Մ. Յու. Լերմոնտովը հայ գրականության մեջ (թարգմանություններ, ավանդույթներ, քննադատություն)

Մշակույթ

Մատենագիտական ցանկը նվիրված է մշակույթի և արվեստի բնագավառներում լույս տեսած նոր գրականության հաշվառմանը, համակարգմանը և ընթերցողներին ներկայացմանը։ Հրատարակության նպատակն է ապահովել մշակութային և գեղարվեստական կյանքի վերաբերյալ տեղեկատվության մատչելիությունը, նպաստել մասնագիտական գրականության տարածմանը և աջակցել հետազոտական ու կրթական գործունեությանը։ Ցանկում կարող են ընդգրկված լինել մշակութաբանությանը, արվեստագիտությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, գրադարանային և թանգարանային գործին առնչվող գրքեր, գիտական հոդվածներ, պարբերական հրապարակումներ և այլ նյութեր։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մատենագիտական տեղեկությունների թեմատիկ դասակարգումը, որը հնարավորություն է տալիս ընթերցողներին կողմնորոշվել տարբեր բնագավառների հրատարակություններում և ընտրել անհրաժեշտ աղբյուրները։ Նման ցանկերը նպաստում են մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գիտական ուսումնասիրությունների տեղեկատվական ապահովմանը, հրատարակչական գործունեության զարգացման միտումների բացահայտմանը և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Կարևորվում է նաև դրանց դերը գրադարանային սպասարկման, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի և գրականության որոնման գործընթացների կազմակերպման գործում։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրադարանավարների, մատենագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և մշակույթի ու արվեստի ոլորտի նոր հրատարակություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը ներկայացնում է 1813–1814 թվականներին իրականացված ճանապարհորդության նկարագրությունը Փոքր Ասիայով, Հայաստանով և Քուրդիստանով՝ ընդգծելով այդ տարածաշրջանների աշխարհագրական, պատմամշակութային և սոցիալ-քաղաքական առանձնահատկությունները վաղ 19-րդ դարի սկզբի համատեքստում։ Հեղինակը հանդես է գալիս որպես եվրոպացի ճանապարհորդ-դիտորդ, որը մանրամասն գրանցում է իր հանդիպած բնակավայրերը, բնակչության սովորույթները, տնտեսական կյանքի ձևերը և տեղական իշխանությունների կառավարման առանձնահատկությունները։ Հայաստանով անցնող հատվածներում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական բնակչության կենսակերպին, եկեղեցական կառույցներին և մշակութային ինքնության պահպանման ձևերին, որոնք ներկայացվում են որպես տարածաշրջանի պատմական բազմաշերտության կարևոր բաղադրիչ։ Քուրդիստանի և Փոքր Ասիայի նկարագրություններում շեշտադրվում են լեռնային աշխարհագրությունը, ցեղային կառուցվածքները և տեղական քաղաքական հարաբերությունները, որոնք հաճախ բնութագրվում են որպես անկայուն և բազմաբնույթ։ Աշխատությունը նաև արժեքավոր աղբյուր է տարածաշրջանի վաղ 19-րդ դարի տնտեսական և առևտրային ուղիների, ինչպես նաև ճանապարհորդական դժվարությունների և հաղորդակցության պայմանների ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, այս ճանապարհորդական գրությունը ձևավորում է արևելյան տարածաշրջանների վերաբերյալ եվրոպական ընկալումների մի կարևոր շերտ՝ համադրելով դիտողական վկայությունները և ժամանակի քաղաքական-մշակութային մեկնաբանությունները։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ներառական կրթություն իրականացնող դպրոցում էրգոթերապևտիկ միջամտության համակարգված մոդելի մշակմանը և կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն մոտեցումն է, ըստ որի՝ կրթական գործընթացում յուրաքանչյուր սովորողի լիարժեք մասնակցությունը պայմանավորված է ոչ միայն նրա ակադեմիական կարողություններով, այլև ֆիզիկական, հոգեբանական, սոցիալական և գործառական հնարավորություններով, ինչպես նաև դպրոցական միջավայրի համապատասխան հարմարեցվածությամբ։ Էրգոթերապևտիկ միջամտությունը դիտարկվում է որպես երեխայի առօրյա գործունեությանը, ուսուցմանը, ինքնասպասարկմանը, հաղորդակցությանը, խաղին և սոցիալական փոխազդեցությանը մասնակցությունը խթանող համալիր գործընթաց։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ սովորողների անհատական կարիքների գնահատմանը, դժվարությունների բացահայտմանը, նպատակների սահմանմանը և դրանց հիման վրա համապատասխան միջամտությունների պլանավորմանն ու իրականացմանը։ Կարևորվում է նաև դպրոցական միջավայրի ուսումնասիրությունը, քանի որ երեխայի գործունեության սահմանափակումները կարող են պայմանավորված լինել ոչ միայն անհատական առանձնահատկություններով, այլև ֆիզիկական տարածքի, ուսումնական նյութերի, դասավանդման մեթոդների կամ սոցիալական միջավայրի անհամապատասխանությամբ։ Մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս էրգոթերապևտիկ աշխատանքը կազմակերպել փուլային և նպատակային եղանակով՝ ներառելով գնահատման, պլանավորման, միջամտության, արդյունքների մշտադիտարկման և անհրաժեշտության դեպքում մոտեցումների վերանայման գործընթացները։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ մասնագետների համագործակցությունը, քանի որ ներառական կրթության պայմաններում երեխայի արդյունավետ աջակցությունը պահանջում է ուսուցիչների, էրգոթերապևտների, հոգեբանների, հատուկ մանկավարժների, ծնողների և այլ մասնագետների համատեղ աշխատանք։ Այս համատեքստում էրգոթերապիան նպաստում է ոչ միայն առանձին հմտությունների զարգացմանը, այլև երեխայի անկախության, ինքնավստահության և դպրոցական կյանքում ակտիվ մասնակցության ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ներառական դպրոցներում աշխատող մասնագետների, մանկավարժների, էրգոթերապևտների, հատուկ մանկավարժության և վերականգնողական ոլորտների ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ որպես գործնական և տեսական հիմք դպրոցական միջավայրում երեխայակենտրոն աջակցության արդյունավետ համակարգի ձևավորման համար։

