ԱՐԺԵԹՂԹԵՐԻ ՇՈՒԿԱՅԻ ԵԿԱՄՏԱԲԵՐՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է պրեէկլամպսիա ունեցող հղիների մոտ մայր–ընկերք–պտուղ ֆունկցիոնալ համակարգի արյան շրջանառության վիճակի դոպլերաչափական գնահատմանը և բուժումից առաջ ու հետո արձանագրվող փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են մայրական ու պտղային արյան շրջանառության հիմնական ցուցանիշները՝ նպատակ ունենալով գնահատել ընկերքային արյունամատակարարման վիճակը և ժամանակին բացահայտել հնարավոր հեմոդինամիկական խանգարումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արգանդային, պորտալարային և պտղի որոշ կարևոր անոթներում արյան հոսքի բնութագրերին, որոնց ոչ ինվազիվ գնահատումը հնարավորություն է տալիս տեղեկություններ ստանալ անոթային դիմադրության և մայր–պտուղ շրջանառության ընդհանուր վիճակի վերաբերյալ։ Քննության են առնվում դոպլերաչափության միջոցով ստացվող ցուցանիշները և դրանց փոփոխությունների կապը պրեէկլամպսիայի արտահայտվածության, ընկերքի գործառական վիճակի և պտղի զարգացման հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բուժական միջամտություններից առաջ և հետո ստացված տվյալների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել կիրառվող բուժման պայմաններում արյան շրջանառության ցուցանիշների փոփոխության միտումները։ Վերլուծվում է նաև դոպլերաչափական հետազոտության նշանակությունը պտղի վիճակի համալիր հսկողության մեջ՝ այն համադրելով կլինիկական, լաբորատոր և այլ գործիքային տվյալների հետ։ Կարևորվում է պտղի աճի և զարգացման հնարավոր խանգարումների, ընկերքային անբավարարության և հղիության ընթացքի այլ բարդությունների ժամանակին հայտնաբերումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե հեմոդինամիկական տարբեր ցուցանիշներն ինչ տեղեկատվական նշանակություն կարող են ունենալ հղիության ընթացքի վերահսկման և բժշկական հսկողության կազմակերպման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հետազոտության ոչ ինվազիվ բնույթին և ցուցանիշների դինամիկ դիտարկման հնարավորությանը, ինչը կարևոր է մայրական և պտղային վիճակի պարբերական գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատությունը գիտագործնական նշանակություն ունի պրեէկլամպսիայի պայմաններում մայր–ընկերք–պտուղ համակարգի շրջանառության փոփոխությունների առավել խորքային ուսումնասիրման, հղիության հսկողության արդյունավետության բարձրացման և պերինատալ բժշկության ախտորոշիչ մոտեցումների կատարելագործման համար։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը նվիրված է սիլիկոնային եղանակով չորացված ամնիոտիկ թաղանթի կիրառման ուսումնասիրությանը ակնագնդի և կոպերի բուժական ու վերականգնողական-պլաստիկ վիրահատությունների ժամանակ։ Հետազոտության կենտրոնում ամնիոտիկ թաղանթի՝ որպես կենսաբանական նյութի, հնարավորություններն են աչքի մակերեսի և հարակից հյուսվածքների վերականգնման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել դրա կենսաբանական հատկությունները, հյուսվածքների հետ համատեղելիությունը, վերականգնողական ազդեցությունը և վիրահատական միջամտությունից հետո ապաքինման գործընթացի վրա ունեցած հնարավոր ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ աչքի մակերեսի կամ կոպերի հյուսվածքները վնասված են հիվանդության, վնասվածքի, սպիացման կամ այլ ախտաբանական գործընթացների հետևանքով և անհրաժեշտ է վերականգնել դրանց կառուցվածքն ու ֆունկցիան։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ամնիոտիկ թաղանթի կիրառման տեխնիկական առանձնահատկություններին, վիրահատական դաշտում դրա տեղադրման եղանակներին և տարբեր կլինիկական իրավիճակներում դրա օգտագործման նպատակահարմարությանը։ Կարևոր ուղղություն է բուժման արդյունքների գնահատումը՝ հաշվի առնելով հյուսվածքների էպիթելիզացիայի արագությունը, բորբոքային երևույթների նվազումը, ցավային զգացողությունների փոփոխությունը, վերքի ապաքինումը և հնարավոր բարդությունների հաճախականությունը։ Աչքի մակերեսի վիրաբուժության դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ թաղանթի կիրառումը եղջերաթաղանթի և կոնյուկտիվայի վերականգնմանն ուղղված միջամտություններում, մինչդեռ կոպերի վիրաբուժության ժամանակ այն կարող է դիտարկվել որպես հյուսվածքային վերականգնմանն օժանդակող նյութ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր վիրաբուժական մեթոդների համեմատական գնահատում՝ պարզելու համար, թե ինչ պայմաններում է կենսաբանական թաղանթի կիրառումն ապահովում առավել բարենպաստ կլինիկական արդյունքներ։ Սիլիկոնային չորացման տեխնոլոգիայի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև նյութի պահպանման, պատրաստման, ստերիլության և վիրաբուժական կիրառման հարմարավետության տեսանկյունից։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս գնահատելու այս կենսաբանական նյութի տեղն ու նշանակությունը ժամանակակից ակնաբուժական և պլաստիկ վիրաբուժության մեջ, ինչպես նաև բացահայտելու դրա կիրառման առավելություններն ու հնարավոր սահմանափակումները։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել աչքի մակերեսի և կոպերի վիրաբուժական բուժման մեթոդների կատարելագործմանը և հետվիրահատական հյուսվածքային վերականգնման արդյունավետության բարձրացմանը։

