Արդի հայերենի կետադրության հիմնախնդիրներ: Հիմունքներ, զուգաձևություններ, տարակարծություններ, կետադրություն

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է սեյսմիկ ազդեցության պայմաններում ավտոճանապարհային կամուրջների հեծանային թռիչքային կառուցվածքների լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակի ուսումնասիրությանը՝ շարժական բեռնվածքների ազդեցության հաշվառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում կամրջի թռիչքային կառուցվածքի վարքագծի գնահատումն է այնպիսի բարդ պայմաններում, երբ սեյսմիկ ներգործությունը համադրվում է ավտոտրանսպորտային շարժման հետևանքով առաջացող փոփոխական բեռնվածքների հետ։ Ուսումնասիրվում են կառուցվածքում առաջացող ներքին ուժերը, լարումները, դեֆորմացիաները, տեղաշարժերը և դինամիկ արձագանքը՝ հաշվի առնելով ինչպես կամրջի երկրաչափական և ֆիզիկական բնութագրերը, այնպես էլ շարժական բեռների դիրքի և շարժման փոփոխությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեյսմիկ և շարժական բեռնվածքների համատեղ ազդեցության մոդելավորմանը, քանի որ դրանց փոխազդեցությունը կարող է էապես փոխել կառուցվածքի հաշվարկային լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակը։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել կամրջի հաշվարկային սխեմաները, հեծանային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, նյութերի մեխանիկական հատկությունները, հենարանների և միացումների աշխատանքը, ինչպես նաև երկրաշարժի բնութագրերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում դինամիկ հաշվարկի մեթոդներին և մաթեմատիկական մոդելավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր ուժգնության և բնույթի սեյսմիկ ազդեցությունների դեպքում կառուցվածքի արձագանքը։ Շարժական բեռնվածքների հաշվառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տրանսպորտային հոսքի ինտենսիվության, բեռի մեծության, արագության և կամրջի վրա դրա գտնվելու դիրքի ազդեցությունը կառուցվածքի աշխատանքի վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել կամուրջների նախագծման, տեխնիկական վիճակի գնահատման, սեյսմակայունության ապահովման և շահագործման անվտանգության բարձրացման նպատակով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այնպիսի հաշվարկային մոտեցումների մշակումը, որոնք թույլ կտան ավելի իրատեսորեն գնահատել կամրջի վարքագիծը երկրաշարժի և իրական շահագործական բեռնվածքների միաժամանակյա ազդեցության պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է նպաստել կամուրջների հուսալիության և երկարակեցության բարձրացմանը, ինչպես նաև սեյսմիկ վտանգ ունեցող տարածաշրջաններում տրանսպորտային ենթակառուցվածքների անվտանգության ապահովմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել շինարարական մեխանիկայի, կամուրջաշինության, սեյսմակայուն շինարարության, տրանսպորտային շինությունների նախագծման և կառուցվածքների դինամիկայի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների հետազոտողներին և ուսանողներին։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է SAFER ընտանիքի 256 բիթային ծածկագրական համակարգի մշակման, տեսական հիմնավորման և ծրագրային իրականացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են ժամանակակից սիմետրիկ ծածկագրման համակարգերի հիմնական սկզբունքները, բլոկային ծածկագրերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, անվտանգության չափանիշները և դրանց կիրառման մեթոդները։ Վերլուծվում է SAFER ալգորիթմների ընտանիքի կառուցվածքը, գաղտնագրման և ապագաղտնագրման գործընթացները, բանալիների ձևավորման մեխանիզմները, փուլային փոխակերպումները և դրանց ազդեցությունը համակարգի կայունության վրա տարբեր հարձակման մեթոդների նկատմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 256 բիթային բանալու երկարությամբ համակարգի նախագծմանը, արդյունավետության գնահատմանը, հաշվարկային բարդության նվազեցմանը և ծրագրային ապահովման մշակման սկզբունքներին։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են նաև կրիպտովերլուծության հնարավոր մոտեցումները, անվտանգության բարձրացման եղանակները և մշակված լուծման կիրառման հեռանկարները տվյալների պաշտպանության, տեղեկատվական համակարգերի և անվտանգ հաղորդակցությունների ոլորտներում։ Ներկայացված տեսական և գործնական արդյունքները կարող են օգտակար լինել կիբեռանվտանգության մասնագետների, ծրագրավորողների, կրիպտոգրաֆիայի ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ժամանակակից ծածկագրական համակարգերի մշակմամբ ու կիրառմամբ։

