Язык текстов литературных произведений агиографического жанра XVI-XVII вв. традиция и новизна (на материале "Жития Михаила Клопского" Тучковской редакции, "Жития Юлиании Лазаревской", "Жития Епифания", "Жития Протопопа Аввакума")

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է պարթևերեն արձանագրությունների բառապաշարի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պարթևական լեզվական նյութի բառապաշարային կազմը, դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պատմալեզվաբանական նշանակությունը։ Հետազոտության հիմքում պարթևերենով պահպանված արձանագրական նյութն է, որը կարևոր աղբյուր է ոչ միայն պարթևերենի բառային համակարգի, այլև հին Իրանի պատմության, մշակույթի, վարչական կառուցվածքի և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրման համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են համակարգվել և դասակարգվել արձանագրություններում հանդիպող բառերը՝ հաշվի առնելով դրանց իմաստային, ձևաբանական և գործառական առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անձնանուններին, տեղանուններին, վարչական և հասարակական տերմիններին, կրոնական ու մշակութային հասկացություններին, ինչպես նաև առօրյա կյանքի և նյութական մշակույթի հետ կապված բառապաշարին։ Բառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պարթևերենի բառաստեղծման և բառօգտագործման առանձնահատկությունները, տարբեր բառերի ձևաբանական կառուցվածքը և դրանց նշանակությունների փոփոխությունները։ Կարևոր ուղղություն է նաև պարթևերեն բառերի համեմատությունը միջին իրանական այլ լեզուների, հատկապես միջին պարսկերենի և հարակից լեզվական համակարգերի համապատասխան ձևերի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզելու ընդհանուր իրանական ժառանգությունը, փոխառությունները և առանձին լեզուներին բնորոշ զարգացումները։ Արձանագրական նյութի առանձնահատկությունն այն է, որ բառապաշարը հաճախ կապված է կոնկրետ պատմական, քաղաքական, կրոնական կամ վարչական համատեքստերի հետ, ուստի յուրաքանչյուր բառի մեկնաբանությունը պահանջում է ոչ միայն լեզվաբանական, այլև պատմական և մշակութաբանական մոտեցում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գրության և ուղղագրության առանձնահատկություններին, քանի որ արձանագրությունների գրաֆիկական համակարգը և պահպանված ձևերը կարևոր նշանակություն ունեն բառերի ընթերցման, վերականգնման և ստուգաբանության համար։ Բառապաշարի մանրամասն վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու պարթևական հասարակության տարբեր ոլորտների վերաբերյալ պատկերացումներ և պարզելու, թե ինչպիսի լեզվական միջոցներով են արտահայտվել իշխանության, սոցիալական կարգավիճակի, կրոնի, սեփականության, տարածքի և այլ հասկացություններ։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել պարթևերենի և միջին իրանական լեզուների հետազոտության, պատմական բառագիտության, համեմատական լեզվաբանության և հին իրանական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում լեզվաբանների, իրանագետների, պատմաբանների, հնագետների, վիմագրագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պարթևերեն արձանագրությունների բառապաշարը դիտարկել որպես արժեքավոր լեզվական և պատմամշակութային աղբյուր՝ բացահայտելով դրա կազմը, իմաստային շերտերը, լեզվական կապերը և նշանակությունը պարթևերենի պատմական զարգացման ու միջին իրանական լեզուների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։

