Արժեթղթերի շուկա

Պատմություն

«Չորս տարի մահիկի տակ» գիրքը վավերագրական-հուշագրական աշխատություն է, որտեղ վենեսուելացի սպա Ռաֆայել դե Նոգալեսը պատմում է իր ծառայության մասին Օսմանյան կայսրության բանակում Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Հեղինակը անձնական փորձի միջոցով նկարագրում է պատերազմական առօրյան, ռազմական գործողությունները և կայսրության ներքին վիճակը այդ ճակատագրական ժամանակաշրջանում։ Գրքի ամենակարևոր հատվածներից են հայերի դեմ իրականացված բռնությունների և Հայոց ցեղասպանության ականատեսի վկայությունները։ Նոգալեսը բացահայտորեն նկարագրում է զանգվածային տեղահանությունները, կոտորածները և իշխանությունների մասնակցությունը այդ հանցագործություններին։ Ստեղծագործությունը մեծ արժեք ունի որպես օտարազգի ականատեսի անկեղծ և համարձակ վկայություն, որը հաստատում է պատմական ճշմարտությունը։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է պատմաբանների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորապես հասկանալ Առաջին համաշխարհային պատերազմի և Հայոց ցեղասպանության իրադարձությունները։ Հրատարակիչ - Русский Вестник ISBN - 5-85346-060-9

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով լույս տեսած նոր գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և ուսանողներին տրամադրել արդի միջազգային հրատարակչական հոսքի վերաբերյալ ամբողջական և կազմակերպված տեղեկատվություն։ Ցանկում ընդգրկվում են տարբեր լեզուներով՝ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով հրատարակված գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի նոր գրքեր, որոնք արտացոլում են համաշխարհային գիտական և մշակութային զարգացումների հիմնական ուղղությունները։ Այս տեղեկատվական ռեսուրսը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր օժանդակ գործիք միջազգային գրականության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել օտարալեզու գրականության մեջ, համեմատել տարբեր երկրների գիտական և մշակութային մոտեցումները և օգտագործել այդ նյութերը ուսումնական, հետազոտական և մասնագիտական նպատակներով։ Այն նաև նպաստում է լեզվական և միջմշակութային գիտելիքների ընդլայնմանը՝ ապահովելով օտար լեզուներով գրականության ավելի լայն հասանելիություն և խթանելով գիտական համագործակցությունը միջազգային մակարդակում։

Գրականություն

Այս հոդվածը նվիրված է Ալեքսանդր Շիրվանզադեի ծննդյան 100-ամյակին և ներկայացնում է նրա ստեղծագործական ժառանգության համապարփակ գնահատականը՝ ընդգծելով նրա դերը որպես հայ գրականության մեջ քննադատական ռեալիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի։ Հեղինակը Շիրվանզադեին դիտարկում է որպես գրող, ով կարողացել է իր ստեղծագործություններում խորությամբ արտացոլել XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայկական հասարակության սոցիալական հակասությունները, քաղաքային կյանքի բարդությունները և սոցիալական անարդարությունները՝ բացահայտելով բուրժուական հասարակության ներքին հակասությունները և մարդու հոգեբանական տառապանքները այդ միջավայրում։ Նշվում է, որ նրա արձակն առանձնանում է կյանքի լայն ընդգրկմամբ, սոցիալական խնդիրների խոր վերլուծությամբ և կերպարների հոգեբանական համոզիչ պատկերումով, ինչը նրան դարձնում է հայ ռեալիստական արձակի հիմնարար դեմքերից մեկը։ Հոդվածում ընդգծվում է նաև Շիրվանզադեի դրամատուրգիական գործունեությունը, որտեղ նա զարգացրել է հայկական թատրոնի ավանդույթները՝ շարունակելով և նոր մակարդակի բարձրացնելով Գաբրիել Սունդուկյանի սկսած ուղին, ինչի արդյունքում հայկական դրամատուրգիան ստացել է նոր գեղարվեստական և գաղափարական որակ։ Հեղինակը հատուկ շեշտում է Շիրվանզադեի առաջադիմական աշխարհայացքը և նրա պայքարը հակառեալիստական գրական ուղղությունների դեմ՝ պաշտպանելով գրականության սոցիալական նշանակությունը և ժողովրդավարական գաղափարները։ Ընդհանուր առմամբ, հոդվածը ներկայացնում է Շիրվանզադեին որպես գրող, ով մեծ ազդեցություն է ունեցել ոչ միայն հայ գրականության զարգացման, այլ նաև ազգային թատերարվեստի և սոցիալական մտքի ձևավորման վրա՝ թողնելով հարուստ և բազմաշերտ գրական ժառանգություն։

