այն հաստատությանը, որի հիմնական մասնագիտացումը արևելյան լեզուների և արևելագիտության ոլորտն էր։ Լազարյան ինստիտուտում արևելյան լեզուների նկատմամբ ուշադրությունը ժամանակի ընթացքում դարձավ հաստատության հիմնական տարբերակիչ առանձնահատկություններից մեկը։ Դասավանդվում էին հայերեն, արաբերեն, պարսկերեն և թուրքերեն լեզուներ ու գրականություններ, իսկ հաստատությունը հետագայում դարձավ նաև Ռուսաստանում արևելագիտության կարևոր կենտրոններից մեկը։ Գիմնազիական կրթությունը, սակայն, չէր սահմանափակվում արևելյան լեզուներով։ Հաստատության դասընթացը ընդհանուր առմամբ մոտ էր կայսրության գիմնազիական ծրագրերին, և դրա շրջանավարտները 1835 թվականից ստանում էին գիմնազիայի շրջանավարտների իրավունքներ։ Հետագայում կրթական կառուցվածքը մի քանի անգամ փոփոխվեց․ 1848 թվականից հաստատությունը համատեղում էր ընդհանուր միջնակարգ՝ գիմնազիական դասարանների, և բարձրագույն մասնագիտական՝ հատուկ դասարանների կրթությունը։ Հետևաբար այս փաստաթուղթը կարևոր է ոչ միայն ընդունելության տեխնիկական կանոնները հասկանալու, այլև այն կրթական համակարգի կառուցվածքը վերականգնելու համար, որի շրջանակում պատրաստվում էին ապագա ուսուցիչներ, թարգմանիչներ, պետական ծառայողներ և արևելագիտության մասնագետներ։ Լազարյան ինստիտուտի առանձնահատկություններից էր նաև հայկական կրթական և մշակութային գործառույթների համադրումը ռուսական կայսերական կրթական համակարգի հետ։ Հաստատությունը կապված էր Մոսկվայի հայկական համայնքի հետ և երկար ժամանակ կարևոր դեր էր կատարում հայ երիտասարդների կրթության գործում։ Գիմնազիական դասարաններում հայ աշակերտների համար նախատեսվում էր նաև հայոց լեզվի և Հայ Առաքելական եկեղեցու կրոնական ուսուցում, ինչը ցույց է տալիս, որ ընդհանուր կայսերական կրթական ծրագրի շրջանակում պահպանվում էին ազգային և դավանական կրթության առանձին բաղադրիչներ։ Ուսումնական ծրագրերի տեսանկյունից փաստաթուղթը արժեքավոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի կրթության բովանդակային առաջնահերթությունները։ Դպրոցական կրթության մեջ կարևոր դեր ունեին լեզուները, գրականությունը, պատմությունը, աշխարհագրությունը, մաթեմատիկական և բնական գիտությունները, ինչպես նաև դասական կրթությանը բնորոշ այլ առարկաներ։ Այս առարկաների համադրությունը ցույց է տալիս, որ հաստատությունը ձգտում էր ապահովել ոչ միայն մասնագիտական, այլև լայն ընդհանուր կրթություն։ Միաժամանակ արևելյան լեզուների նկատմամբ հատուկ ուշադրությունը ապագա շրջանավարտներին տալիս էր այնպիսի մասնագիտական պատրաստվածություն, որը հատկապես կարևոր էր Ռուսաստանի և Հարավային Կովկասի վարչական, դիվանագիտական ու մշակութային միջավայրում։ Հրատարակության պատմական արժեքը մեծանում է նաև այն պատճառով, որ այն ներկայացնում է կրթական կանոնակարգը ոչ թե հետագա պատմաբանի մեկնաբանությամբ, այլ ժամանակաշրջանին մոտ սկզբնաղբյուրային ձևով։ Այսպիսի փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպիսի պահանջներ էր պաշտոնապես սահմանում հաստատությունը դիմորդների համար և ինչ գիտելիքներ էր ակնկալում կրթության հաջորդ աստիճան անցնող աշակերտներից։ Դրանք նաև կարող են օգտագործվել կրթական պատմության, դպրոցական ծրագրերի զարգացման և Ռուսական կայսրության կրթական քաղաքականության ուսումնասիրության ժամանակ։ Լազարյան ինստիտուտի գործունեությունը սերտորեն կապված էր նաև արևելագիտության զարգացման հետ։ Հաստատությունում դասավանդել են այնպիսի հայտնի գիտնականներ և մանկավարժներ, ինչպիսիք են Վ. Ա. Գորդլևսկին, Ֆ. Ե. Կորշը, Ա. Ե. Կրիմսկին, Վ. Ֆ. Միլլերը, Ստեփան Նազարյանը և Ն. Օ. Էմինը։ Հաստատության գրադարանը ներառում էր պատմության, աշխարհագրության, լեզվաբանության և արևելագիտության հարուստ հավաքածուներ, այդ թվում՝ արժեքավոր ձեռագրեր։ Հրատարակության մատենագիտական հետքերը վկայում են, որ այն առանձին ընդգրկված է Լազարյանների ընտանիքին և ինստիտուտին նվիրված գրքային հավաքածուներում։ Նույն թեմատիկ շարքում պահպանվել են նաև ինստիտուտի ուսանողների ընդունելության, հատուկ դասարանների քննությունների և ուսուցման վերաբերյալ այլ կանոնակարգեր, ինչը հնարավորություն է տալիս այս հրատարակությունը