Bergkarabach meldet 25 Tote durch aserbaidschanische Angriffe

Պատմություն

Այս գիրքը նվիրված է Խորհրդային Միության հերոս, լեյտենանտ Ս. Մ. Օհանյանի կյանքին, զինվորական ծառայությանը և ռազմական սխրանքներին։ Աշխատության հիմքում անհատական հերոսության և զինվորական պարտքի գաղափարներն են, որոնց միջոցով ներկայացվում է խորհրդային զինվորի կերպարը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։ Նյութը կարևոր է ոչ միայն որպես առանձին զինվորականի կենսագրական պատմություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի ռազմական իրականության, ռազմաճակատային կյանքի և մարտական ծառայության պայմանների մասին պատկերացում կազմելու աղբյուր։ Պատերազմական տարիների պատմությունը հաճախ ներկայացվում է խոշոր ռազմական գործողությունների, ճակատամարտերի և ռազմավարական որոշումների միջոցով, սակայն նման աշխատությունները հնարավորություն են տալիս այդ իրադարձությունները դիտարկել կոնկրետ մարդու ճակատագրի և անձնական փորձառության միջոցով։ Ս. Մ. Օհանյանի կենսագրության ուսումնասիրության կարևոր մասը նրա ձևավորման տարիների, աշխարհայացքի և զինվորական ուղու ներկայացումն է։ Ռազմաճակատ մեկնելուց հետո նրա կյանքը ենթարկվում է պատերազմի պայմաններին, որտեղ զինվորական պատրաստվածությունը, կարգապահությունը, արագ կողմնորոշվելու ունակությունը և անձնական պատասխանատվությունը դառնում են կենսական նշանակություն ունեցող հատկանիշներ։ Լեյտենանտի կերպարի միջոցով ընդգծվում է հատկապես երիտասարդ հրամանատարի դերը մարտական իրավիճակում՝ երբ անհրաժեշտ է ոչ միայն կատարել վերադաս հրամանները, այլև ինքնուրույն որոշումներ ընդունել և պատասխանատվություն կրել զինվորների ու մարտական առաջադրանքի համար։ Գրքի կարևոր թեմաներից է մարտական սխրանքի գաղափարը։ Խորհրդային ռազմական պատմագրության մեջ հերոսության գաղափարը սովորաբար կապվում է հայրենիքի պաշտպանության, զինվորական երդմանը հավատարմության, անձնազոհության և մարտական առաջադրանքի կատարման հետ։ Օհանյանի կերպարը ներկայացվում է այդ արժեքների համատեքստում՝ շեշտադրելով նրա նվիրվածությունը ծառայությանը և վտանգավոր իրավիճակներում ցուցաբերած քաջությունը։ Այսպիսով, անհատական կենսագրությունը միահյուսվում է Հայրենական մեծ պատերազմի ընդհանուր պատմության հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի այն մարտական միջավայրը, որում ձևավորվում է հերոսի գործունեությունը։ Ռազմաճակատային պայմաններում զինվորների գործողությունները պայմանավորված էին ոչ միայն ռազմական հրամաններով, այլև մշտական վտանգով, ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությամբ, մարդկային կորուստներով և արագ փոփոխվող իրավիճակներով։ Այդ պայմաններում հրամանատարի անձնական օրինակը կարող էր էական ազդեցություն ունենալ ստորաբաժանման մարտունակության և բարոյահոգեբանական վիճակի վրա։ Հետևաբար Օհանյանի կերպարի միջոցով կարելի է ուսումնասիրել նաև հրամանատարի և զինվորների փոխհարաբերությունները, պատասխանատվության զգացումը և մարտական ընկերակցության նշանակությունը։ Աշխատության պատմական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն անհատական ճակատագրի միջոցով ներկայացնում է պատերազմի ժամանակաշրջանի սոցիալական և ռազմական իրողությունները։ Պատերազմը փոխում է մարդու կյանքի բնական ընթացքը՝ երիտասարդներին ներգրավելով զինվորական ծառայության մեջ և նրանց առջև դնելով գոյաբանական նշանակության խնդիրներ։ Հաղթանակի, պարտքի, կյանքի պահպանման, ընկերոջը պաշտպանելու և սեփական կյանքը վտանգելու որոշումները դառնում են զինվորի առօրյայի մասը։ Այս տեսանկյունից հերոսի պատմությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես պատերազմի մարդկային կողմի արտացոլում։ Գրքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում Խորհրդային Միության հերոսի բարձրագույն կոչման թեման։ Այդ կոչումը խորհրդային պետական համակարգում համարվում էր բացառիկ ռազմական կամ քաղաքացիական սխրանքի համար տրվող բարձրագույն պարգևներից մեկը։ Հերոսի կոչման արժանանալու հանգամանքների ներկայացումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի գործողություններ էին գնահատվում որպես առանձնահատուկ քաջության և անձնազոհության օրինակներ։ Միաժամանակ այդ փաստը պատմականորեն կապում է անհատական սխրանքը խորհրդային ժամանակաշրջանի պետական պարգևատրման և հիշողության քաղաքականության հետ։ Ուսումնասիրության մեջ ռազմական իրադարձությունները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել նաև ռազմապատմական տեսանկյունից։ Մարտական գործողությունների նկարագրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այնպիսի գործոնների մասին, ինչպիսիք են ստորաբաժանումների փոխգործակցությունը, հրամանատարական որոշումները, մարտական առաջադրանքների կատարումը և ռազմաճակատում զինվորների գործողությունների պայմանները։ Այս մանրամասները անհատական կենսագրությունը վերածում են ավելի լայն ռազմական պատմության մի մասի։ Հերոսի կերպարը նաև հիշողության պահպանման կարևոր օրինակ է։ Պատերազմի մասնակիցների մասին կենսագրական աշխատությունները նպաստում են ոչ միայն կոնկրետ մարդու կյանքի վերականգնմանը, այլև հասարակական հիշողության պահպանմանը։ Դրանք հնարավորություն են տալիս հաջորդ սերունդներին պատկերացում կազմել պատերազմի իրական մասնակիցների մասին՝ նրանց կյանքի, ծառայության, դժվարությունների և կատարած սխրանքների միջոցով։ Այս իմաստով գիրքը կարող է դիտարկվել որպես պատմական հիշողության պահպանման միջոց։ Միաժամանակ նյութը արժեքավոր է հայկական ռազմական պատմության տեսանկյունից, քանի որ հայազգի զինվորականների մասնակցությունը Հայրենական մեծ պատերազմին խորհրդային պատմության կարևոր բաղադրիչներից է։ Հայկական ծագում ունեցող զինվորների և սպաների կենսագրությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս լրացնելու պատերազմի տարիների հայերի մասնակցության վերաբերյալ պատմական պատկերը և ներկայացնելու այն մարդկանց անհատական ճակատագրերը, որոնք ծառայել են խորհրդային բանակում։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է Ս. Մ. Օհանյանի կյանքի և զինվորական գործունեության պատմությունը՝ այն կապելով Հայրենական մեծ պատերազմի ռազմաճակատային իրադարձությունների և խորհրդային ռազմական հերոսության գաղափարի հետ։ Այն կարող է հետաքրքրել ռազմական պատմությամբ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի արևելյան ճակատի պատմությամբ, հայ զինվորականների կենսագրություններով և Խորհրդային Միության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Լրագրություն

