Առաջնորդ առանց պաշտոնի - Շարմա Ռոբին

Հոգեբանություն

Մանկատան երեխաների հոգեբանական ձևավորումը բարդ և բազմագործոն գործընթաց է, որը ձևավորվում է ինչպես նրանց վաղ կյանքի փորձով, այնպես էլ այն միջավայրով, որտեղ նրանք ապրում և զարգանում են։ Այս երեխաների հոգեբանական զարգացման վրա մեծ ազդեցություն ունեն ծնողական խնամքի բացակայությունը, վաղ տարիքից ստացած հուզական փորձառությունները, ինչպես նաև հաստատության՝ մանկատան միջավայրը, որտեղ նրանք մեծանում են։ Կարևոր դեր ունեն նաև հուզական կապերի ձևավորումը խնամողների հետ, քանի որ կայուն և վստահելի հարաբերությունները նպաստում են երեխայի ինքնագնահատականի, վստահության և սոցիալական հմտությունների զարգացմանը։ Մանկատան երեխաների հոգեբանական ձևավորման հիմնական պայմաններից են կայուն և հոգատար միջավայրը, անհատական մոտեցումը յուրաքանչյուր երեխային, հուզական աջակցությունը, կրթական և զարգացման հնարավորությունների ապահովումը, ինչպես նաև սոցիալական հմտությունների ձևավորմանը նպաստող աշխատանքները։ Շատ կարևոր է նաև երեխայի ներգրավումը խմբային և անհատական գործունեության մեջ, ինչը օգնում է նրան հաղթահարել մեկուսացման զգացումը և զարգացնել հաղորդակցման կարողությունները։ Դրական ազդեցություն ունի նաև ընտանիքներին վերադարձը կամ որդեգրումը, քանի որ ընտանեկան միջավայրը հաճախ ապահովում է ավելի կայուն հուզական կապեր և երկարաժամկետ անվտանգության զգացում։ Ընդհանուր առմամբ, մանկատան երեխաների առողջ հոգեբանական զարգացման համար անհրաժեշտ է համակցված մոտեցում, որը ներառում է հուզական, սոցիալական և կրթական աջակցություն՝ ուղղված նրանց լիարժեք ինտեգրմանը հասարակության մեջ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է կոմս Միխայիլ Տարիելի Լոռիս-Մելիքովի կյանքի, պետական և քաղաքական գործունեության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են նրա զինվորական ծառայության, պետական կառավարման համակարգում զբաղեցրած պաշտոնների և Ռուսական կայսրության ներքին քաղաքականության մեջ ունեցած դերի հիմնական փուլերը։ Վերլուծվում են նրա նախաձեռնած վարչական և քաղաքական բարեփոխումները, պետական կառավարման արդիականացման վերաբերյալ հայացքները, ինչպես նաև հասարակական և քաղաքական ճգնաժամերի հաղթահարմանն ուղղված գործունեությունը։ Ուսումնասիրությունում անդրադարձ է կատարվում նրա դիվանագիտական և ռազմաքաղաքական գործունեությանը, Կովկասում ունեցած դերակատարությանը և կայսրության ազգային քաղաքականության հետ առնչվող հարցերին։ Աշխատությունը բացահայտում է Լոռիս-Մելիքովի ներդրումը XIX դարի երկրորդ կեսի պետական կառավարման զարգացման, բարեփոխումների գործընթացների և Ռուսական կայսրության քաղաքական պատմության մեջ՝ ներկայացնելով նրա գործունեությունը ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների լայն համատեքստում։

Քաղաքագիտություն

«Քաղաքակրթությունների բախում» (անգլ. The Clash of Civilizations) Սամյուել Հանտինգթոնի կողմից ներկայացված քաղաքական-ֆիլիսոփայական աշխատություն է, որը քննարկում է ժամանակակից աշխարհի գլոբալ հակամարտությունների պատճառները։ Հանտինգթոնը ասում է, որ պատերազմների և հակամարտությունների հիմնական շարժիչ ուժը այլևս ռազմավարական կամ գաղափարական մրցակցությունը չէ, այլ՝ մշակութային ու քաղաքակրթական տարբերությունները։ Գրքում արտացոլվում են մի քանի կարևոր գաղափարներ՝ 📌 Գլխավոր թեմաները Մարդկության հիմնական հակամարտությունները ժամանակի ընթացքում տեղափոխվում են մշակութային հարթություն։ Ապագայի աշխարհում մեծ կոնֆլիկտները տեղի կունենան քաղաքակրթությունների միջև, ոչ թե պետությունների։ Քաղաքակրթությունները Hantington-ի պատկերացմամբ բաժանվում են՝ արևմտյան, իսլամական, սինո-չինական, հնդկական, ուղղափառ (ռուսական), լատինամերիկյան, և այլն։ Աջակցություն և հակազդեցություն կարող են ձևավորվել ոչ միայն քաղաքական, այլ նաև մշակութային արժեքների և կրոնի հիման վրա։ 🔥 Հանտինգթոնի հիմնական պնդում «Ապագայում մեծ կոնֆլիկտները լինելու են քաղաքակրթությունների միջև, որովհետև արժեքների ու ինքնության տարբերությունները ավելի կարևոր են, քան տնտեսական կամ քաղաքական շահերը»։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2021 ISBN - 978-5-17-096332-4