Պատմություն

Ժողովածուն նվիրված է Հայոց ցեղասպանության պատմության փաստագրմանը՝ արևմտահայերի բանավոր վկայությունների միջոցով։ Անհատական հիշողություններն ու ականատեսների պատմությունները կարևոր սկզբնաղբյուրներ են պատմական իրադարձությունների մարդկային կողմը բացահայտելու, վերապրածների փորձառությունները ներկայացնելու և համայնքների կրած կորուստների ու տեղահանությունների հետևանքները հասկանալու համար։ Բանավոր վկայությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն բռնությունների ու հարկադրական տեղաշարժերի պատմական ընթացքը, այլև դրանց ազդեցությունը մարդկանց անձնական կյանքի, ընտանիքների, համայնքային կապերի, մշակութային միջավայրի և հետագա սերունդներին փոխանցվող հիշողության վրա։ Դրանք արժեքավոր նյութ են նաև արևմտահայության նախացեղասպանական կյանքի, բնակավայրերի, ընտանեկան ավանդույթների և հասարակական հարաբերությունների մասին պահպանված հիշողությունների ուսումնասիրման համար։ Վկայությունների հավաքագրումն ու գիտական շրջանառությունը կարևոր նշանակություն ունեն պատմական փաստերի պահպանման, անհատական պատմությունների միջոցով հավաքական փորձառության վերակազմության և ցեղասպանության հիշողության փոխանցման տեսանկյունից։ Այսպիսի աղբյուրները հնարավորություն են տալիս համադրելու անձնական պատմությունները պատմագիտական ուսումնասիրությունների ու այլ փաստաթղթային նյութերի հետ՝ առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայոց ցեղասպանության հետևանքների և արևմտահայության պատմական ճակատագրի մասին։ Ժողովածուն կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, ցեղասպանագետներին, բանավոր պատմության հետազոտողներին, ազգագրագետներին, հիշողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև Հայոց ցեղասպանության պատմությամբ և արևմտահայության մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Փիլիսոփայություն

