Տիգրան Մեծ

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է 1932–1955 թվականներին հայկական ճարտարապետության զարգացման հիմնական ուղղությունների, գեղարվեստական սկզբունքների և քաղաքաշինական փոփոխությունների պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ճարտարապետական գործընթացները դիտարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային և տնտեսական պայմանների համատեքստում՝ բացահայտելով պետական շինարարական քաղաքականության, մասնագիտական գաղափարների և ազգային ճարտարապետական ավանդույթների փոխազդեցությունը։ Քննության են առնվում բնակելի, հասարակական, վարչական, մշակութային և այլ նշանակության կառույցների նախագծման առանձնահատկությունները, դրանց ծավալատարածական լուծումները, հորինվածքային սկզբունքները և քաղաքային միջավայրի ձևավորման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային ճարտարապետական ժառանգության վերաիմաստավորմանը և պատմական ձևերի ու մոտիվների կիրառմանը նոր ժամանակաշրջանի շինարարական խնդիրների լուծման ընթացքում։ Ուսումնասիրվում է նաև ճարտարապետական լեզվի փոփոխությունը՝ պարզաբանելով, թե ինչպես էին համադրվում ավանդական տարրերը, դասական ձևերը և ժամանակաշրջանին բնորոշ մոնումենտալ արտահայտչականությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քաղաքաշինական զարգացումը, հատկապես նոր հրապարակների, փողոցների, բնակելի թաղամասերի և հասարակական կենտրոնների ձևավորման գործընթացը, որի արդյունքում աստիճանաբար փոփոխվում էին Հայաստանի քաղաքների տարածական կառուցվածքն ու ճարտարապետական կերպարը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև շինանյութերի օգտագործման առանձնահատկություններին, տեղական բնական քարի գեղարվեստական հնարավորություններին և կառուցողական լուծումների ազդեցությանը շենքերի արտաքին տեսքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ճարտարապետների ստեղծագործական գործունեությանը, նախագծային հաստատությունների դերին և մասնագիտական դպրոցի զարգացմանը՝ դրանք դիտարկելով ընդհանուր մշակութային գործընթացների շրջանակում։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև ճարտարապետական ստեղծագործության և պաշտոնական գեղագիտական պահանջների փոխհարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է XX դարի հայկական ճարտարապետության կարևոր փուլերից մեկի համակարգված քննություն՝ ցույց տալով քաղաքաշինության, ազգային ավանդույթի, ժամանակաշրջանի գեղարվեստական գաղափարների և նոր շինարարական պահանջների փոխազդեցությունը։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է տրամաբանական ծրագրավորման համակարգերի ինտերպրետատորների տեսական և գործնական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ծրագրային մեխանիզմներն են, որոնք տրամաբանական ծրագրերը վերածում են կատարման ենթակա գործընթացների՝ մեկնաբանելով փաստերը, կանոնները և հարցումները և դրանց հիման վրա իրականացնելով տրամաբանական եզրահանգումներ։ Տրամաբանական ծրագրավորման հիմքում ընկած է ծրագրի նկարագրումը ոչ թե գործողությունների խիստ հաջորդականության, այլ փաստերի, հարաբերությունների և կանոնների միջոցով։ Այդ պատճառով նման համակարգերի ինտերպրետատորը կատարում է էապես այլ դեր, քան ավանդական հրամանային ծրագրավորման լեզուների ինտերպրետատորները․ այն պետք է կարողանա որոնել համապատասխան փաստեր և կանոններ, կառուցել ենթանպատակներ, ստուգել դրանց համատեղելիությունը և գտնել տրված հարցմանը բավարարող լուծումներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տրամաբանական ծրագրերի կատարման ընդհանուր մեխանիզմի ուսումնասիրությունը։ Երբ համակարգին տրվում է որևէ հարցում, ինտերպրետատորը փորձում է այն համադրել ծրագրում առկա փաստերի կամ կանոնների եզրակացությունների հետ։ Համապատասխանության դեպքում ձևավորվում են նոր ենթանպատակներ, և գործընթացը շարունակվում է այնքան ժամանակ, մինչև հնարավոր լինի ստանալ ամբողջական լուծում կամ պարզել, որ տվյալ ճյուղով լուծում գոյություն չունի։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն ունի ունիվերսալիզացիան կամ միավորումը, որի միջոցով որոշվում է, թե արդյոք երկու տրամաբանական արտահայտություններ կարող են համապատասխանեցվել փոփոխականների համապատասխան արժեքների ընտրությամբ։ Միավորման ալգորիթմը տրամաբանական ծրագրավորման ինտերպրետատորի հիմնարար բաղադրիչներից է, քանի որ դրա միջոցով է իրականացվում փաստերի, կանոնների և հարցումների կառուցվածքային համապատասխանեցումը։ Հետազոտության մյուս կարևոր խնդիրը որոնման ռազմավարությունն է։ Տրամաբանական ծրագրում նույն հարցումը կարող է ունենալ մեկից ավելի լուծումներ, ուստի ինտերպրետատորը պետք է ունենա այնպիսի մեխանիզմ, որը հնարավորություն կտա համակարգված կերպով ուսումնասիրել