Պատմութիւն Մալաթիոյ Հայոց

Սոցիոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի վերջի արևմտյան սոցիոլոգիայում սոցիալական կոնֆլիկտի ուսումնասիրման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերի վերլուծությանը։ Հետազոտության շրջանակում կոնֆլիկտը դիտարկվում է որպես հասարակական հարաբերությունների, սոցիալական կառուցվածքների և տարբեր խմբերի փոխազդեցության կարևոր բաղադրիչ, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հասարակական փոփոխությունների, հակասությունների և սոցիալական համակարգերի զարգացման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արևմտյան սոցիոլոգիական մտքի այն տեսություններին և հայեցակարգային մոտեցումներին, որոնց միջոցով մեկնաբանվում են սոցիալական հակասությունների առաջացման պատճառները, դրանց զարգացման պայմանները, կառուցվածքը, գործառույթները և հնարավոր հետևանքները։ Քննարկվում են սոցիալական խմբերի շահերի տարբերությունները, իշխանության և ռեսուրսների բաշխման անհավասարությունը, արժեքային հակասությունները, հասարակական կարգավիճակների և դերերի փոխհարաբերությունները՝ որպես կոնֆլիկտային գործընթացների ձևավորման հնարավոր գործոններ։ Վերլուծվում է կոնֆլիկտի և սոցիալական կայունության փոխհարաբերությունը՝ ուշադրություն դարձնելով այն հանգամանքին, որ հակասությունները կարող են հանդես գալ ոչ միայն որպես հասարակական համակարգի ապակայունացման աղբյուր, այլև որպես սոցիալական փոփոխությունների, նոր հարաբերությունների ձևավորման և գոյություն ունեցող ինստիտուտների վերափոխման գործոն։ Անդրադարձ է կատարվում սոցիոլոգիական տարբեր ուղղությունների մեթոդաբանական սկզբունքներին և դրանց միջոցով կոնֆլիկտային երևույթների բացատրման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են մակրոսոցիոլոգիական և միկրոսոցիոլոգիական մոտեցումների փոխհարաբերությունները, որոնք հնարավորություն են տալիս կոնֆլիկտն ուսումնասիրել ինչպես հասարակական լայն կառուցվածքների և ինստիտուտների մակարդակում, այնպես էլ անհատների ու փոքր խմբերի անմիջական փոխազդեցությունների շրջանակում։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են նաև կոնֆլիկտների դասակարգման, դրանց դինամիկայի, կարգավորման և սոցիալական հետևանքների գնահատման մեթոդաբանական խնդիրները։ 20-րդ դարի վերջին արևմտյան հասարակություններում տեղի ունեցող տնտեսական, քաղաքական, մշակութային և սոցիալական փոփոխությունների համատեքստում կոնֆլիկտի տեսությունների զարգացումը ներկայացվում է որպես հասարակության ավելի բարդ և բազմաշերտ կառուցվածքը հասկանալու գիտական միջոց։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համակարգելու տարբեր սոցիոլոգիական տեսությունների հիմնական դրույթները, համեմատելու դրանց բացատրական հնարավորությունները և բացահայտելու կոնֆլիկտի ուսումնասիրման մեթոդաբանական մոտեցումների զարգացումը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել սոցիոլոգիայի, կոնֆլիկտաբանության, սոցիալական տեսության, հասարակական հարաբերությունների և սոցիոլոգիական մտքի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է փոփոխական-հաստատուն հոսանքի քարշային էլեկտրահաղորդակի թվային կառավարման համակարգի հետազոտությանը՝ ուսումնասիրելով դրա կառուցվածքը, աշխատանքի սկզբունքները և կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Ներկայացվում են քարշային էլեկտրաշարժիչների, ուժային փոխակերպիչների, կառավարման ալգորիթմների և թվային համակարգերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում վերլուծվում են էլեկտրահաղորդակի դինամիկական բնութագրերը, կարգավորման գործընթացները, համակարգի կայունության և հուսալիության ապահովման խնդիրները, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են մոդելավորման և փորձարարական հետազոտության մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միկրոպրոցեսորային կառավարման միջոցների կիրառմանը, էներգաարդյունավետության