ՉՀ ձեռնարկատիրություն

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի Հանրապետությունում պահպանողականության ձևավորման, զարգացման և վերափոխման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով երկրի պատմական, գաղափարախոսական և սոցիալ-մշակութային փոփոխությունների լայն համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում պահպանողական քաղաքական մտքի և հասարակական դիրքորոշումների զարգացումն է, ինչպես նաև դրանց արտահայտությունը Թուրքիայի կուսակցական համակարգում և պետական կառավարման տարբեր փուլերում։ Ուսումնասիրությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում Դեմոկրատական կուսակցության և «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության կառավարման շրջաններին՝ փորձելով բացահայտել դրանց քաղաքական գաղափարախոսության, պետական կառավարման մոտեցումների և հասարակական հենարանի առանձնահատկությունները։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել աշխարհիկության և կրոնականության հարաբերակցությունը, ազգային և կրոնական ինքնության դերը, ավանդական արժեքների պահպանումը, ընտանիքի և հասարակության վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև պահպանողականության և արդիականացման փոխհարաբերությունը։ Կարևոր ուղղություն է պահպանողականության քաղաքական բովանդակության փոփոխության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով Թուրքիայի ներքաղաքական զարգացումները, քաղաքայինացման և սոցիալական վերափոխումների գործընթացները, կրթության և մշակույթի ոլորտների փոփոխությունները և հասարակության տարբեր խմբերի միջև արժեքային տարբերությունները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է պահպանողական գաղափարախոսությունը տարբեր պատմական փուլերում հարմարվել փոփոխվող քաղաքական և սոցիալական պայմաններին և ինչպես է այն ազդել իշխանության և հասարակության փոխհարաբերությունների վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նաև «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության իշխանության շրջանում պահպանողականության նոր ձևերի, քաղաքական իսլամի, ազգային ինքնության և պետականության գաղափարների փոխազդեցությանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել Թուրքիայի նորագույն պատմությամբ, քաղաքական համակարգով, գաղափարախոսությունների զարգացմամբ և հասարակական գործընթացներով հետաքրքրվող պատմաբանների, քաղաքագետների, սոցիոլոգների, տարածաշրջանագետների և հետազոտողների համար։

Կրոն

Գիրքն ընդգրկում է Աստվածաշնչի Հին և Նոր կտակարանները՝ քրիստոնեական հավատքի սուրբ գրությունների ամբողջությունը, որը կարևորագույն տեղ է զբաղեցնում կրոնական կյանքի, աստվածաբանական մտքի և քրիստոնեական մշակույթի ձևավորման մեջ։ Հին կտակարանը ներառում է հրեական ժողովրդի հոգևոր ու պատմական ժառանգության հետ կապված գրություններ, ինչպես նաև ստեղծագործություններ, որոնք անդրադառնում են աշխարհի արարչագործությանը, մարդու և Աստծու հարաբերությանը, հավատքի, ուխտի, օրենքի, արդարության և մարգարեական պատգամների թեմաներին։ Դրա կազմում ընդգրկված են պատմական, օրենսդրական, իմաստասիրական, բանաստեղծական և մարգարեական բնույթի գրքեր, որոնք արտացոլում են աստվածաշնչյան ավանդության բազմազանությունը։ Նոր կտակարանը կենտրոնանում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, ուսմունքի, գործունեության, մահվան և հարության, ինչպես նաև առաքյալների քարոզչության և վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորման վրա։ Այն ներառում է Ավետարանները, Առաքելական գործերը, առաքելական թղթերը և Հայտնության գիրքը՝ ներկայացնելով քրիստոնեական հավատի հիմնարար գաղափարներն ու բարոյական սկզբունքները։ Աստվածաշնչյան գրությունները կարևոր աղբյուր են քրիստոնեական աստվածաբանության, եկեղեցական ուսմունքի, ծիսական կյանքի և հոգևոր դաստիարակության համար։ Դրանք անդրադառնում են սիրո, ողորմության, հավատարմության, ներողամտության, արդարության և մարդու բարոյական պատասխանատվության հարցերին՝ առաջարկելով հոգևոր ու բարոյական ուղենիշներ։ Հայ մշակույթի պատմության մեջ Աստվածաշունչն առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայ գրավոր լեզվի, թարգմանական ավանդույթի, գրականության, կրթության և եկեղեցական կյանքի զարգացման տեսանկյունից։ Հայերեն սուրբգրային հրատարակությունները նպաստել են քրիստոնեական գիտելիքի տարածմանը, հայալեզու հոգևոր ընթերցանության հաստատմանը և ազգային մշակութային ժառանգության պահպանմանը։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի աստվածաշնչագիտության, հայագիտության, եկեղեցու պատմության և կրոնական գրականության ուսումնասիրության համար՝ ծառայելով որպես հիմնարար աղբյուր քրիստոնեական հավատքի, սուրբգրային տեքստերի և դրանց մշակութային ազդեցության հետազոտման նպատակով։

