Աուրա - Ֆուենտես Կ.

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայերենի շարահյուսության կարևոր խնդիրներից մեկին՝ անորոշ դերբայի գործառույթներին ստորոգյալի կազմում և հատկապես եղանակավորող–անորոշ դերբայ կառույցի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն լեզվական պայմաններն ու կառուցվածքային առանձնահատկությունները, որոնց շրջանակում անորոշ դերբայը մասնակցում է բարդ ստորոգյալի ձևավորմանը՝ արտահայտելով գործողության նպատակ, հնարավորություն, անհրաժեշտություն, ցանկություն, մտադրություն կամ այլ եղանակային նշանակություններ։ Հեղինակը քննարկում է եղանակավորող բայերի և անորոշ դերբայի փոխհարաբերությունը, դրանց իմաստային ու քերականական գործառույթները, ինչպես նաև նման կառույցների տեղը հայերենի բայական համակարգում։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են տարբեր լեզվական միջավայրերում անորոշ դերբայի կիրառության առանձնահատկությունները, շարահյուսական կապերը և իմաստային նրբերանգները՝ հիմնվելով գրական լեզվի և լեզվական փաստական նյութի վերլուծության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսական լեզվաբանության, քերականության և գործնական լեզվագործածության տեսանկյուններից առաջացող հարցերին՝ նպաստելով հայերենի ստորոգայական համակարգի առավել խորքային ընկալմանը։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, հայոց լեզվի մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայերենի քերականական կառուցվածքի և շարահյուսական երևույթների ուսումնասիրությամբ։

Lեզվաբանություն

Գիրքը բացատրում է խոսքի մշակույթի հիմնական սկզբունքները՝ լեզվական նորմերի պահպանում, խոսքի ճշգրտություն, պարզություն, տրամաբանականություն և արտահայտչականություն, ինչպես նաև դրանց դերը արդյունավետ հաղորդակցության ապահովման գործում։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև ոճագիտության հիմքերը՝ խոսքի գործառական ոճերի ձևավորումը, դրանց լեզվական առանձնահատկությունները և կիրառման ոլորտները՝ գիտական, պաշտոնական, հրապարակախոսական, գրական և խոսակցական միջավայրերում։ Հեղինակը կարևորում է լեզվի և մտածողության փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է խոսքի կառուցվածքը արտացոլում մտածողության կազմակերպվածությունը և հաղորդակցական նպատակները։ Գրքում ընդգծվում է նաև լեզվական մշակույթի դերը հասարակական հաղորդակցության որակի բարձրացման և անհատի լեզվական զարգացման մեջ՝ ներկայացնելով տեսական դրույթները բազմաթիվ օրինակներով։ Աշխատությունը նախատեսված է լեզվաբանների, բանասերների, ուսանողների և հանրային խոսքի մշակույթով հետաքրքրվողների համար՝ ծառայելով որպես հիմնարար աղբյուր խոսքի տեսության և ոճագիտության ուսումնասիրության մեջ։

Լրագրություն

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից մուլտիմեդիային հարթակների զարգացման միտումների և հեռանկարների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության զանգվածային լրատվամիջոցների օրինակով՝ ընդգծելով թվային միջավայրի ազդեցությունը տեղեկատվության արտադրության, տարածման և սպառման գործընթացների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է մուլտիմեդիային հարթակների էվոլյուցիան՝ ավանդական մեդիայից դեպի ինտեգրված թվային էկոհամակարգեր, որտեղ համադրվում են տեքստային, աուդիո, վիդեո և ինտերակտիվ բովանդակության ձևերը։ Գրքում դիտարկվում են ՀՀ և ՌԴ ԶԼՄ-ների թվայնացման գործընթացները, սոցիալական մեդիայի ազդեցությունը լրատվական օրակարգի ձևավորման վրա, ինչպես նաև լսարանի վարքագծի փոփոխությունները նոր մեդիա միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մուլտիմեդիային լրագրության նոր ձևերին՝ տվյալահեն լրագրություն, վիզուալ պատմագրություն, live-streaming և cross-platform բովանդակության տարածում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև մեդիա շուկայի զարգացման տնտեսական և տեխնոլոգիական գործոնները, ինչպես նաև տեղեկատվական անվտանգության և մեդիա կարգավորման խնդիրները։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ մուլտիմեդիային հարթակների զարգացումը ձևավորում է նոր հաղորդակցական միջավայր, որտեղ փոխվում են լրագրողի, աղբյուրի և լսարանի փոխհարաբերությունները։ Այն օգտակար է լրագրողների, մեդիա հետազոտողների և թվային հաղորդակցության ոլորտի մասնագետների համար։