բարձրացմանը, արագության և ոլորող մոմենտի կարգավորման մեխանիզմներին, ինչպես նաև տրանսպորտային էլեկտրական համակարգերի կատարելագործման ժամանակակից մոտեցումներին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի էլեկտրատրանսպորտի, ավտոմատացման և ուժային էլեկտրոնիկայի զարգացման տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել էլեկտրատեխնիկայի, ավտոմատ կառավարման համակարգերի, տրանսպորտային տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների, ինչպես նաև քարշային էլեկտրահաղորդակների նախագծմամբ և շահագործմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի հաստատված (կայունացված) ռեժիմների հաշվարկման ընթացքում առաջացող Y-Z հավասարումների համակարգի լուծմանը դեկոմպոզիցիայի մեթոդի կիրառմամբ։ Հեղինակը վերլուծում է էլեկտրական ցանցերի մաթեմատիկական մոդելավորման հիմքերը՝ օգտագործելով հաղորդականությունների (Y-matrix) և դիմադրությունների կամ իմպեդանսների (Z-matrix) մատրիցային ներկայացումները՝ համակարգի հանգույցային պարամետրերի որոշման համար։ Գրքում դիտարկվում են մեծածավալ էներգահամակարգերի հաշվարկման ընթացքում առաջացող բարդությունները, որոնք պայմանավորված են բարձր չափայնությամբ և փոխկապակցված ենթահամակարգերի առկայությամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դեկոմպոզիցիայի մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ամբողջ համակարգը բաժանել ավելի փոքր և հաշվարկային տեսանկյունից արդյունավետ ենթահամակարգերի՝ արագացնելով լուծման գործընթացը և նվազեցնելով հաշվողական ռեսուրսների պահանջը։ Հեղինակը ներկայացնում է ալգորիթմական մոտեցումներ, թվային փորձարկումների արդյունքներ և մեթոդի արդյունավետության գնահատում տարբեր կառուցվածք ունեցող էներգահամակարգերի համար։ Աշխատությունը կարևորում է ժամանակակից հաշվողական մեթոդների դերը էլեկտրաէներգետիկական ցանցերի վերլուծության, կառավարման և օպտիմալ շահագործման խնդիրների լուծման գործում։ Այն օգտակար է էներգետիկ ինժեներների, կիրառական մաթեմատիկոսների և էլեկտրական համակարգերի մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է անկախ պատահական մեծությունների գումարների սուպրեմումների բաշխումների պոչային վարքի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այդ պոչերի ճիշտ ասիմպտոտիկ փոփոխություններին և դրանց գնահատման մեթոդներին։ Նյութում դիտարկվում են այնպիսի խնդիրներ, որտեղ հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն գումարի ընդհանուր բաշխումը, այլ նաև նրա առավելագույն արժեքների վարքը որոշ ինդեքսավորված բազմությունների վրա, ինչը կարևոր է էքստրեմալ երևույթների մոդելավորման համար։ Քննարկվում են մեծ շեղումների տեսության հիմնական արդյունքները, Լյապունովի և Լյապունով-Ֆունկցիոնալ մոտեցումները, ինչպես նաև Լարգ Դիվիեյշնսի (large deviations) սկզբունքները, որոնք թույլ են տալիս նկարագրել հազվադեպ, բայց կարևոր իրադարձությունների հավանականությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ բաշխումների պոչերը ծանր են կամ ենթադրաբար չեն բավարարում դասական կենտրոնական սահմանային թեորեմի պայմանները, և որտեղ անհրաժեշտ է ավելի նուրբ ասիմպտոտիկ վերլուծություն։ Վերլուծվում են նաև սուպրեմումային գործընթացների կապը Բրաունյան շարժման և ընդհանուր ստոխաստիկ պրոցեսների հետ, ինչպես նաև կիրառությունները ռիսկերի տեսության, ֆինանսական մաթեմատիկայի և հուսալիության մոդելավորման մեջ։ Աշխատությունը համադրում է խիստ մաթեմատիկական ապացույցներ և ասիմպտոտիկ գնահատումներ՝ նպատակ ունենալով ճշգրիտ նկարագրել ծայրահեղ արժեքների վարքը բարդ հավանականական համակարգերում։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 50–60-ական թվականների հայ գեղարվեստական արձակի լեզվում խնդրային ստորադաս բաղադրիչ ունեցող բարդ նախադասությունների կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ստորադասական կապով կազմված այն շարահյուսական