Տնտեսագիտություն

Արժեթղթերը ֆինանսական փաստաթղթեր կամ էլեկտրոնային գրանցումներ են, որոնք հաստատում են սեփականության կամ պարտքային իրավունքները և կարող են մասնակցել շուկայական շրջանառությանը։ Դրանց էությունը կայանում է նրանում, որ դրանք ներկայացնում են արժեք ունեցող իրավունքներ, որոնք կարելի է գնել, վաճառել կամ փոխանցել, և որոնք կապում են ներդրողներին ֆինանսական շուկաների հետ։ Արժեթղթերը հիմնականում բաժանվում են մի քանի տեսակների՝ բաժնային և պարտքային։ Բաժնային արժեթղթերից են բաժնետոմսերը, որոնք հաստատում են ընկերության նկատմամբ սեփականության մասնաբաժին և իրավունք են տալիս ստանալ շահաբաժիններ։ Պարտքային արժեթղթերից են պարտատոմսերը, որոնք արտահայտում են վարկային հարաբերություններ, երբ ներդրողը տրամադրում է գումար և ստանում է տոկոսային եկամուտ որոշակի ժամկետում։ Բացի այդ, կան նաև ածանցյալ արժեթղթեր, որոնց արժեքը կախված է այլ ակտիվների (օրինակ՝ բաժնետոմսերի կամ ապրանքների) արժեքից։ Արժեթղթերի շուկան կարևոր դեր ունի տնտեսությունում, քանի որ ապահովում է կապիտալի ներգրավում, ներդրումների բաշխում և ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում։ Դրանք նաև հնարավորություն են տալիս ներդրողներին ստանալ եկամուտ և դիվերսիֆիկացնել իրենց ֆինանսական ռիսկերը։ Արժեթղթերի շրջանառությունը կարգավորվում է հատուկ ֆինանսական օրենքներով և վերահսկող մարմինների կողմից, որպեսզի ապահովվի շուկայի կայունությունը և թափանցիկությունը։ Այսպիսով, արժեթղթերը ժամանակակից ֆինանսական համակարգի կարևոր բաղադրիչ են և հանդիսանում են կապիտալի շուկայի հիմնական գործիքներից մեկը։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բանկի վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատման խնդրին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով վարիացիայի գործակցի կիրառմանը որպես քանակական գնահատման գործիքի։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես կարելի է բանկի տրամադրած վարկերի պորտֆելի ռիսկայնությունը գնահատել վիճակագրական մեթոդների միջոցով և ստացված ցուցանիշների հիման վրա ավելի հիմնավորված որոշումներ ընդունել վարկային քաղաքականության, ռիսկերի կառավարման և պորտֆելի կառուցվածքի վերաբերյալ։ Վարկային պորտֆելը բանկի ակտիվների կարևորագույն բաղադրիչներից է, իսկ դրա որակը և ռիսկայնությունը անմիջականորեն ազդում են բանկի ֆինանսական կայունության, եկամտաբերության և իրացվելիության վրա։ Վարկավորման գործընթացում բանկը մշտապես բախվում է այն հավանականությանը, որ վարկառուն ամբողջությամբ կամ ժամանակին չի կատարի իր պարտավորությունները։ Այդ պատճառով վարկային ռիսկի գնահատումը բանկային կառավարման առանցքային խնդիրներից է։ Վարկային պորտֆելի ռիսկը չի սահմանափակվում մեկ առանձին վարկառուի անվճարունակության հավանականությամբ։ Պորտֆելը ներառում է տարբեր չափերի, ժամկետների, տոկոսադրույքների, ոլորտների և վարկառուների խմբերի պատկանող բազմաթիվ վարկեր, և դրանց համակցված վարքագիծը կարող է էապես տարբերվել առանձին վարկերի ռիսկայնությունից։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել պորտֆելի ամբողջական կառուցվածքը և դրա արդյունքների փոփոխականությունը։ Վարիացիայի գործակիցը վիճակագրական հարաբերական ցուցանիշ է, որը սովորաբար հաշվարկվում է ստանդարտ շեղման և միջին մեծության հարաբերությամբ։ Այն հնարավորություն է տալիս գնահատել փոփոխականության աստիճանը՝ հաշվի առնելով տվյալների միջին մակարդակը։ Վարկային