Արտաքին առևտրի խթանման •ործընթացները ՀՀ-ում

Other Subjects

Բուսաբուծություն աշխատությունը հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը նվիրված է բուսաբուծության տեսական հիմքերի և գործնական տեխնոլոգիաների համապարփակ ներկայացմանը՝ ընդգրկելով մշակաբույսերի աճեցման ամբողջական համակարգը՝ հողից մինչև բերքահավաք և պահպանություն։ Հեղինակ Ա. Ա. Մաթևոսյանը գրքում համակարգված ձևով ներկայացնում է բուսաբուծության հիմնական ուղղությունները՝ հողի պատրաստում, ցանք, մշակաբույսերի խնամք, սնուցում, ոռոգում և բերքահավաքի կազմակերպում՝ ընդգծելով յուրաքանչյուր փուլում կիրառվող ագրոտեխնիկական միջոցառումների գիտական հիմքերը։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է մշակաբույսերի կենսաբանական առանձնահատկությունները, աճի և զարգացման փուլերը, ինչպես նաև արտաքին գործոնների՝ կլիմայի, հողի և ջրային ռեժիմի ազդեցությունը բերքատվության վրա։ Գրքում ընդգրկված են նաև ցանքաշրջանառության կազմակերպման սկզբունքները, պարարտացման համակարգերը, հողի մշակման տեխնոլոգիաները և վնասատուների ու հիվանդությունների դեմ պայքարի համալիր միջոցառումները՝ ապահովելու կայուն և բարձրորակ արտադրություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սորտերի ընտրությանը, սերմնաբուծության հիմունքներին և գյուղատնտեսական մշակաբույսերի ինտենսիվ ու էկոլոգիապես անվտանգ աճեցման մեթոդներին։ Աշխատությունը ներառում է նաև ժամանակակից ագրոտեխնոլոգիաների կիրառման մոտեցումներ՝ արտադրողականության բարձրացման և բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման նպատակով։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, ֆերմերների և բուսաբուծության ոլորտի մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են ստանալ ամբողջական և գործնական գիտելիքներ բուսաբուծության վերաբերյալ։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ բանաստեղծական խոսքի լեզվական առանձնահատկությունների, արտահայտչական միջոցների և գեղարվեստական կառուցվածքի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրական արևմտահայերենի կիրառությունն է պոեզիայում՝ բառապաշարի, քերականական ձևերի, շարահյուսական կառուցվածքների, հնչյունական կազմակերպման և ոճական հնարների փոխկապակցված դիտարկմամբ։ Քննվում է, թե ինչպես է բանաստեղծական լեզուն տարբերվում առօրյա հաղորդակցական խոսքից և ինչպես են լեզվական միավորները գեղարվեստական համատեքստում ձեռք բերում լրացուցիչ իմաստային, պատկերային ու հուզական արժեք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բառընտրությանը, հոմանիշային և հականիշային հարաբերություններին, հնաբանությունների, բարբառային տարրերի, նորաբանությունների և փոխառությունների գործածությանը, ինչպես նաև դրանց դերին հեղինակային անհատական ոճի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրվում են փոխաբերությունը, մակդիրը, համեմատությունը, խորհրդանիշը, անձնավորումը և պատկերավորման այլ միջոցներ, որոնց միջոցով ստեղծվում են բանաստեղծական աշխարհի իմաստային ու զգայական շերտերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև խոսքի հնչյունային կազմակերպումը՝ հանգի, ռիթմի, կրկնությունների, բաղաձայնույթի և առձայնույթի դիտարկմամբ, քանի որ բանաստեղծական տեքստում հնչողությունը հաճախ անմիջականորեն մասնակցում է գեղարվեստական իմաստի ձևավորմանը։ Քննվում են շարադասության փոփոխությունները, կրճատ կառուցվածքները, զուգահեռ շարահյուսական ձևերը և կրկնությունները՝ որպես խոսքի արտահայտչականությունը ուժեղացնող միջոցներ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տարբեր հեղինակների և գրական ժամանակաշրջանների ստեղծագործությունների համեմատական ուսումնասիրություն՝ բացահայտելու արևմտահայ բանաստեղծական լեզվի ընդհանուր օրինաչափություններն ու անհատական դրսևորումները։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում լեզվի և մշակութային միջավայրի հարաբերությանը, քանի որ պոեզիայում արտացոլվում են պատմական հիշողությունը, ազգային մշակութային պատկերացումները և տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական զարգացումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լեզվաբանության, ոճագիտության, պոետիկայի և գրականագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով արևմտահայ բանաստեղծական խոսքը որպես լեզվական ու գեղարվեստական բազմաշերտ համակարգ։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է բաղադրյալ առաձգական տարածության և կիսատարածության երկայնական սահքի պայմաններում առաջացող լարվածադեֆորմացիոն վիճակի տեսական ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով տարբեր բնույթի լարումների կենտրոնացուցիչների ազդեցությանը։ Հետազոտության հիմքում առաձգականության տեսության այն խնդիրներն են, որոնցում նյութի երկրաչափական կամ կառուցվածքային անհամասեռությունները հանգեցնում են