Արտաքին առևտրի խթանման •ործընթացները ՀՀ-ում

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Տեխնոլոգիա

Այս գիրքը նվիրված է ատոմային էլեկտրակայաններում նախագծայինից դուրս վթարների ժամանակ ընթացող ջերմահիդրավլիկ գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով միջուկային էներգետիկայի անվտանգության կարևորագույն խնդիրներից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են ռեակտորային համակարգերում տեղի ունեցող ջերմափոխանակության, հիդրավլիկ հոսքերի և վթարային իրավիճակների զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց գնահատման և մոդելավորման մեթոդները։ Գրքում ուսումնասիրվում են անվտանգության համակարգերի աշխատանքի արդյունավետությունը, վթարների կանխման և հետևանքների նվազեցման մոտեցումները, ինչպես նաև միջուկային կայանների հուսալիության բարձրացման տեխնիկական լուծումները։ Այն կարող է օգտակար լինել միջուկային էներգետիկայի մասնագետների, ջերմատեխնիկների, ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան ոլորտներում սովորող ուսանողների համար։

Հոգեբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է երիտասարդների շրջանում շեղվող վարքագծի կանխարգելման հոգեբանական հիմքերին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով իրավական նորմերի նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորմանը որպես կանխարգելիչ ազդեցության հիմնական գործոն։ Հեղինակը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է իրավագիտակցությունը, սոցիալական նորմերի ընդունումը և արժեքային կողմնորոշումների ձևավորումը ազդում անձի վարքագծային ընտրությունների վրա՝ նվազեցնելով հակաիրավական գործողությունների հավանականությունը։ Վերլուծվում են սոցիալականացման գործընթացները, ընտանիքի, կրթական հաստատությունների և հասակակիցների խմբերի դերը իրավական մշակույթի ձևավորման մեջ, ինչպես նաև այն հոգեբանական մեխանիզմները, որոնք նպաստում են նորմերի ներքինացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մոտիվացիոն կառուցվածքներին, ինքնակարգավորման կարողություններին և անձի ինքնագիտակցության զարգացման մակարդակին, որոնք միասին ձևավորում են վարքագծի կայուն ուղղվածություն դեպի սոցիալապես ընդունելի և իրավական նորմերին համապատասխան գործողություններ։ Աշխատությունը նաև քննարկում է կանխարգելիչ աշխատանքի մեթոդները՝ ներառյալ հոգեբանական աջակցությունը, կրթական ծրագրերը և սոցիալական միջամտությունները, որոնք ուղղված են երիտասարդների շրջանում իրավական պատասխանատվության բարձրացմանը։ Շեշտվում է, որ իրավական նորմերի նկատմամբ դրական վերաբերմունքը ոչ միայն իրավական գիտելիքի արդյունք է, այլ նաև խորքային հոգեբանական և սոցիալական գործընթացների համադրություն, որը ձևավորվում է երկարաժամկետ դաստիարակչական ազդեցության արդյունքում։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է եվրոպական փոխառությունների ներթափանցումը միջին հայերենում՝ ընդգծելով լեզվական շփումների պատմական, մշակութային և սոցիալ-քաղաքական նախադրյալները։ Նշվում է, որ միջին հայերենի փուլում հայերենը գտնվել է ակտիվ փոխազդեցության մեջ տարբեր եվրոպական լեզվամշակութային միջավայրերի հետ, ինչը պայմանավորված էր առևտրային կապերով, դիվանագիտական հարաբերություններով, ինչպես նաև կրոնական և մշակութային փոխառնչություններով։ Վերլուծվում է, որ փոխառությունները հիմնականում ներմուծվել են այն ոլորտներում, որոնք կապված էին քաղաքային կյանքի, վարչական համակարգի, ռազմական գործի, ինչպես նաև առևտրի և արհեստների հետ՝ արտացոլելով նոր հասարակական իրականությունների լեզվական անհրաժեշտությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխառված բառերի հնչյունաբանական և ձևաբանական հարմարեցման գործընթացներին, որոնց արդյունքում օտար ծագման միավորները աստիճանաբար ինտեգրվել են հայերենի կառուցվածքային համակարգին՝ ձեռք բերելով տեղական լեզվական առանձնահատկություններ։ Նշվում է նաև, որ որոշ փոխառություններ պահպանել են իրենց սկզբնական իմաստային բովանդակությունը, մինչդեռ մյուսները ենթարկվել են իմաստային փոփոխությունների կամ նեղացման՝ համապատասխանելով տեղական հաղորդակցական