պորտֆելի ուսումնասիրության դեպքում այս ցուցանիշը կարող է օգտագործվել տարբեր պորտֆելների կամ դրանց առանձին հատվածների ռիսկայնությունը համեմատելու համար, հատկապես այն իրավիճակներում, երբ բացարձակ չափերը տարբեր են։ Այս մոտեցման կարևոր առավելությունն այն է, որ վարիացիայի գործակիցը հարաբերական ցուցանիշ է և այդպիսով թույլ է տալիս համեմատել տարբեր մասշտաբներ ունեցող տվյալների շարքերի փոփոխականությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է հասկանալ վարկային պորտֆելի եկամտաբերության և ռիսկայնության փոխհարաբերությունը։ Բանկի համար բարձր եկամտաբերությամբ վարկային գործառնությունները կարող են գրավիչ լինել, սակայն դրանց հետ հաճախ կապված է նաև ավելի բարձր ռիսկ։ Հետևաբար արդյունավետ վարկային քաղաքականությունը պետք է ձգտի ոչ միայն առավելագույնի հասցնել եկամուտը, այլև պահպանել ռիսկի ընդունելի մակարդակ։ Վարիացիայի գործակցի միջոցով հնարավոր է լրացուցիչ տեղեկատվություն ստանալ եկամտաբերության կամ այլ ֆինանսական ցուցանիշների տատանողականության վերաբերյալ և համադրել այն միջին արդյունքների հետ։ Վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատման ժամանակ կարող են դիտարկվել վարկերի վերադարձելիության, ժամկետանց պարտավորությունների, հնարավոր կորուստների, տոկոսային եկամուտների և այլ ցուցանիշների ժամանակային շարքերը։ Դրանց վիճակագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել փոփոխությունների միտումները և գնահատել պորտֆելի կայունությունը։ Եթե տվյալների փոփոխականությունը բարձր է, ապա դա կարող է վկայել պորտֆելի ավելի անկայուն բնույթի մասին և պահանջել ռիսկերի կառավարման լրացուցիչ միջոցառումներ։ Միաժամանակ վարիացիայի գործակիցը պետք է դիտարկել այլ ֆինանսական և վիճակագրական ցուցանիշների հետ համատեղ, քանի որ միայն մեկ գործակիցը չի կարող ամբողջությամբ արտացոլել վարկային ռիսկի բազմակողմ բնույթը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել վարկային պորտֆելի կառուցվածքային վերլուծությունը։ Պորտֆելը կարելի է բաժանել ըստ տնտեսության ոլորտների, վարկառուների տեսակների, վարկերի ժամկետների, արժույթների, ապահովվածության կամ այլ չափանիշների։ Նման դասակարգումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն հատվածները, որոնցում կենտրոնացած է ռիսկի առավել մեծ մասը։ Օրինակ՝ եթե վարկերի զգալի մասը կենտրոնացած է տնտեսության մեկ ոլորտում, տվյալ ոլորտի բացասական փոփոխությունները կարող են միաժամանակ ազդել բազմաթիվ վարկառուների վճարունակության վրա։ Այսպիսի կենտրոնացման ռիսկը կարևոր է հաշվի առնել պորտֆելի ընդհանուր գնահատման ժամանակ։ Վարիացիայի գործակցի մեթոդի կիրառումը կարող է նպաստել նաև տարբեր ժամանակահատվածների կամ պորտֆելների համեմատությանը։ Եթե հաշվարկված ցուցանիշը ժամանակի ընթացքում աճում է, դա կարող է նշանակել տվյալ ցուցանիշի հարաբերական անկայունության մեծացում, իսկ նվազումը՝ ավելի կայուն դինամիկա։ Սակայն արդյունքների մեկնաբանման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև միջին արժեքի փոփոխությունը, տվյալների բաշխումը և արտաքին տնտեսական պայմանները։ Նույն վարիացիայի գործակիցը տարբեր տնտեսական իրավիճակներում կարող է ունենալ տարբեր իմաստ, ուստի ցուցանիշը պետք է դիտարկել ընդհանուր ֆինանսական համատեքստում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ռիսկի գնահատման արդյունքների գործնական կիրառմանը։ Ստացված ցուցանիշները կարող են օգտագործվել վարկային պորտֆելի դիվերսիֆիկացման, ռիսկային ոլորտների սահմանափակման, վարկավորման չափանիշների վերանայման և հնարավոր կորուստների նկատմամբ ավելի զգույշ մոտեցման ձևավորման համար։ Բանկի ղեկավարությունը կարող է համադրել վարիացիայի գործակցի տվյալները այլ ցուցանիշների հետ և որոշել, թե որ ուղղություններն են պահանջում առավել մանրամասն վերահսկողություն։ Դիվերսիֆիկացումը այս համատեքստում կարևոր գործիք է, քանի որ տարբեր ոլորտների և վարկառուների միջև ռիսկի բաշխումը կարող է նվազեցնել մեկ հատվածի բացասական փոփոխությունների