Armenien und Aserbaidschan: Armenien meldet starken Anstieg von Toten durch Explosion

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական հարցի քաղաքական և միջազգային-դիվանագիտական կողմերի քննությանը՝ այն դիտարկելով Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դրության, հայկական բարենորոգումների պահանջների և մեծ տերությունների քաղաքական շահերի փոխազդեցության համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է խնդրի առաջացման պատմական նախադրյալների, դրա միջազգային բնույթ ստանալու գործընթացի և հնարավոր կարգավորման վերաբերյալ ձևավորված քաղաքական մոտեցումների վրա։ Քննության են առնվում հայ բնակչության իրավունքների և անվտանգության ապահովման, վարչական բարեփոխումների իրականացման, քաղաքական ներկայացվածության և ազգային պահանջների հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում եվրոպական տերությունների և Ռուսաստանի դիրքորոշումներին, նրանց դիվանագիտական նախաձեռնություններին և Օսմանյան կայսրության նկատմամբ իրականացվող քաղաքականությանը՝ ցույց տալով, որ հայկական խնդիրը սերտորեն կապված էր ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերությունների և աշխարհաքաղաքական մրցակցության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային պայմանագրերի, դիվանագիտական բանակցությունների և բարենորոգումների ծրագրերի նշանակությանը, ինչպես նաև դրանց իրականացման ընթացքում առաջացած հակասություններին և սահմանափակումներին։ Ուսումնասիրվում են հայկական քաղաքական ու հասարակական շրջանակներում ձևավորված տեսակետները, խնդրի կարգավորման վերաբերյալ տարբեր պատկերացումները և արտաքին քաղաքական պայմանների ազդեցությունը հայկական ազգային նպատակների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ խնդրի լուծման տարբեր ծրագրեր կարող էին հիմնվել քաղաքական ինքնավարության, բարենորոգումների, միջազգային երաշխիքների կամ այլ քաղաքական մեխանիզմների վրա՝ կախված տվյալ ժամանակաշրջանի պատմական պայմաններից և հեղինակային դիրքորոշումից։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես էր հայկական խնդիրը ներկայացվում քաղաքական և հրապարակախոսական մտքում և ինչպիսի լուծումներ էին առաջարկվում տարբեր պատմական փուլերում։ Միաժամանակ աշխատությունը կարող է դիտարկվել որպես իր ստեղծման ժամանակաշրջանի քաղաքական մտածողությունն արտացոլող սկզբնաղբյուր, ուստի դրա դրույթները կարևոր է գնահատել համապատասխան պատմական միջավայրի և հեղինակի քաղաքական հայացքների հաշվառմամբ։ Այն արժեքավոր է Հայկական հարցի պատմության, հայ ժողովրդի ազգային-քաղաքական շարժումների, Օսմանյան կայսրության քաղաքականության և XIX–XX դարերի միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմությամբ, դիվանագիտության պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով, Հայկական հարցով և քաղաքական մտքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների և ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Գիրքը ընդգրկում է՝ հայոց լեզվի հիմնական քերականական և ոճական կանոնների ամրապնդում, խոսքի մշակույթի հիմնարար սկզբունքներ՝ ճշտություն, հստակություն, տրամաբանություն և արտահայտչականություն, ուղղագրական և կետադրական վարժությունների համակարգ, բառապաշարի հարստացման և ճիշտ կիրառման առաջադրանքներ, ինքնուրույն աշխատանքի համար նախատեսված գործնական նյութեր։ Այն օգտակար է՝ բուհերի ուսանողների համար, դպրոցական բարձր դասարանների աշակերտների համար, հայոց լեզվի ուսուցիչների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են բարելավել իրենց գրավոր և բանավոր խոսքի որակը։ Ընդհանուր առմամբ, ձեռնարկը համադրում է տեսական գիտելիքն ու գործնական աշխատանքը՝ նպաստելով գրագետ և մշակված խոսքի ձևավորմանը։

