Ակտիվ խզվածքների մերձմակերեսային դրսևորումները շրջակա միջավայրում

Գրականություն

Հերակլեսը (Հերկուլես) հին հունական դիցաբանության ամենահայտնի հերոսներից է, որը համարվում է ուժի, տոկունության և հերոսության խորհրդանիշ։ Նրա ծնունդը կապված է Զևսի և Ալքմենեի հետ։ Զևսը, ցանկանալով ունենալ բացառիկ ուժ ունեցող որդի, մոտեցել է Ալքմենեին և Հերակլեսը ծնվել է որպես աստվածային և մարդկային ծագում ունեցող կիսաստված։ Սակայն նրա ծնունդը չի ընդունվել Հերայի կողմից, որը Զևսի կնոջն էր և մշտապես թշնամաբար էր վերաբերվում Հերակլեսին՝ նրան հետապնդելով դեռ մանկությունից։ Հերակլեսի դաստիարակությունը եղել է առանձնահատուկ և դժվարին։ Նա մանկուց ցուցաբերել է արտակարգ ուժ և քաջություն։ Դաստիարակվել է տարբեր ուսուցիչների կողմից, ովքեր նրան սովորեցրել են մարտարվեստ, երաժշտություն, գրագիտություն և իմաստություն։ Սակայն արդեն պատանեկան տարիքում նա հայտնի է դարձել իր գերբնական ուժով՝ հաղթահարելով բազմաթիվ դժվարություններ։ Դիցաբանական պատմության համաձայն՝ նա դեռ պատանի էր, երբ սպանել է վտանգավոր առյուծին և պաշտպանել իր հայրենիքը, ինչը վկայում է նրա ապագա հերոսական ուղու մասին։ Հերակլեսի կյանքում կարևոր դեր է ունեցել նաև Հերայի կողմից ուղարկված խելագարության պահը, որի ժամանակ նա, չգիտակցելով իր գործողությունները, սպանել է իր ընտանիքին։ Այս ողբերգությունից հետո նա ստիպված է եղել ծառայել Միկենայի թագավորին և կատարել իր հայտնի «տասներկու սխրանքները», որոնք դարձան նրա հերոսության և փառքի հիմքը։ Այսպիսով, Հերակլեսի ծնունդն ու դաստիարակությունը ցույց են տալիս ոչ միայն նրա աստվածային ծագումը և արտասովոր ուժը, այլ նաև մարդկային տառապանքի, փորձությունների և ինքնահաղթահարման գաղափարը։ Նրա կերպարը դառնում է պայքարի, տոկունության և հերոսական ինքնազարգացման խորհրդանիշ՝ կարևոր տեղ զբաղեցնելով հին հունական դիցաբանության մեջ։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է լիմֆատիկ համակարգի չարորակ հիվանդությունների հայտնաբերման, տարածվածության գնահատման և հիվանդության կլինիկական ընթացքի վերահսկման գործընթացում ուլտրաձայնային հետազոտության հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է ուլտրաձայնային մեթոդի կիրառությունը ավշային հանգույցների և տարբեր օրգանների ախտաբանական փոփոխությունների գնահատման ժամանակ՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց չափերին, կառուցվածքին, ձևին, տեղակայմանը և շրջակա հյուսվածքների հետ հարաբերությանը։ Կարևորվում է մեթոդի դերը հիվանդության նախնական գնահատման և հետագա հսկողության ընթացքում՝ այն համադրելով կլինիկական, լաբորատոր և անհրաժեշտ այլ պատկերային հետազոտությունների արդյունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն ուլտրաձայնային հատկանիշներին, որոնք կարող են օգնել տարբերակել բնականոն և ախտաբանական փոփոխությունները, գնահատել ախտահարման բնույթն ու տարածվածությունը և որոշել հետագա ախտորոշիչ գործողությունների անհրաժեշտությունը։ Քննվում է նաև ուլտրաձայնային հետազոտության նշանակությունը բուժման ընթացքում փոփոխությունների դինամիկ վերահսկման համար, երբ կրկնվող հետազոտությունների միջոցով հնարավոր է հետևել ավշային հանգույցների և ախտահարված օրգանների վիճակի փոփոխություններին։ Հետազոտության մեջ կարող են վերլուծվել տարբեր կլինիկական խմբերում արձանագրված պատկերային առանձնահատկությունները և դրանց հարաբերակցությունը հիվանդության փուլերի, կլինիկական դրսևորումների ու բուժման արդյունքների հետ։ Ուշադրություն է դարձվում նաև արյան հոսքի ու անոթավորման գնահատման լրացուցիչ հնարավորություններին, որոնք կարող են լրացնել կառուցվածքային տվյալները։ Մեթոդի կարևոր առավելություններից են համեմատաբար լայն հասանելիությունը, կրկնակի կիրառման հնարավորությունը և իրական ժամանակում հետազոտություն իրականացնելու կարողությունը, սակայն միաժամանակ հաշվի են առնվում դրա սահմանափակումները և