Արցախի գրադարանները. փաստագրական ակնարկ

Other Subjects

Մեթոդական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է պետական մասսայական գրադարանների ցանցի կենտրոնացման կազմակերպական, կառավարչական և գործառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, գրադարանային համակարգի կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը և դրա հետագա զարգացման հեռանկարների ներկայացմանը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են գրադարանային սպասարկման միասնական համակարգի ձևավորման սկզբունքները, առանձին գրադարանների գործունեության համակարգման անհրաժեշտությունը, կենտրոնացված կառավարման առավելությունները և գրադարանային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի ստեղծման կազմակերպական հիմքերին, կենտրոնական գրադարանի և մասնաճյուղերի միջև գործառույթների բաշխմանը, վարչական ենթակայության կարգավորմանը և մեթոդական ղեկավարության միասնական սկզբունքների ներդրմանը։ Քննարկվում են գրադարանային ֆոնդերի համալրման, հաշվառման, մշակման, պահպանության և օգտագործման կենտրոնացված կազմակերպման հարցերը, ինչպես նաև գրականության ձեռքբերման, դասակարգման, գրացուցակավորման և ընթերցողներին տրամադրման գործընթացների կատարելագործման հնարավորությունները։ Կարևորվում է գրադարանների նյութատեխնիկական բազայի ամրապնդումը, ֆինանսական և աշխատանքային ռեսուրսների նպատակային բաշխումը, մասնագիտական կադրերի պատրաստումը և գրադարանավարների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացումը։ Անդրադարձ է կատարվում բնակչության գրադարանային սպասարկման տարածքային կազմակերպմանը, քաղաքային և գյուղական բնակավայրերում գրադարանային ծառայությունների մատչելիության ապահովմանը, ընթերցողական պահանջմունքների ուսումնասիրությանը և տարբեր սոցիալական ու տարիքային խմբերի համար գրադարանային աշխատանքի համապատասխան ձևերի մշակմանը։ Ուսումնասիրվում են կենտրոնացման պայմաններում գրադարանների տեղեկատվական, կրթական և մշակութային գործառույթների զարգացման հնարավորությունները, գրքի հանրահռչակման միջոցառումների կազմակերպումը, մատենագիտական սպասարկման կատարելագործումը և ընթերցանության խթանման մեթոդները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում միասնական տեղեկատու-մատենագիտական համակարգի ձևավորմանը, գրադարանների միջև գրքափոխանակության և միջգրադարանային բաժնույթի կազմակերպմանը, ինչպես նաև գրքային ֆոնդերի առավել ամբողջական և նպատակային օգտագործմանը։ Մեթոդական նյութերի շրջանակում կարող են դիտարկվել կենտրոնացման նախապատրաստական աշխատանքները, գրադարանային ցանցի կառուցվածքի ուսումնասիրությունը, առկա ֆոնդերի և նյութական միջոցների հաշվառումը, մասնաճյուղերի գործունեության կազմակերպումը և կառավարման նոր համակարգին անցնելու փուլային մոտեցումները։ Կարևորվում են նաև գրադարանային աշխատանքի պլանավորման, հաշվետվությունների կազմման, վիճակագրական ցուցանիշների վերլուծության և սպասարկման որակի գնահատման միասնական մեթոդները։ Հրատարակության թեմատիկան արտացոլում է գրադարանային գործի կազմակերպման այնպիսի մոտեցումներ, որոնց նպատակն է վերացնել առանձին գրադարանների գործունեության անհամաչափությունները, ապահովել մասնագիտական աշխատանքի համակարգվածությունը և բարձրացնել բնակչության գրադարանային սպասարկման արդյունավետությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում կենտրոնացված համակարգերի զարգացման հեռանկարներին, կառավարման մեխանիզմների կատարելագործմանը, մեթոդական աջակցության ընդլայնմանը և գրադարանների համագործակցության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի գրադարանային գործի պատմության, գրադարանային կառավարման տեսության և պետական մշակութային հաստատությունների կազմակերպման սկզբունքների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, գրադարանային համակարգերի ղեկավարների, մեթոդիստների, մատենագետների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, գրադարանագիտության ուսանողների, դասախոսների և հետազոտողների, ինչպես նաև գրադարանային ցանցերի կազմակերպման ու զարգացման պատմական փորձով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է էկոլոգիական իրավունքների պաշտպանության դատական և ոչ դատական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ դրանց իրավական հիմքերի, կիրառման առանձնահատկությունների և արդյունավետության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում քննարկվում է մարդու՝ առողջ և բարենպաստ շրջակա միջավայրում ապրելու իրավունքի նշանակությունը, դրա կապը կյանքի, առողջության, սեփականության, տեղեկատվության և այլ հիմնարար իրավունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավական միջոցներին, որոնց օգնությամբ քաղաքացիները, հասարակական կազմակերպությունները և այլ շահագրգիռ անձինք կարող են արձագանքել շրջակա միջավայրին վնաս պատճառող կամ էկոլոգիական իրավունքները խախտող գործողություններին և որոշումներին։ Դատական պաշտպանության շրջանակում ուսումնասիրվում են դատարան դիմելու հնարավորությունները, վարչական և քաղաքացիական վեճերի քննության առանձնահատկությունները, վնասի հատուցման, իրավական ակտերի կամ վարչական որոշումների վիճարկման և խախտված իրավունքի վերականգնման միջոցները։ Ոչ դատական պաշտպանության ոլորտում անդրադարձ է կատարվում պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմիններին դիմելու, վարչական բողոքարկման, հանրային մասնակցության, շրջակա միջավայրի վերաբերյալ տեղեկատվություն ստանալու և հասարակական վերահսկողության այլ ձևերի նշանակությանը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է նաև բնապահպանական տեղեկատվության մատչելիության, որոշումների կայացման գործընթացում հանրության մասնակցության և արդարադատության մատչելիության դերը էկոլոգիական իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության գործում։ Քննության են առնվում պաշտպանության մեխանիզմների կիրառման ընթացքում առաջացող իրավական և գործնական խոչընդոտները, ինչպես նաև դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել դատական և ոչ դատական պաշտպանության միջոցների փոխլրացնող նշանակությունը և բացահայտել այն պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են բնապահպանական իրավունքների արդյունավետ և իրական պաշտպանության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել էկոլոգիական և վարչական իրավունքի մասնագետների, փաստաբանների, իրավապաշտպանների, պետական մարմինների աշխատակիցների, բնապահպանական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և շրջակա միջավայրի պաշտպանության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Chemistry

