Բառգրքույկ. նոր և նորակազմ բառեր հայերենում

Այլ առարկաներ

Այս մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է հայ տպագրության պատմությանն ու դրա վերաբերյալ գրականության համակարգված ներկայացմանը՝ ընդգրկելով հայերեն տպագիր ժառանգության, գրահրատարակչության և մատենագիտական աղբյուրների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է ընթերցողին և հետազոտողին տրամադրել հայ տպագրությանն առնչվող հրատարակությունների կանոնակարգված ցանկ, որը կարող է ծառայել որպես կարևոր կողմնորոշիչ հայ գրքի, տպագրության և հրատարակչական գործի պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Նման մատենագիտական տարեգիրքը կարող է ներառել տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, պարբերականների, ժողովածուների, գիտական աշխատությունների և այլ տպագիր նյութերի վերաբերյալ մատենագիտական նկարագրություններ՝ ներկայացնելով դրանց հեղինակներին, վերնագրերը, հրատարակության վայրը, տպարանը կամ հրատարակչությունը, հրատարակության թվականը և այլ համապատասխան տվյալներ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունը տեղեկատվության համակարգումն ու դասակարգումն է, որի շնորհիվ հնարավոր է հետևել հայ տպագրական մշակույթի զարգացման փուլերին և բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջանների հրատարակչական գործունեության առանձնահատկությունները։ Մատենագիտական նյութերը կարող են ընդգրկել ինչպես Հայաստանի տարածքում, այնպես էլ հայկական գաղթօջախներում և աշխարհի տարբեր քաղաքներում լույս տեսած հայերեն կամ հայագիտությանը վերաբերող հրատարակություններ։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը արժեքավոր է հայ տպագրության աշխարհագրության ուսումնասիրության համար, քանի որ հայ գիրքը դարերի ընթացքում ստեղծվել և տարածվել է բազմաթիվ մշակութային կենտրոններում։ Ցանկում ընդգրկված նյութերի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական տպարանների գործունեությունը, գրահրատարակության զարգացման ընթացքը, տարբեր հեղինակների և հրատարակիչների ներդրումը, ինչպես նաև հայ գրքի տարածման ու պահպանման պատմությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև հայ մատենագրության և գրքի պատմության աղբյուրագիտական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ մատենագիտական նկարագրությունները հնարավորություն են տալիս նույնականացնել կոնկրետ հրատարակություններ և դրանց հիման վրա կատարել հետագա հետազոտություններ։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ պարբերական հրատարակությունների, պատմագիտական, գրականագիտական, լեզվաբանական, մշակութաբանական և այլ բնույթի աշխատությունների ընդգրկումը, քանի որ դրանք լրացնում են հայ տպագիր ժառանգության ընդհանուր պատկերը։ Հրատարակության համակարգված կառուցվածքը հետազոտողին հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել անհրաժեշտ նյութերի որոնման և ընտրության գործընթացում՝ այն դարձնելով գործնական նշանակություն ունեցող տեղեկատու աղբյուր։ Այն կարող է օգտագործվել գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքներում, գիտական հետազոտություններում, գրքի պատմության դասավանդման ընթացքում և հայ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության տարբեր ուղղություններում։ Ընդհանուր առմամբ, այս տարեգիրքը կարևոր նշանակություն ունի հայ տպագրական ժառանգության փաստագրման, համակարգման և պահպանման համար՝ միաժամանակ ապահովելով հայ գրքի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետների և ընթերցողների համար անհրաժեշտ մատենագիտական կողմնորոշիչ նյութ։