այն հանգամանքը, որ վերջնական ախտորոշումը հիմնվում է տարբեր հետազոտական մեթոդների համալիր կիրառման վրա։ Առանձին նշանակություն ունի ուլտրաձայնային վերահսկմամբ հետագա ախտորոշիչ հետազոտությունների կազմակերպման հնարավորությունը, երբ անհրաժեշտ է առավել ճշգրիտ որոշել փոփոխված հյուսվածքի տեղակայումը։ Կլինիկական և պատկերային տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական գնահատել հիվանդության ընթացքը, ժամանակի ընթացքում արձանագրվող փոփոխությունները և կիրառվող բուժման արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ուլտրաձայնային ախտորոշման հնարավորությունների առավել հիմնավորված կիրառմանը և հիվանդների հետազոտման ու հսկողության համակարգի կատարելագործմանը։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ուռուցքաբանության, արյունաբանության, ճառագայթային ախտորոշման և ուլտրաձայնային բժշկության ոլորտներում աշխատող բժիշկների, հետազոտողների ու բժշկական կրթություն ստացող ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Գյուղատնտեսական ճարտարագիտության և կերերի արտադրության տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անասնակերերի բրիկետավորման տեխնոլոգիական գծի մշակմանը, դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և հիմնական աշխատանքային պարամետրերի գիտատեխնիկական հիմնավորմանը։ Քննության են առնվում կերային հումքի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, նախնական մշակման եղանակները, խոնավության և մասնիկների չափերի ազդեցությունը բրիկետավորման գործընթացի արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական գծի առանձին սարքավորումների ընտրությանը, հումքի մանրացման, խառնման, չափաբաժնավորման, սեղմման և պատրաստի բրիկետների տեղափոխման գործընթացների կազմակերպմանը։ Վերլուծվում են սեղմման ճնշման, ջերմաստիճանի, հումքի խոնավության, սարքավորումների արտադրողականության և էներգածախսերի փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են նաև բրիկետների խտության, մեխանիկական ամրության, պահպանման կայունության և տեղափոխման հարմարավետության ապահովման տեխնոլոգիական պայմանները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են տեխնոլոգիական գծի հաշվարկման, սարքավորումների աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալացման, փորձարարական հետազոտությունների և արտադրական արդյունավետության գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում կերերի արտադրության ընթացքում հումքային կորուստների նվազեցմանը, պահեստավորման պայմանների բարելավմանը, արտադրական գործընթացների մեքենայացմանը և անասնապահական տնտեսությունների կերապահովման արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության, կերարտադրության, ագրոարդյունաբերական տեխնոլոգիաների և գյուղատնտեսական արտադրության մեքենայացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գյուղատնտեսություն

Հրատարակությունը տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի պարբերական ցուցիչ է, որը համակարգում է գյուղատնտեսության տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հեղինակային վկայագրերի և գյուտերի արտոնագրերի մասին տվյալները։ Այն կազմվել է որպես մասնագիտական տեղեկատվության որոնման օժանդակ միջոց՝ գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցների, գյուղատնտեսության մասնագետների, ինժեներների, գյուտարարների և ոլորտի նորարարական զարգացումներով հետաքրքրվող այլ մասնագետների համար։ Ցուցիչում ներկայացվող նյութերը թեմատիկ սկզբունքով խմբավորվում են գյուղատնտեսական գործունեության հիմնական ուղղությունների համաձայն՝ ընդգրկելով հողի մշակումը, ցանքն ու պարարտացումը, բերքահավաքը և բերքի հետագա մշակումը, այգեգործությունը, բանջարաբուծությունն ու խաղողագործությունը, բույսերի նոր տեսակները, անասնաբուծությունը, ձկնաբուծությունը, գյուղատնտեսական արտադրանքի պահպանման և