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է Կիլիկիո Հայոց Կաթողիկոսության գործունեությանը 1902–1921 թվականների ազգային-քաղաքական գործընթացների համատեքստում՝ ընդգծելով նրա հոգևոր, կազմակերպչական և քաղաքական դերակատարությունը հայ ժողովրդի ճակատագրական շրջափուլում։ Հեղինակը վերլուծում է Կաթողիկոսության ներքին կառավարման համակարգը, հոգևոր առաջնորդների գործունեությունը և համայնքային կյանքի կազմակերպումը Օսմանյան կայսրության վերջին տարիներին և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանում։ Գրքում դիտարկվում են նաև Հայոց ցեղասպանության ընթացքում Կաթողիկոսության արձագանքները, օգնության կազմակերպումը և սփյուռքահայ համայնքների հետ կապերի ամրապնդումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային քաղաքական ուժերի հետ փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև Կաթողիկոսության դերին հայկական պետականության վերականգնման գաղափարների ձևավորման գործում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է 1918–1921 թվականների հետպատերազմյան իրավիճակը, գաղթականության խնդիրները և եկեղեցական կառույցների վերակազմակերպման գործընթացը։ Աշխատությունը ընդգծում է Կիլիկիո Հայոց Կաթողիկոսության նշանակությունը որպես հոգևոր և ազգային ինքնության պահպանման կենտրոնական ինստիտուտ ճգնաժամային պատմական փուլում։ Այն օգտակար է պատմաբանների, եկեղեցական պատմության հետազոտողների և հայ ազգային շարժումների ուսումնասիրողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս տեղեկատու բնույթի հրատարակությունը («Հրատարակությունները Հայաստանի Հանրապետությունում 2016 թվականին») ներկայացնում է 2016 թվականի ընթացքում Հայաստանում լույս տեսած գրքերի, պարբերականների և գիտական-մշակութային հրատարակությունների համակարգված մատենագիտական պատկերը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ազգային գրադարանային ֆոնդի ամբողջական հաշվառում և տեղեկատվական հասանելիություն։ Այն ներառում է տարբեր ոլորտների հրատարակություններ՝ գիտական ուսումնասիրություններ, ուսումնական ձեռնարկներ, գեղարվեստական գրականություն, հասարակական-քաղաքական վերլուծություններ, ինչպես նաև պարբերական մամուլի թողարկումներ, որոնք արտացոլում են տվյալ տարվա գիտական և մշակութային կյանքի ակտիվությունը։ Նյութում առանձնացվում են հրատարակիչ կազմակերպությունները, տպագրության վայրերը, հեղինակները և թեմատիկ ուղղությունները, ինչը թույլ է տալիս պատկերացում կազմել երկրի մտավոր և տեղեկատվական դաշտի զարգացման միտումների մասին։ Այսպիսի մատենագիտական ցանկերը կարևոր դեր ունեն գրադարանագիտության, տեղեկատվական համակարգերի և գիտական հետազոտությունների համար՝ նպաստելով ազգային գրքային ժառանգության պահպանմանն ու համակարգմանը, ինչպես նաև գիտական շրջանառության մեջ տվյալների հասանելիության բարձրացմանը։

Պատմություն

Բագրատ Այվազյանը և Աշոտ Երկաթը հայկական պատմության կարևոր դեմքեր են, որոնք կապ ունեն Հայաստանի պետականության և արաբական դարաշրջանի քաղաքական գործընթացների հետ։ Աշոտ Երկաթը (մ.թ.ա. 867–890 թթ.) Բագրատունիների տոհմից արքա էր, ով համարվում է հայկական միջնադարյան պետության վերականգնման ու կայացման կարևոր դ64ի. Նա վերականգնեց Հայաստանի ինքնուրույն արքայությունը արաբական տիրապետությունից հետո, ամրացրեց կենտրոնական իշխանությունը, զարգացրեց տնտեսական ու ռազմական կառավարման համակարգը և նպաստեց եկեղեցական ու մշակութային կյանքի աճին։ Բագրատ Այվազյանը, որպես պատմական ուսումնասիրող և հեղինակ, հաճախ ներկայացնում է Աշոտ Երկաթի գործառույթներն ու նշանակությունը՝ ընդգծելով նրա դերը հայկական պետականության ու ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Այս կերպ, Աշոտ Երկաթը դարձավ միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական կայունության և մշակութային վերելքի խորհրդանիշ, իսկ Բագրատ Այվազյանի հետազոտությունները թույլ են տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել այդ դարաշրջանի հայկական պետության կառավարման, արտաքին քաղաքականության և սոցիալ-տնտեսական զարգացումների մասին։