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Ատրպատականի հին լեզվական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ազարի լեզվի ծագմանը, զարգացման փուլերին և պատմական նշանակությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են լեզվի հնչյունական, քերականական և բառապաշարային առանձնահատկությունները, նրա կապերը հին իրանական լեզուների հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանի պատմական, մշակութային և էթնոլեզվական գործընթացների ազդեցությունը լեզվի ձևավորման վրա։ Վերլուծվում են գրավոր և բանավոր աղբյուրները, լեզվաբանական տվյալները, տեղանունները, բարբառային առանձնահատկությունները և դրանց դերը Ատրպատականի հին բնակչության լեզվական պատկերի վերականգնման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազարի լեզվի տեղին իրանական լեզուների համակարգում, նրա փոխհարաբերություններին հարակից լեզվական միջավայրերի հետ և պատմական փոփոխություններին, որոնք տեղի են ունեցել տարածաշրջանում տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հին Իրանի լեզուների, Ատրպատականի պատմության, տարածաշրջանի մշակութային ինքնության և լեզվական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, իրանագետների, պատմաբանների, հայագետների, արևելագետների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հին լեզուների, տարածաշրջանային լեզվական գործընթացների և Մերձավոր Արևելքի մշակութային պատմության հետազոտությամբ։

Սոցիոլոգիա

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հետխորհրդային Հայաստանում ձևավորված միգրացիոն գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը, դրանց առաջացման պատճառների, զարգացման հիմնական փուլերի, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական հետևանքների, ինչպես նաև պետական կարգավորման հնարավոր ուղղությունների և հեռանկարների վերլուծությանը։ Հետխորհրդային ժամանակաշրջանում Հայաստանի միգրացիոն պատկերը կտրուկ փոխվել է․ խորհրդային համակարգի փլուզումը, տնտեսական ճգնաժամը, գործազրկությունը, կենսամակարդակի անկումը, տարածաշրջանային հակամարտությունները և սոցիալական անորոշությունը նպաստել են բնակչության լայնածավալ արտագաղթին։ Պաշտոնական քաղաքականության մակարդակում միգրացիայի կառավարումը հետագայում ձևավորվել է որպես առանձին պետական ուղղություն, իսկ երկարաժամկետ արտահոսքը դիտարկվել է նաև ժողովրդագրական և զարգացման խնդիրների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է միգրացիոն գործընթացների պատճառահետևանքային կապերի բացահայտումը։ Հայաստանից բնակչության արտահոսքը պայմանավորվել է ոչ միայն տնտեսական գործոններով, այլև աշխատանքի և եկամուտների ավելի բարձր հնարավորություններ որոնելու, ընտանիքի անդամների միավորման, սոցիալական և քաղաքական անորոշության, կրթական ու մասնագիտական հեռանկարների, ինչպես նաև միջազգային միգրացիոն ցանցերի ձևավորման ազդեցությամբ։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ մեկնելու որոշումը հաճախ պայմանավորված է միաժամանակ մի քանի գործոններով․ տնտեսական դժվարությունները կարող են զուգակցվել ընտանիքի անդամների նախկին միգրացիայով, արտերկրում աշխատանքի հնարավորությունների առկայությամբ և տվյալ երկրի հետ ձևավորված սոցիալական կապերով։ Հետխորհրդային Հայաստանում միգրացիոն գործընթացների առանձնահատկություններից է դրանց բազմաձև բնույթը։ Արտագաղթի կողքին գոյություն են ունեցել ժամանակավոր և սեզոնային աշխատանքային միգրացիաներ, վերադարձի հոսքեր, ներքին տեղաշարժեր, փախստականների և հարկադիր տեղահանվածների շարժեր, ինչպես նաև օտարերկրյա քաղաքացիների ներհոսք։ Հայաստանի պետական միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերը 1990-ականներից ի վեր առանձնացրել են փախստականների ընդունման և պաշտպանության, արտագաղթի կարգավորման, սեզոնային աշխատանքային միգրանտների իրավունքների