Գոյության և չգոյության խնդիրը փիլիսոփայության ամենահիմնարար հարցերից մեկն է, որը վերաբերում է իրականության և ոչ-իրականության բնույթին, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչ է նշանակում «լինել»։ Գոյությունը սովորաբար ընկալվում է որպես այն ամենը, ինչ կա, ինչ ունի իրականություն կամ առկայություն, մինչդեռ չգոյությունը դիտարկվում է որպես դրա հակադիր վիճակ՝ բացակայություն, դատարկություն կամ այն, ինչ դեռ չի ստացել գոյության ձև։ Հին փիլիսոփայության մեջ, օրինակ Պարմենիդեսի մոտ, ընդգծվում էր, որ իրական գոյությունը անփոփոխ է և չգոյությունը ընդհանրապես չի կարող մտածվել կամ արտահայտվել, քանի որ մտածել հնարավոր է միայն այն մասին, ինչ կա։ Մյուս կողմից՝ Հերակլիտոսի մոտ իրականությունը դիտվում է որպես մշտական փոփոխություն, որտեղ գոյությունն ինքնին դառնում է գործընթաց, ոչ թե կայուն վիճակ։ Միջնադարյան փիլիսոփայության մեջ այս խնդիրը հաճախ կապվում էր Աստծու գաղափարի հետ՝ որպես բացարձակ գոյություն, որից բխում է աշխարհի գոյությունը, իսկ չգոյությունը դիտվում էր որպես ստեղծման բացակայություն կամ սահմանափակություն։ Նոր և ժամանակակից փիլիսոփայության մեջ, հատկապես էքզիստենցիալիզմի շրջանակներում, գոյությունը դիտարկվում է որպես մարդու անհատական փորձ, որտեղ մարդը ինքն է ստեղծում իր իմաստը մի աշխարհում, որը սկզբում չունի պատրաստի նշանակություն։ Չգոյության գաղափարը այստեղ հաճախ կապվում է ոչնչության, անհանգստության և վերջավորության գիտակցության հետ, որը մարդու գոյությանը տալիս է լարվածություն և իմաստ որոնելու անհրաժեշտություն։ Ընդհանուր առմամբ, գոյության և չգոյության հակադրությունը ոչ միայն տրամաբանական կամ մետաֆիզիկական հարց է, այլ նաև մարդու աշխարհընկալման և ինքնագիտակցության հիմքային խնդիր, որը տարբեր դարաշրջաններում ստացել է տարբեր մեկնաբանություններ։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է թվային պատկերների ջրանշման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ տարբեր գունային տարածությունների և երկչափ դիսկրետ վեյվլետային փոխակերպման կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը թվային պատկերի մեջ լրացուցիչ տեղեկատվության ներդրման այնպիսի եղանակների վերլուծությունն է, որոնք հնարավորություն են տալիս պահպանել պատկերի տեսողական որակը և միաժամանակ ապահովել ներդրված ջրանշանի բավարար կայունությունը սովորական թվային մշակման գործողությունների նկատմամբ։ Գունային պատկերների դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի համապատասխան գունային տարածության ընտրությունը, քանի որ պատկերի լուսավորության և գունային բաղադրիչների տարանջատման ձևը կարող է ազդել ինչպես ջրանշանի աննկատելիության, այնպես էլ դրա վերականգնման հուսալիության վրա։ Հետազոտության շրջանակում տարբեր գունային ներկայացումներ կարող են համեմատվել՝ պարզելու համար, թե դրանց առանձին բաղադրիչներն ինչպիսի հատկություններ են ցուցաբերում ջրանշման տեսանկյունից։ Երկչափ դիսկրետ վեյվլետային փոխակերպումը հնարավորություն է տալիս պատկերը ներկայացնելու տարբեր տարածահաճախականային բաղադրիչներով և ուսումնասիրելու տեղեկատվության ներդրման ազդեցությունը տարբեր ենթատիրույթներում։ Այս մոտեցման կարևոր առավելություններից է պատկերի տեղային և հաճախականային հատկությունները միաժամանակ հաշվի առնելու հնարավորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աննկատելիության, կայունության և ներդրվող տեղեկատվության ծավալի միջև հավասարակշռությանը, քանի որ մեկ չափանիշի բարելավումը կարող է ազդել մյուսների վրա։ Ջրանշված և սկզբնական պատկերների որակի համեմատության համար կարող են կիրառվել թվային գնահատման չափանիշներ, իսկ ներդրված տեղեկատվության վերականգնման արդյունքները՝ օգտագործվել մեթոդների հարաբերական արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում է նաև պատկերի սեղմման, աղմուկի, չափափոխման, զտման և թվային մշակման այլ սովորական գործողությունների ազդեցությունը ջրանշանի պահպանման վրա։ Նման համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե գունային տարածության և վեյվլետային ներկայացման ընտրությունն ինչպես է անդրադառնում ամբողջ համակարգի հատկությունների վրա։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է թվային պատկերների մշակման, ազդանշանների վեյվլետային վերլուծության և տեղեկատվության պաշտպանության մոտեցումները՝ թվային պատկերների հեղինակային պատկանելության հաստատման, իսկության ստուգման և մեդիա բովանդակության պաշտպանության համար կիրառելի ջրանշման մեթոդների գնահատման նպատակով։