Բժշկություն

Այս նյութը վերաբերում է 1908 թվականին Երևանի քաղաքային հիվանդանոցի վերաբերյալ հաշվետվական բնույթի փաստաթղթերին և քաղաքային առողջապահական համակարգի գործունեության նկարագրությանը Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում՝ ներկայացնելով այն որպես զարգացող, բայց դեռ սահմանափակ հնարավորություններով բժշկական հաստատություն, որը սպասարկում էր քաղաքի բնակչությանը և աստիճանաբար ընդլայնվում էր քաղաքային իշխանությունների աջակցությամբ։ Նյութում ընդգծվում է, որ 20-րդ դարի սկզբին Երևանի քաղաքային հիվանդանոցը դեռևս փոքրածավալ կառույց էր՝ սահմանափակ մահճակալային ֆոնդով և հիմնականում տարրական պայմաններով, սակայն այն կարևոր դեր էր կատարում քաղաքային բնակչության բուժօգնության կազմակերպման գործում՝ ապահովելով ինչպես ստացիոնար, այնպես էլ ամբուլատոր ծառայություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ այդ տարիներին քաղաքային իշխանությունները սկսել էին մտածել առողջապահական համակարգի ընդլայնման և արդիականացման մասին, ինչի վկայությունն էր 1908 թվականի նախաձեռնությունը՝ նոր հիվանդանոցի շինարարության համար հողամասի ձեռքբերման և նախագծային մրցույթի կազմակերպման վերաբերյալ, ինչը ցույց է տալիս համակարգային զարգացման փորձերը։ Նյութում նաև անդրադարձ է կատարվում բժշկական օգնության հասանելիությանը, քաղաքային բյուջեի միջոցով ֆինանսավորմանը և սոցիալապես անապահով բնակչության համար որոշակի արտոնյալ կամ անվճար բուժօգնության տրամադրմանը, ինչը բնորոշ էր այդ ժամանակաշրջանի քաղաքային բժշկության մոդելին։ Ընդհանուր առմամբ, 1908 թվականի տվյալները ներկայացնում են Երևանի հիվանդանոցային համակարգը որպես անցումային փուլում գտնվող կառույց՝ դեռևս ոչ բավարար զարգացած ենթակառուցվածքով, բայց արդեն ձևավորվող վարչական և կազմակերպչական հիմքերով, որոնք հետագայում պիտի դառնային քաղաքային առողջապահության արդիականացման հիմք։

Լեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայերենի շարահյուսության կարևոր խնդիրներից մեկին՝ անորոշ դերբայի գործառույթներին ստորոգյալի կազմում և հատկապես եղանակավորող–անորոշ դերբայ կառույցի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն լեզվական պայմաններն ու կառուցվածքային առանձնահատկությունները, որոնց շրջանակում անորոշ դերբայը մասնակցում է բարդ ստորոգյալի ձևավորմանը՝ արտահայտելով գործողության նպատակ, հնարավորություն, անհրաժեշտություն, ցանկություն, մտադրություն կամ այլ եղանակային նշանակություններ։ Հեղինակը քննարկում է եղանակավորող բայերի և անորոշ դերբայի փոխհարաբերությունը, դրանց իմաստային ու քերականական գործառույթները, ինչպես նաև նման կառույցների տեղը հայերենի բայական համակարգում։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են տարբեր լեզվական միջավայրերում անորոշ դերբայի կիրառության առանձնահատկությունները, շարահյուսական կապերը և իմաստային նրբերանգները՝ հիմնվելով գրական լեզվի և լեզվական փաստական նյութի վերլուծության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսական լեզվաբանության, քերականության և գործնական լեզվագործածության տեսանկյուններից առաջացող հարցերին՝ նպաստելով հայերենի ստորոգայական համակարգի առավել խորքային ընկալմանը։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, հայոց լեզվի մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայերենի քերականական կառուցվածքի և շարահյուսական երևույթների ուսումնասիրությամբ։