վերամշակման հետ կապված տեխնիկական լուծումները և այլ ոլորտներ։ Յուրաքանչյուր գրառում հնարավորություն է տալիս նույնականացնելու համապատասխան գյուտը կամ հեղինակային վկայագիրը և ընդհանուր պատկերացում կազմելու դրա թեմատիկ պատկանելության մասին։ Նման տեղեկատվական հրատարակությունների կարևոր նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրանք մեկ միասնական համակարգում հավաքում են տարբեր տեխնիկական և գյուղատնտեսական ուղղություններով ստեղծված նորարարությունների վերաբերյալ տվյալները՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ փաստաթղթերի որոնումը։ Դրանք հնարավորություն են տալիս հետևելու գյուղատնտեսական տեխնիկայի, արտադրական գործընթացների, բուսաբուծության և անասնաբուծության ոլորտներում նոր տեխնիկական լուծումների զարգացման ընթացքին, ինչպես նաև ուսումնասիրելու որոշակի ժամանակաշրջանի գյուտարարական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Հրատարակությունն արժեքավոր է նաև գյուղատնտեսության և տեխնիկայի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում առաջնահերթ համարված արտադրական խնդիրները և դրանց լուծման նպատակով առաջարկված նորարարական մոտեցումները։ Որպես տեղեկատվական ցուցիչ՝ այն հիմնականում ծառայում է որոնողական և տեղեկատու նպատակների՝ ընթերցողին ուղղորդելով համապատասխան արտոնագրային փաստաթղթերի և տեխնիկական նորարարությունների վերաբերյալ տվյալների կողմը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրարային ոլորտում պետական կարգավորման անհրաժեշտության, հիմնական ուղղությունների, կիրառվող տնտեսական մեխանիզմների և ոլորտի կայուն զարգացման հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետության դերակատարությունն է գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման, պարենային ապահովվածության, գյուղական տարածքների սոցիալ-տնտեսական կենսունակության և ագրարային տնտեսությունների գործունեության համար նպաստավոր պայմանների ձևավորման գործընթացներում։ Քննվում են ագրարային շուկայի առանձնահատկությունները, գյուղատնտեսական արտադրությանը բնորոշ բնական և տնտեսական ռիսկերը, արտադրության սեզոնայնությունը, հողային ու ջրային ռեսուրսների օգտագործման խնդիրները, ինչպես նաև արտադրողների ֆինանսական և նյութատեխնիկական հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական աջակցության տնտեսական գործիքներին, վարկավորման և ներդրումների խթանման մեխանիզմներին, ենթակառուցվածքների զարգացմանը, գյուղատնտեսական ապահովագրության և ռիսկերի կառավարման նշանակությանը՝ առանց դրանք դիտարկելու շուկայական հարաբերություններին փոխարինող միջոցների տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են պետության և մասնավոր հատվածի փոխգործակցության հնարավորությունները, գյուղացիական տնտեսությունների և ագրարային կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացման նախադրյալները, արտադրողականության աճի և ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման խթանման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման, վերամշակման, պահպանման և մատակարարման շղթաների արդյունավետ կազմակերպումը, քանի որ ագրարային քաղաքականության արդյունքները պայմանավորված են ոչ միայն արտադրության ծավալով, այլև արտադրողից մինչև սպառող ամբողջ տնտեսական համակարգի գործունեությամբ։ Դիտարկվում են նաև հողային հարաբերությունների կարգավորման, գյուղատնտեսական նշանակության հողերի արդյունավետ օգտագործման, ոռոգման համակարգերի զարգացման և բնական ռեսուրսների պահպանության հարցերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել պետական ծրագրերի արդյունավետության գնահատման չափանիշները, ֆինանսական միջոցների նպատակային օգտագործումը և աջակցության տարբեր ձևերի ազդեցությունը գյուղատնտեսական տնտեսությունների գործունեության վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, պետական տնտեսական կարգավորման, գյուղական