Անորոշ դերբայն ստորոգյալի կազմում (Եղանակավորող, անորոշ դերբայ, կառույցը)

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը նվիրված է 7-9-րդ դասարաններում երկրաչափության դասընթացի շրջանակում հարթաչափական հիմնական հասկացությունների սահմանումների արդյունավետ ուսուցման մեթոդիկային։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այնպիսի հիմնարար երկրաչափական հասկացությունների յուրացումն է, որոնց ճիշտ ընկալումն ու սահմանումների իմացությունը կարևոր հիմք են հետագա տեսական գիտելիքների, երկրաչափական դատողությունների և խնդիրների լուծման հմտությունների ձևավորման համար։ Աշխատանքը դիտարկում է, թե ինչպես կարելի է սովորողներին աստիճանաբար և հասանելի ձևով ներկայացնել երկրաչափական հասկացությունների էությունը, տարբերակել դրանց էական հատկանիշները, ձևակերպել սահմանումները և կիրառել դրանք տարբեր իրավիճակներում։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ուսուցման այնպիսի մեթոդների և հնարների կիրառմանը, որոնք սովորողին չեն սահմանափակում սահմանումը պարզապես անգիր հիշելով, այլ նպաստում են դրա գիտակցված ըմբռնմանը։ Կարևորվում է տեսողական նյութերի, գծագրերի, համեմատությունների, հարցադրումների, դիտարկումների, օրինակների և հակաօրինակների օգտագործումը, քանի որ երկրաչափական հասկացությունների ձևավորումն անմիջականորեն կապված է դրանց պատկերային ընկալման և տարածական մտածողության զարգացման հետ։ Աշխատանքում կարող են քննարկվել նաև ուսուցման տարբեր փուլերը՝ նոր հասկացության ներմուծում, դրա հիմնական հատկանիշների բացահայտում, սահմանման ձևակերպում, ամրապնդում և գործնական կիրառություն։ Ուշադրություն է դարձվում սովորողների տարիքային և ճանաչողական առանձնահատկություններին, նրանց տրամաբանական մտածողության զարգացմանը և ինքնուրույն եզրահանգումներ կատարելու կարողության ձևավորմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ուսուցչի դերը՝ որպես սովորողների գործունեությունը կազմակերպող և ուղղորդող, ինչպես նաև դասի ընթացքում առաջացող սխալ պատկերացումների ու սահմանումների ոչ ճիշտ կիրառման բացահայտման և շտկման գործընթացը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ինչպես ապագա և գործող մաթեմատիկայի ուսուցիչների, այնպես էլ մանկավարժական կրթությամբ զբաղվող ուսանողների համար, քանի որ առաջարկվող մեթոդական մոտեցումները հնարավորություն են տալիս երկրաչափական սահմանումների ուսուցումը դարձնել ավելի համակարգված, հասկանալի և արդյունավետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալ, որ երկրաչափական սահմանումների ուսուցումը պետք է կառուցվի ոչ միայն հիշողության, այլև դիտարկման, տրամաբանության, համեմատության, հիմնավորման և գործնական կիրառության վրա՝ նպաստելով սովորողների մաթեմատիկական մտածողության և երկրաչափական գրագիտության համակողմանի զարգացմանը։

Տնտեսագիտություն

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության և Իրանի Իսլամական Հանրապետության կորպորատիվ արժեթղթերի շուկաների զարգացման հիմնական խնդիրների համեմատական վերլուծությանը՝ ընդգծելով այն ինստիտուցիոնալ, տնտեսական և կարգավորող գործոնները, որոնք ազդում են կապիտալի շուկաների խորացման և արդյունավետության վրա։ Կորպորատիվ արժեթղթերի շուկաները հանդիսանում են տնտեսության ֆինանսավորման կարևոր աղբյուր, քանի որ հնարավորություն են տալիս ընկերություններին ներգրավել երկարաժամկետ կապիտալ՝ պարտատոմսերի և բաժնետոմսերի թողարկման միջոցով, սակայն երկու երկրների դեպքում էլ այդ շուկաների զարգացումը բախվում է մի շարք կառուցվածքային սահմանափակումների։ Հայաստանի Հանրապետությունում կորպորատիվ արժեթղթերի շուկայի զարգացման հիմնական խնդիրներից են շուկայի փոքր չափը, սահմանափակ թողարկողների շրջանակը և ներդրողների ցածր ակտիվությունը։ Բացի այդ, երկրորդային շուկայի ոչ բավարար խորությունը և իրացվելիության ցածր մակարդակը սահմանափակում են արժեթղթերի գրավչությունը։ Կորպորատիվ պարտատոմսերի շուկան որոշակի զարգացում ունի, սակայն բաժնետիրական շուկան դեռևս մնում է թույլ զարգացած՝ պայմանավորված ինչպես խոշոր ընկերությունների սահմանափակ հրապարակայնությամբ, այնպես էլ կորպորատիվ կառավարման մշակույթի ոչ բավարար զարգացմամբ։

Գրականություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Միխայիլ Յուրևիչ Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ գրականության մեջ ունեցած արձագանքին՝ հատկապես նրա երկերի հայերեն թարգմանություններին, գրական ավանդույթների ձևավորմանը և հայ քննադատական մտքի կողմից ռուս մեծ բանաստեղծի ստեղծագործության ընկալմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ռուս-հայ գրական և մշակութային կապերի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Լերմոնտովի ստեղծագործությունը հայ ընթերցողին հասանելի է դարձել ոչ միայն թարգմանությունների միջոցով, այլև հայ գրականության և գրականագիտության վրա թողած բազմաշերտ ազդեցությամբ։ Աշխատության առանցքում թարգմանության խնդիրն է՝ ինչպես է Լերմոնտովի գեղարվեստական աշխարհը փոխանցվել հայերեն, ինչպիսի լեզվական, ոճական և չափածո դժվարությունների են հանդիպել թարգմանիչները և ինչ եղանակներով են փորձել պահպանել բնագրի իմաստային ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Լերմոնտովի պոեզիան առանձնանում է բարձր հուզականությամբ, փիլիսոփայական ենթատեքստով, բնության և անհատի փոխհարաբերության յուրահատուկ պատկերավորմամբ, ներքին հակասությունների արտահայտմամբ և երաժշտական բանաստեղծական խոսքով, ուստի նրա ստեղծագործությունների թարգմանությունը հայերեն պահանջել է ոչ միայն լեզվական, այլև գեղարվեստական բարձր վարպետություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված թարգմանությունների համեմատական դիտարկումը։ Թարգմանական տարբերակները կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակի հայ գրական լեզվի զարգացումը, գեղագիտական նախասիրությունները և ռուս գրականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Միևնույն ստեղծագործության տարբեր թարգմանությունները հնարավորություն են տալիս տեսնելու, թե ինչպես են փոխվել բառապաշարի, շարահյուսության, հանգավորման, չափածոյի և պատկերավորման նկատմամբ մոտեցումները։ Այս առումով թարգմանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես օտարալեզու ստեղծագործության փոխանցում, այլև որպես հայ գրական մշակույթի զարգացման գործընթացի մաս։ Լերմոնտովի ստեղծագործության ազդեցությունը հայ գրականության վրա ուսումնասիրելիս առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրական ավանդույթների հարցը։ Նրա պոեզիայի որոշ թեմաներ՝ ազատության ձգտումը, անհատի և հասարակության հակադրությունը, միայնության զգացումը, ներքին ընդվզումը, հայրենի բնության նկատմամբ վերաբերմունքը և հերոսական կերպարի որոնումը, տարբեր ձևերով արձագանք են գտել հայ գրականության մեջ։ Այդ ազդեցությունը պարտադիր չէ հասկանալ որպես ուղղակի ընդօրինակում․ ավելի ճիշտ այն կարելի է դիտարկել որպես գեղարվեստական մտածողության և թեմատիկ մոտիվների փոխազդեցություն, որի միջոցով հայ գրողները յուրացրել կամ վերաիմաստավորել են ռուսական ռոմանտիկական գրականության որոշ առանձնահատկություններ։ Հատուկ ուշադրության է արժանի Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ քննադատական ընկալումը։ Հայ գրականագետներն ու քննադատները տարբեր ժամանակաշրջաններում անդրադարձել են նրա պոեզիայի գաղափարական բովանդակությանը, գեղարվեստական արժեքին, ռոմանտիկական աշխարհայացքին և կերպարների հոգեբանական խորությանը։ Քննադատական անդրադարձների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է փոփոխվել Լերմոնտովի գրական կերպարը հայ մշակութային միջավայրում և ինչպիսի մեկնաբանական շեշտադրումներ են գերակշռել տարբեր պատմական փուլերում։ Ռուս-հայ գրական կապերի համատեքստում Լերմոնտովի ընկալումը հատկապես կարևոր է նաև այն պատճառով, որ նրա ստեղծագործությունը կապված է Կովկասի թեմայի հետ։ Կովկասը նրա կենսագրության և գրական աշխարհի կարևոր բաղադրիչներից էր, իսկ կովկասյան բնությունը, ժողովուրդները և պատմական միջավայրը բազմիցս արտացոլվել են նրա ստեղծագործություններում։ Այդ հանգամանքը լրացուցիչ հետաքրքրություն է հաղորդում նրա ժառանգության հայերեն ընկալմանը, քանի որ հայկական մշակութային միջավայրը նույնպես անմիջականորեն կապված էր տարածաշրջանի պատմական և մշակութային իրականության հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև Լերմոնտովի արձակի և պոեզիայի տարբերակված ընկալումը։ Նրա չափածո ստեղծագործությունների թարգմանության դեպքում առաջնային խնդիրներից են ռիթմը, հանգը, բանաստեղծական պատկերները և հնչերանգը, մինչդեռ արձակի դեպքում ավելի մեծ նշանակություն են ստանում պատմողական ոճը, կերպարների խոսքը, հոգեբանական նրբությունները և շարադրանքի կառուցվածքը։ Այս տարբերությունները թարգմանական գործընթացը դարձնում են բազմաշերտ և