ԳԱՐԵԳԻՆ ՆԺԴԵՀ. Երկեր հատոր երկրորդ

Պատմություն

Հայոց պատմություն-ը համապարփակ պատմագիտական աշխատություն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի անցած երկար պատմական ուղին հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից շրջան՝ ընդգրկելով պետականության ձևավորման, զարգացման, անկման և վերականգնման հիմնական փուլերը, ինչպես նաև քաղաքական, տնտեսական և մշակութային գործընթացների փոխկապակցվածությունը տարբեր դարաշրջաններում, սկսած Հայկական լեռնաշխարհի վաղ քաղաքակրթություններից և Ուրարտուի պետականությունից, շարունակելով Արտաշեսյանների և Արշակունիների թագավորություններով, քրիստոնեության ընդունմամբ որպես պետական կրոն և միջնադարյան հայկական պետական կազմավորումների գործունեությամբ, ապա անցնելով օտար տիրապետությունների ժամանակաշրջաններին, երբ ձևավորվել են ազգային ինքնության պահպանման նոր մեխանիզմներ, և հասնելով նոր ու նորագույն շրջանի իրադարձություններին՝ Օսմանյան և Ռուսական կայսրությունների ազդեցությանը, Հայոց ցեղասպանության հետևանքներին, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծմանն ու անկմանը, խորհրդային շրջանի քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական համակարգին, ինչպես նաև անկախ Հայաստանի պետականության վերականգնման և զարգացման փուլերին, աշխատությունը միավորում է փաստական նյութն ու վերլուծական մոտեցումը՝ ցույց տալով հայ ժողովրդի պատմական շարունակականության և դիմակայության հիմնական գործոնները։

Մանկավարժություն

՝ Մանկավարժությունը որպես գիտություն ուսումնասիրում է մարդու զարգացման և կրթության գործընթացները, նրանց տեսական հիմքերը, կրթական մեթոդներն ու համակարգերը, ինչպես նաև դաստիարակչական միջավայրի կազմակերպումը։ Այն առարկա է ստեղծվել աստիճանականորեն՝ համադրելով հոգեբանության, սոցիոլոգիայի, փիլիսոփայության և գիտության այլ ճյուղերի հետազոտություններն ու փորձառությունը՝ մարդու ուսուցման և դաստիարակության արդյունավետ մեթոդների հայտնաբերման համար։ Մանկավարժությունը համարվում է համապարփակ գիտական ոլորտ, որն ուսումնասիրում է ուսուցման նպատակները, կանոնները, մեթոդները, կրթական միջավայրը, ուսուցիչ-ուսանող հարաբերությունները և կրթական արդյունքների գնահատումը։ Այն բացահայտում է ինչպես տարիքային, հոգեբանական և սոցիալական առանձնահատկությունները, այնպես էլ կրթական գործընթացներում անհատական մոտեցումների կիրառման անհրաժեշտությունը։ Մանկավարժական գիտությունը նաև զարգացնում է տեսական և փորձագիտական հիմքեր՝ արդյունավետ ուսուցման տեխնոլոգիաների, ծրագրերի և համակարգերի ստեղծման համար, նպաստելով կրթության որակի բարձրացմանը և հասարակության սոցիալական ու մշակութային զարգացմանը։ Այսպիսով, մանկավարժությունը որպես գիտություն ապահովում է գիտական մոտեցում և հիմնավորում կրթական գործընթացների արդյունավետ կազմակերպման, ուսուցման և դաստիարակության համար՝ ձևավորելով ուսուցման մեթոդաբանության և կրթական քաղաքականության հիմքերը։

Մաթեմատիկա

Фрактальная геометрия природы աշխատությունը գիտահանրամատչելի և մաթեմատիկական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է բնության ձևերի և կառուցվածքների նկարագրման նոր մոտեցում՝ հիմնված ֆրակտալ երկրաչափության գաղափարների վրա, այն բացատրում է, թե ինչպես են բարդ բնական օբյեկտները՝ լեռների ռելիեֆը, գետային ցանցերը, ամպերը, ափագծերը, ծառերի ճյուղավորումը և կենսաբանական կառուցվածքները, հաճախ ունենում ինքնանմանություն և կրկնվող օրինաչափություններ տարբեր մասշտաբներում, գիրքը մանրամասն ներկայացնում է ֆրակտալների հիմնական հասկացությունները, Մանդելբրոտի կողմից ձևավորված տեսության հիմքերը, ֆրակտալ չափողականության գաղափարը և դրա կիրառությունները ֆիզիկայում, կենսաբանությունում, համակարգչային գրաֆիկայում և քաոսի տեսությունում, միաժամանակ ընդգծելով, որ դասական էվկլիդյան երկրաչափությունը հաճախ բավարար չէ բնության բարդ ձևերը նկարագրելու համար, և ֆրակտալ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ մոդելավորել բնական երևույթների կառուցվածքը և դինամիկան։

