Биология избирательного оплодотворения и ее связь с механизмами опыления (род Lycopersicon Mill., сем. Solanaceae)

Պատմություն

Աշխատությունը փաստավավերագրական բնույթի ուսումնասիրություն է, որն անդրադառնում է Հայոց ցեղասպանության խնդրի վերաբերյալ տարբեր հեղինակավոր անձանց, պետական և հասարակական գործիչների, մտավորականների ու այլ ազդեցիկ շրջանակների ուղղված նամակներին, հրապարակումներին և դրանց ստացած պատասխաններին։ Գրքում մեկտեղված նյութերը հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու այն ժամանակաշրջանի հասարակական և քաղաքական արձագանքների մասին, երբ հայ ժողովրդի զանգվածային կոտորածների, տեղահանությունների և բռնությունների մասին տեղեկությունները հասնում էին միջազգային հանրությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ոչ միայն նամակների և հրապարակումների բովանդակությունը, այլև դրանց հասցեատերերի արձագանքների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք արտացոլում են տարբեր քաղաքական և հասարակական շրջանակների վերաբերմունքը տեղի ունեցող իրադարձությունների նկատմամբ։ Փաստաթղթերի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայոց ցեղասպանության միջազգային ընկալման ձևավորման որոշակի գործընթացներ, հանրային իրազեկմանն ուղղված նախաձեռնությունները և այդ նախաձեռնությունների նկատմամբ տարբեր մակարդակներում դրսևորված արձագանքները։ Աշխատությունը արժեքավոր սկզբնաղբյուրային նյութ է ներկայացնում պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրության համար՝ միաժամանակ ցույց տալով, թե ինչպես են անձնական նամակագրությունը, մամուլի հրապարակումները և պաշտոնական պատասխանները վերածվում պատմական հիշողության կարևոր վկայությունների։ Ներկայացված նյութերը կարող են օգտակար լինել նաև ցեղասպանագիտության, դիվանագիտության, միջազգային հարաբերությունների և քաղաքական պատմության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել մարդկային ողբերգության նկատմամբ միջազգային արձագանքի տարբեր դրսևորումները։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, ցեղասպանագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, փաստաթղթային աղբյուրներով զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և Հայոց ցեղասպանության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մշակույթ

Ջուղա — հայ պատմաբան, հուշարձանագետ և հետազոտող Արգամ Այվազյան-ի կարևոր աշխատություններից է, որը նվիրված է պատմական Ջուղայի (Նախիջևանի հայկական միջավայրի) մշակութային ժառանգության, հատկապես աշխարհահռչակ հայկական խաչքարերի գերեզմանատան ուսումնասիրությանը, փաստագրմանն ու հիշողության պահպանմանը։ Գրքում հեղինակը ներկայացնում է Ջուղայի պատմական զարգացումը, այնտեղ ձևավորված հայկական հոգևոր և մշակութային կյանքը, ինչպես նաև այն ողբերգական իրադարձությունները, որոնք հանգեցրել են հուշարձանների մեծ մասի ոչնչացմանը։ Այվազյանը գիտական և փաստագրական մոտեցմամբ նկարագրում է խաչքարերի յուրահատուկ արվեստը, դրանց զարդանախշերը, խորհրդանշական իմաստները և դրանց տեղը հայկական միջնադարյան մշակույթի մեջ։ Ստեղծագործությունը միաժամանակ նաև հիշողության պահպանման փորձ է՝ ցույց տալու, թե ինչ նշանակություն ունի մշակութային ժառանգությունը ժողովրդի ինքնության համար և ինչ կորուստներ կարող են լինել դրա ոչնչացման հետևանքով։ Գրքում ընդգծվում է նաև պատմական արդարության և մշակութային ժառանգության պահպանության կարևորությունը միջազգային համատեքստում։ Այս աշխատանքը արժեքավոր է ոչ միայն որպես գիտական ուսումնասիրություն, այլ նաև որպես վկայություն հայկական մշակույթի կորսված և վտանգված արժեքների մասին։