հնարավորություն են տալիս գնահատելու հայ թարգմանիչների կիրառած տարբեր ռազմավարությունները։ Աշխատանքի արժեքավոր կողմերից մեկը կարող է լինել նաև Լերմոնտովի ստեղծագործության հայերեն հրատարակությունների և թարգմանական ժառանգության համակարգումը։ Այդպիսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հետևել, թե երբ և ինչ փուլերով է ռուս բանաստեղծի ժառանգությունը ներթափանցել հայ գրական շրջանառության մեջ, որ գործերն են առավել հաճախ թարգմանվել և վերահրատարակվել, և ինչպիսի տեղ է հատկացվել նրան հայ գրական-մշակութային կյանքում։ Այս գործընթացը միաժամանակ ցույց է տալիս հայ ընթերցողի հետաքրքրությունը ռուս դասական գրականության նկատմամբ և հայ թարգմանական մշակույթի զարգացման աստիճանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Լերմոնտովի հայ գրական ընկալումը ներկայացնում է երեք փոխկապակցված ուղղություններով՝ թարգմանական ժառանգություն, գրական ազդեցություն և քննադատական մեկնաբանություն։ Այդ երեք ոլորտների համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես է ռուսական ռոմանտիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործությունը ներթափանցել հայ մշակութային տարածք և վերաիմաստավորվել հայ գրականության ու գրականագիտության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս-հայ գրական կապերով, թարգմանագիտությամբ, ռուսական և հայկական գրականության փոխազդեցությամբ, Լերմոնտովագիտությամբ և գրական քննադատության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է սովորական խնկածաղկից (Origanum vulgare L.) և մանուշակագույն ռեհանից (Ocimum basilicum var. purpureum) առանձնացված կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների հատկությունների, կենսաբանական ազդեցությունների և գործողության մոլեկուլային ու բջջային մեխանիզմների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են բուսական ծագման բնական միացությունների քիմիական կազմի բացահայտումը, դրանց ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների գնահատումը, կենսաբանական ակտիվության տարբեր դրսևորումների ուսումնասիրությունը և դեղագործության, կենսատեխնոլոգիայի ու սննդարդյունաբերության ոլորտներում կիրառման հնարավորությունների գիտական հիմնավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնասիրվող բույսերի կենսաքիմիական կազմին, երկրորդային նյութափոխանակության արդյունքում առաջացող միացություններին, եթերայուղերին, ֆենոլային նյութերին, ֆլավոնոիդներին և այլ բնական բաղադրիչներին, որոնք կարող են պայմանավորել դրանց կենսաբանական հատկությունները։ Քննարկվում են բուսական հումքից ակտիվ նյութերի առանձնացման, մաքրման, նույնականացման և քիմիական բնութագրման ժամանակակից մեթոդները, ինչպես նաև տարբեր լուծիչների, առանձնացման պայմանների և բուսական հումքի առանձնահատկությունների ազդեցությունը ստացվող միացությունների կազմի ու ակտիվության վրա։ Կարևորվում է բույսերի աճման միջավայրի, կլիմայական պայմանների, զարգացման փուլերի և գենետիկական առանձնահատկությունների հնարավոր ազդեցությունը կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի կուտակման և դրանց հարաբերական պարունակության վրա։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են բուսական միացությունների հակաօքսիդանտային, հակամանրէային և այլ կենսաբանական ազդեցությունների ուսումնասիրման հնարավորությունները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց դրսևորման պայմաններին և արդյունավետությունը որոշող գործոններին։ Հատուկ նշանակություն է տրվում ազատ ռադիկալների չեզոքացման, օքսիդավերականգնման հավասարակշռության պահպանման և օքսիդատիվ սթրեսի հետ կապված բջջային գործընթացների վրա բնական միացությունների հնարավոր ազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում են բուսական ծագման նյութերի և կենսաբանական թաղանթների փոխազդեցությունները, բջջային թաղանթների թափանցելիության փոփոխությունները, ֆերմենտային համակարգերի ակտիվության կարգավորումը և նյութափոխանակային գործընթացների վրա ազդեցության հնարավոր մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանանում հակամանրէային ակտիվության ուսումնասիրության հարցերը, մասնավորապես՝ տարբեր միկրոօրգանիզմների նկատմամբ բուսական միացությունների ազդեցության առանձնահատկությունները, մանրէային բջիջների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունները, ինչպես նաև