հնարավոր լուծումների տարածքը։ Այս համատեքստում կարևոր են հետադարձ որոնումը, լուծումների այլընտրանքային ճյուղերի ուսումնասիրությունը և ձախողված ճյուղերից վերադարձը։ Որոնման ռազմավարության ընտրությունը կարող է էապես ազդել ծրագրի կատարման արագության և հիշողության օգտագործման վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ռեկուրսիվ կանոնների և ցիկլային կախվածությունների մշակմանը, որոնք տրամաբանական ծրագրերում հաճախ օգտագործվող կառուցվածքներ են։ Նման դեպքերում ինտերպրետատորի ճիշտ նախագծումը կարևոր է անվերջ որոնումներից խուսափելու և հաշվարկային գործընթացի վերահսկելիությունը պահպանելու համար։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել նաև ինտերպրետատորի ճարտարապետությանը՝ ծրագրի ներքին ներկայացմանը, փոփոխականների կառավարմանը, կանչերի կատարման հերթականությանը, հաշվարկների պահպանմանը և ստացված լուծումների վերադարձին։ Աշխատության տեսական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ տրամաբանական ծրագրավորման ինտերպրետատորը կարելի է դիտարկել որպես ծրագրավորման լեզվի իմաստաբանությունը գործնականում իրականացնող համակարգ։ Այս տեսանկյունից հետազոտությունը կապում է տրամաբանության, ալգորիթմների և ծրագրավորման լեզուների տեսության գաղափարները։ Տրամաբանական ծրագրավորման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է աշխատել գիտելիքի ներկայացման, կանոնների վրա հիմնված եզրահանգման և բարդ հարաբերությունների ավտոմատ վերլուծության հետ։ Այդ պատճառով նման համակարգերը պատմականորեն մեծ դեր են ունեցել արհեստական բանականության, փորձագիտական համակարգերի, բնական լեզվի մշակման և գիտելիքի ներկայացման խնդիրներում։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կայանում է նաև արդյունավետ ինտերպրետատորների ստեղծման հնարավորության մեջ։ Տրամաբանական ծրագրավորման համակարգի աշխատանքի արագությունը կախված է ոչ միայն օգտագործվող տրամաբանական կանոններից, այլև դրանց որոնման, միավորման և կատարման կազմակերպման եղանակներից։ Հետևաբար ինտերպրետատորի օպտիմալացումը կարող է ներառել որոնման տարածքի կրճատում, տվյալների արդյունավետ պահպանում, կանչերի մշակման բարելավում և կրկնվող հաշվարկների նվազեցում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է տրամաբանական ծրագրավորման համակարգերի աշխատանքի ներքին մեխանիզմները՝ սկսած տրամաբանական արտահայտությունների մեկնաբանումից և միավորումից մինչև որոնման, հետադարձի և լուծումների ձևավորման գործընթացները։ Այն կարող է օգտակար լինել ծրագրավորման լեզուների տեսությամբ, տրամաբանական ծրագրավորմամբ, արհեստական բանականությամբ և հաշվողական տրամաբանությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հարկային պատասխանատվության մեխանիզմի ուսումնասիրությանը, դրա կիրառման ընթացքում առաջացող իրավական, տնտեսական և կազմակերպական խնդիրների բացահայտմանը և գործող համակարգի կատարելագործման հնարավորությունների վերլուծությանը։ Հետազոտության առանցքում հարկային պարտավորությունների պատշաճ կատարման ապահովումն է, հարկային կարգապահության ամրապնդումը և պետության ու հարկ վճարողների միջև իրավահարաբերությունների առավել արդյունավետ կարգավորումը։ Աշխատանքում հարկային պատասխանատվությունը դիտարկվում է որպես պետական ֆինանսական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով պետությունը ոչ միայն արձագանքում է հարկային օրենսդրության խախտումներին, այլև կանխարգելիչ ազդեցություն է գործում հարկային պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման նկատմամբ։ Ուսումնասիրվում են հարկային իրավախախտման հասկացությունը, դրա հիմնական հատկանիշները, պատասխանատվության առաջացման հիմքերը, պատասխանատվության միջոցների տեսակները և դրանց կիրառման իրավական նախադրյալները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հարկային պատասխանատվության և վարչական, քաղաքացիական ու այլ իրավական պատասխանատվության ձևերի փոխհարաբերությանը՝ ընդգծելով դրանց տարբերակման և ճիշտ կիրառման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքը կարևորում է նաև պատասխանատվության միջոցների համաչափության սկզբունքը, քանի որ հարկային խախտման համար սահմանվող հետևանքները պետք է համապատասխանեն ինչպես իրավախախտման բնույթին ու ծանրությանը, այնպես էլ հարկ վճարողի մեղավորության աստիճանին և առաջացած հետևանքներին։ Վերլուծվում են տույժերի, տուգանքների և հարկային պարտավորությունների հարկադիր կատարման հետ կապված մեխանիզմները, դրանց արդյունավետությունը և գործնական կիրառման ընթացքում ի հայտ եկող խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում հարկային վերահսկողության կազմակերպմանը, հարկային մարմինների լիազորություններին, հարկ վճարողների իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանությանը, ինչպես նաև հարկային վեճերի լուծման արդյունավետ մեխանիզմներին։

