Արցախի գրադարանները. փաստագրական ակնարկ

Գրականություն

ՀԽՍՀ Պետական գրադարանի (Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան) 1990 թվականի պլանը մշակվել էր խորհրդային գրադարանային համակարգի վերջին փուլում՝ երբ սկսվում էին ինչպես վարչական-քաղաքական փոփոխություններ, այնպես էլ տեղեկատվական ոլորտի արդիականացման առաջին քայլերը։ Այդ տարվա պլանը հիմնականում նպատակաուղղված էր գրադարանի ավանդական գիտամշակութային գործառույթների պահպանմանը, ֆոնդերի համալրմանը և աստիճանական անցմանը դեպի նոր կազմակերպչական և տեխնիկական ձևեր։ Պլանի առանցքային ուղղություններից մեկը գրքային ֆոնդերի հարստացումն էր՝ ներառելով հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականություն, ինչպես նաև հատուկ ուշադրություն հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների ձեռքբերմանը և պահպանությանը։ Մեծ տեղ էր տրվում նաև պարտադիր օրինակների համակարգին, որի միջոցով ապահովվում էր հանրապետությունում լույս տեսնող գրականության ամբողջական հավաքագրումը և ազգային մատենագիտական հաշվառումը։ 1990 թվականի պլանում կարևոր տեղ էր զբաղեցնում մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակումը, կատալոգների արդիականացումը և տեղեկատու-հղումային ապարատի բարելավումը, որպեսզի ընթերցողներին և գիտնականներին տրամադրվեր ավելի համակարգված տեղեկատվական սպասարկում։ Բացի այդ, նախատեսվում էր ընթերցողական ծառայությունների բարելավում, ընթերցասրահների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացում, գիտական և մշակութային միջոցառումների կազմակերպում, ցուցահանդեսների և թեմատիկ ցուցադրությունների անցկացում։ Պլանի մեջ սկսում էին ձևավորվել նաև նոր մոտեցումներ՝ կապված գրադարանային գործընթացների մեքենայացման և ավտոմատացման հետ, թեև այդ փուլում դրանք դեռ գտնվում էին նախնական փորձարկման և ծրագրավորման մակարդակում։ 1990 թվականը նաև անցումային տարի էր կազմակերպչական առումով, երբ գրադարանը արդեն վերանվանվում էր Հայաստանի ազգային գրադարան և աստիճանաբար վերանայում իր գործունեության ուղղությունները՝ համադրելով խորհրդային համակարգից ժառանգված կառուցվածքը և նոր անկախ պետականության պահանջները։ Այսպիսով, 1990 թվականի պլանը կարելի է բնութագրել որպես անցումային փաստաթուղթ, որը միաժամանակ պահպանում էր դասական գրադարանային խնդիրները և նախապատրաստում էր համակարգը տեղեկատվական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների։

Մաթեմատիկա

«Жесткие» и «мягкие» математические модели աշխատությունը կիրառական մաթեմատիկայի և համակարգային վերլուծության ոլորտի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է մաթեմատիկական մոդելավորման երկու հիմնական մոտեցումները՝ «կոշտ» (hard) և «փափուկ» (soft) մոդելներ, այն բացատրում է, որ կոշտ մոդելները հիմնված են ճշգրիտ մաթեմատիկական օրենքների, ֆորմալ հավասարումների և հստակ չափելի պարամետրերի վրա, մինչդեռ փափուկ մոդելները օգտագործվում են այն համակարգերի համար, որտեղ անորոշությունը, մարդկային գործոնը և ոչ ֆորմալ հարաբերությունները կարևոր դեր ունեն, գիրքը անդրադառնում է այդ երկու մոտեցումների կիրառությանը տնտեսագիտության, սոցիալական համակարգերի, կառավարման և տեխնիկական գործընթացների մոդելավորման մեջ, միաժամանակ ընդգծելով հիբրիդային մոդելների անհրաժեշտությունը բարդ իրական համակարգերի նկարագրության համար, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համակարգային վերլուծության, մաթեմատիկական մոդելավորման և կիրառական գիտությունների ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Արդի հայերենի կետադրության հիմնախնդիրներ: Հիմունքներ, զուգաձևություններ, տարակարծություններ, կետադրություն աշխատությունը լեզվաբանական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է արդի հայերենի կետադրական համակարգի տեսական և գործնական խնդիրներին՝ ներկայացնելով կետադրության հիմնական սկզբունքները, կանոնները և դրանց կիրառման առանձնահատկությունները ժամանակակից գրավոր խոսքում, այն անդրադառնում է կետադրական նշանների՝ ստորակետի, կետ-ստորակետի, գծիկի, բութի և այլ նշանների գործառույթներին, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ ձևավորվում են զուգաձևություններ և տարակարծություններ լեզվական նորմերի շուրջ, գիրքը վերլուծում է տարբեր լեզվաբանական մոտեցումներ և առաջարկվող լուծումներ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են փոխվում և զարգանում կետադրական կանոնները լեզվի գործածության ընթացքում, միաժամանակ ընդգծելով ճիշտ կետադրության կարևորությունը խոսքի հստակության, իմաստային ճշգրտության և ոճական մշակվածության ապահովման մեջ, այն օգտակար է ինչպես ուսանողների, այնպես էլ լեզվաբանների և խմբագիրների համար։

