Մանկապարտեզի դերը ծնող-երեխա ներդաշնակ փոխհարաբերության գործում

Մանկավարժություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Երևանի թեմական հոգևոր դպրոցի դերին որպես 19-րդ դարի ազգային մշակույթի կարևոր կենտրոն՝ ընդգծելով նրա կրթական, հոգևոր և հասարակական ազդեցությունը հայ մշակութային կյանքի զարգացման վրա։ Դիտարկվում է դպրոցի գործունեությունը Ռուսական կայսրության վարչական և եկեղեցական համակարգերի պայմաններում, ինչպես նաև այն, թե ինչպես էր այն ծառայում ոչ միայն հոգևորականների պատրաստման, այլ նաև լայն իմաստով ազգային մտավորականության ձևավորման նպատակին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական ծրագրերի բովանդակությանը, որտեղ համադրվում էին աստվածաբանական, լեզվական, պատմական և ընդհանուր կրթական առարկաները՝ նպաստելով աշակերտների համակողմանի կրթությանը և ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը։ Աշխատանքում վերլուծվում է դպրոցի մշակութային ազդեցությունը՝ նրա շրջանավարտների մասնակցությունը հայկական մամուլի, կրթական հաստատությունների և հասարակական շարժումների զարգացման գործընթացներին, ինչպես նաև նրանց դերը ազգային վերածննդի գաղափարների տարածման մեջ։ Նշվում է նաև, որ թեմական դպրոցը դարձել էր կարևոր միջնորդ օղակ ավանդական եկեղեցական կրթության և ժամանակակից աշխարհիկ կրթական համակարգերի միջև՝ նպաստելով կրթական նոր մոդելների ձևավորմանը։ Ընդգծվում է, որ Երևանի թեմական հոգևոր դպրոցը ոչ միայն կրթական հաստատություն էր, այլ նաև գաղափարական կենտրոն, որտեղ ձևավորվում էին ազգային ինքնության, մշակութային շարունակականության և հասարակական առաջընթացի հիմքերը։

Փիլիսոփայություն

Գիրքը ներկայացնում է կարճ, բայց խորքային մտքեր, aphorism-ների և խորհրդածությունների ձևաչափով։ Այն ավելի շատ ուղղված է ընթերցողի ներքին աշխարհին՝ խրախուսելով ինքնաճանաչումը, մտորումը և կյանքի արժեքների վերաիմաստավորումը։ Հիմնական թեմաները․ Մարդու էությունը և ինքնաճանաչումը Կյանքի իմաստի որոնում Ժամանակի և անցողիկության ընկալում Զգացմունքներ, միայնություն, սեր Մտածողության ազատություն և ներքին խաղաղություն Գրքի առանձնահատկությունները․ Գրված է պարզ, բայց խորը լեզվով Յուրաքանչյուր միտք ինքնուրույն արժեք ունի Հարմար է կարդալ հատվածաբար՝ առանց շարունակական սյուժեի Ունի մեդիտատիվ և ներհայեցողական բնույթ