Պատմություն

Իսրայել Օրին հայ ազգային-ազատագրական շարժման վաղ շրջանի կարևոր գործիչներից է, որը XVII–XVIII դարերի սահմանագծին փորձել է կազմակերպել Հայաստանի ազատագրումը օտար տիրապետությունից։ Նա ծնվել է 1658 թվականին և իր գործունեության ընթացքում մեծապես զբաղվել է դիվանագիտական աշխատանքով՝ փորձելով եվրոպական պետությունների աջակցությամբ հասնել հայկական պետականության վերականգնմանը։ Իսրայել Օրին համոզված էր, որ Հայաստանի ազատագրումը հնարավոր է միայն արտաքին ուժերի օգնությամբ, այդ պատճառով նա ակտիվ կապեր էր հաստատում եվրոպական արքունիքների հետ։ Նա ծառայել է տարբեր երկրներում՝ այդ թվում Գերմանիայում և Ֆրանսիայում, և փորձել է շահել նրանց քաղաքական շահագրգռվածությունը հայկական հարցի նկատմամբ։ Օրին մշակել է Հայաստանի ազատագրման մի քանի ծրագրեր, որոնցից առավել հայտնի է Պֆալցյան ծրագիրը, որը նախատեսում էր Հայաստանի ազատագրումը եվրոպական պետությունների ռազմական օգնությամբ։ Հետագայում նա այցելել է նաև Ռուսաստան՝ հանդիպելով Պետրոս Մեծի հետ և փորձելով ստանալ Ռուսաստանի աջակցությունը Հայաստանի ազատագրության գործում։ Չնայած նրա ծրագրերը անմիջական հաջողություն չունեցան, Իսրայել Օրին մեծ դեր ունեցավ հայկական ազգային-ազատագրական գաղափարախոսության ձևավորման մեջ և ճանապարհ հարթեց հետագա քաղաքական գործիչների համար։ Նրա գործունեությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ ժողովրդի պատմության մեջ, քանի որ այն արտացոլում է ազգային անկախության գաղափարի զարգացման առաջին քայլերը։ Այսպիսով, Իսրայել Օրին համարվում է հայ ազգային-ազատագրական շարժման հիմնադիրներից մեկը, որի գործունեությունը նպաստեց Հայաստանի ազատագրության գաղափարի տարածմանը և միջազգային հարթակներում հայկական հարցի բարձրացմանը։

Կենսաբանություն

Այս դասագիրքը նվիրված է բուսաբանության հիմնական և համակարգված ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է բույսերի կառուցվածքը, զարգացման առանձնահատկությունները, դասակարգումը և նրանց կենսաբանական դերը բնության մեջ։ Գրքում ընդգրկված են՝ Բուսական բջջի և հյուսվածքների կառուցվածք Արմատային և վերգետնյա օրգանների առանձնահատկություններ Բույսերի բազմացում (սեռական և անսեռ) Բույսերի հիմնական խմբերի դասակարգում Բուսական աշխարհի էկոլոգիական նշանակություն Դասագիրքը օգտագործվում է որպես ուսումնական հիմք բուսաբանության և կենսաբանական մասնագիտությունների համար՝ ապահովելով տեսական և գործնական գիտելիքների համադրություն։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է հեմոկոլիտի համախտանիշով ընթացող սուր բակտերիալ աղիքային վարակների կլինիկական և լաբորատոր առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Թեմայի շրջանակում ուսումնասիրվում են այն վարակները, որոնց դեպքում աղիքային բորբոքային գործընթացը կարող է ուղեկցվել կղանքում արյան առկայությամբ, որովայնային ցավերով, ջերմությամբ, ինտոքսիկացիայով և ընդհանուր վիճակի տարբեր աստիճանի խանգարումներով։ Հայաստանի բժշկական գրականության մեջ այս խնդիրը ուսումնասիրվել է նաև կոլիտի և հեմոկոլիտի համախտանիշով ընթացող սուր աղիքային վարակների պատճառագիտական կառուցվածքի համատեքստում, որտեղ դիտարկվել են մասնավորապես շիգելաների և կամպիլոբակտերի դերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հիվանդության կլինիկական պատկերի մանրամասն բնութագրումը՝ հիվանդության սկզբի առանձնահատկությունների, ջերմության, որովայնային ցավերի, լուծի հաճախականության և բնույթի, կղանքում արյան ու լորձի առկայության, դեֆեկացիայի ցավոտության, ջրազրկման և ինտոքսիկացիայի աստիճանի գնահատմամբ։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել հեմոկոլիտով ընթացող տարբեր բակտերիալ վարակները և գնահատել հիվանդության ծանրության աստիճանը։ Լաբորատոր հետազոտությունների բաժնում կարող են ուսումնասիրվել արյան ընդհանուր և կենսաքիմիական ցուցանիշները, կղանքի կոպրոլոգիական պատկերը, մանրէաբանական հետազոտությունների արդյունքները և հարուցիչների մոլեկուլային հայտնաբերումը։ Հայաստանի Ինֆեկցիոն հիվանդությունների ազգային կենտրոնի լաբորատոր ծառայություններում ներկայում իրականացվում են ինչպես կղանքի մանրէաբանական հետազոտություններ, այնպես էլ ՊՇՌ մեթոդով շիգելաների, սալմոնելաների, կամպիլոբակտերի և տարբեր պաթոգեն E. coli-ների հայտնաբերում։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի հիվանդության պատճառագիտական կառուցվածքի բացահայտումը, քանի որ հեմոկոլիտային համախտանիշը կարող է հանդիպել տարբեր բակտերիալ հարուցիչների դեպքում, իսկ դրանց կլինիկական դրսևորումները կարող են էապես նմանվել միմյանց։ Այդ պատճառով լաբորատոր հաստատումը կարևոր է ճիշտ ախտորոշման և համապատասխան բուժական տակտիկայի ընտրության համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է իրականացվել նաև կլինիկական և լաբորատոր տվյալների համադրական վերլուծություն՝ պարզելու համար, թե հիվանդության որ նշաններն են առավել բնորոշ տարբեր հարուցիչներով պայմանավորված վարակներին։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել կղանքի մանրադիտական և կոպրոլոգիական փոփոխություններին, բորբոքային ցուցանիշներին, ինչպես նաև հարուցչի հայտնաբերման արդյունքներին։ Արդիական ախտորոշման հնարավորությունները ներառում են նաև EHEC խմբի E. coli-ի և, մասնավորապես, O157:H7 շտամի հայտնաբերումը, որի համար ՀՀ Ինֆեկցիոն հիվանդությունների ազգային կենտրոնը կիրառում է ինչպես ՊՇՌ, այնպես էլ համապատասխան մանրէաբանական/անտիգենային հետազոտություններ։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ նաև տարբերակիչ ախտորոշման տեսանկյունից, քանի որ արյունային լուծով ընթացող հիվանդությունները կարող են ունենալ տարբեր վարակային և ոչ վարակային պատճառներ։ Կլինիկական տվյալների, համաճարակաբանական անամնեզի և լաբորատոր արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ճշգրիտ որոշել հիվանդության պատճառագիտությունը և կանխատեսել դրա ընթացքը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կապված է հեմոկոլիտով հիվանդների վաղ հայտնաբերման, ծանրության ճիշտ գնահատման, անհրաժեշտ լաբորատոր հետազոտությունների ընտրության և բուժման արդյունավետ կազմակերպման հետ։ Հայաստանի գործող կարգավորումներում հեմոկոլիտը և կոլիտիկ համախտանիշը նշվում են որպես սուր աղիքային վարակների ծանր ընթացքի կլինիկական ցուցանիշներ, որոնց առկայությունը կարող է հիմք հանդիսանալ հիվանդի հոսպիտալացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել վարակաբաններին, մանկաբույժներին, գաստրոէնտերոլոգներին, կլինիկական լաբորատոր ախտորոշման մասնագետներին, մանրէաբաններին, համաճարակաբաններին, բժշկական բուհերի դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Զբոսաշրջություն (Տուրիզմ)

