Ապահովագրական մարքեթինգ

Գրականություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Ջիվանու բանաստեղծական ժառանգության համակողմանի քննությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործության թեմատիկ, գաղափարական, գեղարվեստական և լեզվաոճական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հայ աշուղական և ժողովրդական բանաստեղծության զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակալի դերը։ Ջիվանին՝ Սերովբե Լևոնյան, 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ աշուղական արվեստի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է, որի ստեղծագործությունը միավորում է ժողովրդական բանաստեղծության կենսունակ ավանդույթները, հասարակական մտածողությունը, փիլիսոփայական խորհրդածությունները և ազգային ինքնագիտակցության արտահայտությունները։ Նրա բանաստեղծական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ոչ միայն հեղինակի անհատական ստեղծագործական աշխարհի, այլև իր ժամանակաշրջանի հայ հասարակության հոգևոր, սոցիալական և մշակութային խնդիրների մասին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը Ջիվանու ստեղծագործության թեմատիկ բազմազանության ուսումնասիրությունն է։ Նրա երգերում և բանաստեղծություններում առանձնահատուկ տեղ ունեն հայրենիքի, ժողովրդի, աշխատանքի, արդարության, մարդկային արժանապատվության, բարոյականության, ընկերության և սիրո թեմաները։ Բանաստեղծը հաճախ անդրադառնում է հասարակական անհավասարությանը, աղքատությանը, անարդարությանը և մարդկային արատներին՝ դրանք ներկայացնելով քննադատական ու երբեմն երգիծական տեսանկյունից։ Այդ պատճառով նրա ստեղծագործությունը միայն քնարական ինքնարտահայտություն չէ, այլև հասարակական իրականության նկատմամբ ակտիվ վերաբերմունքի ձև։ Ջիվանու բանաստեղծական աշխարհի առանձնահատկություններից է ժողովրդական իմաստության լայն կիրառությունը։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ հանդիպում են առածանման ձևակերպումներ, խրատական մտքեր, բարոյական եզրահանգումներ և խոսակցական դարձվածքներ, որոնք բանաստեղծական խոսքը մոտեցնում են ժողովրդական բանահյուսությանը։ Այս հատկանիշը նրա ստեղծագործությունները դարձրել է լայնորեն ընկալելի և նպաստել դրանց տարածմանը ժողովրդական միջավայրում։ Միաժամանակ ժողովրդական լեզվի օգտագործումը չի նշանակում պարզունակություն․ Ջիվանին կարողանում է առօրյա խոսքի միջոցով ձևակերպել սոցիալական, բարոյական և փիլիսոփայական բարդ գաղափարներ։ Նրա ստեղծագործության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում երգիծանքը։ Ջիվանին քննադատում է կեղծավորությունը, ագահությունը, տգիտությունը, պաշտոնամոլությունը և սոցիալական անարդարությունը՝ հաճախ օգտագործելով հումոր, հակադրություն, սրամտություն և չափազանցություն։ Երգիծական մոտեցումը նրա ստեղծագործություններում ոչ միայն զվարճանքի միջոց է, այլև հասարակական քննադատության գործիք։ Բանաստեղծը ծիծաղի միջոցով բացահայտում է մարդկային և հասարակական բացասական երևույթները՝ ընթերցողին կամ ունկնդրին մղելով դրանց նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքի։ Ջիվանու ժառանգության կարևոր բաղադրիչ է նաև փիլիսոփայական-խրատական քնարերգությունը։ Կյանքի իմաստի, մարդկային ճակատագրի, բարու և չարի, ժամանակի անցողիկության, գիտելիքի ու բարոյականության մասին նրա մտորումները հաճախ արտահայտվում են պարզ, հիշվող և աֆորիստիկ ձևակերպումներով։ Նրա ստեղծագործություններում մարդը ներկայացվում է որպես բարոյական ընտրության առջև կանգնած էակ, որի արժեքը որոշվում է ոչ թե միայն սոցիալական դիրքով կամ նյութական հարստությամբ, այլև ազնվությամբ, աշխատասիրությամբ, գիտելիքով և մարդկային վերաբերմունքով։ Հայրենասիրական թեման նույնպես կարևոր տեղ ունի Ջիվանու ստեղծագործական ժառանգության մեջ։ Հայրենիքի և ժողովրդի նկատմամբ սերը նրա մոտ հաճախ զուգորդվում է ազգային արժանապատվության, կրթության, ինքնաճանաչման և հասարակական համերաշխության գաղափարների հետ։ Նա ոչ միայն արտահայտում է հայրենասիրական զգացումներ, այլև ձգտում է մատնանշել այն ներքին խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են ժողովրդի առաջընթացին։ Այդ պատճառով նրա հայրենասիրությունը հաճախ ունի նաև ինքնաքննադատական բնույթ։ Ջիվանու ստեղծագործական լեզուն և ոճը սերտորեն կապված