լարվածությունների տեղային զգալի փոփոխությունների։ Այդպիսի կենտրոնացուցիչներ կարող են լինել ճաքերը, խոռոչները, ներառուկները, սահմանային անհամասեռությունները և այլ կառուցվածքային առանձնահատկություններ, որոնց շրջակայքում լարվածության դաշտը էապես տարբերվում է համասեռ միջավայրում դիտվող պատկերից։ Երկայնական սահքի մոդելը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մարմնի հակահարթ դեֆորմացիան և համապատասխան տեղաշարժերի ու լարումների բաշխումը՝ խնդիրը ներկայացնելով մաթեմատիկական ֆիզիկայի սահմանային խնդիրների ձևով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել բաղադրյալ միջավայրի առանձին մասերի մեխանիկական հատկությունների տարբերությանը և դրանց միացման սահմաններում գործող պայմաններին, քանի որ այդ գործոնները կարող են էականորեն փոխել լարվածությունների բաշխումն ու կենտրոնացման աստիճանը։ Կիսատարածության դեպքում կարևոր նշանակություն ունի նաև ազատ մակերևույթի և կենտրոնացուցիչների փոխազդեցությունը, հատկապես երբ կառուցվածքային անհամասեռությունները գտնվում են մակերևույթին մոտ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կառուցվել տեղաշարժերի և լարումների դաշտերը նկարագրող վերլուծական կամ թվային մոդելներ, ուսումնասիրվել դրանց վարքը տարբեր երկրաչափական պարամետրերի դեպքում և համեմատվել տարբեր տիպի կենտրոնացուցիչների ազդեցությունները։ Կարևոր խնդիր է լարվածությունների առավելագույն տեղային արժեքների և դրանց տարածական բաշխման գնահատումը, քանի որ այդ ցուցանիշները կապված են նյութի հնարավոր վնասման, ճաքերի զարգացման և կառուցվածքային ամրության հետ։ Տարբեր դեպքերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե կենտրոնացուցիչների ձևը, դիրքը, չափերը և փոխադարձ դասավորությունն ինչպես են անդրադառնում ամբողջ համակարգի մեխանիկական վարքի վրա։ Նման տեսական արդյունքները նշանակություն ունեն կոմպոզիտային և շերտավոր նյութերի, երկրաբանական միջավայրերի, մեքենաշինական տարրերի և այլ բարդ կառուցվածքների մեխանիկական հուսալիության գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առաձգականության տեսության, կոնտինուումի մեխանիկայի, կոտրվածքի մեխանիկայի և մաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով խորացնել պատկերացումները կառուցվածքային անհամասեռություններով առաձգական միջավայրերում լարվածությունների կենտրոնացման օրինաչափությունների վերաբերյալ։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հարկային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղիների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով հարկային համակարգի դերը պետական ֆինանսների կառավարման, տնտեսական զարգացման և մակրոտնտեսական կայունության ապահովման գործում։ Գրքում վերլուծվում են հարկային քաղաքականության ձևավորման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, հարկային համակարգի գործող մեխանիզմները և դրանց ազդեցությունը տնտեսության տարբեր ոլորտների ու տնտեսական գործունեության մասնակիցների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային եկամուտների հավաքագրման արդյունավետությանը, հարկային բեռի օպտիմալացմանը, հարկային վարչարարության կատարելագործմանը և հարկային պարտավորությունների կատարման նկատմամբ վերահսկողության բարելավմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են նաև հարկային քաղաքականության և տնտեսական աճի, ներդրումային ակտիվության, ձեռնարկատիրության զարգացման, զբաղվածության և ստվերային տնտեսության կրճատման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը կարևորում է ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների և տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը հարկային վարչարարության գործընթացներում՝ որպես հարկերի հաշվարկման ու հավաքագրման պարզեցման, թափանցիկության բարձրացման և հարկային խախտումների կանխարգելման հնարավոր գործիք։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հարկային արտոնությունների արդյունավետության գնահատմանը, հարկ վճարողների համար բարենպաստ և կանխատեսելի միջավայրի ձևավորմանը, ինչպես նաև պետության հարկաբյուջետային շահերի և տնտեսավարող սուբյեկտների շահերի հավասարակշռմանը։ Հեղինակը ներկայացնում է հարկային քաղաքականության կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել հարկային համակարգի արդարության, կայունության, պարզության և արդյունավետության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հարկային բարեփոխումների մշակման, պետական եկամուտների կառավարման արդյունավետության բարձրացման և երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացմանն ուղղված քաղաքականության կատարելագործման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, հարկային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և տնտեսագիտական ու ֆինանսական ուղղությունների ուսանողներին։