CO2-ը կամ ածխաթթու գազը անգույն, անհոտ գազ է, որը կազմված է մեկ ածխածնի և երկու թթվածնի ատոմներից և հանդիսանում է Երկրի ածխածնային ցիկլի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Այն առաջանում է բազմաթիվ բնական և արհեստական գործընթացների արդյունքում, օրինակ՝ օրգանական նյութերի այրման, կենդանի օրգանիզմների շնչառության, հրաբխային ակտիվության և արդյունաբերական վառելիքների օգտագործման ժամանակ։ CO2-ը համարվում է ջերմոցային գազ, քանի որ այն ունակ է կլանել և պահել ինֆրակարմիր ճառագայթումը մթնոլորտում, ինչի հետևանքով մասնակցում է գլոբալ տաքացման գործընթացին։ Չնայած դրան՝ այն նաև կենսական նշանակություն ունի բույսերի համար, քանի որ ֆոտոսինթեզի ընթացքում բույսերը օգտագործում են CO2՝ օրգանական նյութեր սինթեզելու և թթվածին արտազատելու համար։ Ածխաթթու գազը լուծվում է ջրում՝ առաջացնելով թույլ ածխաթթու, որը կարևոր դեր ունի բնական ջրային համակարգերի քիմիական հավասարակշռության մեջ։ Արդյունաբերության մեջ CO2-ը կիրառվում է տարբեր նպատակներով, օրինակ՝ սննդի արդյունաբերությունում որպես պահպանիչ և գազավորված ըմպելիքների արտադրության մեջ, ինչպես նաև հրդեհաշիջման համակարգերում և քիմիական գործընթացներում։ Նրա չափազանց մեծ կոնցենտրացիան մթնոլորտում համարվում է բնապահպանական լուրջ խնդիր, քանի որ նպաստում է կլիմայական փոփոխություններին և էկոհամակարգերի խաթարմանը։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Մոլիերի դրամատուրգիական ժառանգության ընդունելության, բեմականացման և մեկնաբանության պատմությանը հայկական թատրոնում՝ ընդգրկելով ավելի քան մեկ դար տևող ժամանակաշրջան։ Հետազոտության կենտրոնում ֆրանսիացի դրամատուրգի կատակերգությունների մուտքն է հայկական մշակութային միջավայր, դրանց թարգմանական և բեմական յուրացումը, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծագործությունների նկատմամբ ձևավորված գեղարվեստական վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրվում են առաջին ներկայացումների և թատերական նախաձեռնությունների հետ կապված նյութերը, հետագա բեմադրությունների զարգացումը, դերասանական մեկնաբանությունները, ռեժիսորական մոտեցումները և հանդիսատեսի ու թատերական քննադատության արձագանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես են ֆրանսիական դասական կատակերգության կերպարները, սոցիալական երգիծանքը, բնավորությունների կառուցման սկզբունքները և կատակերգական իրավիճակները հարմարեցվել հայկական բեմի գեղարվեստական ավանդույթներին ու տարբեր ժամանակաշրջանների հասարակական միջավայրին։ Կարևոր ուղղություն է թարգմանությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրամատիկական երկի բեմական կյանքը մեծապես պայմանավորված է երկխոսությունների, հումորի, խոսքային խաղերի և կերպարների լեզվական առանձնահատկությունների հայերեն փոխանցմամբ։ Դիտարկվում է նաև Մոլիերի ստեղծագործությունների ազդեցությունը հայկական դերասանական արվեստի և կատակերգական խաղաոճի զարգացման վրա՝ բացահայտելով, թե ինչպես են տարբեր դերասանական սերունդներ մեկնաբանել նրա հայտնի կերպարները։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել պրոֆեսիոնալ և այլ թատերական միջավայրերում իրականացված բեմադրությունների պատմությունը, ներկայացումների գեղարվեստական ձևավորման առանձնահատկությունները և ռեժիսորական հայեցակարգերի փոփոխությունները։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է փոխվել դասական դրամատուրգիայի ընկալումը հայկական թատրոնի զարգացման տարբեր փուլերում և ինչպես են նույն ստեղծագործությունները նոր հասարակական ու գեղագիտական պայմաններում ստացել տարբեր շեշտադրումներ։ Միաժամանակ ներկայացվում են հայ-ֆրանսիական մշակութային կապերի կարևոր դրսևորումներ՝ թարգմանության և թատրոնի միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը համադրում է թատերագիտության, գրականագիտության, թարգմանության պատմության և մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով Մոլիերի դրամատուրգիայի նշանակությունը հայկական բեմարվեստի պատմության և կատակերգական ավանդույթի զարգացման համատեքստում։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ծնկահոդի դեֆորմացնող արտրոզով հիվանդների համալիր բուժման խնդիրներին՝ ընդգծելով ժամանակակից նվազ ինվազիվ մեթոդների կիրառման արդյունավետությունը, մասնավորապես արթրոսկոպիկ կոբլացիայի և հոդի ներսում արհեստական սինովիալ հեղուկի ներարկման համակցված օգտագործումը։ Հեղինակը վերլուծում է ծնկահոդի դեգեներատիվ փոփոխությունների պաթոգենեզը՝ ներառյալ աճառային հյուսվածքի քայքայումը, սինովիալ միջավայրի փոփոխությունները և բորբոքային գործընթացների դերը հիվանդության առաջընթացում։ Գրքում դիտարկվում են արթրոսկոպիկ կոբլացիայի մեթոդի տեխնիկական առանձնահատկությունները, դրա ազդեցությունը վնասված հյուսվածքների վրա և ցավային սինդրոմի նվազեցման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արհեստական սինովիալ հեղուկի (viscosupplementation) կիրառմանը՝ որպես հոդի մածուցիկ-էլաստիկ հատկությունների վերականգնման և շարժունակության բարելավման միջոց։ Հեղինակը ներկայացնում է կլինիկական հետազոտությունների արդյունքները, բուժման արդյունավետության գնահատումը, հիվանդների ֆունկցիոնալ վիճակի դինամիկան և հնարավոր բարդությունները։ Աշխատությունը ընդգծում է համակցված բուժման մոտեցման առավելությունները՝ համեմատած ավանդական թերապևտիկ և վիրաբուժական մեթոդների հետ։ Այն օգտակար է օրթոպեդների, վնասվածքաբանների, ռևմատոլոգների և կլինիկական հետազոտողների համար։