են աշուղական ավանդույթի հետ։ Նրա բանաստեղծությունները բնորոշվում են երաժշտականությամբ, ռիթմական ճկունությամբ, պարզ և պատկերավոր բառապաշարով, երկխոսական ու պատմողական ձևերի կիրառմամբ։ Բանաստեղծական խոսքում համադրվում են գրական հայերենի և ժողովրդական խոսքի տարրերը, ինչի շնորհիվ ստեղծագործությունները ձեռք են բերում անմիջականություն և կենդանի հնչողություն։ Երաժշտական կատարողականության հետ կապված այս առանձնահատկությունը կարևոր է նաև Ջիվանու ստեղծագործությունների տարածման տեսանկյունից, քանի որ նրա բազմաթիվ գործեր ընկալվել են ոչ միայն որպես գրավոր գրականություն, այլև որպես երգային մշակույթի մաս։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է Ջիվանու ստեղծագործության կապը նախորդ և ժամանակակից աշուղական ավանդույթների հետ։ Նա ժառանգել է աշուղական արվեստի ձևերն ու արտահայտչամիջոցները, սակայն դրանք հարմարեցրել է իր ժամանակի հասարակական և գեղարվեստական պահանջներին։ Այդ պատճառով նրա ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես ավանդական աշուղական մշակույթի և նոր ժամանակների հայ գրական մտածողության միջև կապող օղակ։ Ջիվանու ժառանգության նշանակությունը հատկապես մեծ է այն պատճառով, որ նրա ստեղծագործություններում արտացոլվել են 19-րդ դարի երկրորդ կեսի և 20-րդ դարի սկզբի հայ հասարակության բազմաթիվ խնդիրներ։ Նրա բանաստեղծություններում կարելի է տեսնել ժամանակաշրջանի սոցիալական հարաբերությունների, ժողովրդի կենցաղի, բարոյական պատկերացումների, հասարակական հակասությունների և ազգային ձգտումների գեղարվեստական արտացոլումը։ Այս առումով նրա ժառանգությունը միաժամանակ գրական, բանահյուսական և պատմամշակութային արժեք ունի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է Ջիվանու ստեղծագործական անհատականությունը, նրա գեղարվեստական մտածողությունը և հայ աշուղական մշակույթի զարգացման գործում ունեցած դերը բացահայտելու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, աշուղական արվեստով, բանահյուսությամբ և 19-րդ դարի հայ մշակույթով զբաղվող գրականագետներին, մշակութաբաններին, բանահավաքներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է գրաբարի (դասական հայերենի) վերլուծական բայերի համակարգի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց ձևաբանական կառուցվածքին, քերականական արժեքին և լեզվական գործառույթներին։ Գրաբարում վերլուծական բայերը ձևավորվում են օժանդակ բայի և հիմնական իմաստային բայի համադրությամբ՝ արտահայտելով ժամանակ, եղանակ, տեսք և երբեմն նաև քերականական այլ կատեգորիաներ, որոնք սինթետիկ ձևերով չեն կարող լիարժեք արտահայտվել։ Այս համակարգը կարևոր դեր ունի գրաբարի բայական համակարգի զարգացման և ձևաբանական բարդության ուսումնասիրության մեջ, քանի որ ցույց է տալիս լեզվի անցումը սինթետիկ կառուցվածքներից դեպի ավելի վերլուծական արտահայտման ձևեր։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են օժանդակ բայերի գործառույթները, նրանց համակցման կանոնները, ինչպես նաև վերլուծական ձևերի կիրառությունը տարբեր տեքստային ժանրերում՝ աստվածաբանական, պատմագրական և գրական աղբյուրներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև վերլուծական բայերի իմաստային նրբություններին և նրանց դերին նախադասության ժամանակային և եղանակային հարաբերությունների արտահայտման մեջ։ Այսպիսով, գրաբարի վերլուծական բայերի համակարգի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայերեն լեզվի պատմական քերականության, ձևաբանության և լեզվաբանական զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտման համար՝ ցույց տալով լեզվի կառուցվածքային հարստությունն ու պատմական զարգացումը։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային պայմաններում խոտհավաք մեքենաների շահագործման ընթացքում մեքենամասերի երկարակեցության բարձրացման ռացիոնալ մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ լեռնային և բարդ ռելիեֆային պայմաններում գյուղատնտեսական տեխնիկան ենթարկվում է բարձր և փոփոխական մեխանիկական բեռնվածությունների, հարվածային ազդեցությունների, թրթռումների, շփման և մաշվածության, ինչն էապես ազդում է մեքենաների աշխատանքային հուսալիության և ծառայության ժամկետի վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են խոտհավաք մեքենաների