Տնտեսագիտություն

Տնտեսական կատեգորիաները և օրենքները տնտեսագիտության տեսության հիմնարար հասկացություններ են, որոնք օգնում են հասկանալ հասարակության տնտեսական կյանքը, արտադրության, բաշխման, փոխանակման և սպառման գործընթացները։ Տնտեսական կատեգորիաները ներկայացնում են տնտեսության հիմնական հասկացությունները, որոնք արտահայտում են մարդկանց միջև տնտեսական հարաբերությունները և տնտեսական երևույթների էությունը։ Դրանց շարքին են դասվում, օրինակ՝ արժեքը, գինը, շահույթը, աշխատավարձը, կապիտալը, շուկան, առաջարկը և պահանջարկը։ Այս կատեգորիաները համընդհանուր են և օգտագործվում են տնտեսության տարբեր մակարդակներում՝ միկրո և մակրո տնտեսագիտությունում, որպեսզի նկարագրեն և վերլուծեն տնտեսական գործընթացները։ Տնտեսական օրենքները, իրենց հերթին, արտահայտում են տնտեսության մեջ գործող օբյեկտիվ, կրկնվող և կայուն կապերը տնտեսական երևույթների միջև, որոնք գործում են անկախ մարդկանց կամքից։ Օրինակ՝ պահանջարկի օրենքը ցույց է տալիս, որ գնի բարձրացման դեպքում պահանջարկը սովորաբար նվազում է, իսկ առաջարկի օրենքը՝ հակառակը, գնի բարձրացման դեպքում առաջարկը մեծանում է։ Կան նաև արժեքի օրենքը, մրցակցության օրենքը, փողի շրջանառության օրենքը և այլ հիմնարար օրենքներ, որոնք կարգավորում են շուկայի և տնտեսության գործունեությունը։ Այս օրենքները կարևոր են, քանի որ դրանց իմացությունը թույլ է տալիս կանխատեսել տնտեսական զարգացումները, ճիշտ կառավարել ռեսուրսները և արդյունավետ տնտեսական քաղաքականություն մշակել։ Տնտեսական կատեգորիաներն ու օրենքները միասին կազմում են տնտեսագիտության տեսական հիմքը և հնարավորություն են տալիս հասկանալ հասարակության տնտեսական համակարգի կառուցվածքն ու զարգացման օրինաչափությունները։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության դատախազության սահմանադրաիրավական կարգավիճակի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով իրավական պետության կառուցման գործընթացում դատախազության տեղը, լիազորությունների սահմանները և ինստիտուցիոնալ հավասարակշռության ապահովման անհրաժեշտությունը։ Գրքում վերլուծվում է դատախազության զարգացման պատմական էվոլյուցիան Հայաստանի իրավական համակարգում, դրա սահմանադրական հիմքերը, կազմակերպական կառուցվածքը և պետական իշխանության ճյուղերի հետ փոխհարաբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դատախազության անկախության և հաշվետվողականության միջև առկա հավասարակշռությանը, ինչպես նաև նրա դերակատարությանը քրեական հետապնդման, պետական շահերի պաշտպանության և օրենքի գերակայության ապահովման գործընթացներում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև դատախազական վերահսկողության սահմանները, գործադիր իշխանության հետ հարաբերությունների իրավական կարգավորումը և դատական համակարգի հետ համագործակցության մեխանիզմները։ Վերլուծվում են միջազգային փորձի օրինակներ՝ հատկապես եվրոպական իրավական համակարգերի համատեքստում, որտեղ դատախազության մոդելները տարբեր կերպ են լուծում անկախության և վերահսկողության հարցերը։ Գրքի նպատակն է բացահայտել այն իրավական և ինստիտուցիոնալ խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են դատախազության լիարժեք արդյունավետությանը, և առաջարկել զարգացման հնարավոր ուղղություններ՝ ապահովելու իրավական պետության սկզբունքների առավել կայուն իրագործում։

Գրականություն

Ալեքսանդր Շիրվանզադե-ի «Նամուս» վեպը սոցիալ-հոգեբանական ստեղծագործություն է, որտեղ հեղինակը պատկերում է ավանդական հասարակության մեջ մարդու կյանքի, սիրո և պատվի հարաբերությունների բարդ ու հաճախ ողբերգական բախումը։ Վեպի հիմքում ընկած է «նամուս»՝ պատվի և հասարակական կարծիքի կոշտ կանոնի գաղափարը, որը որոշիչ դեր է խաղում հերոսների ճակատագրերում և հաճախ դառնում նրանց անձնական երջանկության կործանման պատճառ։ Շիրվանզադեն ցույց է տալիս, թե ինչպես են ավանդույթները, շրջապատի կարծիքը և սոցիալական ճնշումները սահմանափակում անհատի ազատությունը՝ ստիպելով մարդկանց զոհել իրենց զգացմունքները և իրական սերը հասարակական «պարտադրանքին» հնազանդվելու համար։ Ստեղծագործությունում ընդգծվում է նաև այն ողբերգական հետևանքը, երբ մարդը ապրում է ոչ թե իր ցանկություններով, այլ արտաքին կանոններով, ինչը բերում է հոգեբանական կործանման և մարդկային հարաբերությունների խեղաթյուրման։