Literature

Ապրելու ժամանակը և Մեռնելու Ժամանակը աշխատությունը Էրիխ Մարիա Ռեմարկի հակապատերազմական վեպ է, որը ներկայացնում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլերում մարդկային ճակատագրերի կոտրվածությունն ու բարոյական ընտրությունների ծանրությունը՝ կենտրոնանալով գերմանացի զինվորի փորձառության վրա, ով ռազմաճակատում և խաղաղ բնակչության միջավայրում բախվում է պատերազմի անիմաստությանը, վախին, կորստին և մարդկային արժանապատվության փլուզմանը, միաժամանակ ստեղծագործությունը ընդգծում է կյանքի ու մահվան սահմանային իրավիճակները, որտեղ հերոսների անձնական զգացմունքները, սերը և հույսը հակադրվում են բռնության ու գաղափարական ճնշումների իրականությանը, գիրքը բնորոշ է Ռեմարկի ստեղծագործական ոճին՝ պարզ, բայց խոր հոգեբանական շեշտադրումներով, որոնք բացահայտում են պատերազմի ազդեցությունը անհատի ներաշխարհի և մարդկային հարաբերությունների վրա։

Informatics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կադրերի վերաբերյալ տեղեկատվական բազայի հիման վրա ռիսկային խմբերի տեղայնացման և կանխատեսման մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել տվյալների հավաքագրման, համակարգման և վերլուծության այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան կադրային տեղեկատվության հիման վրա բացահայտել որոշակի չափանիշների համապատասխանող խմբեր և կանխատեսել հնարավոր ռիսկային իրավիճակների առաջացումը։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են կադրերի վերաբերյալ տվյալների բազաների կառուցվածքը, տվյալների պահպանման և մշակման սկզբունքները, տեղեկատվության դասակարգման մեթոդները և անհրաժեշտ ցուցանիշների առանձնացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի ալգորիթմների և վերլուծական մեթոդների կիրառմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է տվյալների մեծ զանգվածից հայտնաբերել օրինաչափություններ, առանձնացնել նմանատիպ բնութագրերով խմբեր և գնահատել տարբեր գործոնների հնարավոր ազդեցությունը ռիսկի ձևավորման վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տվյալների բազայի նախագծում, տեղեկատվության նախնական մշակում, դասակարգման և կանխատեսման մոդելների մշակում, ինչպես նաև ստացված արդյունքների ճշգրտության և արդյունավետության գնահատում։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև համակարգի կիրառման տարբեր սցենարներ՝ կադրային ռեսուրսների կառավարման, աշխատակիցների շարժի, մասնագիտական համապատասխանության, աշխատանքային կայունության կամ կազմակերպության համար կարևոր այլ ցուցանիշների կանխատեսման նպատակով։ Մշակվող մեթոդների կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ կառավարման գործընթացներում ավելի արագ բացահայտել հնարավոր ռիսկերը, կատարել տվյալահեն վերլուծություն և աջակցել հիմնավորված կառավարչական որոշումների ընդունմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կազմակերպությունների կադրային կառավարման և տեղեկատվական համակարգերի զարգացման համար՝ նպաստելով կադրային տվյալների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, ռիսկերի կանխատեսմանը և մարդկային ռեսուրսների կառավարման գործընթացների կատարելագործմանը։