Բարձրագույն հանրահաշիվ և թվերի տեսություն

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է խոզերի աֆրիկյան ժանտախտի սուր ձևի ժամանակ արյան մակարդման համակարգում առաջացող ախտաբանական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է Աֆրիկյան խոզերի ժանտախտը որպես ծանր վիրուսային վարակ, որի սուր ընթացքը կարող է ուղեկցվել համակարգային բորբոքային և անոթային խանգարումներով, հեմոռագիկ երևույթներով և կենդանու արագ ընդհանուր վիճակի վատթարացմամբ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հեմոստազի համակարգն է՝ արյան մակարդման, հակամակարդիչ և ֆիբրինոլիզի գործընթացների փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև վարակի ընթացքում դրանց հավասարակշռության խախտման մեխանիզմները։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն է տրվում մակարդման համակարգի տարբեր օղակների փոփոխությունների բացահայտմանը և դրանց համադրմանը հիվանդության կլինիկական ու ախտաբանաանատոմիական դրսևորումների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն երևույթներին, որոնք կարող են նպաստել արյունահոսությունների և բազմաթիվ օրգաններում արյունազեղումների առաջացմանը, ինչպես նաև միկրոշրջանառության խանգարմանը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում են մակարդման գործոնների ակտիվության փոփոխությունները, թրոմբոցիտային և պլազմային հեմոստազի առանձնահատկությունները, ֆիբրինոլիտիկ գործընթացները և հնարավոր սպառման կոագուլոպաթիկ խանգարումները։ Աշխատանքի կարևոր կողմերից է նաև ախտաբանական փոփոխությունների և հիվանդության ծանրության միջև հնարավոր կապերի ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վարակի պաթոգենեզի մասին։ Աֆրիկյան խոզերի ժանտախտը բնորոշվում է բարձր մահացությամբ և համակարգային ախտահարումներով, իսկ սուր ձևի դեպքում հեմոռագիկ փոփոխությունները հիվանդության կարևոր ախտաբանական հատկանիշներից են։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել անասնաբուժական վիրուսաբանության, ախտաֆիզիոլոգիայի, հեմատոլոգիայի և անասնաբուժական պաթոլոգիայի ոլորտների մասնագետների համար, քանի որ հեմոստազի խանգարումների ուսումնասիրությունը լրացնում է հիվանդության զարգացման մեխանիզմների վերաբերյալ գիտելիքները և կարող է նշանակություն ունենալ ախտորոշիչ մոտեցումների կատարելագործման համար։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը Ա. Վ. Ակոպյանի թեկնածուական ատենախոսության սեղմագիրն է՝ կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման համար, «Մոլեկուլային և բջջային կենսաբանություն» մասնագիտությամբ։ Այն հրատարակվել է Երևանում 2017 թվականին, ունի 22 էջ և ներառում է նաև անգլերեն ու հայերեն ամփոփումներ։