Culture

Արվեստաբանական, պատմամշակութային և հայագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ արվեստագետների ներդրման ուսումնասիրությանը Իրանի նոր և նորագույն շրջանների նկարչության ձևավորման ու զարգացման գործընթացներում։ Քննության են առնվում Իրանի գեղանկարչության պատմական զարգացման առանձնահատկությունները, գեղարվեստական ավանդույթների վերափոխումները և հայ նկարիչների ստեղծագործական գործունեության մշակութային նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Իրանի հայկական համայնքի գեղարվեստական կյանքին, հայ արվեստագետների մասնագիտական կրթությանը, ստեղծագործական միջավայրին և իրանական արվեստի զարգացման հետ նրանց փոխառնչություններին։ Վերլուծվում են հայ նկարիչների ստեղծագործություններում ազգային գեղարվեստական ավանդույթների, իրանական մշակութային ազդեցությունների և եվրոպական նկարչական ուղղությունների համադրության առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են դիմանկարչության, բնանկարչության, կենցաղային և պատմական թեմատիկայի, ինչպես նաև գեղանկարչական տեխնիկաների զարգացման գործում հայ արվեստագետների ունեցած դերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել տարբեր ժամանակաշրջաններում գործունեություն ծավալած հայ նկարիչների ստեղծագործական ժառանգությունը, նրանց անհատական ոճերը, գեղարվեստական նորարարությունները և մասնակցությունը Իրանի մշակութային հաստատությունների ու արվեստագիտական կրթության զարգացմանը։ Անդրադարձ է կատարվում հայ և իրանական գեղարվեստական ավանդույթների փոխազդեցությանը, մշակութային ինքնության պահպանման առանձնահատկություններին և բազմամշակութային միջավայրում ստեղծագործական համագործակցության նշանակությանը։ Կարևորվում է հայ արվեստագետների գործունեության ուսումնասիրությունը՝ Իրանի նկարչության պատմության ամբողջական ներկայացման, հայ-իրանական մշակութային կապերի բացահայտման և տարածաշրջանային արվեստի զարգացման օրինաչափությունների գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանության, գեղանկարչության պատմության, հայագիտության, իրանագիտության և հայ-իրանական մշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։