միջավայրին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ եվրոպական փոխառությունները միջին հայերենում հանդիսանում են լեզվական փոխազդեցությունների կարևոր վկայություն և արտացոլում են պատմական զարգացման ընթացքում տեղի ունեցած մշակութային ինտեգրման գործընթացները։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական մրցակցության պաշտպանության պետական կարգավորման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով մրցակցային քաղաքականության տեսական հիմքերը, իրավական կարգավորման մեխանիզմները և դրանց կիրառման առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում վերլուծվում են ազատ և արդար մրցակցային միջավայրի ձևավորման սկզբունքները, մրցակցության սահմանափակման պատճառները, շուկաների արդյունավետ գործունեության վրա ազդող գործոնները և պետական միջամտության անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամենաշնորհային քաղաքականությանը, գերիշխող դիրքի չարաշահման կանխարգելմանը, անբարեխիղճ մրցակցության դեմ պայքարի միջոցներին, ինչպես նաև մրցակցային օրենսդրության կատարելագործման և վերահսկողական մեխանիզմների զարգացման ուղղություններին։ Գիրքը ներկայացնում է Հայաստանի մրցակցային միջավայրի առանձնահատկությունները, ոլորտում առկա հիմնախնդիրները և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները՝ նպաստելու շուկայի արդյունավետ զարգացմանը, սպառողների շահերի պաշտպանությանը և տնտեսության մրցունակության բարձրացմանը։ Աշխատանքը նախատեսված է տնտեսագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և մրցակցային քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 1990–2015 թվականների հայ գրականության մեջ կենսագրական վեպի զարգացման առանձնահատկությունների, ժանրային կառուցվածքի և գեղարվեստական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրական պատմական, մշակութային կամ հասարակական անհատների կյանքի նյութի գեղարվեստական վերակերտման սկզբունքներն են, փաստագրական հիմքի և հեղինակային երևակայության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև կենսագրական փաստի՝ գրական պատումի վերածվելու մեխանիզմները։ Քննվում է, թե ինչպես է գրողը պատմական աղբյուրներից, հուշագրություններից, նամակներից, վկայություններից և այլ փաստագրական նյութերից ստացված տեղեկությունները ներառում վիպական կառուցվածքի մեջ՝ ստեղծելով հերոսի ամբողջական գեղարվեստական կերպար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կենսագրական վեպի և հարակից ժանրերի՝ պատմավեպի, հուշագրության, վավերագրական արձակի ու գեղարվեստական կենսագրության սահմանների և փոխազդեցությունների խնդրին։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի կազմակերպման, պատմողական տեսանկյան, հեղինակային ներկայության, հոգեբանական կերպավորման, փաստի և հորինվածքի հարաբերակցության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գլխավոր կերպարի ներաշխարհի վերակազմությունը, քանի որ կենսագրական արձակը ձգտում է ոչ միայն ներկայացնել անձի կյանքի իրադարձությունները, այլև գեղարվեստական միջոցներով մեկնաբանել նրա ընտրությունները, գաղափարական աշխարհը, ստեղծագործական գործունեությունն ու հարաբերությունները ժամանակաշրջանի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հետխորհրդային շրջանի մշակութային փոփոխությունների ազդեցությանը ժանրի զարգացման վրա, պատմական հիշողության վերարժևորմանը և ազգային անցյալի նշանավոր դեմքերի նկատմամբ նոր հետաքրքրության ձևավորմանը։ Վերլուծվում է անհատի կենսագրության և պատմական ժամանակի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է մեկ անձի կյանքի պատմությունը դառնալ ավելի լայն հասարակական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների գեղարվեստական արտացոլման միջոց։ Ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժանրի ներսում ձևավորված տարբեր պատմողական ռազմավարությունները և գեղագիտական միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է ժամանակակից հայ արձակի ժանրային համակարգի ուսումնասիրությանը՝ կենսագրական վեպը դիտարկելով որպես փաստագրական հիշողությունը, պատմական փորձը և գեղարվեստական երևակայությունը միավորող գրական ձև։