Գրականություն

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գրական միստիֆիկացիայի երևույթի տեսական հիմնախնդիրների, գեղարվեստական գործառույթների և ռուսական սիմվոլիզմի գրականության մեջ դրա դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գրական միստիֆիկացիայի էությունը, ձևավորման պատմական նախադրյալները, հեղինակային ինքնության քողարկման և մտացածին հեղինակների կամ գրական կերպարների ստեղծման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռուս սիմվոլիստ գրողների ստեղծագործություններում իրականության և երևակայության, հեղինակի և գեղարվեստական դիմակի, փաստի և հորինվածքի փոխհարաբերություններին։ Վերլուծվում են խորհրդանշական պատկերների, առասպելաստեղծման, միջտեքստային կապերի և ոճական հնարների նշանակությունը գրական միստիֆիկացիայի կառուցման գործընթացում։ Քննարկվում են նաև սիմվոլիզմի գեղագիտական սկզբունքները, արվեստի և կյանքի փոխներթափանցման գաղափարը, ինչպես նաև ընթերցողի ընկալման վրա միստիֆիկացիոն հնարների ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են գրական միստիֆիկացիայի կապերը կեղծանվան, գրական դիմակի, հեղինակային խաղի և գեղարվեստական պայմանականության հետ՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ռուսական սիմվոլիզմի ստեղծագործական մեթոդների և գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը՝ օգտակար լինելով ռուս գրականության, գրականության տեսության, համեմատական գրականագիտության և մշակութաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է անիզոտրոպ մեխանիկական հատկություններ ունեցող կիսահարթության լարվածադեֆորմացիոն վիճակի տեսական ուսումնասիրությանը, երբ միջավայրը թուլացված է ուղղաձիգ ճեղքով, իսկ նրա եզրի վրա գործում են դրոշմների միջոցով փոխանցվող արտաքին ազդեցություններ։ Հետազոտության կենտրոնում առաձգականության տեսության և քայքայման մեխանիկայի այն խնդիրներն են, որոնք կապված են նյութի ուղղություններից կախված մեխանիկական հատկությունների, ճեղքի առկայության և տեղային կոնտակտային բեռնավորման միաժամանակյա ազդեցության հետ։ Քննվում է լարումների և տեղաշարժերի բաշխումը կիսահարթության տարբեր հատվածներում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ճեղքի ծայրամասին, որտեղ կարող է առաջանալ լարումների զգալի կենտրոնացում։ Ուսումնասիրվում է օրթոտրոպ նյութի առաձգական բնութագրերի ազդեցությունը դեֆորմացիոն դաշտի ձևավորման վրա և պարզաբանվում է, թե նյութի կառուցվածքային ուղղվածությունը ինչպես կարող է փոփոխել արտաքին բեռնավորման փոխանցման օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դրոշմների և կիսահարթության եզրի կոնտակտային փոխազդեցության մաթեմատիկական նկարագրությունը, ինչպես նաև դրոշմների դիրքի, փոխադարձ հեռավորության և կիրառվող ազդեցությունների բնույթի հնարավոր նշանակությունը լարվածային դաշտի համար։ Խնդրի լուծման ընթացքում կարող են կիրառվել առաձգականության տեսության հավասարումներ, եզրային պայմանների ձևակերպումներ, ինտեգրալ հավասարումների մեթոդներ և անալիտիկ կամ թվային հաշվարկային մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ճեղքի շրջակայքում լարումների ինտենսիվության գնահատումը, քանի որ այդ ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս բնութագրելու ճեղքի հետագա զարգացման և կառուցվածքային տարրի ամրության հետ կապված մեխանիկական պայմանները։ Տարբեր պարամետրերի փոփոխության համեմատական ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել նյութի անիզոտրոպության, ճեղքի երկրաչափության և եզրային բեռնավորման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Ստացված տեսական արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կոմպոզիտային, շերտավոր և ուղղորդված կառուցվածք ունեցող նյութերից պատրաստված տարրերի ամրության ու հուսալիության գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առաձգականության մաթեմատիկական տեսության, կոնտակտային մեխանիկայի և քայքայման մեխանիկայի մոտեցումները՝ արատներ պարունակող օրթոտրոպ միջավայրերի մեխանիկական վարքի օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսիական էկզիստենցիալիստական փիլիսոփայության գաղափարների և ուրուգվայցի գրողի արձակ ստեղծագործությունների միջև առկա գաղափարական ու գեղարվեստական առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու գոյության, ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, օտարման, միայնության, անհեթեթության և ինքնության խնդիրների գրական արտահայտությունն է՝ դիտարկված XX դարի եվրոպական փիլիսոփայական մտքի և լատինաամերիկյան արձակի փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում այն գեղարվեստական իրավիճակները, որոնցում կերպարները բախվում են սեփական գոյության իմաստավորման, հասարակության հետ հարաբերությունների և անհատական ընտրության հետևանքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հերոսների ներաշխարհի կառուցմանը, նրանց հոգեբանական մեկուսացմանը, իրականության նկատմամբ անվստահությանը և արտաքին աշխարհի հետ բարդ փոխհարաբերություններին։ Ֆրանսիական էկզիստենցիալիզմի հիմնական հասկացությունները կիրառվում են որպես համեմատական և մեկնաբանական շրջանակ՝ պարզելու համար, թե դրանց հետ համադրելի գաղափարներն ինչպիսի ինքնատիպ արտահայտություն են ստանում լատինաամերիկյան գրական միջավայրում։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել անմիջական գաղափարական ազդեցությունը և ընդհանուր ժամանակաշրջանին բնորոշ մտավոր ու գեղարվեստական զուգահեռները՝ խուսափելով ստեղծագործությունների ամբողջ աշխարհայացքը միայն մեկ փիլիսոփայական ուղղությամբ բացատրելուց։ Վերլուծվում են նաև պատմողական կառուցվածքը, ժամանակի ընկալումը, ներքին խոսքը, կերպարների տեսանկյունների փոփոխությունը և իրական ու երևակայական տարածությունների հարաբերակցությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են գոյաբանական հարցադրումները վերափոխվում գեղարվեստական պատումի և դառնում կերպարների հոգեբանական ու բարոյական հակասությունների հիմք։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև եվրոպական և լատինաամերիկյան մշակութային միջավայրերի տարբերություններին, որոնք նույն փիլիսոփայական խնդիրներին կարող են հաղորդել տարբեր իմաստային երանգներ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է համեմատական գրականագիտության, գրականության փիլիսոփայության և տեքստային վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով XX դարի արձակում մարդու գոյության և ինքնության խնդիրների բազմաշերտ գեղարվեստական մեկնաբանությունները։

Մանկավարժություն

Ստեղծագործությունը մանկավարժական և հոգեբանական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է մանկապարտեզի դերը երեխայի և ծնողի միջև առողջ, ներդաշնակ և արդյունավետ հարաբերությունների ձևավորման գործընթացում։ Այն ընդգծում է, որ նախադպրոցական կրթական հաստատությունը ոչ միայն երեխայի զարգացման միջավայր է, այլ նաև կարևոր կապող օղակ ընտանիքի և կրթական համակարգի միջև։ Նյութում քննարկվում են այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով մանկապարտեզը աջակցում է ծնողներին՝ հասկանալու երեխայի հոգեբանական առանձնահատկությունները, վարքային դրսևորումները և զարգացման փուլերը։ Միաժամանակ ներկայացվում է համագործակցային աշխատանքի կարևորությունը՝ ծնող-դաստիարակ փոխգործակցություն, համատեղ միջոցառումներ և խորհրդատվական աշխատանքներ, որոնք նպաստում են վստահության, փոխըմբռնման և համատեղ պատասխանատվության ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ցույց է տալիս, որ մանկապարտեզը կարող է դառնալ ընտանիքի և երեխայի միջև կապը ամրապնդող կարևոր միջավայր։