դիտարկել ավելի լայն փաստաթղթային համալիրի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, այս աղբյուրը կարևոր է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի կրթական համակարգի, Լազարյան ինստիտուտի պատմության, հայ կրթական և մշակութային կյանքի, ինչպես նաև արևելագիտական կրթության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հատկապես օգտակար լինել կրթության պատմությամբ, հայ-ռուսական մշակութային կապերով, Լազարյան ինստիտուտի գործունեությամբ, հայագիտությամբ և արևելագիտության պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, մանկավարժներին, գրականագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Պատմություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է Բաքվում գործող Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի անունը կրող Հայ մարդասիրական ընկերության որոշակի տարվա համար կազմված նախահաշվային նախագիծը։ Այն արժեքավոր փաստաթղթային աղբյուր է հայկական բարեգործական և հասարակական կազմակերպությունների գործունեության, ինչպես նաև Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանի Բաքվի հայ համայնքի սոցիալական ու տնտեսական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Նյութի հիմնական բովանդակությունը կապված է ընկերության նախատեսվող եկամուտների և ծախսերի, ֆինանսական միջոցների ձևավորման և դրանց նպատակային օգտագործման հետ։ Նախահաշվի միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել այն ուղղությունների մասին, որոնց համար կազմակերպությունը նախատեսում էր հատկացնել իր միջոցները՝ հաշվի առնելով համայնքի սոցիալական, կրթական, բարեգործական և այլ կարիքները։ Փաստաթուղթը կարևոր է նաև կազմակերպության գործունեության մասշտաբը, ֆինանսական հնարավորությունները և առաջնահերթությունները հասկանալու տեսանկյունից, քանի որ բյուջետային նախատեսումները կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակաշրջանում համայնքի առջև ծառացած խնդիրներն ու դրանց լուծման համար ընտրված մեխանիզմները։ Հրատարակությունը կարող է տեղեկություններ տրամադրել նաև բարեգործական կառույցների կառավարման, ֆինանսական հաշվետվողականության և հասարակական նախաձեռնությունների կազմակերպման վերաբերյալ։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես էին հայկական համայնքային կազմակերպությունները ներգրավվում սոցիալական աջակցության և հանրային կյանքի կազմակերպման գործընթացներում և ինչ դեր էին ստանձնում համայնքի կարիքների բավարարման գործում։ Փաստաթուղթը հատկապես արժեքավոր է որպես սկզբնաղբյուր՝ Բաքվի հայ համայնքի պատմությունը, հայկական բարեգործական ընկերությունների գործունեությունը, համայնքային ինքնակազմակերպումը և տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական կյանքը հետազոտելիս։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սոցիալական պատմության և բարեգործության պատմության մասնագետներին, արխիվագետներին, ինչպես նաև հայկական համայնքների անցյալով զբաղվող հետազոտողներին։

Այլ առարկաներ

Այս տեղեկատվական ցանկը ներկայացնում է «Նոր գրքեր․ Տեխնիկա» բաժնի շրջանակներում հավաքագրված հրատարակությունների համառոտ մատենագիտական ցուցակը, որը նպատակ ունի տեղեկացնել տեխնիկական ոլորտի նորագույն գրականության մասին և հեշտացնել ընթերցողների, հետազոտողների ու մասնագետների կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրքերի շուկայում և գրադարանային ֆոնդերում։ Ցանկում սովորաբար ընդգրկվում են տարբեր ենթաբաժինների հրատարակություններ՝ ինժեներական գիտություններ, մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և այլ կիրառական տեխնիկական ուղղություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում գիտատեխնիկական առաջընթացի հիմնական միտումները։ Նման ինֆորմացիոն ցուցակները ունեն ոչ միայն գրադարանային հաշվառման և տեղեկատվության տարածման գործառույթ, այլ նաև կարևոր դեր են խաղում գիտական հաղորդակցության մեջ՝ թույլ տալով մասնագետներին արագ ծանոթանալ նոր լույս տեսած մասնագիտական գրականությանը, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառելիությունը իրենց աշխատանքներում։