Գեղարվեստական հայ․

«Ես իմ անուշ Հայաստանի»՝ Եղիշե Չարենցի հրաշալի բանաստեղծություններից մեկն է, որը համարվում է նրա ստեղծագործության ամենահայտնի և ամենահոգեբույր գործերից մեկը։ Այս տողերը հայրենասիրության և անձնական զգացմունքների խառնուրդ են՝ արտահայտելով մի մեծ սիրո և կարոտի խորությունը դեպի հայրենիքը։ Չարենցի այս բանաստեղծությունը ամբողջությամբ ընկնում է նրա դրամատիկ և պոետիկ մտածողության շրջանակը՝ որտեղ հայրենիքը ոչ միայն արտաքին տարածք է, այլ նաև հոգու և անձի խորը մասն է։ Չարենցը օգտագործում է «անուշ» բառը՝ ցույց տալու, թե որքան նուրբ ու սիրելի է իրեն հայրենիքը, թեև նա գիտակցում է նաև այն դառնությունը, որը կպցվում է, երբ հեռանում ես այնպիսի սրբավայրերից, որոնք անբաժանելի են մարդու հոգուց։ Բանաստեղծությունը ներկայացնում է մի յուրահատուկ տխուր կարոտ՝ միաժամանակ ծաղկող սիրով, իսկ նաև խորագույն թախիծով հայրենի հողի, իր ժողովրդին, անցյալին ու ամեն ինչին, ինչը կապված է այդ հողի հետ։ Չարենցը «Հայաստանը» տեսնում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլև որպես մի հասկացություն, որին կապված է հոգի, սիրտ, հիշողություններ ու հույսեր։ Եղիշե Չարենցի այս բանաստեղծությունը համարվում է հայկական գրականության մեծ հարստությունը, որի մեջ պարփակված է մեր ժողովրդի անցած ճանապարհի ցավը, կորուստները և նրանց հանդեպ ունեցած անմնացորդ սիրո ու հույսի զգացմունքը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի»՝ որպես հայրենասիրական գործ, դարձել է նաև ազգային երգիչների, երաժշտասերների ու արտիստների համար, որոնց համար Չարենցի տողերը շուրթերին փչելուց հետո՝ Հայաստան կոչվողը դարձել է ոչ միայն հայրենի հող, այլ նաև ազգային ու հոգևոր ազատության խորհրդանիշ։ Նշելով «տուփով» արտահայտությունը, հնարավոր է խոսքը վերաբերում է գիրքը կամ բանաստեղծությունն առաքելու ձևին, թեև Չարենցի այս տողերը մեծամասամբ կարող են նույնիսկ առանձին տուփի մեջ պահվել՝ որպես արժեքավոր հիշատակագիր ու սրտի խոսք։ Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-66-227-5

Պատմություն

Գարեգին Նժդեհը հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի ամենանշանավոր գործիչներից մեկն է, որը հայտնի է ոչ միայն որպես ռազմական ու քաղաքական առաջնորդ, այլև որպես գաղափարախոս և ազգային մտածող։ Նա ծնվել է Նախիջևանի Կզնուտ գյուղում և երիտասարդ տարիներից ներգրավվել ազգային-հեղափոխական շարժումների մեջ՝ նպատակ ունենալով պաշտպանել հայ ժողովրդի իրավունքներն ու հայրենիքը։ Նժդեհը մասնակցել է Բալկանյան պատերազմներին, Առաջին համաշխարհային պատերազմին և հայկական ինքնապաշտպանական մարտերին, որտեղ դրսևորել է բացառիկ կազմակերպչական ունակություններ և խիզախություն։ Նրա անունը հատկապես կապված է Սյունիքի հերոսական պաշտպանության հետ, երբ նա կարողացավ կազմակերպել ժողովրդի դիմադրությունը և կանխել տարածաշրջանի ամբողջական կորուստը։ Գարեգին Նժդեհը համարվում է Լեռնահայաստանի գաղափարի հիմնադիրներից մեկը, քանի որ նրա պայքարի շնորհիվ Սյունիքը պահպանվեց հայկական պետականության կազմում։ Նա մեծ նշանակություն էր տալիս ազգային ինքնությանը, հայրենասիրությանը և ժողովրդի հոգևոր ամրությանը։ Նժդեհը ձևավորեց «ցեղակրոնություն» գաղափարախոսությունը, որի հիմքում դրված էին ազգի միասնությունը, բարոյական արժեքները, հայրենասիրությունը և ազգային ինքնագիտակցության զարգացումը։ Նրա համոզմամբ՝ յուրաքանչյուր հայ պետք է ապրի ազգային պատասխանատվության զգացումով և պատրաստ լինի ծառայելու հայրենիքին։ Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո Նժդեհը շարունակեց իր գործունեությունը արտասահմանում՝ փորձելով պահպանել ազգային գաղափարները և աջակցել սփյուռքահայությանը։ Սակայն հետագայում նա ձերբակալվեց խորհրդային իշխանությունների կողմից և կյանքի վերջին տարիներն անցկացրեց բանտում։ Չնայած ծանր ճակատագրին՝ Գարեգին Նժդեհը հայ ժողովրդի հիշողության մեջ մնաց որպես անսասան կամքի, ազգային արժանապատվության և պայքարի խորհրդանիշ։ Նրա գաղափարներն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ ազգային մտածողության վրա, իսկ նրա անունը մինչ օրս հարգանքով է հիշատակվում Հայաստանում և սփյուռքում։

Գրականություն

Նար-Դոս-ի «Ազատամտության դրոշակակիրը» ստեղծագործությունը հասարակական-քաղաքական ուղղվածությամբ պատմություն է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է ազատամտության գաղափարների տարածումը և դրանց բախումը պահպանողական մտածողության ու ավանդական հասարակական պատկերացումների հետ։ Ստեղծագործության կենտրոնում այն անհատն է, որը հանդես է գալիս որպես նոր գաղափարների կրող և փորձում է հասարակությանը մոտեցնել ազատ մտածողության, քննադատական վերաբերմունքի և ինքնուրույն որոշումների գաղափարին, սակայն հանդիպում է դիմադրության, թյուրիմացության և երբեմն՝ մերժման։ Նար-Դոսը այս գործով ընդգծում է այն հակասությունը, որը գոյություն ունի առաջադեմ մտածողության և կայացած հասարակական կարծրատիպերի միջև՝ ցույց տալով, որ նոր գաղափարների ընդունումը հաճախ ուղեկցվում է պայքարով և անձնական զոհողություններով։