Փիլիսոփայություն

Այս գիրքը ներկայացնում է փիլիսոփայության պատմական և սիստեմատիկ դասընթացը՝ ընդգրկելով փիլիսոփայական մտքի զարգացման հիմնական փուլերը և նրա հիմնարար բաժինները։ Պատմական մասում քննարկվում են հին հունական փիլիսոփայությունից մինչև ժամանակակից ուղղություններ ընկած գաղափարական համակարգերը՝ ընդգծելով Պլատոնի, Արիստոտելի, միջնադարյան մտածողների և նոր ժամանակների փիլիսոփաների ներդրումը։ Սիստեմատիկ հատվածում ներկայացվում են փիլիսոփայության հիմնական ոլորտները՝ գոյաբանություն, իմացաբանություն, արժեքաբանություն, տրամաբանություն և էթիկա։ Հեղինակը բացատրում է փիլիսոփայական հիմնական խնդիրները, դրանց ձևակերպումները և տարբեր լուծման մոտեցումները։ Նյութը կառուցված է համակարգված և ուսումնական տրամաբանությամբ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ստանալ ամբողջական պատկերացում փիլիսոփայության թե՛ պատմական զարգացման, թե՛ տեսական կառուցվածքի մասին։

Մշակույթ

Հայկական զարդարվեստ. Հիմնական մոտիվների ծագումն ու գաղափարական բովանդակությունը-ը արվեստաբանական և մշակութաբանական ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է հայկական զարդարվեստի ձևավորման աղբյուրները, պատմական զարգացումը և այն գաղափարական իմաստները, որոնք կրում են ավանդական զարդանախշերը, աշխատությունում դիտարկվում են զարդարվեստի հիմնական մոտիվները՝ երկրաչափական, բուսական, կենդանական և խորհրդանշական պատկերները, ինչպես նաև դրանց կիրառումը ճարտարապետության, ձեռագրային արվեստի, քարի քանդակագործության, գորգագործության և կիրառական արվեստի այլ ոլորտներում, ընդգծվում է, որ հայկական զարդանախշերը չեն սահմանափակվում միայն գեղագիտական գործառույթով, այլ հաճախ ունեն նաև աշխարհայացքային, կրոնական և պաշտամունքային նշանակություն՝ արտահայտելով կյանքի, հավերժության, պաշտպանական խորհրդանշանների և բնության հետ մարդու կապի գաղափարներ, միաժամանակ վերլուծվում է, թե ինչպես են տարբեր պատմական փուլերում՝ հնագույն, քրիստոնեական և միջնադարյան շրջաններում, ձևավորվել և վերափոխվել այդ մոտիվները՝ պահպանելով ազգային ոճական առանձնահատկությունները, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ հայկական զարդարվեստը հանդես է գալիս որպես մշակութային հիշողության համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր նախշ կրում է պատմական փորձի և խորհրդանշական մտածողության շերտեր։

Գրականություն

Ապրելու ժամանակը և Մեռնելու Ժամանակը աշխատությունը Էրիխ Մարիա Ռեմարկի հակապատերազմական վեպ է, որը ներկայացնում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլերում մարդկային ճակատագրերի կոտրվածությունն ու բարոյական ընտրությունների ծանրությունը՝ կենտրոնանալով գերմանացի զինվորի փորձառության վրա, ով ռազմաճակատում և խաղաղ բնակչության միջավայրում բախվում է պատերազմի անիմաստությանը, վախին, կորստին և մարդկային արժանապատվության փլուզմանը, միաժամանակ ստեղծագործությունը ընդգծում է կյանքի ու մահվան սահմանային իրավիճակները, որտեղ հերոսների անձնական զգացմունքները, սերը և հույսը հակադրվում են բռնության ու գաղափարական ճնշումների իրականությանը, գիրքը բնորոշ է Ռեմարկի ստեղծագործական ոճին՝ պարզ, բայց խոր հոգեբանական շեշտադրումներով, որոնք բացահայտում են պատերազմի ազդեցությունը անհատի ներաշխարհի և մարդկային հարաբերությունների վրա։