պաշտպանության, վերադարձողների վերաինտեգրման և այլ ուղղություններ։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է միգրացիայի ժողովրդագրական ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Երկարատև բնակչության արտահոսքը կարող է ազդել բնակչության թվաքանակի, տարիքային և սեռային կառուցվածքի, ծնելիության, աշխատունակ բնակչության մասնաբաժնի և տարածքային բնակեցման վրա։ Առանձնահատուկ խնդիր է երիտասարդ և բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների արտահոսքը, որը կարող է թուլացնել երկրի մարդկային կապիտալը և սահմանափակել տնտեսական զարգացման ներուժը։ «Ուղեղների արտահոսքի» կանխարգելումն ու ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավումը վաղուց ընդգրկվել են Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության նպատակների շրջանակում։ Միգրացիան, սակայն, ունի ոչ միայն բացասական հետևանքներ։ Արտերկրում աշխատող քաղաքացիների դրամական փոխանցումները կարող են նշանակալի դեր ունենալ տնային տնտեսությունների եկամուտների, սպառման, կրթության, բնակարանային պայմանների և որոշ դեպքերում նաև ներդրումների համար։ Արտաքին աշխատանքային փորձը կարող է նպաստել մասնագիտական հմտությունների ձեռքբերմանը, որոնք վերադարձի դեպքում հնարավոր է օգտագործել Հայաստանի տնտեսության մեջ։ Այդ պատճառով արդյունավետ քաղաքականությունը պետք է ոչ թե միայն փորձի սահմանափակել բնակչության շարժունակությունը, այլ ստեղծի անվտանգ, օրինական և փոխշահավետ միգրացիայի պայմաններ։ Միգրացիայի կարգավորման կարևոր ուղղություն է աշխատանքային միգրացիայի կառավարումը։ Հայաստանի քաղաքացիների արտագնա աշխատանքի դեպքում անհրաժեշտ է ապահովել նրանց իրավունքների և շահերի պաշտպանությունը, օրինական աշխատանքի հնարավորությունների ընդլայնումը, օտարերկրյա աշխատաշուկաների վերաբերյալ տեղեկատվության հասանելիությունը և անօրինական միջնորդությունների ու շահագործման ռիսկերի նվազեցումը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս միգրացիան դիտարկել ոչ միայն որպես սոցիալական խնդիր, այլև որպես աշխատաշուկայի և տնտեսական զարգացման կառավարման բաղադրիչ։ Պետական քաղաքականության մյուս կարևոր ուղղությունը վերադարձի և վերաինտեգրման խթանումն է։ Արտերկրից վերադարձած անձանց համար աշխատանքի, բնակության, կրթության, սոցիալական ծառայությունների և ձեռնարկատիրական գործունեության հասանելիության ապահովումը կարող է մեծացնել վերադարձի կայունությունը։ Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության ավելի նոր հայեցակարգային փաստաթղթերում վերադարձի և հայրենադարձության խրախուսումը կապվում է նաև ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավման նպատակների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև ներգաղթի և օտարերկրյա քաղաքացիների ինտեգրման հարցը։ Հայաստանի համար միգրացիոն գործընթացների փոփոխվող բնույթը նշանակում է, որ երկիրը աստիճանաբար պետք է հաշվի առնի ոչ միայն քաղաքացիների արտագաղթի, այլև օտարերկրյա քաղաքացիների մուտքի, կացության, աշխատանքի և հասարակության մեջ ինտեգրման խնդիրները։ Միգրացիայի կառավարման արդի մոտեցումները ներառում են օտարերկրացիների հետ կապված վարչական ընթացակարգերի կատարելագործում, ծառայությունների մատուցման արդյունավետության բարձրացում, միգրացիոն տվյալների բարելավում և պետական կառույցների միջև համակարգված համագործակցություն։ Միգրացիոն գործընթացների կարգավորման համար առանցքային նշանակություն ունի նաև վիճակագրական և տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործումը։ Միգրացիայի իրական ծավալների և կառուցվածքի գնահատումը բարդ է, քանի որ ժամանակավոր և մշտական տեղաշարժերը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտացոլվում են պաշտոնական վիճակագրության մեջ։ Հետևաբար արդյունավետ քաղաքականության համար անհրաժեշտ է ունենալ հնարավորինս ամբողջական տվյալներ՝ ըստ տարիքային, սեռային, կրթական, մասնագիտական և տարածքային հատկանիշների։ Հայաստանի գործող միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերում ևս ընդգծվում է միգրացիոն հոսքերի և գործընթացների վիճակագրության բարելավման անհրաժեշտությունը և քաղաքականության ձևավորման ավելի մեծ փաստահենությունը։ Կարևոր ուղղություն է միգրացիայի և տնտեսական զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Եթե երկրում ստեղծվում են բարձր արտադրողականությամբ աշխատատեղեր, մրցունակ աշխատավարձեր, մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորություններ և ձեռնարկատիրական բարենպաստ միջավայր, կարող է նվազել հարկադիր կամ տնտեսական դրդապատճառներով արտագաղթի ճնշումը։ Միաժամանակ տնտեսական քաղաքականությունը կարող է օգտագործել միգրացիոն կապիտալը՝ վերադարձողների գիտելիքները, սփյուռքի մասնագիտական ցանցերը, դրամական փոխանցումները և ներդրումային ներուժը երկրի զարգացման նպատակներով ուղղորդելու համար։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ ունի նաև միգրացիայի սոցիալական կողմը։ Միգրացիան կարող է փոխել ընտանիքի կառուցվածքը, երեխաների դաստիարակության պայմանները, համայնքային հարաբերությունները և սոցիալական կապերը։ Երկարատև բաժանումը կարող է առաջացնել ընտանիքի անդամների միջև սոցիալական և հոգեբանական խնդիրներ, մինչդեռ վերադարձը միշտ չէ, որ ինքնաբերաբար նշանակում է լիարժեք վերաինտեգրում։ Հետևաբար միգրացիոն քաղաքականությունը պետք է ներառի ոչ միայն վարչական և տնտեսական, այլև սոցիալական աջակցության մեխանիզմներ։ Հետխորհրդային Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության զարգացման ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ոլորտը աստիճանաբար անցել է առանձին խնդիրների լուծումից դեպի ավելի համապարփակ կառավարման մոտեցում։ 2000 թվականից ի վեր ընդունվել են մի շարք հայեցակարգային և ռազմավարական փաստաթղթեր, որոնք տարբեր փուլերում սահմանել են միգրացիոն քաղաքականության առաջնահերթությունները։ Դրանցում ընդգրկվել են անկանոն միգրացիայի կանխարգելումը, սահմանների և օտարերկրացիների կացության կառավարումը, վերադարձողների վերաինտեգրումը, աշխատուժի միջազգային շարժունակությունը, ապաստանի համակարգը և միգրացիոն տվյալների բարելավումը։ Արդի փուլում կարգավորման հեռանկարներից մեկը ինստիտուցիոնալ համակարգի հետագա ամրապնդումն է։ 2026 թվականին Հայաստանի ՆԳ նախարարության ներկայացմամբ՝ միգրացիայի կառավարումը շարունակում է մնալ երկրի կարևոր օրակարգային ուղղություններից, իսկ առաջնահերթությունների շարքում նշվում են ինստիտուցիոնալ դիմակայունությունը, քաղաքացիակենտրոն ծառայությունները, թվային փոխակերպումը, բնակչության պետական ռեգիստրի կատարելագործումը և աշխատանքի ու կեցության թույլտվությունների թվայնացումը։ Նշվել է նաև նոր միգրացիոն ռազմավարության մշակման առաջնահերթությունը։ Այս ամենը վկայում է այն մասին, որ միգրացիայի կառավարման ապագա համակարգը պետք է հիմնված լինի տվյալների վրա, արագ արձագանքի միգրացիոն հոսքերի փոփոխություններին և միաժամանակ համադրի ժողովրդագրական, տնտեսական, սոցիալական և անվտանգության նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միգրացիան ներկայացնում է որպես Հայաստանի հետխորհրդային զարգացման ամենաբարդ և բազմաշերտ խնդիրներից մեկը։ Դրա կարգավորումը չի կարող սահմանափակվել արտագաղթի կանխարգելմամբ․ անհրաժեշտ է միաժամանակ զարգացնել աշխատաշուկան, բարձրացնել կյանքի որակը, պաշտպանել արտագնա աշխատողների իրավունքները, խթանել վերադարձն ու հայրենադարձությունը, աջակցել վերադարձողների վերաինտեգրմանը, կատարելագործել օտարերկրյա քաղաքացիների ընդունման և ինտեգրման համակարգերը, զարգացնել միգրացիոն վիճակագրությունը և օգտագործել սփյուռքի մարդկային ու տնտեսական ներուժը։ Այս մոտեցման դեպքում միգրացիան կարող է աստիճանաբար վերածվել ոչ միայն ժողովրդագրական մարտահրավերի, այլև մարդկային կապիտալի, միջազգային շարժունակության և տնտեսական զարգացման կառավարվող ռեսուրսի։

Տնտեսագիտություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է բրենդի ձևավորման հիմնախնդիրների վերլուծությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության շուկայի և տեղական կազմակերպությունների գործունեության օրինակներով։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են բրենդի էությունը, դրա հիմնական բաղադրիչները, ձևավորման փուլերը և շուկայում կայուն դիրքավորման համար անհրաժեշտ պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բրենդի ինքնության և իմիջի ձևավորմանը, անվանման, տարբերանշանի, տեսողական ոճի, հաղորդակցության և սպառողների ընկալումների նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև այն գործոնները, որոնք ազդում են բրենդի ճանաչելիության, վստահության, հեղինակության և սպառողական հավատարմության վրա։ ՀՀ նյութերի հիման վրա վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տեղական շուկայի առանձնահատկությունները, մրցակցային միջավայրի ազդեցությունը և հայկական կազմակերպությունների կողմից բրենդավորման գործընթացում հանդիպող հիմնական դժվարությունները։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև բրենդի և սպառողի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ ժամանակակից շուկայում հաջող բրենդի ձևավորումը պայմանավորված է ոչ միայն ապրանքի կամ ծառայության որակով, այլև սպառողի հետ երկարաժամկետ հուզական և արժեքային կապի ստեղծմամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել բրենդի զարգացման ռազմավարությունների մշակման, շուկայական դիրքավորման կատարելագործման և մրցակցային առավելությունների ձևավորման համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում մարքեթինգի, կառավարման, գովազդի և բիզնեսի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և ձեռնարկատերերի համար՝ հայկական շուկայում արդյունավետ բրենդավորման սկզբունքներն ու հնարավորությունները հասկանալու նպատակով։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատանքը նվիրված է էներգակախում չունեցող (էներգոնեզավիսիմ) մեմրիստիվ կառուցվածքների ստեղծման և դրանց էլեկտրոֆիզիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով զարգացնել նոր սերնդի ոչ-վոլատիլ հիշողության և նեյրոմորֆ հաշվողական համակարգերի տարրեր։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են մեմրիստորների ֆիզիկական հիմքերը՝ հիմնված դիմադրության վիճակների հիշողության էֆեկտի վրա, ինչպես նաև այն նյութագիտական լուծումները, որոնք հնարավորություն են տալիս ապահովել կայուն, վերարտադրելի և ցածր էներգածախսով աշխատանք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բարակ թաղանթային կառուցվածքների, օքսիդային նյութերի և նանոկառուցվածքային համակարգերի կիրառությանը, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ վերահսկվող դիմադրական անցումներ և բարելավել սարքերի հուսալիությունը։ Աշխատությունում վերլուծվում են հոսանք-լարում բնութագրերը, հիստերեզիսի երևույթները, լիցքի տեղափոխման մեխանիզմները և անջատման/միացման դինամիկան, որոնք որոշում են մեմրիստիվ տարրերի գործունակությունը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է դրանց պոտենցիալ կիրառությունը արհեստական նեյրոնային ցանցերում, որտեղ նման կառուցվածքները կարող են ծառայել որպես սինապսային տարրերի ֆիզիկական մոդելներ՝ ապահովելով բարձր խտություն և էներգաարդյունավետություն։ Աշխատության նպատակն է ձևավորել գիտական հիմք էներգոնեզավիսիմ մեմրիստիվ սարքերի նախագծման և օպտիմալացման համար՝ խթանելով նանոէլեկտրոնիկայի և նեյրոմորֆ տեխնոլոգիաների զարգացումը։