Գրականություն

«Ձյունը»-ն ուսումնասիրում է քաղաքական, սոցիալական և կրոնական հակասությունների ազդեցությունը մարդու կյանքին և ինքնության որոնումներին։ Վեպը տեղի է ունենում Քարլի քաղաքում՝ ճակատագրային հանդիպումների և խորհրդանշական իրադարձությունների ֆոնին, որտեղ հեղինակը բացահայտում է սեկուլյարիզմի, իսլամական ավանդույթների և ազգային ինքնության բարդ հարաբերությունները։ Հիմնական թեմաները․ Ազգային և կրոնական ինքնություն Սեկուլյարիզմ և քաղաքական լարվածություն Սիրո, վստահության և մարդկային հարաբերությունների քննություն Սոցիալական ու քաղաքական հակասություններ Ֆիլոսոփայական հարցեր կյանքի, ազատության և ճակատագրի մասին Գրքի առանձնահատկությունները․ Խորքային հոգեբանական և քաղաքական վերլուծություն Մշակութային և կրոնական հակասությունների վառ պատկերացում Հարմար է ժամանակակից գրականության, քաղաքական և սոցիոլոգիական ուսումնասիրությունների համար Միավորում է վեպի, փիլիսոփայական ու սոցիալական մոտեցումները

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ալիցիկլիկ և հետերոցիկլիկ կետոնների հիման վրա նոր կոնդենսացված պիրիդինային միացությունների սինթեզին և դրանց կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է պիրիդինային օղակ պարունակող բազմացիկլ հետերոցիկլիկ համակարգերի ստացման արդյունավետ ուղիների մշակման, ելանյութերի կառուցվածքի և առաջացող վերջնական միացությունների հատկությունների միջև կապերի բացահայտման վրա։ Քննության են առնվում տարբեր կառուցվածք ունեցող ալիցիկլիկ և հետերոցիկլիկ կետոնների մասնակցությամբ ընթացող քիմիական փոխարկումները, ռեակցիաների պայմանների ընտրությունը, միջանկյալ նյութերի առաջացման առանձնահատկությունները և նպատակային միացությունների ստացման օրինաչափությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սինթեզված նյութերի կառուցվածքի հաստատմանը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտության մեթոդների կիրառմամբ, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրել ստացված միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և մաքրությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե մոլեկուլի առանձին կառուցվածքային փոփոխությունները ինչպես են անդրադառնում դրա կենսաբանական հատկությունների վրա։ Դիտարկվում են տարբեր տեղակալիչների, հետերոցիկլիկ հատվածների և կոնդենսացված օղակային համակարգերի ազդեցությունները՝ կենսաբանական ակտիվության առավել հեռանկարային ուղղություններ ունեցող միացությունների հայտնաբերման նպատակով։ Կարևորվում է նաև սինթեզի պայմանների լավարկումը՝ նպատակային նյութերի ելքի, ընտրողականության և ստացման գործընթացի վերարտադրելիության բարձրացման տեսանկյունից։ Կենսաբանական ուսումնասիրությունների արդյունքների համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել ակտիվ ածանցյալները և գնահատել դրանց հետագա գիտական ուսումնասիրության նպատակահարմարությունը։ Նման հետազոտությունները կարևոր են հետերոցիկլիկ քիմիայի զարգացման համար, քանի որ կոնդենսացված պիրիդինային համակարգերը լայնորեն ուսումնասիրվող կառուցվածքային դաս են և կարող են ծառայել նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի որոնման հիմք։ Աշխատանքը համադրում է օրգանական սինթեզի, կառուցվածքային քիմիայի և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ նպաստելով նոր հետերոցիկլիկ միացությունների վերաբերյալ գիտական տվյալների ընդլայնմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ կառուցվածքային նոր ածանցյալների նպատակային սինթեզի, դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրության և հեռանկարային կենսաբանական ակտիվություն ունեցող նյութերի հետագա հետազոտությունների համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, հետերոցիկլիկ միացությունների քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, քիմիկոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մշակույթ