կենսաբանական ազդեցության կախվածությունը նյութերի քիմիական կառուցվածքից և կիրառվող կոնցենտրացիաներից։ Քննարկվում են բուսական միացությունների հնարավոր հակաբորբոքային և բջջապաշտպան հատկությունների ուսումնասիրման գիտական մոտեցումները՝ հաշվի առնելով բջջային ազդանշանային համակարգերի, ֆերմենտների և կենսաքիմիական կարգավորման գործընթացների նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ակտիվ միացությունների քիմիական կառուցվածքի և կենսաբանական ազդեցության միջև փոխկապակցվածության բացահայտումը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի, մոլեկուլային առանձնահատկությունների և նյութերի փոխազդեցությունների դերը կենսաբանական ակտիվության ձևավորման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև առանձին միացությունների և բուսական քաղվածքների համեմատական ուսումնասիրությանը, դրանց հնարավոր համակցված ազդեցություններին և բազմաբաղադրիչ համակարգերում կենսաբանական ակտիվության փոփոխության օրինաչափություններին։ Կարևորվում է փորձարարական հետազոտությունների մեթոդաբանությունը, մասնավորապես՝ կենսաքիմիական, մանրէաբանական, սպեկտրաչափական և քրոմատոգրաֆիական վերլուծությունների կիրառումը՝ ակտիվ նյութերի հատկությունները գնահատելու և դրանց ազդեցության մեխանիզմները բացահայտելու նպատակով։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում փորձարարական արդյունքների հավաստիությանը, կենսաբանական ակտիվության քանակական գնահատմանը, դեղաչափից կախված ազդեցությունների ուսումնասիրմանը և տարբեր փորձարարական մոդելներում ստացված տվյալների համեմատությանը։ Աշխատության շրջանակներում դիտարկվում են նաև բուսական ծագման կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի հնարավոր կիրառությունները սննդամթերքի պահպանման, բնական հակաօքսիդանտային բաղադրիչների մշակման, կենսատեխնոլոգիական արտադրանքի ստեղծման և դեղագործական հետազոտությունների ոլորտներում։ Միաժամանակ կարևորվում է բնական միացությունների անվտանգության, հնարավոր թունաբանական ազդեցությունների և կենսաբանական համակարգերում դրանց արդյունավետության գնահատման անհրաժեշտությունը, քանի որ լաբորատոր պայմաններում հայտնաբերված ակտիվությունը ինքնին չի հաստատում մարդու օրգանիզմում բուժական արդյունավետությունը։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ ուսումնասիրելու դեղաբույսերի կենսաքիմիական բազմազանությունը, դրանց ակտիվ բաղադրիչների ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները և բնական նյութերի վրա հիմնված նոր կենսատեխնոլոգիական լուծումների մշակման հեռանկարները։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով բուսական կենսաքիմիայի, բնական միացությունների քիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, դեղաբանական հետազոտությունների և կիրառական կենսատեխնոլոգիայի զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիկոսների, մոլեկուլային կենսաբանների, բուսաբանների, մանրէաբանների, դեղագետների, դեղաբանների, կենսատեխնոլոգների, սննդի անվտանգության մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և բուսական ծագման կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների հատկություններով ու կիրառման հնարավորություններով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Մշակույթ

Գիտամեթոդական հանդեսի 2016 թվականի երկրորդ համարը նվիրված է գրադարանագիտության, գրքագիտության, մշակութային ժառանգության պահպանության և գրադարանային գործունեության զարգացման հիմնախնդիրներին։ Հրատարակության մեջ ներկայացված են գիտական հոդվածներ, մասնագիտական ուսումնասիրություններ և հաղորդումներ, որոնք լուսաբանում են Հայաստանի գրադարանային համակարգի գործունեության տարբեր ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուհական գրադարանների աշխատանքին, դրանց գործունեության համեմատական վերլուծությանը, տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպմանը և գրադարանային կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Քննարկվում են Հայաստանի ազգային գրադարանի դերը հայ գրավոր մշակույթի պահպանման գործում, հայերեն տպագիր Աստվածաշնչի պատմամշակութային նշանակությունը և ազգային տպագիր ժառանգության հանրահռչակման խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են հայկական գրքի պահպանության, ներկայացման և հանրային հասանելիության ապահովման մեթոդները, ինչպես նաև գրադարանների