Մանկավարժություն

Методика преподавания русского языка в школе աշխատությունը մանկավարժական և լեզվամեթոդական ձեռնարկ է, որը նվիրված է դպրոցում ռուսաց լեզվի ուսուցման կազմակերպման տեսական և գործնական հիմքերին, այն ներկայացնում է լեզվի դասավանդման նպատակներն ու խնդիրները, ուսուցման մեթոդներն ու ձևերը, դասի կառուցվածքի սկզբունքները և ուսուցչի մանկավարժական գործունեության առանձնահատկությունները, գիրքը անդրադառնում է քերականության, ուղղագրության, կետադրության, խոսքի զարգացման և ընթերցանության ուսուցման արդյունավետ մոտեցումներին, ինչպես նաև սովորողների լեզվական կարողությունների գնահատման համակարգերին, միաժամանակ ընդգծելով հաղորդակցական մոտեցման կարևորությունը և ուսուցման գործընթացում ակտիվ, ստեղծագործ մեթոդների կիրառումը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր լեզվի ուսուցիչների պատրաստման և մասնագիտական կատարելագործման համար։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է աստիճանային օրենքով անհամասեռ առաձգական կիսատարածության համար խառը եզրային խնդիրների որոշակի դասի ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության հիմքում առաձգական միջավայրերի մաթեմատիկական մոդելավորումն է, երբ նյութի հատկությունները տարածության մեջ հաստատուն չեն և փոփոխվում են ըստ նախապես սահմանված աստիճանային կախվածության։ Նման միջավայրերի հետ կապված խնդիրները զգալիորեն բարդ են դասական համասեռ առաձգական մարմինների խնդիրների համեմատ, քանի որ նյութի ֆիզիկական պարամետրերի փոփոխականությունը անմիջականորեն ազդում է լարվածությունների, դեֆորմացիաների և տեղաշարժերի բաշխման վրա։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են խառը եզրային պայմաններով խնդիրներ, որոնց դեպքում կիսատարածության սահմանային մակերևույթի տարբեր հատվածներում կարող են տրվել տարբեր տիպի պայմաններ՝ կապված տեղաշարժերի, լարումների կամ դրանց համակցությունների հետ։ Նման խնդիրների լուծումը պահանջում է առաձգականության տեսության հավասարումների, սահմանային պայմանների և անհամասեռ միջավայրի հատկությունների համատեղ վերլուծություն։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է մաթեմատիկական լուծումների կառուցումը և դրանց հատկությունների հետազոտությունը՝ հաշվի առնելով նյութի անհամասեռության աստիճանային բնույթը։ Աշխատանքը կարող է ներառել հատուկ մաթեմատիկական մեթոդների և փոխակերպումների կիրառում, որոնք հնարավորություն են տալիս բարդ եզրային խնդիրը բերել ավելի հարմար վերլուծական ձևի։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել տարբեր մեխանիկական համակարգերում անհամասեռ առաձգական մարմինների վարքագիծը նկարագրելու, լարվածադեֆորմացիոն վիճակը գնահատելու և կիրառական խնդիրների լուծման համար։ Թեման առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում այնպիսի ոլորտների համար, որտեղ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նյութի հատկությունների տարածական փոփոխությունը, օրինակ՝ ինժեներական կառուցվածքների, կոմպոզիտային նյութերի, երկրամեխանիկայի և առաձգական միջավայրերի մոդելավորման ժամանակ։ Աշխատությունը հիմնականում ունի տեսական և մաթեմատիկական բնույթ և կարող է հետաքրքրել առաձգականության տեսությամբ, դիֆերենցիալ հավասարումներով, եզրային խնդիրներով և կիրառական մեխանիկայով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին ու բարձր կուրսերի ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես անհամասեռ միջավայրերի մաթեմատիկական նկարագրման և խառը եզրային խնդիրների լուծման տեսական մեթոդների զարգացման տեսանկյունից։

Քաղաքագիտություն

Ֆաշիզմի գաղափարախոսությունը ծայրահեղ աջ, ավտորիտար և ազգայնական քաղաքական գաղափարական համակարգ է, որը ձևավորվել և առավել հայտնի է դարձել 20-րդ դարի առաջին կեսին, հատկապես Իտալիայում և հետագայում նաև այլ երկրներում։ Այն հիմնված է պետության բացարձակ գերակայության գաղափարի վրա, որտեղ անհատի իրավունքներն ու ազատությունները ստորադասվում են պետության, ազգի կամ առաջնորդի շահերին։ Ֆաշիզմը շեշտում է ուժեղ կենտրոնացված իշխանությունը, միակուսակցական կամ առաջնորդի պաշտամունքի համակարգը, քաղաքական ընդդիմության ճնշումը և հասարակության խիստ վերահսկողությունը։ Գաղափարախոսության կարևոր տարրերից է նաև ծայրահեղ ազգայնականությունը և հաճախ՝ ռասայական կամ էթնիկ գերազանցության գաղափարների քարոզը, ինչը պատմականորեն հանգեցրել է խտրականության և բռնության։ Ֆաշիզմ-ը նաև ընդգծում է ռազմական ուժի և ընդարձակման գաղափարը, որտեղ պատերազմը դիտվում է որպես ազգային ուժի և միասնության դրսևորում։ Այս համակարգը պատմականորեն կապված է եղել այնպիսի ռեժիմների հետ, ինչպիսիք են Բենիտո Մուսոլինիի ղեկավարած Իտալիան և հետագայում՝ նացիստական Գերմանիան, և դարձել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառներից մեկը։ Ֆաշիզմը լայնորեն դատապարտվել է իր բռնապետական բնույթի, մարդու իրավունքների խախտումների և զանգվածային բռնությունների պատճառով և համարվում է 20-րդ դարի ամենավտանգավոր քաղաքական գաղափարախոսություններից մեկը։