հիմնական հանգույցների և մեքենամասերի շահագործման պայմանները, դրանց մաշման ու խափանման պատճառները, ինչպես նաև լեռնային տեղանքի, հողի և բուսական ծածկույթի առանձնահատկությունների ազդեցությունը տեխնիկական համակարգերի աշխատանքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն մեքենամասերի ամրության, մաշակայունության և ընդհանուր երկարակեցության վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մեքենամասերի կառուցվածքային և տեխնոլոգիական կատարելագործման հնարավորությունների գնահատումը, այդ թվում՝ նյութերի ընտրությունը, մշակման եղանակները, շփվող մակերևույթների պաշտպանությունը, բեռնվածությունների օպտիմալ բաշխումը և տեխնիկական սպասարկման արդյունավետ կազմակերպումը։ Մշակվող ռացիոնալ մեթոդները նպատակ ունեն նվազեցնել մաշվածության ինտենսիվությունը, երկարացնել մեքենամասերի շահագործման ժամկետը, կրճատել վերանորոգման և փոխարինման հետ կապված ծախսերը և բարձրացնել խոտհավաք մեքենաների աշխատանքի հուսալիությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև շահագործման ռեժիմների ընտրության, մեքենաների տեխնիկական վիճակի վերահսկման և կանխարգելիչ սպասարկման հարցերը, որոնք հատկապես կարևոր են լեռնային պայմաններում աշխատող գյուղատնտեսական տեխնիկայի համար։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ գյուղատնտեսական մեքենաների նախագծման, արտադրության, տեխնիկական սպասարկման և վերանորոգման գործընթացների կատարելագործման գործում։ Դրանք կարող են օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության, մեքենաների շահագործման և տեխնիկական սպասարկման ոլորտների մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների, ինչպես նաև գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների տեխնիկական ծառայությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաների շահագործման, նյութերի մաշվածության, մեքենամասերի ամրության և տեխնիկական սպասարկման վերաբերյալ մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով մշակել գիտականորեն հիմնավորված և գործնականորեն արդյունավետ լուծումներ լեռնային պայմաններում խոտհավաք մեքենաների հուսալիության ու երկարակեցության բարձրացման համար։

Աշխարհագրություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Երևանյան խզվածքի ժամանակակից սեյսմոտեկտոնիկ ակտիվության ուսումնասիրությանը՝ երկրակեղևի շարժումների, տեկտոնական գործընթացների և դրանց հետ կապված սեյսմիկ դրսևորումների վերլուծության միջոցով։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են խզվածքի երկրաբանական կառուցվածքը, տարածական դիրքը, տեկտոնական առանձնահատկությունները և ժամանակակից շարժումների բնույթը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տվյալ գոտում ընթացող երկրադինամիկ գործընթացների օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեյսմիկության տարածական և ժամանակային բաշխմանը, երկրաշարժերի առաջացման հնարավոր մեխանիզմներին, երկրակեղևում լարվածության կուտակմանն ու դրա արտազատման գործընթացներին։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել սեյսմոլոգիական դիտարկումների, երկրաբանական և գեոդեզիական տվյալների համադրության արդյունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու խզվածքի ներկայիս ակտիվության աստիճանը և դրա դերը տարածաշրջանի ընդհանուր տեկտոնական կառուցվածքում։ Քննության են առնվում նաև սեյսմոտեկտոնական ակտիվության և երկրաշարժային վտանգի փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև Երևան քաղաքի և հարակից տարածքների համար հնարավոր սեյսմիկ ռիսկերի գնահատման գիտական նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել տարածաշրջանի երկրաշարժածին կառուցվածքների ավելի խորքային ընկալմանը, սեյսմիկ վտանգի գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը և երկրաշարժերի մշտադիտարկման համակարգերի զարգացմանը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում սեյսմոլոգների, երկրաբանների, երկրաֆիզիկոսների, սեյսմոտեկտոնիկայի մասնագետների, քաղաքաշինության և տարածքային պլանավորման ոլորտի հետազոտողների, ինչպես նաև Հարավային Կովկասի երկրադինամիկ և սեյսմիկ գործընթացներով հետաքրքրվող գիտական հանրության համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Մերձավոր