Քաղաքագիտություն

Գիրքը ներկայացնում է գրադարանների դերը ընտրական գործընթացներում և դրանց ներգրավվածության կազմակերպչական ու մեթոդական հիմքերը՝ որպես հասարակության տեղեկատվական ապահովման և քաղաքացիական իրազեկվածության բարձրացման կարևոր գործոն։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ընտրությունների ընթացքում գրադարանների կողմից իրականացվող տեղեկատվական ծառայությունների ձևերը, ընտրական օրենսդրության վերաբերյալ հանրային իրազեկման միջոցառումները, ընտրողների կրթման ծրագրերը և ոչ կողմնակալ տեղեկատվության տրամադրման սկզբունքները։ Հեղինակը ներկայացնում է մեթոդական հանձնարարականներ գրադարանային աշխատողների համար՝ ընդգծելով ընտրական գործընթացների վերաբերյալ նյութերի ընտրության, կազմակերպման և տարածման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հանրային միջոցառումների, քննարկումների և տեղեկատվական արշավների արդյունավետ կազմակերպման ուղիները։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև գրադարանների չեզոքության պահպանման, տեղեկատվական էթիկայի, համայնքային ներգրավվածության և ժողովրդավարական գործընթացներին աջակցելու խնդիրներին՝ դիտարկելով գրադարանները որպես քաղաքացիական հասարակության կարևոր ինստիտուտներ։ Աշխատությունը նախատեսված է գրադարանավարների, հանրային կառավարման մասնագետների, քաղաքագիտության ոլորտի հետազոտողների, ուսանողների և ընտրական գործընթացների կազմակերպմամբ ու տեղեկատվական աջակցությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Գրականություն

Այս ժողովածուն ներկայացնում է Հովհաննես Թումանյանի գրական ժառանգության ընտրանի՝ ընդգրկելով նրա պոեմները, բանաստեղծությունները, պատմվածքներն ու հեքիաթները, որոնք դարձել են հայ դասական գրականության հիմնասյուներից մեկը։ Գրքում արտացոլվում է Թումանյանի խոր ազգային մտածողությունը, մարդկային արժեքների նկատմամբ բարձր վերաբերմունքը և ժողովրդի կյանքից ներշնչված պարզ, բայց իմաստալից արվեստը։ Նրա ստեղծագործություններում առանձնանում են բնության գեղարվեստական նկարագրությունները, մարդկային բարության ու արդարության գաղափարները, ինչպես նաև սոցիալական կյանքի խնդիրների նուրբ արտահայտումը։ Թումանյանի լեզուն հստակ է, երաժշտական և ժողովրդական խոսքին մոտ, ինչը նրա գործերը դարձնում է հասկանալի և սիրելի տարբեր սերունդների համար։ Այս ընտրանին հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ամբողջական պատկերացում կազմել նրա ստեղծագործական աշխարհի մասին՝ որպես հայ ազգային գրականության և մշակույթի կարևորագույն ներկայացուցիչներից մեկի։

Պատմություն

Տիգրան Մեծ Հայոց պատմության egyik ամենահիշվող պետական ու ռազմական գործիչն է, որը ղեկավարել է Հայաստանը հզորության, տարածքի ընդլայնման և միջազգային հեղինակության հասնելու ժամանակաշրջանում։ Տիգրան Մեծը ստանձնեց թագավորությունը մոտ 95 թվականին Ք.ա., և իր կառավարման ընթացքում significantly ընդլայնեց Հայաստանի սահմանները՝ ընդգրկելով Միջագետքի, Սիրիայի, Մեծ Հայքի և մի շարք հարևան տարածքներ։ Նրա կառավարման ժամանակ Հայաստանի վրա հռչակվեց որպես տարածաշրջանային գերտերություն, կառուցվեցին նոր քաղաքներ, զարգացան տնտեսական և մշակութային կապերը հարևան երկրների հետ, և ստեղծվեց ազդեցիկ քաղաքական ու ռազմական համակարգ։ Տիգրանի գործունեությունը կարևոր դեր խաղաց նաև հայկական ինքնության ամրապնդման և պետական կառավարման ինստիտուտների զարգացումն ապահովելու գործում։ Նրա օրոք մայրաքաղաքն Արտաշատն ու նոր հիմնադրված Տիգրանակերտը դարձան մշակութային, քաղաքական ու տնտեսական կենտրոններ։ Թագավոր Տիգրան Մեծը հայտնի է նաև իր դիվանագիտական և ռազմական շնորհներով, որոնք թույլ տվեցին պահպանել հայկական պետության ինքնիշխանությունը բարդ միջազգային իրավիճակում։ Նրա կերպարը հայ պատմության մեջ մնում է ուժի, պետականական մտածողության և ազգային հավակնությունների խորհրդանիշ։