Սույն աշխատությունը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակված գրականության համակարգված մատենագիտական տեղեկատու, որը նպատակ ունի ապահովել տվյալ ոլորտում առկա գիտական և մասնագիտական հրապարակումների ամբողջական և ընթացիկ հաշվառում։ Գրքում ընդգրկված են տարբեր հեղինակների մենագրություններ, հոդվածներ, ժողովածուներ և ուսումնասիրություններ, որոնք վերաբերում են հայ մշակույթի պատմությանը, կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, գրականագիտությանը և մշակութային ժառանգության պահպանման խնդիրներին։ Տեղեկատուն կազմված է թեմատիկ և ժամանակագրական սկզբունքներով՝ հնարավորություն տալով հեշտությամբ կողմնորոշվել գիտական գրականության հոսքերում և հետևել ոլորտի զարգացման միտումներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված մատենագիտական տվյալների ճշգրտությանը, աղբյուրների դասակարգման հստակությանը և տեղեկատվության համակարգված ներկայացմանը, ինչը կարևոր է հետազոտողների, գրադարանավարների և ուսանողների համար։ Աշխատությունը ծառայում է որպես օժանդակ գիտական գործիք՝ նպաստելով հայ մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրության արդյունավետ կազմակերպմանը և գիտական տեղեկատվության հասանելիության բարձրացմանը։

Մշակույթ

«ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականություն» թեմայով մատենագիտական ինֆորմացիան սովորաբար ներառում է 20-րդ դարի երկրորդ կեսին (հատկապես 1960–1980-ական թվականներին) ՀԽՍՀ-ում հրատարակված գիտական հոդվածների, ժողովածուների, մենագրությունների և տեղեկագրական ցուցակների համակարգված նկարագրություն, որոնք վերաբերում են հայ մշակույթի զարգացման գործընթացներին՝ գրականություն, թատրոն, երաժշտություն, կերպարվեստ, կինո և ժողովրդական արվեստ։ Այսպիսի մատենագիտական աղբյուրները կազմվել են հիմնականում գրադարանների, գիտական ինստիտուտների և ՀՍՍՀ ԳԱ համակարգի կողմից՝ նպատակ ունենալով ապահովել մշակութային և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների տեղեկատվական բազան, ինչպես նաև հեշտացնել հետազոտողների աշխատանքը։ Դրանց մեջ ընդգրկվել են ինչպես հայերեն, այնպես էլ ռուսերեն հրապարակումներ՝ արտացոլելով խորհրդային ժամանակաշրջանի գիտական հաղորդակցության երկլեզու բնույթը։ Մատենագիտական ցուցակներում սովորաբար նշվել են հեղինակները, աշխատանքների անվանումները, հրատարակման վայրը, տարեթիվը, հրատարակչությունը և էջերի քանակը, ինչպես նաև թեմատիկ դասակարգումը՝ ըստ արվեստի ճյուղերի և մշակութային ուղղությունների։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվել նաև պարբերական մամուլում տպագրված հոդվածներին, գիտաժողովների նյութերին և արվեստագիտական ակնարկներին, որոնք ներկայացրել են ժամանակակից մշակութային գործընթացները և դրանց գիտական մեկնաբանությունը։ Այս մատենագիտական աղբյուրները կարևոր դեր են խաղացել ՀՍՍՀ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության, արվեստի պատմության համակարգման և գիտական հետազոտությունների զարգացման գործում՝ ստեղծելով հիմք հետագա հայագիտական ուսումնասիրությունների համար։