Մշակույթ

Գրքում XIX դարի վերջին եւ XX դարի սկզբին հայ ժողովրդի մղած ազատամարտի հերոս Անդրանիկ Օզանյանի (1865-1927) կյանքի ու գործունեության համակողմանի պատմությունն է: Նրանում հերոսը ոչ միայն զինվոր է ու զորավար, այլեւ հասարակական-քաղաքակւսն գործիչ' իր ինքնաբուխ հայացքներով եւ ուրույն անհատականությամբ: Առկա են հերոսի կյանքի ուրախ ու տխուր էջերը, նրան առարկողներն ու առարկությունները: Պատմության ատաղձը հրատարակված ու անտիպ վավերագրերն են, հուշերն ու մամուլի ընձեռած նյութերը:

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է սուր պանկրեատիտի պայմաններում առնետների լյարդային և ենթաստամոքսային գեղձի էնդոկրին բջիջների գործունեության կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև այդ գործընթացների վրա նատրիումի թիոսուլֆատի ազդեցության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են սուր բորբոքային վիճակի ժամանակ լյարդի և ենթաստամոքսային գեղձի ֆունկցիոնալ փոխազդեցությունները, հեպատոցիտների և էնդոկրին պանկրեատոցիտների գործունեության փոփոխությունները, դրանց կարգավորման հնարավոր մեխանիզմներն ու օրգանիզմի ընդհանուր հոմեոստազի պահպանման գործընթացները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սուր պանկրեատիտի հետևանքով առաջացող նյութափոխանակային և ֆունկցիոնալ փոփոխություններին, ինչպես նաև փորձարարական պայմաններում նատրիումի թիոսուլֆատի կիրառման հնարավոր ազդեցությանը ուսումնասիրվող համակարգերի վրա։ Հետազոտությունը կարող է նշանակություն ունենալ սուր պանկրեատիտի պաթոֆիզիոլոգիական մեխանիզմների, լյարդի և ենթաստամոքսային գեղձի փոխկապակցված գործունեության, ինչպես նաև օրգանիզմի պաշտպանական և կարգավորիչ գործընթացների ուսումնասիրման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆիզիոլոգիայի, ախտաֆիզիոլոգիայի, գաստրոէնտերոլոգիայի և փորձարարական բժշկության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բուսաբուծության ոլորտում արտադրության տնտեսական արդյունավետության գնահատման, դրա վրա ազդող գործոնների բացահայտման և արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հողային, աշխատանքային, նյութատեխնիկական և ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունն է, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը մշակաբույսերի բերքատվության, արտադրանքի ինքնարժեքի, եկամտաբերության և գյուղատնտեսական կազմակերպությունների ու տնտեսությունների տնտեսական արդյունքների վրա։ Քննվում են բուսաբուծական արտադրության կառուցվածքը, արտադրական ծախսերի ձևավորումը, հողատարածքների օգտագործման առանձնահատկությունները, մեքենայացման մակարդակը, ոռոգման հնարավորությունները, սերմնանյութի և այլ արտադրական ռեսուրսների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արտադրողականության և ռեսուրսների ծախսերի հարաբերակցությանը, քանի որ արտադրության արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն ստացված բերքի ծավալով, այլև դրա համար օգտագործված նյութական, աշխատանքային և ֆինանսական միջոցների արդյունավետությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր մշակաբույսերի և տնտեսությունների տնտեսական ցուցանիշները՝ բացահայտելու արտադրության կազմակերպման առավել արդյունավետ ձևերը և առկա սահմանափակումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արտադրանքի իրացման, շուկայական գների, պահեստավորման և վերամշակման հնարավորությունների ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ արտադրության վերջնական տնտեսական արդյունքը կախված է նաև արժեշղթայի հետագա փուլերի կազմակերպումից։ Դիտարկվում են արտադրական ռիսկերը, բնակլիմայական պայմանների ազդեցությունը և գյուղատնտեսական արտադրության սեզոնային բնույթը՝ որպես տնտեսական արդյունավետության վրա ազդող կարևոր գործոններ։ Արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները կարող են կապված լինել տեխնոլոգիական արդիականացման, ռեսուրսախնայող մոտեցումների, արտադրության մասնագիտացման և կազմակերպման բարելավման, գյուղատնտեսական կոոպերացիայի, շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հետ։ Կարևորվում է նաև պետական աջակցության և ներդրումային միջավայրի դերը ոլորտի զարգացման պայմանների ձևավորման գործում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, արտադրության կառավարման և տնտեսական արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել բուսաբուծության մրցունակության, արտադրողականության և տնտեսական կայունության բարձրացման հիմնական հնարավորությունները Հայաստանի գյուղատնտեսական համակարգում։