ազդեցությունը ամբողջ պորտֆելի վրա։ Աշխատության մեթոդաբանական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ վիճակագրական գործիքները կապվում են բանկային ռիսկերի կառավարման գործնական խնդիրների հետ։ Վարիացիայի գործակիցը համեմատաբար պարզ հաշվարկվող ցուցանիշ է, սակայն ճիշտ կիրառման դեպքում այն կարող է օգտակար տեղեկատվություն տրամադրել տվյալների հարաբերական փոփոխականության վերաբերյալ։ Այն կարող է ծառայել որպես նախնական կամ լրացուցիչ վերլուծական գործիք՝ ավելի բարդ ռիսկային մոդելների կողքին։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել դրա սահմանափակումները․ այն ինքնուրույն չի չափում դեֆոլտի հավանականությունը, չի նկարագրում կորուստների ամբողջ բաշխումը և չի փոխարինում բանկային ռիսկերի համապարփակ գնահատման մեթոդներին։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատումը պահանջում է ինչպես պորտֆելի կառուցվածքի, այնպես էլ դրա ֆինանսական արդյունքների փոփոխականության ուսումնասիրություն։ Վարիացիայի գործակիցը կարող է օգտակար լինել այդ գործընթացում՝ հնարավորություն տալով գնահատել ցուցանիշների հարաբերական տատանողականությունը և համեմատել տարբեր պորտֆելների կամ դրանց հատվածների ռիսկային բնութագրերը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բանկային գործի, ֆինանսների, տնտեսագիտության և ռիսկերի կառավարման ոլորտների ուսանողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին՝ հատկապես նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են վարկային պորտֆելի կառուցվածքը, ֆինանսական ռիսկերի քանակական գնահատումը և վիճակագրական մեթոդների կիրառումը բանկային կառավարման գործընթացներում։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է հայ բանագիտության ձևավորման և զարգացման ավանդական գիտական մոտեցումների քննությանը և ժամանակակից տեղեկատվական ու հաղորդակցական միջավայրում առաջացած նոր մարտահրավերների բացահայտմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բանահյուսությունը փոփոխվող հասարակական և տեխնոլոգիական պայմաններին զուգընթաց փոխում է իր գոյության, տարածման և փոխանցման ձևերը, ուստի դրա ուսումնասիրության ավանդական մեթոդները անհրաժեշտ է լրացնել նոր մեթոդաբանական գործիքներով։ Աշխատությունը դիտարկում է հայ բանագիտության ավանդույթները՝ դրանց ձևավորման պատմությունը, հիմնական ուսումնասիրության առարկաները, աղբյուրագիտական սկզբունքները և բանահյուսական նյութի հավաքման, գրանցման ու դասակարգման եղանակները։ Դասական բանագիտության շրջանակում կարևոր նշանակություն են ունեցել բանավոր կերպով փոխանցվող հեքիաթների, առասպելների, ավանդազրույցների, երգերի, առածների, ասացվածքների, հանելուկների, ծեսերի և ժողովրդական այլ ստեղծագործությունների հավաքագրումն ու գիտական համակարգումը։ Սակայն թվային հաղորդակցության տարածումը ստեղծել է բանահյուսական ստեղծագործության նոր միջավայր, որտեղ նյութը կարող է առաջանալ, փոփոխվել և տարածվել ոչ միայն բանավոր շփման, այլև սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների, քննարկումների, բլոգների, տեսանյութերի և հաղորդագրությունների միջոցով։ Հետազոտության առանցքային հասկացություններից է համացանցային բանահյուսությունը, որը կարելի է դիտարկել որպես ժողովրդական ստեղծագործության ժամանակակից դրսևորումների ամբողջություն։ Դրա օրինակներ կարող են լինել ինտերնետային մեմերը, կատակները, անեկդոտները, տարածվող պատմությունները, առցանց լեգենդները, շղթայական հաղորդագրությունները, ժողովրդական մեկնաբանությունները և թվային միջավայրում ձևավորվող այլ կայուն կամ կիսակայուն տեքստեր։ Այդ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք հաճախ չունեն մեկ հաստատուն հեղինակ, արագորեն տարածվում են բազմաթիվ օգտատերերի միջոցով, ենթարկվում են փոփոխությունների և կարող են միաժամանակ գոյություն ունենալ տարբեր տեքստային, պատկերային ու տեսաձայնային տարբերակներով։ Աշխատությունը կարևորում է հենց այս փոփոխականության ուսումնասիրությունը, քանի որ ավանդական բանահյուսության