Բնապահպանություն

Արդյունաբերական և կենցաղային թափոնների կառավարումը հանդիսանում է շրջակա միջավայրի պահպանության և բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման կարևոր բաղադրիչ, որի նպատակն է նվազեցնել թափոնների վնասակար ազդեցությունը մարդկանց և էկոհամակարգերի վրա և բարձրացնել դրանց ռեսուրսային արժեքը։ Արդյունաբերական թափոնները առաջանում են արտադրական գործընթացներից՝ ներառելով քիմիական, մետաղագործական, էներգետիկ և այլ ոլորտների արտադրանք, իսկ կենցաղային թափոնները կազմված են մարդկանց ամենօրյա գործունեության արդյունքում առաջացած մնացորդներից՝ սննդամթերքի, պլաստիկի, փաթեթավորման և այլ նյութերի տեսքով։ Թափոնների կառավարման գործընթացը ներառում է հավաքում, տեսակավորում, տեղափոխում, վերամշակում, վերաօգտագործում և վնասազերծում՝ նվազեցնելու շրջակա միջավայրի աղտոտման վտանգները։ Կառավարման արդյունավետության համար կիրառվում են օրենսդրական և կանոնակարգային ռեժիմներ, տեխնոլոգիական նորարարություններ, հանրային մասնակցություն և կրթական ծրագրեր, ինչը ապահովում է թափոնների կենսաբանական և ֆիզիկալ–քիմիական անվտանգ վերամշակում, ռեսուրսների տնտեսող օգտագործում և սոցիալ-տնտեսական օգուտների ստացում։ Այս մոտեցումը նպաստում է էկոհամակարգերի պահպանմանը, էներգիայի խնայողությանը, նյութերի կրկնակի օգտագործմանը և Հայաստանի համար կայուն և անվտանգ զարգացման ապահովմանը։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ֆլավոնոիդների՝ կվերցետինի, մորինի, նարինգինի և ռուտինի հակաօքսիդանտ հատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց փոխազդեցությանը ԴՆԹ-ի հետ մոլեկուլային մակարդակում։ Հեղինակը վերլուծում է նշված կենսակտիվ միացությունների ազատ ռադիկալների չեզոքացման մեխանիզմները, օքսիդատիվ սթրեսի նվազեցման կարողությունը և բջջային պաշտպանության գործընթացներում դրանց դերը։ Գրքում դիտարկվում են ֆլավոնոիդների կառուցվածք-ակտիվություն կապերը, որոնք պայմանավորում են դրանց հակաօքսիդանտ արդյունավետությունը, ինչպես նաև կենսաբանական համակարգերում դրանց կայունությունը և կենսամատչելիությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆլավոնոիդների և ԴՆԹ-ի փոխազդեցության մեխանիզմներին՝ ներառյալ հիդրոգեն կապերի, վան դեր Վաալսյան ուժերի և ինտերկալացիայի հնարավոր ձևերը, որոնք կարող են ազդել գենետիկական նյութի կայունության և արտահայտման վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև in vitro և in silico ուսումնասիրությունների արդյունքներ՝ գնահատելով տարբեր ֆլավոնոիդների կապման էներգիաները և կառուցվածքային նախապատվությունները։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ջրում լուծվող պոլիվինիլացետալների ստացման գիտական մոտեցումների մշակմանը և դրանց կառուցվածքային, ֆիզիկաքիմիական ու կիրառական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պոլիմերային շղթաների նպատակային քիմիական ձևափոխման օրինաչափություններն են, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ ջրային միջավայրի նկատմամբ անհրաժեշտ վարքագիծ ունեցող նոր պոլիմերային նյութեր։ Ուշադրություն է հատկացվում սկզբնական պոլիմերի կառուցվածքի, ֆունկցիոնալ խմբերի հարաբերակցության և մակրոմոլեկուլային շղթայի փոփոխությունների ազդեցությանը վերջնական նյութի լուծելիության և այլ բնութագրերի վրա։ Կարևորվում է սինթեզի պայմանների և ստացված պոլիմերի կառուցվածքի միջև կապի բացահայտումը, քանի որ քիմիական փոխակերպման աստիճանը կարող է պայմանավորել նյութի հիդրոֆիլությունը, մոլեկուլային փոխազդեցությունները, լուծույթների կայունությունը և մեխանիկական հատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը և դրանց հիմնական ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների համեմատական գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել պոլիմերային լուծույթների մածուցիկությունը, լուծելիությունը, ջրի հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ջերմային վարքագիծը, թաղանթագոյացման ունակությունը և մակրոմոլեկուլների կառուցվածքից կախված այլ հատկություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությանը՝ պարզելու համար, թե պոլիմերի քիմիական կառուցվածքի նպատակային փոփոխությունը ինչպես է անդրադառնում նյութի տեխնոլոգիական և շահագործական բնութագրերի վրա։ Տարբեր կառուցվածքով նմուշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ջրալուծելիության պահպանման կամ բարելավման համար առավել նշանակալի կառուցվածքային գործոնները։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև սինթեզված նյութերի կայունության և տարբեր միջավայրերում վարքագծի ուսումնասիրությունը, քանի որ ջրում լուծվող պոլիմերների գործնական կիրառելիությունը մեծապես կախված է լուծույթների կանխատեսելի հատկություններից։ Նման պոլիմերային համակարգերը գիտական հետաքրքրություն են ներկայացնում այն ոլորտների համար, որտեղ պահանջվում են ջրային միջավայրում մշակվող, թաղանթ առաջացնող, կապակցող կամ մակերևութային հատկությունները փոփոխող նյութեր։ Հետազոտությունը նպաստում է պոլիվինիլային պոլիմերների քիմիական ձևափոխման վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը և նոր ջրալուծելի նյութերի հատկությունների նպատակային կարգավորման գիտական հիմքերի ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է նշանակություն ունենալ բարձրամոլեկուլային միացությունների քիմիայի, պոլիմերային նյութագիտության և պոլիմերների տեխնոլոգիայի հետագա ուսումնասիրությունների համար։