Արժեթղթերի շուկայի եկամտաբերության վերլուծությունը

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայկական ԽՍՀ-ի (Խորհրդային Հայաստանի) մասնակցության ուսումնասիրությանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի՝ խորհրդային պատմագրության մեջ հայտնի որպես Հայրենական մեծ պատերազմի (1941–1945 թթ.) համատեքստում՝ ընդգծելով հանրապետության ռազմական, տնտեսական և սոցիալական ներդրումը ընդհանուր խորհրդային հաղթանակի գործում։ Գրքում վերլուծվում է Հայաստանի արդյունաբերության վերակառուցումը պատերազմի պայմաններում, արտադրական կարողությունների ռազմականացման գործընթացը, ինչպես նաև ռազմաճակատին մատակարարվող զինամթերքի, պարենի և այլ ռազմավարական ռեսուրսների ապահովման կազմակերպումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական զորամիավորումների ձևավորմանը, հայ զինվորների մասնակցությանը տարբեր ռազմաճակատներում մղվող մարտերին և նրանց ներդրմանը կարևոր ռազմավարական գործողություններում՝ սկսած Մոսկվայի պաշտպանությունից մինչև Բեռլինի գրավումը։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև թիկունքի դերը՝ բնակչության աշխատանքային մոբիլիզացիան, գիտական և բժշկական ներուժի օգտագործումը, ինչպես նաև հասարակական-մշակութային կյանքի վերակազմակերպումը պատերազմի տարիներին։ Վերլուծվում են ժողովրդագրական կորուստները, հետպատերազմյան վերականգնման խնդիրները և պատերազմի ազդեցությունը Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Գրքի նպատակն է ներկայացնել Հայաստանի բազմակողմանի ներդրումը Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակում՝ պատմական փաստերի և արխիվային նյութերի հիման վրա։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում մաթեմատիկայի ուսուցման գործընթացի միջոցով սովորողների տնտեսագիտական գիտելիքների, հմտությունների և մտածողության ձևավորմանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ մաթեմատիկան կարող է ծառայել ոչ միայն որպես տեսական գիտելիքների փոխանցման առարկա, այլև որպես արդյունավետ միջոց՝ աշակերտներին իրական տնտեսական հարաբերություններին, իրավիճակներին և որոշումների կայացման գործընթացներին նախապատրաստելու համար։ Այս մոտեցման շրջանակում տնտեսագիտական կրթությունը դիտարկվում է մաթեմատիկայի դասընթացի բովանդակության հետ փոխկապակցված գործընթաց, որի միջոցով սովորողները հնարավորություն են ստանում մաթեմատիկական գիտելիքները կիրառել առօրյա և տնտեսական բնույթի խնդիրների լուծման ժամանակ։ Հատուկ կարևորություն է տրվում այնպիսի հասկացությունների աստիճանական յուրացմանը, ինչպիսիք են եկամուտը, ծախսը, գինը, շահույթը, խնայողությունը, պահանջարկը, առաջարկը, տոկոսը, վարկը, բյուջեն և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Դրանց ներմուծումը մաթեմատիկական խնդիրների և իրավիճակների միջոցով նպաստում է նրան, որ աշակերտը տեսական հաշվարկները կապի իրական կյանքի հետ և հասկանա դրանց գործնական նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տնտեսագիտական բովանդակությամբ խնդիրների մշակումը և կիրառումը։ Նման առաջադրանքները կարող են հիմնվել գնումների, ընտանեկան բյուջեի, եկամուտների և ծախսերի հաշվարկի, զեղչերի, տոկոսադրույքների, խնայողությունների, արտադրության, աշխատանքի վարձատրության կամ սահմանափակ ռեսուրսների բաշխման իրավիճակների վրա։ Այսպիսի խնդիրների լուծումը միաժամանակ զարգացնում է աշակերտների մաթեմատիկական մտածողությունը և ձևավորում տնտեսական երևույթները վերլուծելու կարողություն։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև տնտեսագիտական գրագիտության ձևավորմանը՝ այն հասկանալով ոչ միայն որպես առանձին տնտեսական տերմինների իմացություն, այլև որպես տնտեսական իրավիճակները հասկանալու, տարբերակներ համեմատելու, հիմնավորված ընտրություն կատարելու և որոշումների հնարավոր հետևանքները գնահատելու կարողություն։ Մաթեմատիկական խնդիրների միջոցով աշակերտը կարող է սովորել վերլուծել տվյալները, համեմատել թվային ցուցանիշները, հաշվարկել փոփոխությունները, գնահատել ծախսերի և եկամուտների հարաբերակցությունը և կատարել տրամաբանական եզրահանգումներ։ Այդ պատճառով մաթեմատիկայի դասընթացի տնտեսագիտական ուղղվածությունը նպաստում է նաև սովորողների գործնական և քննադատական մտածողության զարգացմանը։ Ուսումնասիրության մեթոդական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ տնտեսագիտական բովանդակությունը չի ներկայացվում որպես մաթեմատիկայից առանձնացված գիտելիքների ամբողջություն, այլ ինտեգրվում է արդեն ուսումնասիրվող մաթեմատիկական թեմաների մեջ։ Այդպիսի ինտեգրումը կարող է իրականացվել թվաբանական գործողությունների, հարաբերությունների և համեմատությունների, տոկոսների, հավասարումների, ֆունկցիաների, գրաֆիկների, վիճակագրական տվյալների և այլ մաթեմատիկական նյութի ուսումնասիրման ընթացքում։ Արդյունքում սովորողը ոչ միայն լուծում է մաթեմատիկական խնդիր, այլև հասկանում է, թե որտեղ և ինչ նպատակով կարող է կիրառվել տվյալ գիտելիքը։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է ժամանակակից կրթության պայմաններում, երբ դպրոցական կրթության նպատակներից է սովորողի պատրաստումը ինքնուրույն կյանքի և իրական սոցիալ-տնտեսական միջավայրում կողմնորոշվելու համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկայի ուսուցիչներին, մանկավարժներին, մեթոդիստներին, կրթության կազմակերպիչներին, բուհերի ուսանողներին և այն մասնագետներին, ովքեր ուսումնասիրում են միջառարկայական կապերի, ֆինանսական ու տնտեսագիտական գրագիտության և կիրառական մաթեմատիկական կրթության խնդիրները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևորում է մաթեմատիկական և տնտեսագիտական կրթության փոխլրացնող բնույթը՝ ցույց տալով, որ մաթեմատիկայի դասընթացը կարող է դառնալ աշակերտների տնտեսական մտածողության ձևավորման արդյունավետ միջավայր՝ միաժամանակ բարձրացնելով մաթեմատիկական գիտելիքների կիրառական նշանակությունն ու սովորողների հետաքրքրվածությունը ուսումնական գործընթացի նկատմամբ։ Հայաստանի կրթական և մեթոդական գրականության մեջ նույնպես առկա են նման մոտեցումներ, մասնավորապես՝ մաթեմատիկայի դասընթացում տնտեսագիտական և ֆինանսական բովանդակությամբ առաջադրանքների ինտեգրման վերաբերյալ ուսումնասիրություններ։