կառույցներն են, որոնց ստորադաս բաղադրիչը գլխավոր նախադասության բայական անդամի նկատմամբ կատարում է խնդրի գործառույթ և լրացնում կամ ամբողջացնում նրա արտահայտած իմաստը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել նման նախադասությունների կառուցման հիմնական կաղապարները, գլխավոր և ստորադաս բաղադրիչների հարաբերությունները, կապակցման լեզվական միջոցները և ստորադաս բաղադրիչի դիրքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել շաղկապների, հարաբերական բառերի և այլ կապակցական միջոցների գործածությանը, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ բաղադրիչների իմաստային հարաբերությունը պայմանավորված է գլխավոր մասում կիրառված բայի կամ այլ գերադաս անդամի բառաքերականական հատկություններով։ Կարևորվում է խնդրային ստորադաս նախադասությունների դասակարգումը՝ ըստ դրանց շարահյուսական կառուցվածքի, իմաստային հարաբերությունների և խոսքային կիրառության։ Գեղարվեստական արձակի նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ոչ միայն տվյալ կառույցների քերականական առանձնահատկությունները, այլև դրանց ոճական և արտահայտչական հնարավորությունները։ Նման շարահյուսական ձևերը կարող են մասնակցել կերպարների խոսքի կառուցմանը, մտքերի, զգացումների և ընկալումների փոխանցմանը, հեղինակային պատմողական խոսքի կազմակերպմանը և երկխոսությունների բնականության ապահովմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում հանդիպող կառուցվածքային տարբերակները՝ բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի արձակին բնորոշ ընդհանուր միտումները և անհատական լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ուսումնասիրվող կառույցների հարաբերակցությունը հայերենի բարդ ստորադասական նախադասությունների ընդհանուր համակարգի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ճշգրտել դրանց տեղը շարահյուսական դասակարգման մեջ։ Լեզվական փաստերի քանակական և որակական քննությունը կարող է նաև ցույց տալ առանձին կառուցվածքների գործածության հաճախականությունը և դրանց զարգացման որոշ միտումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայերենի շարահյուսության, քերականական իմաստաբանության և գեղարվեստական խոսքի լեզվաոճական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ արձակում խնդրային ստորադաս բաղադրիչով բարդ նախադասությունների կառուցվածքի և գործառության մասին։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ականաճանճերի՝ Diptera կարգի Agromyzidae ընտանիքի ներկայացուցիչների ֆաունայի և էկոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը Արցախի Հանրապետության տարածքում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարածաշրջանում տարածված ականաճանճերի տեսակային կազմը, դրանց տարածվածության օրինաչափությունները, կենսաբանական առանձնահատկությունները, տեր-բույսերի շրջանակը և շրջակա միջավայրի տարբեր պայմաններին հարմարվելու առանձնահատկությունները։ Ականաճանճերի թրթուրները սովորաբար զարգանում են բույսերի հյուսվածքների ներսում՝ տերևներում, ցողուններում կամ այլ օրգաններում առաջացնելով բնորոշ «ականներ», և այդ կենսակերպը դրանք դարձնում է ինչպես բույսերի և միջատների փոխհարաբերությունների, այնպես էլ գյուղատնտեսական վնասատուների ուսումնասիրության կարևոր օբյեկտ։ Հայաստանի վերաբերյալ ավելի լայն ժամանակակից տվյալները ցույց են տալիս, որ Agromyzidae ընտանիքը դեռևս համեմատաբար քիչ ուսումնասիրված խմբերից է․ 2025 թվականի համապարփակ ցանկում Հայաստանի համար արձանագրված էր ընտանիքի 12 տեսակ, ինչը նաև մատնանշում է հետագա ֆաունիստական ուսումնասիրությունների անհրաժեշտությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում տեսակների նույնականացմանը և դրանց տարածման ուսումնասիրությանը։ Այդ նպատակով կարող են օգտագործվել դաշտային հավաքների, բույսերի վրա հայտնաբերված ականների, թրթուրների և հասուն միջատների