մասնակցությունը մշակութային արժեքների փոխանցման գործընթացին։ Անդրադարձ է կատարվում մարզային գրադարանների կառավարման կատարելագործմանը, կազմակերպական գործունեության արդյունավետությանը և մասնագիտական աշխատանքի զարգացման հնարավորություններին։ Կարևորվում են գրադարանային վիճակագրության և վերլուծության կիրառությունը, գրադարանային ծառայությունների գնահատումը և տեղեկատվական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Հանդեսում տեղ են գտել նաև գրադարանային գիտաժողովներին, մասնագիտական համագործակցությանը և գրադարանային ոլորտի տեսական ու գործնական հարցերին առնչվող նյութեր։ Հրատարակությունը նպաստում է գրադարանային մասնագիտական փորձի փոխանակմանը, գիտական հետազոտությունների տարածմանը և գրադարանների դերի արժևորմանը կրթական ու մշակութային կյանքում։ Այն կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է Հայաստանի գրադարանային համակարգի զարգացման պատմության, գրքագիտական ուսումնասիրությունների և մշակութային ժառանգության պահպանության գործընթացների հետազոտման համար։ Հանդեսն օգտակար է գրադարանավարների, մատենագետների, գրքագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար:

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է α, β-դեհիդրոպեպտիդների դիալկիլամինոալկիլամիդային ածանցյալների սինթեզին, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և հակախոլինէսթերազային հատկությունների գնահատմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նոր պեպտիդային բնույթի միացությունների ստացման, դրանց քիմիական կառուցվածքի և կենսաբանական ակտիվության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների բացահայտման վրա։ Քննության են առնվում դեհիդրոամինաթթվային հատվածներ պարունակող պեպտիդային համակարգերի կառուցման առանձնահատկությունները, դիալկիլամինոալկիլային խմբերի ներմուծման ազդեցությունը միացությունների ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վրա և ստացված ածանցյալների կառուցվածքային բազմազանությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սինթեզված նյութերի նույնականացմանը և դրանց կազմի ու կառուցվածքի հաստատմանը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական հետազոտական մեթոդների միջոցով։ Կենսաբանական ուսումնասիրությունների հիմնական ուղղությունը կապված է խոլինէսթերազային ֆերմենտների ակտիվության նկատմամբ ստացված միացությունների ազդեցության գնահատման հետ։ Համեմատվում են տարբեր կառուցվածք ունեցող ածանցյալների ակտիվության ցուցանիշները՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե մոլեկուլի առանձին կառուցվածքային հատվածների փոփոխությունն ինչպես է անդրադառնում ֆերմենտային համակարգերի հետ փոխազդեցության վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի «կառուցվածք–ակտիվություն» կապի ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս որոշել կենսաբանական ազդեցության ձևավորման համար առավել կարևոր կառուցվածքային գործոնները և տեսականորեն հիմնավորել նոր ածանցյալների հետագա հետազոտման ուղղությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դեհիդրոպեպտիդների քիմիական հատկություններին, դրանց ռեակցիոնունակությանը և կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի նախագծման ոլորտում ունեցած հնարավոր նշանակությանը։ Հետազոտության ընթացքում սինթետիկ օրգանական քիմիայի մեթոդները համադրվում են ֆերմենտային և ֆիզիկաքիմիական ուսումնասիրությունների հետ, ինչի շնորհիվ հնարավոր է ստացված միացությունները բնութագրել ինչպես կառուցվածքային, այնպես էլ կենսաբանական տեսանկյունից։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են ընդլայնել գիտելիքները չհագեցած պեպտիդային ածանցյալների հատկությունների վերաբերյալ և նպաստել կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նոր միացությունների որոնման տեսական հիմքերի զարգացմանը։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարևոր է պեպտիդների քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և դեղագործական հետազոտությունների համար, քանի որ ֆերմենտների ակտիվության ընտրողական փոփոխման ունակությամբ միացությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ դրանց կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի, պեպտիդների քիմիայի, դեղագործական քիմիայի, ֆերմենտաբանության և կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։