Այս աշխատությունը նվիրված է 1990–2006 թվականների արդի հայ մամուլի և գրականության փոխհարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով անկախության տարիներին ձևավորված նոր գրական և հրապարակախոսական միջավայրը, ինչպես նաև մամուլի դերը ժամանակակից գրական գործընթացների ձևավորման, գնահատման և հանրայնացման գործում։ Նյութում վերլուծվում են հասարակական և քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը գրական կյանքի վրա, գրական մամուլի զարգացման միտումները, գրական-քննադատական հոդվածների, հարցազրույցների, գրախոսությունների և հրապարակախոսական նյութերի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը գրական արժեքների ձևավորման և ընթերցողական ճաշակի զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անկախության շրջանի մամուլի բազմակարծությանը, գրական բանավեճերին, մշակութային ինքնության, ազգային արժեքների և ժամանակակից ստեղծագործական ուղղությունների արտացոլմանը պարբերական մամուլում։ Քննարկվում են նաև գրողների, լրագրողների և գրականագետների համագործակցության ձևերը, զանգվածային մշակույթի ազդեցությունը գրական դաշտի վրա և մշակութային լրագրության զարգացման հիմնական միտումները։ Աշխատությունը համադրում է գրականագիտական և լրագրագիտական մոտեցումները՝ ներկայացնելով, թե ինչպես է 1990–2006 թվականների հայ մամուլը դարձել ժամանակակից հայ գրականության զարգացման, հանրային քննարկման և գրական գործընթացների արժևորման կարևոր հարթակ։