ուսումնասիրության տվյալները։ Տարբեր բնակավայրերից հավաքված նյութի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու տեսակների տարածական բաշխվածությունը և դրանց հանդիպման հաճախականությունը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հարցին, թե որ բուսատեսակներն են օգտագործվում որպես տեր-բույսեր և ինչպիսի մասնագիտացված կապեր են ձևավորվում միջատի ու բույսի միջև։ Այս ուղղությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ Agromyzidae-ի տարբեր ներկայացուցիչներ կարող են ունենալ բավականին նեղ կամ, ընդհակառակը, լայն տեր-բույսային շրջանակ։ Հետազոտության էկոլոգիական մասը կարող է ընդգրկել միջատների կենսացիկլի տարբեր փուլերի ուսումնասիրությունը, սերունդների քանակը, զարգացման ժամկետները, սեզոնային ակտիվությունը և տարբեր բնական պայմաններում պոպուլյացիաների թվաքանակի փոփոխությունները։ Կարող են վերլուծվել նաև ջերմաստիճանի, խոնավության, բարձրության, բուսականության տեսակի և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությունները ականաճանճերի տարածման ու թվաքանակի վրա։ Նման տվյալները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանի էկոհամակարգերում ընտանիքի ներկայացուցիչների դերի մասին։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է նաև բույսերի վնասման բնույթի ուսումնասիրությունը։ Ականների ձևը, չափը, տեղադրությունը և տարածման առանձնահատկությունները կարող են օգտագործվել ոչ միայն միջատների որոշ տեսակների նույնականացման, այլև դրանց վնասակարության աստիճանի գնահատման համար։ Արցախի վերաբերյալ առանձին ուսումնասիրություններում արդեն արձանագրվել են Agromyzidae-ի ներկայացուցիչների, այդ թվում՝ Ophiomyia cunctata-ի կենսաբանական, էկոլոգիական և մորֆոլոգիական առանձնահատկությունները, տեր-բույսերը, վարակվածության էքստենսիվությունն ու ինտենսիվությունը և առաջացրած ականների տեսակները։ Այդպիսի ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև գյուղատնտեսական տեսանկյունից, քանի որ որոշ ականաճանճեր կարող են վնասել մշակաբույսերին և նվազեցնել բույսերի ֆոտոսինթետիկ ակտիվությունը, աճն ու բերքատվությունը։ Հայաստանի այլ մարզերում կատարված ավելի նոր ուսումնասիրություններն, օրինակ, արձանագրել են Liriomyza sativae, L. bryoniae և Phytomyza horticola տեսակների առկայությունը մշակաբույսերի և դեկորատիվ բույսերի վրա՝ ցույց տալով այս խմբի ներկայացուցիչների տնտեսական նշանակությունը։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է ունենալ կարևոր կենսաբազմազանության և պահպանության նշանակություն, քանի որ ֆաունայի տեսակային կազմի ամբողջական ուսումնասիրությունը հիմք է տարածաշրջանի միջատաբանական պաշարների գնահատման համար։ Տարբեր տեսակների տարածման և էկոլոգիական նախընտրությունների իմացությունը կարող է օգտակար լինել ինչպես բնական էկոհամակարգերի մոնիթորինգի, այնպես էլ գյուղատնտեսական վնասատուների կանխատեսման ու վերահսկման ծրագրերի մշակման համար։ Աշխատության գիտական արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ Diptera կարգի շատ խմբերի վերաբերյալ տարածաշրջանային տվյալները երկար ժամանակ եղել են մասնատված և սահմանափակ, իսկ նոր ֆաունիստական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս աստիճանաբար լրացնել այդ բացերը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել միջատաբաններին, կենդանաբաններին, էկոլոգներին, բուսապաշտպանության մասնագետներին, գյուղատնտեսներին և կենսաբազմազանության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համակողմանիորեն դիտարկել Արցախի տարածքի ականաճանճերի բազմազանությունը՝ միավորելով տեսակների հայտնաբերման և դասակարգման, տարածման, կենսաբանության, տեր-բույսերի փոխհարաբերությունների և էկոլոգիական պայմանների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև գնահատելով այդ միջատների հնարավոր դերը բնական և գյուղատնտեսական էկոհամակարգերում։