նյութի համեմատ թվային ստեղծագործությունները հաճախ ունեն տարածման շատ ավելի արագ և լայն մեխանիզմներ։ Համացանցային միջավայրը փոխում է նաև հեղինակի և լսարանի հարաբերությունը․ օգտատերը կարող է միաժամանակ լինել նյութի սպառող, վերարտադրող, փոփոխող և նոր տարբերակի ստեղծող։ Այս հանգամանքը մարտահրավեր է առաջացնում բանագիտության դասական հեղինակային և տեքստաբանական մոտեցումների համար և պահանջում է մշակել թվային նյութի գրանցման, պահպանման, տարբերակների համադրման ու տարածման պատմության ուսումնասիրման նոր եղանակներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանահյուսական նյութի համատեքստի խնդիրը։ Եթե ավանդական բանահյուսական տեքստը հաճախ գրանցվում էր կատարողի, բնակավայրի, ժամանակի և ծիսական կամ սոցիալական միջավայրի մասին տեղեկությունների հետ միասին, ապա առցանց նյութի դեպքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել հրապարակման հարթակը, օգտատերերի փոխազդեցությունը, տարածման ժամանակագրությունը, մեկնաբանությունները, հղումները և նյութի փոփոխության տարբեր փուլերը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն տեքստը, այլև դրա թվային «կյանքը»։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համացանցային բանահյուսության լեզվական առանձնահատկություններին՝ խոսակցական բառապաշարի, ժարգոնի, կրճատումների, նորաբանությունների, հումորի, պատկերային և տեքստային համադրությունների, ինչպես նաև տարբեր լեզուների ու մշակույթների տարրերի փոխներթափանցման դրսևորումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի հայալեզու թվային բովանդակության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է արտացոլել ժամանակակից հայ հասարակության արժեքները, կարծրատիպերը, հումորային պատկերացումները, հասարակական արձագանքները և առօրյա հաղորդակցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հիմնավորում է հայ բանագիտության մեթոդաբանական շրջանակի ընդլայնման անհրաժեշտությունը՝ ավանդական բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը համադրելով թվային մշակույթի հետազոտության ժամանակակից մեթոդների հետ։ Համացանցային նյութերի համակարգված հավաքագրումը կարող է նաև կարևոր լինել մշակութային հիշողության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ թվային բովանդակությունը հաճախ արագ փոփոխվում կամ անհետանում է։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բանագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, լեզվաբաններին, մեդիա և թվային մշակույթի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ բանահյուսությունը չի սահմանափակվում միայն ավանդական բանավոր ժառանգությամբ․ այն շարունակում է ստեղծվել և վերարտադրվել նոր հաղորդակցական միջավայրերում, իսկ համացանցը դարձել է ժողովրդական ստեղծագործության կարևոր տարածք։ Այդ պատճառով ժամանակակից հայ բանագիտության համար համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրությունը ոչ միայն նոր թեմատիկ ուղղություն է, այլև անհրաժեշտ պայման՝ ժամանակակից մշակութային գործընթացները լիարժեք փաստագրելու, վերլուծելու և հայ բանահյուսության շարունակական զարգացումն ըմբռնելու համար։

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է երկու պետությունների փոխհարաբերությունները՝ կենտրոնանալով պատերազմների, դաշինքների և տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռության վրա։ Հիմնական բովանդակությունը․ Քաղաքական հակամարտություններ Կիլիկիայի հայկական թագավորության և Եգիպտոսի սուլթանության միջև պարբերական ռազմական բախումներ։ Ռազմական արշավներ Մամլուքների արշավանքները Կիլիկիա և հայկական դիմադրությունը։ Դիվանագիտական հարաբերություններ Խաղաղության պայմանագրեր, հաշտության փորձեր և հարկային պարտավորություններ։ Տնտեսական և ռազմավարական գործոններ Առևտրային ուղիների վերահսկում և տարածաշրջանային ազդեցություն։ Կիլիկիայի թագավորության անկման գործընթաց Մամլուքյան ճնշումների ուժեղացումը և հայկական պետության թուլացումը։