Գրականություն

Քրիստոֆեր Մառլոն (1564–1593) համարվում է անգլիական շեքսպիրյան շրջանի առաջադեմ դրամատուրգների և պոետների ամենաազդեցիկ ներկայացուցիչներից մեկը, որի ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել անգլիական թատրոնի զարգացման և ռենեսանսի դարաշրջանի գրականության վրա։ Մառլոն առանձնանում է դրամատուրգիական վարպետությամբ, վառ կերպարներով և խորքային հոգեբանական նկարագրությամբ, որոնք արտացոլում են անհատի ներսի պայքարը, ամբիցիան, կրքը և բարոյական արժեքների տատանումները։ Նրա ամենահայտնի գործերից է «Դոկտոր Ֆաուստոսը», որտեղ ներկայացվում է մարդու հոգու, գիտելիքի և հավերժության հանդեպ ձգտումը, ինչպես նաև մարդկային ամբիցիաների, տառապանքի և բարոյական պատասխանատվության բարդությունը։ Մառլոյի հերոսները հաճախ գտնվում են բարոյական և էթիկական դիլեմաների առաջ, ինչը թույլ է տալիս ընթերցողին դիտարկել մարդկային բնության հակասությունները և ճակատագրի ազդեցությունը անհատի վրա։ Նրա պոեզիան և տեքստերի լեզուն արտացոլում են ռենեսանսի մշակութային, սոցիալական և գաղափարական հոսանքները՝ խորը խրատելով ընթերցողին մարդկային արժեքների, գիտելիքի և ազատության կարևորության մասին։ Քրիստոֆեր Մառլոյի ստեղծագործությունները մինչ այսօր համարվում են անգլիական դասական դրամատուրգիայի հիմքերից մեկը, որոնք ձևավորել են ժամանակակից թատրոնի և գրականության զարգացման ընթացքը, պահպանելով իրենց ազդեցիկության, գաղափարական և ստեղծագործական արժեքը։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է գրադարանագիտական և մատենագիտական գրականության ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով մատենագիտական տեղեկատվության ձևավորման, կազմակերպման, տարածման և կիրառման գործընթացներին։ Այն ներկայացնում է մատենագիտական տեղեկատվության նշանակությունը որպես գիտական, կրթական և մշակութային գործունեության համար անհրաժեշտ տեղեկատվական ռեսուրս և դիտարկում դրա դերը գրականության ու տեղեկատվական աղբյուրների որոնման, ընտրության, նույնականացման և համակարգման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել գրադարանագիտության և մատենագիտության հիմնական հասկացությունները, դրանց փոխկապակցվածությունը, մատենագիտական աղբյուրների տեսակները և դրանց կազմման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական նկարագրությանը, գրականության դասակարգմանը, հեղինակային և առարկայական ցուցիչների կազմմանը, մատենագիտական ցանկերի ու շտեմարանների ձևավորմանը և տեղեկատվության որոնման արդյունավետ մեթոդներին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ինչպես ավանդական տպագիր մատենագիտական հրատարակություններին, այնպես էլ էլեկտրոնային կատալոգներին, թվային գրադարաններին և ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերին, որոնք էապես ընդլայնել են մատենագիտական տեղեկատվության հասանելիության և տարածման հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև գրադարանների դերը տեղեկատվական միջավայրի ձևավորման, օգտվողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման և գիտական ու մշակութային ժառանգության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է ճիշտ կազմակերպված մատենագիտական տեղեկատվությունը նպաստում անհրաժեշտ գրականության արագ և ճշգրիտ հայտնաբերմանը, գիտական հետազոտությունների արդյունավետ իրականացմանը և տեղեկատվական հոսքերի կառավարմանը։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև ժամանակակից թվայնացման գործընթացների ազդեցության դիտարկումը գրադարանագիտական և մատենագիտական գործունեության վրա, ներառյալ էլեկտրոնային ռեսուրսների նկարագրումը, թվային հավաքածուների կազմակերպումը և տեղեկատվության հեռահար հասանելիության ապահովումը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության և տեղեկատվական գիտության ոլորտների մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար՝ նպաստելով մատենագիտական տեղեկատվության դերի և ժամանակակից տեղեկատվական միջավայրում դրա կազմակերպման սկզբունքների ավելի խոր ըմբռնմանը։