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է 1998-2008 թվականների արդի հայ մամուլում ժուռնալիստական էթիկայի հիմնախնդիրների և զարգացման միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լրագրողական գործունեության մասնագիտական, բարոյական և հասարակական պատասխանատվության հարցերն են, ինչպես նաև այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել հայկական մամուլի ոլորտում տվյալ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրվում են լրագրողի մասնագիտական վարքագծի հիմնական սկզբունքները՝ տեղեկատվության ճշգրտություն և հավաստիություն, աղբյուրների նկատմամբ պատասխանատվություն, հասարակական շահի և անձնական կյանքի պաշտպանության հավասարակշռություն, անաչառություն, բազմակարծություն, խոսքի ազատության և մասնագիտական պատասխանատվության փոխհարաբերություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մամուլի ազատության ընդլայնման պայմաններում առաջացող էթիկական խնդիրներին և լրագրողական աշխատանքի նկատմամբ հասարակական վստահության ձևավորման հարցերին։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել հայ մամուլի հրապարակումների բովանդակությունը՝ բացահայտելու համար այն դեպքերը, երբ լրագրողական նյութերում առաջանում են փաստերի ստուգման, միակողմանի ներկայացման, կողմնակալության, ապատեղեկատվության, անձնական կյանքի միջամտության կամ տեղեկատվական աղբյուրների օգտագործման հետ կապված խնդիրներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև լրագրողական ժանրերի առանձնահատկություններին և դրանցում էթիկական նորմերի կիրառմանը, քանի որ լրատվական, վերլուծական, հրապարակախոսական և այլ նյութերի պատրաստման ժամանակ մասնագիտական պատասխանատվության դրսևորումները կարող են տարբեր լինել։ Հետազոտությունը դիտարկում է նաև հայ մամուլի զարգացման սոցիալ-քաղաքական և տեխնոլոգիական միջավայրը, որը 1998-2008 թվականներին զգալի փոփոխությունների էր ենթարկվում։ Մասնավորապես, մամուլի բազմազանության աճը, տեղեկատվական դաշտի ընդլայնումը և նոր մեդիա միջավայրի ձևավորման նախադրյալները նոր պահանջներ էին առաջադրում լրագրողների և խմբագրությունների մասնագիտական աշխատանքի նկատմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հայ մամուլում գործող կամ ձևավորվող ինքնակարգավորման մեխանիզմների, մասնագիտական չափանիշների և լրագրողական կազմակերպությունների դերի գնահատումը։ Քննարկվում է այն հարցը, թե որքանով կարող են էթիկական սկզբունքները գործնականում ապահովել լրագրողական նյութերի որակը և կանխել մասնագիտական չարաշահումները՝ առանց սահմանափակելու խոսքի և մամուլի ազատությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նշված ժամանակաշրջանում հայկական մամուլի էթիկական մշակույթի զարգացման հիմնական միտումները, առկա խնդիրները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները։ Այն կարող է արժեքավոր լինել նաև ժամանակակից հայկական մեդիայի մասնագիտական չափանիշների ձևավորման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ ուսումնասիրվող ժամանակահատվածը կարևոր փուլ է մամուլի ազատության, բազմակարծության և մեդիա դաշտի վերափոխման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լրագրողներին, խմբագիրներին, մեդիա հետազոտողներին, հաղորդակցության մասնագետներին, մամուլի պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, ուսանողներին և լրագրողական էթիկայի խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը նվիրված է արտաքին առևտրային պայմանագրի էությանը, իրավական կարգավորմանը և գործնական կիրառմանը միջազգային տնտեսական հարաբերություններում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ է արտաքին առևտրային պայմանագիրը՝ որպես տարբեր պետություններում գտնվող կողմերի միջև ապրանքների, ծառայությունների կամ տեխնոլոգիաների փոխանակման վերաբերյալ իրավական համաձայնություն, որը կարգավորում է կողմերի իրավունքներն ու պարտականությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է պայմանագրի հիմնական տարրերին՝ կողմերի տվյալներ, առարկա, գին, մատակարարման պայմաններ, վճարման ձևեր և պատասխանատվության դրույթներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային առևտրային պայմանագրերի տեսակներին՝ առուվաճառքի պայմանագիր, մատակարարման պայմանագիր, միջնորդության և լիցենզավորման պայմանագրեր։ Գրքում քննարկվում են նաև միջազգային առևտրի իրավական աղբյուրները՝ միջազգային կոնվենցիաներ, առևտրային սովորույթներ և ԻՆԿՈՏԵՐՄՍ պայմանները։ Վերլուծվում է պայմանագրային ռիսկերի կառավարումը, վեճերի լուծման մեխանիզմները և միջազգային արբիտրաժի դերը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական իրավական հիմքերը և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով իրավաբանների, միջազգային բիզնեսի մասնագետների, տնտեսագետների և ուսանողների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ֆիզիկական կինետիկայի որոշ ոչ գծային խնդիրների գլոբալ լուծելիության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է ոչ գծային մաթեմատիկական մոդելների կառուցվածքը, դրանցում առաջացող բարդությունները և այն պայմանները, որոնք ապահովում են լուծումների գոյությունը, միարժեքությունը և կայունությունը ժամանակի ընթացքում։ Քննարկվում են ֆիզիկական կինետիկայի գործընթացները նկարագրող հավասարումների տեսական հիմքերը, մասնավորապես մասնիկների փոխազդեցության, բաշխման ֆունկցիաների էվոլյուցիայի և բարդ դինամիկ համակարգերի մաթեմատիկական նկարագրության խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ գծային հավասարումների վերլուծական մեթոդներին, գնահատումների ստացմանը, սկզբնական և սահմանային խնդիրների լուծելիության պայմանների բացահայտմանը, ինչպես նաև մաթեմատիկական մոդելների ֆիզիկական մեկնաբանությանը։ Հետազոտությունը ներկայացնում է ժամանակակից մոտեցումներ՝ ուղղված կինետիկ տեսության խնդիրների խորքային ուսումնասիրմանը և դրանց լուծումների վարքագծի կանխատեսմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկոսների, ֆիզիկոսների, կիրառական մաթեմատիկայի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և ոչ գծային դինամիկական համակարգերի ու մաթեմատիկական ֆիզիկայի խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Փիլիսոփայություն

Գեղեցիկի ընկալումները հետմոդեռնիստական փիլիսոփայության մեջ ձևավորվում են այն գաղափարի շուրջ, որ գեղեցիկը չունի մեկ միասնական, համընդհանուր և մշտական սահմանում, այլ կախված է լեզվից, մշակույթից, պատմական համատեքստից և դիտողի անձնական փորձից։ Հետմոդեռնիզմը քննադատում է դասական և մոդեռնիստական մոտեցումները, որոնք փորձում էին գեղեցիկը բացատրել որպես օբյեկտիվ չափանիշների համակարգ կամ համընդհանուր էսթետիկական կանոնների ամբողջություն, և փոխարենը ընդգծում է բազմազանությունը, տարբերությունները և իմաստների հարաբերականությունը։ Այս մոտեցման մեջ արվեստը և գեղեցկությունը դիտվում են որպես բաց համակարգեր, որտեղ իմաստը մշտապես փոփոխվում է և կախված է մեկնաբանությունից։ Հետմոդեռնիստական մտածողությունը նաև շեշտում է, որ գեղեցիկը կարող է լինել հակասական, պարադոքսալ և նույնիսկ «անհարթ»՝ ներառելով այնպիսի ձևեր, որոնք նախկինում համարվել են ոչ գեղեցիկ կամ անընդունելի։ Օրինակ՝ զանգվածային մշակույթի, փոփ արվեստի, կոլաժային և դեկոնստրուկտիվիստական մոտեցումները ցույց են տալիս գեղեցիկի նոր ընկալումներ, որտեղ կարևոր է ոչ թե ներդաշնակությունը, այլ խաղը, վերաիմաստավորումը և հղումների բազմաշերտությունը։ Այսպիսով, Գեղագիտություն-ում հետմոդեռնիզմը գեղեցիկը դիտարկում է որպես փոփոխական, բազմիմաստ և սոցիալ-մշակութային կառուցվածք, այլ ոչ թե կայուն և համընդհանուր կատեգորիա։