Մաթեմատիկա

Աշխատանքը նվիրված է անկարգավորված համակարգերի վիճակագրական ֆիզիկայի և ֆիզիկական տեղեկատվության տեսության փոխկապակցված խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այնպիսի բարդ ֆիզիկական համակարգերի վարքագծի վերլուծությունն է, որոնցում մասնիկների, սպինների, փոխազդեցությունների կամ այլ տարրերի դասավորվածությունը լիովին կանոնավոր չէ, և պատահականությունը էական դեր ունի համակարգի մակրոսկոպիկ հատկությունների ձևավորման մեջ։ Անկարգավորված համակարգերի առանձնահատկությունն այն է, որ դրանցում միկրոսկոպիկ մակարդակի պատահական կամ բարդ կառուցվածքային տարբերությունները կարող են հանգեցնել կոլեկտիվ երևույթների, փուլային անցումների և ոչ տրիվիալ վիճակագրական օրինաչափությունների։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել նման համակարգերի հավասարակշռային և ոչ հավասարակշռային վիճակները, վիճակագրական բաշխումները, էնտրոպիան, ազատ էներգիան, կոռելյացիաները և համակարգի մակրոսկոպիկ պարամետրերի ձևավորման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տեղեկատվական մոտեցումը, որի շրջանակում ֆիզիկական համակարգի վիճակը դիտարկվում է նաև որպես տեղեկատվություն պարունակող կառուցվածք, իսկ համակարգի անկարգավորվածության աստիճանը կարող է կապվել տեղեկատվական անորոշության և էնտրոպիայի հասկացությունների հետ։ Այս տեսանկյունից վիճակագրական ֆիզիկայի և տեղեկատվության տեսության միջև կապը թույլ է տալիս նույն երևույթները մեկնաբանել ինչպես էներգետիկ և ջերմադինամիկական, այնպես էլ տեղեկատվական կատեգորիաների միջոցով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից մեկը կարող է լինել տարբեր էնտրոպիական չափումների ուսումնասիրությունը և դրանց կապը համակարգի վիճակների հավանականային բաշխման հետ։ Տեղեկատվական տեսության դասական էնտրոպիայի և վիճակագրական ֆիզիկայի էնտրոպիայի միջև գոյություն ունեցող կառուցվածքային համապատասխանությունները հնարավորություն են տալիս ֆիզիկական համակարգերի որոշ հատկություններ ուսումնասիրել տեղեկատվական մոդելների օգնությամբ։ Այս մոտեցումը հատկապես օգտակար է անկարգավորված համակարգերի դեպքում, որտեղ հնարավոր միկրովիճակների մեծ թիվը և դրանց միջև բարդ փոխհարաբերությունները դժվարացնում են ուղղակի վերլուծությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև տեղեկատվական չափանիշների կիրառումը ֆիզիկական համակարգերի վիճակների դասակարգման, անկարգավորվածության քանակական գնահատման և համակարգի վարքի վերաբերյալ կանխատեսումների համար։ Հնարավոր է ուշադրություն դարձվի հավանականային մոդելներին, պատահական փոփոխականներին, վիճակագրական անսամբլներին և դրանց միջոցով համակարգի միկրոսկոպիկ վիճակների նկարագրմանը։ Նման մեթոդաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել այն իրավիճակները, երբ համակարգի մանրամասն կառուցվածքը հայտնի չէ կամ չափազանց բարդ է ամբողջական նկարագրության համար, և անհրաժեշտ է աշխատել հավանականային ու միջինացված բնութագրերով։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են քննարկվել նաև ինքնակազմակերպման, կոլեկտիվ վարքի և կարգավորվածության առաջացման խնդիրները, երբ սկզբնական անկարգավորված միջավայրից համակարգը որոշ պայմաններում անցնում է ավելի կազմակերպված վիճակի։ Այս երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ մակրոսկոպիկ կարգավորվածությունը միշտ չէ, որ պահանջում է միկրոսկոպիկ մակարդակի ամբողջական կարգավորվածություն։ Ընդհակառակը, պատահականության և փոխազդեցությունների որոշակի համադրությունը կարող է ստեղծել կայուն կոլեկտիվ կառուցվածքներ։ Ֆիզիկական տեղեկատվության տեսության կիրառումը կարող է օգնել նաև պարզելու, թե ինչպիսի տեղեկատվություն է պահպանվում համակարգի մակրոսկոպիկ նկարագրության մեջ և ինչ չափով է հնարավոր վերականգնել կամ գնահատել համակարգի միկրոսկոպիկ վիճակի վերաբերյալ տեղեկությունը։ Այս խնդիրը կապվում է տեղեկատվության կորստի, կոդավորման, վիճակագրական անորոշության և համակարգի տարբեր մակարդակների նկարագրությունների միջև հարաբերությունների հետ։ Հետազոտության տեսական նշանակությունն այն է, որ այն փորձում է միավորել երկու փոխկապակցված գիտական ուղղություններ՝ օգտագործելով տեղեկատվական հասկացությունները բարդ ֆիզիկական համակարգերի ուսումնասիրության համար և, հակառակը, ֆիզիկական գործընթացները՝ տեղեկատվական երևույթների ավելի խորքային մեկնաբանության համար։ Նման միջգիտակարգային մոտեցումը կարող է կիրառելի լինել նաև նյութագիտության, բարդ համակարգերի տեսության, վիճակագրական մոդելավորման և հաշվողական ֆիզիկայի խնդիրներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ուսումնասիրում է անկարգավորված ֆիզիկական համակարգերի վիճակագրական վարքի հիմնարար խնդիրները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով էնտրոպիայի, տեղեկատվության, հավանականային նկարագրության և կոլեկտիվ երևույթների փոխհարաբերություններին և ցույց տալով, թե ինչպես կարող են տեղեկատվական մեթոդները ընդլայնել բարդ համակարգերի ֆիզիկական նկարագրության հնարավորությունները։