զարգացման և հանրային քաղաքականության մոտեցումները՝ ագրարային ոլորտի արդյունավետության, մրցունակության և երկարաժամկետ կայունության բարձրացման հետ կապված խնդիրները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է գյուղական դպրոցում ավագ դպրոցական տարիքի աշակերտների գեղագիտական պահանջմունքների ձևավորման արդյունավետության բարձրացման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն կրթադաստիարակչական պայմանները, մեթոդները և կազմակերպական ձևերը, որոնց կիրառումը կարող է նպաստել սովորողների գեղագիտական հետաքրքրությունների, ճաշակի, արժեքային կողմնորոշումների և մշակութային ակտիվության զարգացմանը։ Գեղագիտական դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես անձի համակողմանի զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը չի սահմանափակվում արվեստի մասին գիտելիքների փոխանցմամբ, այլ ներառում է գեղեցիկը նկատելու, ընկալելու, գնահատելու, ստեղծագործաբար վերարտադրելու և առօրյա կյանքում գեղագիտական արժեքներ դրսևորելու կարողությունների ձևավորումը։ ՀՀ հանրակրթական համակարգում նույնպես գեղագիտական դաստիարակությունը դիտարկվում է դաստիարակության կարևոր ուղղություններից մեկը, իսկ դպրոցական դաստիարակչական աշխատանքների շրջանակում նախատեսվում են մշակութային այցելություններ, գրական ունկնդրումներ, ստեղծագործական և այլ գործունեություններ։ Ուսումնասիրության առանձնահատկությունը պայմանավորված է գյուղական դպրոցի միջավայրով, որն ունի կրթադաստիարակչական աշխատանքի կազմակերպման իր յուրահատկությունները։ Գյուղական համայնքում դպրոցը հաճախ ոչ միայն կրթական հաստատություն է, այլև մշակութային և հասարակական կյանքի կարևոր կենտրոն, ուստի նրա արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեությունը կարող է անմիջականորեն կապված լինել համայնքի մշակութային միջավայրի հետ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել աշակերտների գեղագիտական պահանջմունքների մակարդակը, նրանց հետաքրքրությունները արվեստի տարբեր տեսակների նկատմամբ, մշակութային միջոցառումներին մասնակցության ակտիվությունը, ստեղծագործական հակումները և գեղագիտական արժեքների ընկալման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ավագ դպրոցական տարիքին, քանի որ այս փուլում զարգանում է սովորողների ինքնուրույն մտածողությունը, արժեքային համակարգը, սեփական դիրքորոշումները ձևավորելու կարողությունը և մշակութային նախասիրությունների գիտակցված ընտրությունը։ Այդ պատճառով գեղագիտական դաստիարակությունը կարող է ավելի արդյունավետ լինել այն դեպքում, երբ աշակերտներին առաջարկվում է ոչ միայն պատրաստի մշակութային բովանդակություն, այլև ինքնուրույն ընտրության, քննարկման, ստեղծագործելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հնարավորություն։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեության տարբեր ձևերի ուսումնասիրությունը։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել արվեստի և գրականության խմբակներ, երաժշտական և թատերական միջոցառումներ, ցուցահանդեսներ, ստեղծագործական մրցույթներ, գրական քննարկումներ, մշակութային հաստատություններ այցելություններ, էքսկուրսիաներ, ժողովրդական արվեստին և ազգային մշակութային ժառանգությանը նվիրված միջոցառումներ։ ՀՀ գործող կրթական կարգավորումներում ևս դասղեկի գործունեության շրջանակում առանձնացվում են բանավեճերը, դերային խաղերը, ցերեկույթները, մրցույթները, արշավները, պատմամշակութային հաստատություններ այցելությունները և գրական ունկնդրումները՝ որպես սովորողների, այդ թվում՝ գեղագիտական դաստիարակությանը նպաստող միջոցներ։ Գյուղական դպրոցում առանձնահատուկ հնարավորություն կարող է ընձեռել տեղական մշակութային միջավայրի օգտագործումը։ Համայնքի պատմությունը, ժողովրդական ավանդույթները, երգը, պարը, ձեռարվեստը, ճարտարապետական և բնապատմական միջավայրը կարող են վերածվել գեղագիտական դաստիարակության