Արևելքում միջնադարյան ռազմաքաղաքական իրադրության փոփոխությունների և դրանց պայմաններում հայ ավատատիրական ավագանու գործունեության ու դիրքավորման ուսումնասիրությանը՝ XII դարից մինչև XIV դարի առաջին կեսը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարածաշրջանում տեղի ունեցած խոշոր քաղաքական և ռազմական գործընթացները, իշխանությունների ու տերությունների միջև ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները, տարածքային վերաձևումները և դրանց ազդեցությունը հայկական քաղաքական ու հասարակական կյանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական ավատատիրական վերնախավի տեղին ու դերին՝ տարածաշրջանում ձևավորված նոր ռազմաքաղաքական պայմաններում։ Ուսումնասիրվում են հայ իշխանական տների հարաբերությունները հարևան պետությունների և իշխանությունների հետ, նրանց քաղաքական կողմնորոշումները, դաշինքները, ռազմական մասնակցությունը և սեփական դիրքերի պահպանման կամ ընդլայնման փորձերը։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև այն պայմաններին, որոնց հետևանքով հայկական ավատատիրական համակարգը ենթարկվել է փոփոխությունների՝ հաշվի առնելով արտաքին ռազմական ճնշումները, իշխանությունների փոփոխությունը, տարածքների նկատմամբ վերահսկողության վերաձևավորումը և տարածաշրջանի քաղաքական անկայունությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայկական ազնվականության հարմարվողականության ուսումնասիրությունը՝ տարբեր քաղաքական ուժերի միջև հարաբերություններում սեփական շահերը պաշտպանելու, իշխանական իրավունքները պահպանելու և երբեմն նոր քաղաքական միջավայրում նոր դիրքեր ձեռք բերելու տեսանկյունից։ Նյութում ուշադրություն է դարձվում նաև Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած ռազմական բախումների և քաղաքական տեղաշարժերի ազդեցությանը հայկական բնակչության, իշխանական տների և պետականության պահպանման հնարավորությունների վրա։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին տարածաշրջանային լայնածավալ գործընթացները անդրադառնում հայկական ավատատիրական համակարգի ներքին կառուցվածքի, քաղաքական ազդեցության և հետագա զարգացման վրա։ Աշխատությունը միաժամանակ բացահայտում է հայ ավատատիրական ավագանու ոչ միայն որպես արտաքին իրադարձությունների կրող, այլև որպես տարածաշրջանային քաղաքական հարաբերությունների ակտիվ մասնակից հանդես գալու տարբեր ձևերը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց և Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան պատմությամբ, ռազմական պատմությամբ, ավատատիրական հարաբերություններով և հայկական իշխանական տների քաղաքական գործունեությամբ հետաքրքրվող պատմաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Ինֆորմատիկա

Կիրառական մաթեմատիկայի և կառավարման տեսության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գծային ոչ ստացիոնար կառավարման համակարգերի կայունության և կայունացվելիության խնդիրների ուսումնասիրմանը՝ դիֆերենցիալ ձևափոխությունների մեթոդների կիրառմամբ։ Քննության են առնվում ժամանակից կախված պարամետրերով դինամիկական համակարգերի մաթեմատիկական մոդելները, դրանց վարքի գնահատման և կառավարման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգերի կայունության պայմանների որոշմանը, արտաքին ազդեցությունների և սկզբնական պայմանների նկատմամբ դրանց արձագանքի վերլուծությանը, ինչպես նաև համապատասխան կառավարման միջոցով պահանջվող դինամիկական հատկությունների ապահովմանը։ Վերլուծվում են դիֆերենցիալ ձևափոխությունների կիրառման հնարավորությունները դիֆերենցիալ հավասարումների համակարգերի հետազոտման, հաշվարկային ընթացակարգերի պարզեցման և լուծումների կառուցման գործընթացում։ Քննարկվում են նաև հետադարձ կապով կառավարման ձևավորման, համակարգի կայունացման և կառավարման պարամետրերի ընտրության մաթեմատիկական մոտեցումները։ Մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով ուսումնասիրելու ոչ ստացիոնար համակարգերի դինամիկան և մշակելու դրանց կայուն աշխատանքն ապահովող կառավարման միջոցներ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ավտոմատ կառավարման տեսության, կիրառական մաթեմատիկայի, դինամիկական համակարգերի և մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտների հետազոտողների ու մասնագետների համար։