Կրոն

Սիմոն Գաբամաճեանի հեղինակած այս աշխատությունը նվիրված է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու երկու նշանավոր հոգևորականների՝ Մատթեոս արքեպիսկոպոս Իզմիրլյանի և Եղիշե արքեպիսկոպոս Դուրյանի կյանքին, գործունեությանը և հայ եկեղեցական ու ազգային կյանքում ունեցած նշանակությանը։ 1908 թվականին Կոստանդնուպոլսում հրատարակված, 40 էջից բաղկացած այս պատմակենսագրական աշխատությունը ներկայացնում է հայ հոգևորականության կարևոր ներկայացուցիչների կենսագրական ուղին՝ անդրադառնալով նրանց հոգևոր ծառայությանը, եկեղեցական պաշտոններին և հասարակական կյանքում ունեցած դերակատարությանը։ Մատթեոս արքեպիսկոպոս Իզմիրլյանը հայ եկեղեցու նշանավոր առաջնորդներից էր, որը հայտնի դարձավ իր սկզբունքային դիրքորոշմամբ, ազգային շահերի պաշտպանությանն ուղղված գործունեությամբ և Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարքի պաշտոնում կատարած ծառայությամբ։ Նրա կյանքի ուղին սերտորեն կապված էր հայ ժողովրդի պատմական բարդ ժամանակաշրջանի, ազգային ինքնության պահպանման և եկեղեցու հեղինակության ամրապնդման խնդիրների հետ։ Եղիշե արքեպիսկոպոս Դուրյանը նույնպես կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայ հոգևոր և մշակութային կյանքում՝ իր գործունեությամբ նպաստելով եկեղեցական ավանդույթների պահպանմանն ու հայ մտավոր կյանքի զարգացմանը։ Հեղինակը կենսագրական ներկայացման միջոցով ընթերցողին հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու երկու հոգևոր գործիչների անհատականությունների, նրանց ծառայության և ժամանակաշրջանի եկեղեցական միջավայրի մասին։ Աշխատության առանձնահատուկ արժեքը պայմանավորված է նաև հրատարակման ժամանակով․ այն լույս է տեսել 1908 թվականին՝ հայ հասարակական և եկեղեցական կյանքում նշանակալի փոփոխությունների շրջանում, ինչի շնորհիվ հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն որպես առանձին գործիչների կենսագրությունների ժողովածու, այլև որպես իր ժամանակի պատմական իրականությունն արտացոլող աղբյուր։ Հրատարակությունը ներառում է նաև հոգևորականների լուսատիպ պատկերները, որոնք լրացնում են կենսագրական նյութը և գրքին հաղորդում փաստագրական ու պատկերագրական արժեք։ Այն կարող է օգտակար լինել Հայ Առաքելական Եկեղեցու պատմությամբ, հայ հոգևորականության կենսագրություններով, հայ ժողովրդի ազգային-մշակութային ժառանգությամբ և 20-րդ դարասկզբի պատմական իրադարձություններով հետաքրքրվող ընթերցողների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը կարևոր սկզբնաղբյուր է երկու նշանավոր հայ եկեղեցականների կյանքի և գործունեության ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով նրանց պատմական դերի, հոգևոր ժառանգության և ազգային կյանքում ունեցած նշանակության ավելի խորքային ըմբռնմանը։