բնական կրթական ռեսուրսների։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գեղագիտական արժեքները կապել աշակերտի սեփական կենսափորձի և համայնքի մշակութային ժառանգության հետ, ինչի շնորհիվ դրանք կարող են դառնալ ավելի հասկանալի և անձնապես նշանակալի։ Հետազոտության մեջ կարող են առանձնացվել նաև մանկավարժական այն պայմանները, որոնք ապահովում են գեղագիտական պահանջմունքների ձևավորման արդյունավետությունը։ Դրանցից կարևոր են աշակերտների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը, նրանց հետաքրքրությունների ուսումնասիրությունը, ստեղծագործական նախաձեռնության խրախուսումը, գործունեության բազմազանությունը, ուսուցիչների և ծնողների համագործակցությունը, ինչպես նաև դպրոցի և համայնքի մշակութային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Ժամանակակից կրթական մոտեցումներում ևս ընդգծվում է սովորողի անհատական և տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառման, ընտանիքի հետ համագործակցության և բազմազան դաստիարակչական գործունեության կազմակերպման նշանակությունը։ Կարևոր խնդիր է նաև գեղագիտական դաստիարակության մեթոդների ընտրությունը։ Միայն տեղեկատվական կամ բացատրական մեթոդների կիրառումը կարող է բավարար չլինել գեղագիտական պահանջմունքների իրական ձևավորման համար։ Առավել արդյունավետ կարող են լինել ակտիվ և ստեղծագործական մեթոդները՝ քննարկումները, բանավեճերը, նախագծային աշխատանքները, արվեստի ստեղծագործությունների վերլուծությունը, դերային խաղերը, ստեղծագործական առաջադրանքները և աշակերտների ինքնուրույն նախաձեռնությունները։ Նման գործունեությունը սովորողին դարձնում է ոչ միայն գեղագիտական արժեքների ընկալող, այլև դրանց ստեղծման և գնահատման գործընթացի ակտիվ մասնակից։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ուսուցչի դերը։ Մանկավարժը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես գեղագիտական միջավայրի կազմակերպիչ և անձնական օրինակ։ Նրա մշակութային հետաքրքրությունները, հաղորդակցման ոճը, արվեստի նկատմամբ վերաբերմունքը և աշակերտների ստեղծագործական նախաձեռնությունների նկատմամբ աջակցությունը կարող են էապես ազդել դաստիարակության արդյունքների վրա։ Գործնական կարևորություն ունի նաև ծնողների ներգրավումը, քանի որ ընտանիքը նույնպես մասնակցում է երեխայի գեղագիտական ճաշակի և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Աշխատության փորձարարական մասը կարող է ներառել աշակերտների հարցումներ, դիտարկումներ, զրույցներ, ստեղծագործական առաջադրանքների արդյունքների վերլուծություն և տարբեր խմբերի համեմատական ուսումնասիրություն։ Այդ մեթոդների միջոցով հնարավոր է գնահատել սովորողների գեղագիտական պահանջմունքների նախնական մակարդակը, իրականացնել նպատակային մանկավարժական միջամտություն և հետագայում պարզել դրա արդյունավետությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կարող է դրսևորվել գյուղական դպրոցների համար արտադասարանական և արտադպրոցական գեղագիտական դաստիարակության ծրագրերի, միջոցառումների համակարգի և մեթոդական առաջարկությունների մշակմամբ։ Դրանք կարող են նպաստել դպրոցական միջավայրի մշակութային հարստացմանը, աշակերտների ստեղծագործական ներուժի բացահայտմանը և համայնքի մշակութային կյանքում նրանց ակտիվ մասնակցությանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, դասղեկներին, գեղագիտական դաստիարակության մասնագետներին, դպրոցների կազմակերպիչներին, կրթության կառավարման մասնագետներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու այնպիսի մանկավարժական պայմանների համակարգ, որի միջոցով գյուղական դպրոցի արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեությունը կարող է վերածվել ավագ դպրոցականների գեղագիտական պահանջմունքների, ստեղծագործական կարողությունների և մշակութային արժեքների նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորման արդյունավետ միջավայրի։