Մանկավարժություն

Նկարագրվող աշխատությունը անդրադառնում է ընտանիքում երեխայի դաստիարակության գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման մանկավարժական հիմքերին և պայմաններին՝ ընդգծելով ծնողների դերը երեխայի անձի ձևավորման, արժեքային համակարգի զարգացման և վարքագծային նորմերի յուրացման մեջ։ Ուսումնասիրվում են այն գործոնները, որոնք նպաստում են առողջ ընտանեկան միջավայրի ստեղծմանը, մասնավորապես՝ ծնող-երեխա փոխհարաբերությունների որակը, փոխադարձ վստահության և հարգանքի ձևավորումը, հաղորդակցման մշակույթը, դաստիարակչական միասնական մոտեցումների կիրառումը և ծնողական պատասխանատվության գիտակցումը։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է մանկավարժական այն սկզբունքները, որոնք օգնում են կանխել դաստիարակչական սխալները, ձևավորել երեխայի ինքնուրույնությունը, սոցիալական հմտությունները և բարոյական կողմնորոշումները, ինչպես նաև ներկայացնում է ընտանեկան միջավայրի ազդեցությունը երեխայի հուզական կայունության և ուսումնական հաջողությունների վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից հասարակական փոփոխությունների պայմաններում ընտանիքի դաստիարակչական գործառույթների վերաիմաստավորմանը և ծնողների մանկավարժական գրագիտության բարձրացման անհրաժեշտությանը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ջրամատակարարման և ջրահեռացման ոլորտներում սակագների ձևավորման տեսական ու գործնական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պայմանների և ոլորտային առանձնահատկությունների հաշվառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տնտեսական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական և սոցիալական գործոնները, որոնք պետք է հաշվի առնվեն ջրի մատակարարման և ջրահեռացման ծառայությունների սակագների սահմանման ժամանակ, ինչպես նաև գնահատել գործող մոտեցումների արդյունավետությունն ու կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ջրամատակարարման և ջրահեռացման ծառայությունների ինքնարժեքի ձևավորման ուսումնասիրությունը, քանի որ սակագինը պետք է, մի կողմից, հնարավորություն տա ծածկելու ծառայությունների մատուցման, պահպանման և զարգացման համար անհրաժեշտ ծախսերը, իսկ մյուս կողմից՝ հաշվի առնի բնակչության վճարունակությունը և սոցիալական մատչելիության պահանջները։ Ուսումնասիրվում են ջրային ռեսուրսների օգտագործման, ջրի արդյունահանման և մաքրման, պոմպակայանների շահագործման, էներգիայի սպառման, ջրատար և կոյուղու ցանցերի պահպանման, վերանորոգման ու ներդրումային ծրագրերի հետ կապված ծախսերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սակագնի կառուցվածքին և դրա առանձին բաղադրիչների փոխհարաբերությանը՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են ոլորտի ծախսերը վերածվում վերջնական սպառողի համար սահմանվող վճարի։ Հայաստանի Հանրապետության նյութերի հիման վրա կարող են վերլուծվել ոլորտի զարգացման պատմությունը, կառավարման և կարգավորման առանձնահատկությունները, ծառայությունների մատուցման ծավալները, սպառման մակարդակները, ֆինանսական ցուցանիշները և սակագնային քաղաքականության փոփոխությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև սակագնային քաղաքականության սոցիալական կողմը։ Ջրամատակարարումն ու ջրահեռացումը կենսական նշանակության հանրային ծառայություններ են, ուստի դրանց արժեքը պետք է դիտարկվի ոչ միայն տնտեսական արդյունավետության, այլև սոցիալական արդարության տեսանկյունից։ Այս համատեքստում կարևորվում են ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքների համար ծառայությունների հասանելիության ապահովումը, սոցիալական աջակցության մեխանիզմները և սակագների փոփոխությունների ազդեցությունը բնակչության տարբեր խմբերի վրա։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ջրի սպառման և սակագնի փոխկապակցվածությունը, քանի որ հաշվառման համակարգերի կատարելագործումը, կորուստների նվազեցումը և սպառման նկատմամբ վերահսկողության բարձրացումը կարող են էապես ազդել ինչպես ոլորտի ֆինանսական կայունության, այնպես էլ սակագնային բեռի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ջրամատակարարման համակարգերում ջրի կորուստների խնդիրը, քանի որ ցանցերի տեխնիկական վիճակը և ոչ արդյունավետ օգտագործվող ջրի ծավալները կարող են մեծացնել ծառայության փաստացի ինքնարժեքը և սահմանափակել ոլորտի ֆինանսական արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ներդրումային քաղաքականության և սակագների կապը․ ջրային ենթակառուցվածքների արդիականացումը պահանջում է երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսներ, իսկ սակագնային համակարգը պետք է հնարավորություն ստեղծի անհրաժեշտ ներդրումների իրականացման համար՝ միաժամանակ չստեղծելով անհամաչափ սոցիալական բեռ։ Հետազոտության գործնական արժեքը կայանում է նրանում, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել սակագների հաշվարկման մեթոդաբանության կատարելագործման, ոլորտի ֆինանսական կայունության բարձրացման, ջրամատակարարման ծառայությունների որակի բարելավման և սպառողների շահերի ավելի արդյունավետ պաշտպանության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ոլորտային կարգավորողներին, հանրային ծառայությունների կառավարման մասնագետներին, ջրային տնտեսության կազմակերպություններին, պետական կառավարման մարմիններին և սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ջրամատակարարման և ջրահեռացման սակագինը դիտարկում է որպես տնտեսական արդյունավետության, ենթակառուցվածքների զարգացման, ծառայությունների որակի և սոցիալական մատչելիության միջև հավասարակշռություն ապահովող կարևոր գործիք՝ Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում դրա ձևավորման և կատարելագործման հնարավորությունները ներկայացնելով համալիր տեսանկյունից։

Մանկավարժություն

Вторая международная научно-практическая конференция աշխատությունը գիտաժողովի նյութերի ժողովածու է, որը ներառում է տարբեր ոլորտների գիտնականների և մասնագետների զեկույցներ, հետազոտական հոդվածներ և գործնական ուսումնասիրություններ, այն ներկայացնում է արդի գիտական խնդիրների քննարկումներ, նոր մեթոդաբանություններ և կիրառական լուծումներ՝ կախված կոնկրետ գիտաժողովի թեմատիկ ուղղվածությունից, ժողովածուն ընդգրկում է միջդիսցիպլինար հետազոտություններ, որոնք կարող են վերաբերվել կրթությանը, տնտեսությանը, տեխնոլոգիաներին կամ հասարակական գիտություններին, միաժամանակ ընդգծելով գիտական համագործակցության և փորձի փոխանակման կարևորությունը միջազգային մակարդակում, ինչը այն դարձնում է արժեքավոր աղբյուր գիտական համայնքի համար՝ նոր գաղափարների տարածման և հետազոտական արդյունքների ամրապնդման տեսանկյունից։

Բժշկություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հիպոկինեզիայի՝ կենդանիների շարժողական ակտիվության սահմանափակման, ազդեցությանը նյութափոխանակության որոշ գործընթացների և օրգանիզմի բնական դիմադրողականության վրա։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են շարժողական ակտիվության նվազեցման պայմաններում կենդանիների օրգանիզմում տեղի ունեցող ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական փոփոխությունները, մասնավորապես՝ նյութափոխանակության տարբեր օղակների գործունեության հնարավոր խանգարումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե երկարատև կամ արտահայտված շարժողական սահմանափակումը ինչպես կարող է անդրադառնալ օրգանիզմի ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակի, էներգետիկ փոխանակության և ներքին հավասարակշռության պահպանման մեխանիզմների վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է բնական դիմադրողականությունը՝ որպես օրգանիզմի արտաքին անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ պաշտպանական կարողությունների կարևոր բաղադրիչ, և դրա փոփոխությունները հիպոկինեզիայի պայմաններում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու շարժողական ակտիվության և օրգանիզմի նյութափոխանակային ու պաշտպանական համակարգերի միջև փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև գնահատելու երկարատև անշարժության հնարավոր հետևանքները կենդանիների ֆիզիոլոգիական վիճակի վրա։ Ստացված տվյալները կարող են նշանակություն ունենալ կենդանիների պահվածքի և պահման պայմանների, ֆիզիոլոգիական հետազոտությունների, անասնաբուժության և կենդանիների առողջության պահպանման հետ կապված խնդիրների ուսումնասիրման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ֆիզիոլոգներին, կենսաբաններին, անասնաբույժներին, կենսաքիմիկոսներին, գյուղատնտեսական գիտությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Իրավաբանություն

Работа посвящена комплексному исследованию института освобождения от уголовной ответственности в связи с деятельным раскаянием и выявлению проблем его теоретического обоснования и практического применения посредством сравнительно-правового анализа. В центре внимания находится деятельное раскаяние как форма положительного постпреступного поведения лица, совершившего преступление, при которой добровольные действия виновного могут иметь юридическое значение для решения вопроса об освобождении от уголовной ответственности. Исследование рассматривает содержание и признаки данного института, его место в системе оснований освобождения от уголовной ответственности, условия применения соответствующих норм и правовые последствия принятого решения. Особое значение имеет разграничение собственно раскаяния как внутреннего психологического отношения лица к содеянному и объективно выраженного деятельного поведения, направленного на устранение или уменьшение вредных последствий преступления, возмещение ущерба, оказание содействия правоохранительным органам и иное позитивное постпреступное поведение. Научные исследования отмечают, что именно отсутствие достаточно четких критериев деятельного раскаяния и неоднозначность его законодательного регулирования создают определенные трудности для правоприменительной практики. Существенную часть работы составляет сравнительно-правовое исследование законодательства различных государств, позволяющее выявить сходства и различия в подходах к определению условий освобождения, характеру требований к поведению виновного, пределам усмотрения правоприменителя и последствиям освобождения. Такой подход дает возможность оценить преимущества и недостатки национальной модели и определить направления возможного совершенствования уголовно-правового регулирования. Особое внимание уделяется проблеме соотношения обязательных и оценочных условий освобождения от ответственности, поскольку чрезмерно широкое усмотрение может создавать риск неодинакового применения закона, тогда как чрезмерная формализация способна препятствовать индивидуализации уголовно-правового воздействия. Исследование также затрагивает взаимосвязь деятельного раскаяния с другими основаниями освобождения от уголовной ответственности, в частности с примирением с потерпевшим, добровольным отказом от преступления и специальными основаниями освобождения, предусмотренными нормами Особенной части уголовного законодательства. Важным направлением является анализ роли возмещения вреда, содействия раскрытию преступления, добровольного признания и иных позитивных действий лица в оценке его постпреступного поведения. Отдельное внимание может уделяться вопросам эффективности применения рассматриваемого института, единообразию судебной и следственной практики, защите прав потерпевших и обеспечению баланса между интересами личности, общества и государства. Значимость сравнительного подхода подтверждается и исследованиями, сопоставляющими регулирование деятельного раскаяния в законодательстве разных государств, в частности России, Беларуси и Украины. Для армянского уголовно-правового контекста тема также представляет непосредственный интерес: исследования указывают на необходимость совершенствования законодательной регламентации института деятельного раскаяния и выработки более обоснованных критериев его применения. В целом работа направлена на формирование научно обоснованных предложений по совершенствованию уголовного законодательства и правоприменительной практики, повышению определенности условий освобождения от ответственности, обеспечению единообразия принимаемых решений и более эффективному использованию поощрительных механизмов уголовного права.