Այլ առարկաներ

Այս բաժինը ներառում է հասարակական և քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր հրատարակված գրքերի տեղեկատվական ցանկ, որտեղ ներկայացվում են ժամանակակից հետազոտություններ պետության կառավարման, միջազգային հարաբերությունների, քաղաքական համակարգերի, սոցիալական գործընթացների, հասարակական վարքագծի և գլոբալ փոփոխությունների վերաբերյալ, ինչպես նաև վերլուծական աշխատություններ, որոնք ուսումնասիրում են արդի աշխարհում տեղի ունեցող քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական զարգացումները, դրանց ազդեցությունը հասարակությունների կառուցվածքի և քաղաքացիների կյանքի վրա, ընդգրկելով ինչպես տեսական մոտեցումներ, այնպես էլ գործնական ուսումնասիրություններ և համեմատական վերլուծություններ տարբեր երկրների փորձի հիման վրա։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է շինարարական նյութերի ռեոլոգիական վարքագծի մոդելավորմանը՝ ընդգրկելով վիսկոէլաստիկ, էլաստոպլաստիկ և վիսկոէլաստոպլաստիկ համակարգերի տեսական ու կիրառական վերլուծությունը։ Հետազոտության մեջ ուսումնասիրվում են նյութերի դեֆորմացիայի և հոսքի օրենքները երկարաժամկետ բեռնվածության, փոփոխական լարումների և արտաքին ազդեցությունների պայմաններում։ Հեղինակը ներկայացնում է ռեոլոգիական մոդելների կառուցման մոտեցումներ՝ հիմնված մեխանիկական անալոգիաների, դիֆերենցիալ հավասարումների և կոնստիտուտիվ օրենքների վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրել շինարարական նյութերի ոչ գծային վարքագիծը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բետոնի, ասֆալտի, պոլիմերային և կոմպոզիտային նյութերի ժամանակային կախված դեֆորմացիաներին, սողքին, հանգստացման գործընթացներին և մնացորդային դեֆորմացիաների ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև թվային մոդելավորման մեթոդներ և հաշվարկային ալգորիթմներ, որոնք կիրառվում են ինժեներական կառուցվածքների հուսալիության գնահատման և կանխատեսման համար։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր են շինարարական մեխանիկայի, նյութագիտության և ինժեներական նախագծման ոլորտների համար՝ նպաստելով ավելի ճշգրիտ հաշվարկային մոդելների ստեղծմանը և կառուցվածքների դիմացկունության բարձրացմանը։