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Թեհրանի նահանգում գյուղական տուրիզմի զարգացման գործընթացում պետական կառույցների, ոչ պետական կազմակերպությունների և տեղական բնակչության դերերի ու դրանց ազդեցության պայմանավորող գործոնների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն կազմակերպական, սոցիալական, տնտեսական, ենթակառուցվածքային և կառավարչական պայմանները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են գյուղական տարածքների զբոսաշրջային ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը։ Թեհրանի նահանգը գյուղական տուրիզմի զարգացման համար առանձնահատուկ հնարավորություններ ունի՝ շնորհիվ մեծ քաղաքային բնակչության հարևանության, բազմազան կլիմայական պայմանների, լեռնային գյուղերի, բնական և մշակութային գրավչությունների, սակայն հետազոտություններում արձանագրվել է նաև ամբողջական և կայուն, հատկապես մասնակցային, պլանավորման անհրաժեշտություն։ Աշխատության մեջ պետական կառույցների դերը դիտարկվում է որպես ենթակառուցվածքների ստեղծման և բարելավման, ճանապարհների, անվտանգության, սանիտարական պայմանների, զբոսաշրջային սպասարկման օբյեկտների ապահովման, ֆինանսական աջակցության, վերահսկողության և զբոսաշրջության ոլորտում մասնագիտական կրթության ու վերապատրաստման կազմակերպման ամբողջություն։ Հետազոտությունները Թեհրանի նահանգի օրինակով հատկապես կարևորում են գյուղական տուրիզմի ենթակառուցվածքների զարգացումը, տեղական բնակչության և ոչ պետական կազմակերպությունների ուսուցումը, անվտանգության ու հիգիենայի ապահովումը և պետական վերահսկողությունը։ Ոչ պետական կազմակերպությունները կարող են հանդես գալ որպես պետական քաղաքականության իրականացման կարևոր գործընկերներ՝ ներգրավվելով զբոսաշրջային կենտրոնների ստեղծման, ներդրումների ներգրավման, անհրաժեշտ հողատարածքների և ծառայությունների ապահովման, գյուղական բնակավայրերի զբոսաշրջային գրավչությունների ներկայացման, մարքեթինգի և զբոսաշրջային արտադրանքի ձևավորման գործընթացներում։ Դրանց գործունեությունը հատկապես արդյունավետ է այն դեպքում, երբ կառուցվում են փոխադարձ համագործակցության մեխանիզմներ պետական մարմինների և համայնքների հետ։ Տեղական բնակչության դերը աշխատության առանցքային ուղղություններից է, քանի որ գյուղական տուրիզմի կայուն զարգացումը մեծապես կախված է այն բանից, թե որքանով են գյուղացիները մասնակցում որոշումների կայացմանը, ծրագրերի մշակմանը և իրականացմանը։ Կարևոր են նաև տեղացիների կողմից զբոսաշրջային ծառայությունների մատուցումը, հյուրատների և սննդի կետերի կազմակերպումը, տեղական արտադրանքի ու արհեստների վաճառքը, մշակութային ժառանգության ներկայացումը և զբոսաշրջային ծրագրերում ներդրումների իրականացումը։ Թեհրանի նահանգում կատարված ուսումնասիրություններից մեկում տեղական բնակչության համար առաջնահերթ են համարվել զբոսաշրջային ծրագրերի պլանավորմանը և իրականացմանը մասնակցությունը, ինչպես նաև զբոսաշրջային նախագծերում ներդրումներ կատարելը։ Հետազոտությունը կարող է ուսումնասիրել նաև երեք հիմնական դերակատարների միջև փոխհարաբերությունների բնույթը՝ պետական մարմին–տեղական բնակչություն, պետական մարմին–ոչ պետական կազմակերպություններ և ոչ պետական կազմակերպություններ–տեղական բնակչություն։ Այս փոխկապակցված համակարգում պետական կառույցները կարող են ապահովել իրավական և ֆինանսական պայմանները, ոչ պետական հատվածը՝ ներդրումային, կազմակերպչական և ծառայությունների մատուցման ներուժը, իսկ տեղական բնակչությունը՝ տարածքային գիտելիքը, մարդկային ռեսուրսը, մշակութային ժառանգության ներկայացումը և համայնքային մասնակցությունը։ Նման համագործակցային մոդելի անհրաժեշտությունը հատկապես ընդգծվում է Թեհրանի նահանգին վերաբերող ուսումնասիրություններում, որտեղ գյուղական տուրիզմի զարգացման կարևոր պայման է համարվում մասնակցային պլանավորումն ու իրականացումը։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև զբոսաշրջության զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները՝ ճանապարհների և տրանսպորտային կապերի անբավարարությունը, կացության և ճամբարային պայմանների սահմանափակությունը, սանիտարական խնդիրները, զբոսաշրջային ծառայությունների ոչ բավարար զարգացվածությունը, տեղեկատվական և հաղորդակցական հնարավորությունների պակասը, ֆինանսավորման դժվարությունները և տեղական բնակչության ոչ բավարար պատրաստվածությունը։ Թեհրանի նահանգի վերաբերյալ զբոսաշրջիկների հարցումների արդյունքներում հատկապես առանձնացվել են հիգիենայի, կացության և ճամբարային ենթակառուցվածքների խնդիրները, իսկ պետական մարմինների առաջնահերթությունների շարքում՝ համապատասխան ճանապարհների, անվտանգության և կացության պայմանների ապահովումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ մարդկային կապիտալի զարգացումը․ տեղական բնակչության, երիտասարդների և կանանց մասնագիտական պատրաստվածությունը, հյուրընկալության մշակույթը, զբոսաշրջային ծառայությունների կառավարման հմտությունները և ձեռնարկատիրական կարողությունները կարող են էապես ազդել գյուղական տուրիզմի մրցունակության վրա։ Միաժամանակ կարևոր է ապահովել, որ զբոսաշրջային գործունեությունից ստացվող տնտեսական օգուտների զգալի մասը մնա համայնքում՝ ստեղծելով զբաղվածություն, խթանելով տեղական արտադրությունը և մեծացնելով բնակչության շահագրգռվածությունը բնական ու մշակութային ռեսուրսների պահպանման նկատմամբ։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունն այն է, որ այն գյուղական տուրիզմը դիտարկում է ոչ միայն որպես զբոսաշրջային ծառայությունների ոլորտ, այլև որպես գյուղական տարածքների տնտեսական և սոցիալական զարգացման գործիք։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ պետական և տեղական կառավարման մարմինների, մասնավոր հատվածի, հասարակական կազմակերպությունների և համայնքների միջև համագործակցության արդյունավետ մեխանիզմների մշակման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տուրիզմի և տարածաշրջանային զարգացման մասնագետներին, աշխարհագրագետներին, տնտեսագետներին, պետական և համայնքային կառավարման մասնագետներին, զբոսաշրջային կազմակերպություններին, հետազոտողներին և գյուղական տարածքների կայուն զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։