Քիմիա

Работа посвящена исследованию химических превращений третичных аминов, синтезу ненасыщенных органических соединений посредством перегруппировки Стивенса и изучению антимикробных свойств полученных аммониевых солей. Основное внимание уделяется закономерностям реакций четвертичных аммониевых соединений и возможностям их использования в направленном органическом синтезе. Рассматриваются методы получения исходных третичных аминов и соответствующих аммониевых солей, условия проведения химических превращений, влияние строения реагентов и параметров реакции на состав и выход конечных продуктов. Особое место занимает перегруппировка Стивенса как важный метод превращения четвертичных аммониевых соединений, позволяющий получать новые углеродсодержащие структуры и ненасыщенные соединения. Исследуются механизмы протекания реакций, возможные направления превращений и факторы, определяющие селективность образования целевых продуктов. Значительное внимание уделяется идентификации и характеристике синтезированных веществ с использованием соответствующих физико-химических и аналитических методов. Отдельным направлением исследования является оценка биологической активности полученных соединений, прежде всего их способности подавлять рост и развитие различных микроорганизмов. Сопоставление химического строения исследуемых веществ с результатами биологических испытаний позволяет выявлять возможные закономерности взаимосвязи между молекулярной структурой и антимикробным действием. Такой подход имеет значение для поиска новых соединений, потенциально пригодных для дальнейшего изучения в качестве биологически активных веществ. Работа объединяет фундаментальные задачи органического синтеза, исследование механизмов химических реакций и прикладное изучение биологических свойств полученных продуктов. Результаты могут представлять интерес для развития методов синтеза функционализированных органических соединений и расширения представлений о свойствах аммониевых производных. Исследование может быть полезно специалистам в области органической и физической химии, химии биологически активных соединений, фармацевтической химии и микробиологии, а также преподавателям, аспирантам и студентам химических и биомедицинских специальностей.

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է սիրային երգերի թեմատիկ, կառուցվածքային և գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրանց դերը տարբեր ժողովուրդների բանավոր և գրավոր մշակույթում։ Վերլուծվում են սիրո զգացմունքի արտահայտման բազմազան ձևերը՝ քնարական, էպիկական և ժողովրդական երգարվեստում, ինչպես նաև դրանց պատմական զարգացման հիմնական փուլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սիրային երգերի պատկերային համակարգին, խորհրդանշաններին, երաժշտական-ռիթմական կառուցվածքին և զգացմունքային ազդեցության միջոցներին։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է սիրային երգերի մշակութային գործառույթը՝ որպես մարդկային հարաբերությունների, հոգևոր արժեքների և սոցիալական նորմերի արտահայտման ձև։ Աշխատությունը ներկայացնում է տարբեր ավանդույթների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով սիրային երգերի համամարդկային բնույթը և դրանց կայուն տեղը համաշխարհային երաժշտական և գրական ժառանգության մեջ։