Պատմություն

Издание посвящено языку, быту и этнографическим особенностям закавказских цыганских групп — боша и карачи; автор проводит сравнительный анализ их наречий, рассматривает происхождение и развитие лексики, фонетические и грамматические особенности речи, а также исследует связи этих языковых форм с армянским, тюркскими и другими языками региона; работа содержит сведения о социальном положении, традиционных занятиях, образе жизни и культурных особенностях цыганских общин Закавказья, представляя собой один из ранних научных трудов по изучению их языка и этнографии и важный источник для исследований в области востоковедения, лингвистики и этнологии.

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ճկուն արտադրական համակարգերում մետաղահատ շեղբավոր գործիքների աշխատանքային ռեսուրսի առավել արդյունավետ օգտագործման տեսական, տեխնոլոգիական և կազմակերպական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գործիքի մաշվածության, աշխատունակության պահպանման, փոխարինման ժամանակի ընտրության և արտադրական գործընթացի ընդհանուր արդյունավետության միջև փոխկապակցվածությունն է։ Ճկուն արտադրության պայմաններում, որտեղ սարքավորումները կարող են ավտոմատացված կերպով կատարել տարբեր տեսակի մշակման գործողություններ և արագ անցնել մի արտադրատեսակից մյուսին, կտրող գործիքի վիճակի ճիշտ գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի համակարգի անընդհատ և հուսալի աշխատանքի համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գործիքի մաշվածության վրա ազդող գործոնների վերլուծությանը, այդ թվում՝ մշակվող նյութի հատկություններին, կտրման պայմաններին, տեխնոլոգիական գործողությունների հաջորդականությանը և սարքավորման աշխատանքային ռեժիմների փոփոխությանը։ Քննվում են գործիքի մնացորդային ռեսուրսի գնահատման և կանխատեսման մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս խուսափել ինչպես չափազանց վաղ փոխարինումից, այնպես էլ սահմանային մաշվածությունից հետո աշխատանքի շարունակման հետևանքով առաջացող արտադրական խնդիրներից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գործիքի վիճակի վերահսկումը արտադրական գործընթացի ընթացքում՝ տարբեր չափողական և տեղեկատվական ցուցանիշների օգտագործմամբ։ Նման վերահսկողությունը կարող է ինտեգրվել ավտոմատացված կառավարման համակարգերին և օգտագործվել տեխնոլոգիական գործընթացի վերաբերյալ որոշումների ընդունման համար։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են նաև գործիքային տնտեսության կազմակերպումը, անհրաժեշտ գործիքների պահուստի կառավարումը, մեքենաների պարապուրդների նվազեցումը և գործիքի փոխարինման գործողությունների համաձայնեցումը արտադրական պլանի հետ։ Օպտիմալացման խնդիրը դիտարկվում է մի քանի չափանիշների համադրությամբ՝ արտադրողականություն, մշակման որակ, գործիքի օգտագործման աստիճան, սարքավորումների բեռնվածություն և արտադրական ծախսեր։ Ճկուն արտադրական համակարգերի առանձնահատկություններից ելնելով՝ կարևորվում է գործիքի մասին տվյալների շարունակական հավաքագրումը և դրանց օգտագործումը կառավարման ալգորիթմներում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մետաղների կտրման տեսության, մեքենաշինական տեխնոլոգիայի, արտադրական ավտոմատացման և օպտիմալ կառավարման մոտեցումները՝ կտրող գործիքների աշխատանքային ներուժի առավել լիարժեք օգտագործման և ճկուն արտադրության տեխնիկատնտեսական արդյունավետության բարձրացման նպատակով։